Legenda Cxxiiij

runt Tandem multis clarꝰ ꝟtutibꝰ ī pace quieuit Claruit circa annos dn̄i. dxxtꝑe eraclij.¶ Cxxiiij.ADe ſco MamertinoAmertinꝰ pͥꝰ paganus cū idolaqͣdaꝫ vice colēt vnū oculū ꝑdidit ⁊ vniꝰ manꝰ ariditatē īcurritQui dū ſe deos offendiſſe putaret. ⁊ adtēplū ad adorandū idola ꝑgēt. obuiabatei vir quidā religioſꝰ nomine ſauinꝰ qͥeū vnde ſibi tāta accidēit infirmitas requiſiuit Qui ait Deos meos offendi. etiō eos orare vado. vt q̄ mihi abſtulerūtirati. reddāt ꝓpicij Qui ait Erras fratererras. ſi demones deos putes. Sed vade ad ſcm̄ germanū antiſiodorenſeꝫ ep̄ꝫ⁊ ſi eiꝰ ꝯſilio acqͥeueris ꝯtinuo ſanꝰ erꝭQui ſtatī iter arripiens venit ad ſepulcruꝫ ſancti amatoris ep̄i ⁊ plurimorumep̄oꝝ ſcōꝝ Seceſſitqꝫ ꝓpt̓ pluuiā nocteilla ad qͣndā cellulā ſuꝑ tūbā ſcī ꝯcordiani collocatā Cū āt obdormiſſꝫ. apꝑuitei viſio q̄dā mirabilis. ꝙ qͥdā ſcꝫ vir venit ad hoſtium celle. vocauitqꝫ ſcm̄ concordianū vt veniret ad feſtū qd̓ ſcūs pegrinꝰ ⁊ ſcūs amator cū alijs ep̄is faciebant Cui ille de tumulo rn̄dit Nō poſſuꝫ modo venir⁊ qͥa hoſpiteꝫ q̄ndā mecuſtodire oportet ne a ſerpētibꝰ qͥ h̓ habitant occidatur Abiens ille que audierat nunciauit Reuerſuſqꝫ ait Sce ꝯcordiane veni et adduc tecum iuuianū ſubdiaconū et iuuianū acholytum. vt officiuꝫ ſuuꝫ faciant Alexander aūt hoſpitem tuuꝫ cuſtodiet Uiſumqꝫ eſt igiturmamertino ꝙ ſanctus concordianꝰ apprehenſa manu duceret eum ſecum Cūqꝫ ad eos veniſſet. dixit ei ſanctus amator Quis eſt iſte qui tecum ingreſſus eſtQui ait hoſpes meus eſt Et ille Expelle eū. quia pollutus eſt. et nobiſcū nō p̄teſſe Qui cum expelleret̉ ꝓſtratꝰ corameis. ſancti amatoris gr̄am īpetrauit Qui

iuſſit eum vt ad ſanctum germanū ꝑgēfeſtinaret Euigilans igitur ad ſanctumgermanum venit. et coram eo ꝓſtratusveniam poſtulabat Qui cuꝫ ea q̄ ſibi cōtigerāt enarraret. ꝑrexerunt ambo adtumbaꝫ beati concordiani. ⁊ remoto lapide viderunt plures ſerpentes qui decem pedum longitudinem excedebant.Cūqꝫ omnes diffugerēt. beatus germanus eis imperauit. vt ad talem locū ꝑgant vbi de cetero nemini p̄ſumant nocere Sicqꝫ mamertinus baptizatus eſtet ſanatus. factuſqꝫ eſt monachus monaſterij ſancti germani. vbi poſt ſanctumallodium abbas factus fuit B ¶ Huius tempore in eius monaſterio ſanctꝰmarinus extitit. cuius obedientiaꝫ ſanctus mamertinus probare volens vilius officium monaſterij ei commiſit. paſtorem ſcilicet eum faciens bubalorumCum igitur in ſilua quadam boues etvaccas libenter cuſtodiret. tanta ſanctitate pollebat ꝙ etiaꝫ aues ſilueſtres adſe venientes manu propria nutriebat.Nam et aprum qui ad cellam eius confugerat a canibus eripuit. ⁊ abire fecitLatrones quidam cum eum expoliaſſent. et veſtem eius ſecum ferentes abirent. ſolum ei pallium dimiſerunt. Quiſtatim poſt eos clamauit dicens Reuertimini dn̄i mei. ecce denarium colligatum in medio pallio inueni. qui vobisforſitan neceſſarius erit. Qui protinusreuertētes palliolū cū denario abſtulerūt. ⁊ nudū penitꝰ dimiſer̄t Sed cū feſtinant̉ ad ſuas latebras ꝓperarēt. tota nocte eūtes. ī ip̄o crepuſculo ad eiꝰ cellulāſt̓ reꝑti qͦs ille ſalutās ī cellā ſuā benigne recepit. pedeſqꝫ eoꝝ lauans. nc̄ariaquātū potuit mīſtrauit Qui ſtupeſcī deeo qͦd fecerāt doluer̄t. ⁊ vnꝰ qͥſqꝫ eoꝝ adfidē ꝯu̓ſꝰ ē ¶ Quadā vice cū qͥdā iuniores moͣchi ſecū manētes vrſe cuidā q̄ ouibꝰ īſidiabat̉ laq̄os tetēdiſſēt. illa ī laq̄os nocte irruēs capta tēbat̉. Qd̓ ſcū-