De ſcō Senedicto

corꝑalibꝰ eiꝰ oculis teterrimꝰ apparebatet in euꝫ ore oculiſqꝫ flamātibꝰ viſibilit̓ſeuiebat atꝫ dicebat Bn̄dicte benedicteSed cū ille nihil ſibi rn̄de̓t dicebat Maledicte maledicte. nō bn̄dicte. qͥd me ꝑſequeris. ¶ Quadā die lapidē q̄ndā ī t̓raiacētē frēs ī edificiū leuare volebāt. ſednequaqͣꝫ valebāt Cūqꝫ viroꝝ multitudoadeſſꝫ. ⁊ ab eis leuari nō poſſꝫ. adueniens vir dei bn̄dictiōeꝫ dedit. ⁊ tūc maxima celeritate leuatꝰ ē Ex qͦ ꝑpender̄t ꝙdiabolꝰ illi īſidebat. qͥ eū moueri n̄ ꝑmitrebat Cūqꝫ frēs parietē paulo altiꝰ edificarēt. ātiquꝰ hoſtis viro dei apparuit etqꝛ ad laborātes frēs ꝑgēt indicauit Quiꝓtinꝰ eis nūciuꝫ miſit dicēs. Frēs cauete vos agite. qꝛ ad vos ſpūs malignꝰ venit. vix āt nūciꝰ ꝟba ꝯpleuit. ⁊ ecce parieteꝫ antiquus hoſtis euertit. ⁊ q̄ndā puerū monachū ruina ꝯtriuit. Sed vir deipuerū mortuū ⁊ laceratū ī ſacco ad ſe adduci fecit. ⁊ or̄one ſua ip̄m reſuſcitās operi p̄dicto reſtituit D Laicꝰ qͥdā honeſte vite ſingulis ānis ad viſitādū viꝝdei ieiunꝰ venire ꝯſueuerat. Quadā igit̉die dū illuc iret ſe illi alt̓ viator adiūxit.iͥ ſumēdos ī itinē cibos portabat. Cūqꝫiā tardior hora excreuiſſꝫ dixit Ueni frater ſumamꝰ cibū ne laſſemur in via Quoreſpōdentē ꝙ nll̓atenꝰ cibū ī via guſtae̓tad horā ille ſb̓ticuit Poſtmodū ad hͦ ip̄ꝫīuitauit. ſꝫ ille ꝯſentiē̓ noluit. Deniqꝫ cūhora iā p̄teriſſꝫ ⁊ eos lōgū fatigaſſꝫ īterpratū ⁊ fontē ⁊ q̄cūqꝫ corpꝰ ad recipiendū delectare poterāt īuenerūt Tūc viator hoc ei on̄dēs. rogauit vt paululū guſtaret. ⁊ ibidē qͥeſcēt Cū igit̉ ꝟba auribꝰ⁊ loca oculis blādirent̉ eidē ꝯſenſit Cūqꝫ ad bn̄dictū veniſſꝫ. dixit eī vir dei Ecce frat̓ malignꝰ hoſtis ſemel tibi ꝑſuadēnō potuit. ſcd̓o n̄ valuit. ſꝫ t̓tio ſuꝑauitTūc ille pedibꝰ eiꝰ aduolutꝰ ſe deliqͥſſe īgemuit. ¶ Totila rex gothoꝝ experirivolēs vtꝝ vir dei ꝓphetie ſpūm haberetcuidā ſuo ſpatario veſtimēta regalia tri

buit. eūqꝫ cū oī apparatu regio ad monaſteriū deſtinauit Quē ille veniētē ꝯſpiciens dixit Pone fili pone hͦ qd̓ portas. n̄eſt tuū Qui ꝓtinꝰ in terrā cecidit. ⁊ ꝙ tāto viro illudē p̄ſumpſiſſꝫ expauit ¶ Clericꝰ qͥdā qͥ a diabolo vexabat̉. ad virū deivt ſanaret̉ adductꝰ eſt Cūqꝫ ab eo diabolum expuliſſet ait Uade ⁊ de cetero carnes nō comedas. nec ad ſacros ordinesaccedas Quacūqꝫ āt die ad ſacros ordines accedē p̄ſūpſeris. iuri diaboli mācipabēis Cū ꝟo hoc aliqͦ tꝑe cuſtodiſſꝫ. ſedminores ſuos ſibi p̄poni in ſacris ordinibus cerneret. ꝟba viri dei qͣſi ex longotꝑe oblitꝰ poſtpoſuit. atqꝫ ad ſacrū ordineꝫ acceſſit Quē mox is qͥ eū reliq̄rat diabolꝰ tenuit. eūqꝫ vexare qͦuſqꝫ aīam eiꝰexcutēt nō ceſſauit E ¶ Uir qͥdā duosflaſcones vini ꝑ q̄ndā pueꝝ ad eū miſit.Sꝫ ille vnū in via abſcondit ⁊ aliū detulit Uir āt dei cū gr̄aꝝ actionē accepitvinū. ⁊ diſcedētē pueꝝ āmonuit dicens.Fili vide ne de illo flaſcone quē abſcondiſti bibas. ſed īclina illū caute. ⁊ inuenies qͥd intꝰ habeat Qui cōfuſꝰ valde ab eoexiuit Et reuerſꝰ volēs adhuc ꝓbare qd̓audierat. cū flaſconē īclinaſſꝫ ꝓtinꝰ de eoſerpēs egreſſus ē ¶ Quadā vicē dū virdei in ſero cenaret. monachus qͥdā filiꝰdefenſoris ei aſſiſtēs. ⁊ lucernā tenēs. ꝑſpūm ſuꝑbie ītra ſe cogitare cepit Quisē h̓ cui ego māducāti aſſiſto. lucernā teneo. ſeruitiū impendo Quis ſuꝫ ego vtiſti ẜuiā Cui ſtatiꝫ vir dei ait Signa cortuū frater ſigna cor tuū. Quid eſt qͦd loqueris. Uocatiſqꝫ fratribus. lucernamiuſſit de manibus eius tolli. ip̄m ꝟo iuſſit ad monaſterium accedere et quietumſedere ¶Gothorum quidam Zalla nomine ꝑfidie fuit arriane. qͥ Totile regꝭ.tēporibꝰ contra catholice ecc̄ie religioſos viros ardoē immaniſſime crudelitatis exarſit. ita vt quiſquis ei clericus monachꝰ vue ante faciem veniſſet. ab eiusmanibus viuus nullo modo exiret.