Legendaxlviij.

Quadaꝫ ꝟo die auaricie ſue eſtu ſuccēſꝰin rapina reꝝ inhiās dū q̄ndā ruſticumcrudelibꝰ tormentis affligēt. eūqꝫ ꝑ ſupplicia diuerſa laniaret. victꝰ penis ruſticus ſeſe et res ſuas bn̄dicto dei famulocōmēdaſſe ꝓfeſſus eſt Et duꝫ hoc a torq̄nte credit̉. ſuſpenſa interim crudelitate ad vitā īterim reꝑatur Tūc idē Iallaceſſauit ruſticū tormētis affligē ſed eiusbrachia loris fortibꝰ aſtringens an̄ equūcepit īpelle̓. vt qͥs eſſet ille bn̄dictꝰ qͥ eiꝰres ſuſceperat demōſtraē̓t. Quē ligatisbrachijs ruſticꝰ an̄cedēs duxit ad ſcī viri mōaſteriū. eūqꝫ āte ingreſſū cellule ſoluꝫ ſedēteꝫ reꝑit ⁊ legentē Eidē āt fb̓ſequēti ⁊ ſeuiēti zalle ruſticꝰ dixit Ecce iſteē de quo dixerā bn̄dictꝰ pr̄ Quē dū feruido ſpū cū ꝑuerſe mētis inſania fuiſſet ītuitꝰ eo errore qͦ ꝯſueuerat actuꝝ ſe exiſtimās. magnis cepit vocibꝰ clamare di.Surge ſurge. ⁊ res iſtiꝰ ruſtici redde qͣsaccepiſti Ad cuiꝰ vocē vir dei ꝓtinꝰ oculos leuauit. ⁊ a lectōe ceſſauit. eūqꝫ ītuitus mox ⁊ ruſticū qͥ ligatꝰ tenebat̉ attēdit Ad cuiꝰ brachia dū oculos deflexiſſetmiro mō tāta celeritate ceperūt alligatabrachia lora diſſoluē. vt diſſolui tā concite nulla hoīm feſtinatione potuiſſēt. Cūqꝫ qͥ ligatꝰ venerat cepiſſet ſubito aſtareſolutus ad tāte ptātis vim tremefactuszalla ad trā corruit ⁊ ceruiceꝫ crudelitatis rigide ad eiꝰ veſtigia inclinās. or̄onibus ſe illiꝰ ꝯmēdauit Uir āt ſcūs a lection mīme ſurrexit. ſꝫ vocatis frībꝰ eū introrſꝰ tolli vt bn̄dictiōeꝫ acciꝑet p̄cepit.Quē ad ſe reductū vt a tāta crudelitatꝭ.inſania qͥeſcere debēt. admonuit Qui refectꝰ recedēs nihil vlteriꝰ repetē a ruſtico p̄ſupſit. quē vir dei nō tāgendo. ſꝫ reſpiciēdo ſoluēat ¶ Quodā tꝑe ī cāpanieregione fames incubuēat magna q̄ oēsalimētoꝝ indigētia coanguſtabat. iāqꝫ ībn̄dicti monaſterio t̓ticuꝫ deerat panesꝟo pene oēs ꝯſūpti fuerāt. vt n̄ pluſqͣꝫqͥnqꝫ ad refectōis horā frībꝰ inueniē po

tuiſſent Cū̄qꝫ eos venerabil̓ pr̄ cōtriſtatos cernēt. eoꝝ puſillanimitatē ſtuduitmodeſta increpatione corrigē. ⁊ rurſumꝓmiſſione ſubleuare dicēs Quac de panis īopia veſter animꝰ ꝯtͥſtat̉. hodie qͥdēminꝰ ē. ſed craſtina abūdant̉ habebitis.Sequēti āt die ducēti farine modij an̄fores celle ī ſaccis inuēti ſūt qͦs oīpotēsdeꝰ qͥbꝰ deferētibꝰ trāſmiſiſſet. nunc vſqꝫmanet incognituꝫ. qd̓ cuꝫ frēs cernerētdn̄o gr̄as r̄ferētes. didicerūt iā de abūdātia nec ī egeſtate dubitare ¶ Legit̉ qͦꝫꝙ quidā habebat filiū morbo elephātinō corruptū. ita vt iaꝫ pilis cadentibuscutis ītumeſceret. atꝫ increſcentē ſaniēoccultare nō poſſꝫ qͥ ad viꝝ dei ab eodēpr̄e eiꝰ miſſus ſaluti pͥſtine ſub oī celerite reſtitutꝰ ē ⁊ d̓ hoc immēſas gr̄as dn̄oobtulerūt. ⁊ poſtmodū dictꝰ puer in bonis oꝑbꝰ ꝑſeuerās in dn̄o felicit̓ obdormiuit ¶ Tū qͦſdā ex frībꝰ ad q̄ndā locummitteret. vt ibidē monaſteriū ꝯſtruerētꝯſtituta die ſe ad eos vētuꝝ dixit ⁊ qͣlit̓ꝯſtrui debēt indicaẻ. nocte ꝟo eadē quaꝓmiſſꝰ illuceſcebat dies. monacho quemillic p̄poſuerat atqꝫ eius p̄poſito ī ſōnisapparuit ⁊ loca ſingula vbi queqꝫ edificari debuiſſent ſubtilit̓ deſignauit Cumāt viſioni fidē nō darēt. et adhuc ip̄m expectarent. tādē ad eū reuerſi dixerūt Expectauimꝰ pr̄ vt venires ſicut ꝓmiſerasnec veniſti Cui ille. Quare frēs iſta dicitis Nūqͥd nō vobis apparui. ⁊ loca ſingula deſignaui. Itē ⁊ ſic̄ ꝑ viſionē vidiſtꝭ oīa ordinate F¶ Nō lōge ab eiꝰ monaſterio due ſcīmoniales feīe ex nobiligenere erāt q̄ linguā nō reſtrīgebāt. ſedeū qͥ eis p̄erat incautis ẜmonibꝰ ſepe adiracundiaꝫ ꝓuocabāt Qui cū hͦ viro deiretuliſſꝫ mādauit eis dicens Reſtrigitelinguā vr̄am alioqͥn excōmunicabo vosQuā excōicatōis ſnīaꝫ n̄ ꝓferēdo ītulitſꝫ ītētādo. Ille āt nihil mutate. intͣ paucos dies defūcte ſt̓ ⁊ ī ecc̄a ſepulte Ubidū miſſe celebrarent̉. ⁊ diaconꝰ ex more