Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſcō Senedicto

dice̓t. ꝯmunicat exeat foras. nutrixeaꝝ que eis ſꝑ oblatōeꝫ offerebat easde ſepulcris ſuis ꝓgredi exire ecc̄iamvidebat Cūqꝫ ſcō bn̄dicto nūciatū eſſet.ille manu ſua oblatiōeꝫ dedit dicēs Itē hāc oblatiōeꝫ eis offerte. vlteriꝰexcōmunicate erūt Qd̓ factū fuiſſet. diaconus ex more clamēt. ab ecc̄ade cetero exire viſe ſūt Honachquidā ad viſitandos ꝑentes exiſſꝫ ſine bn̄dictōe. et ea die ad eos ꝑuenit defunctꝰ fuiſſet. ſepultū ſemel et bis t̓rareieciſſet. parentes eiꝰ ad venerūt. etvt ei ſuā bn̄dictioneꝫ īpendēt rogauer̄tQui corpꝰ dn̄i accipiens ait Ite et hocſuꝑ pectꝰ eiꝰ ponite. eūqꝫ ſic ſepultue tradite Quod factū fuiſſet. ſepultū corpterra retinuit. nec vltra ꝓiecit Quidāmonachꝰ ī monaſterio manere valēsviro dei tātū īſtitit donec ip̄ꝫ iratꝰ abireꝑmiſit Qui mox vt de monaſterio exijt.aꝑto ore draconē ī itinē īuenit Queꝫdeuorare vellet clamauit dicēs Curritecurrite. qꝛ draco iſte vult me deuorare.Currētes āt frēs draconē minime īuenerūt. ſꝫ trementē palpitātē monachūad monaſteriū reduxerūt Qui ſtatī ꝓmiſit ſe nūqͣꝫ de monaſterio receſſurum.Quodā tꝑe totā illā ꝓuīciam famesvalida occuparet. et vir dei oīa īueniēpotuerat egētibꝰ tradidiſſet. ita nihilī monaſterio p̄ter modicū olci in vaſe vitreo remanſiſſꝫ. iuſſit cellerario vt illudmodicū olei cuidā egenti daret Ille ꝟoīꝑantē audiuit ſed īple̓ ꝯtēpſit. eo nihil olei frībꝰ remanebat. Qd̓ vt vir deiꝯpe̓it vas vitreū oleo feneſtrā ꝓijciiuſſit. ne qͥd in monaſterio īobediētiāremaneret Proiectū itaqꝫ vas ſuperingētia ſaxa cediſſiſſet. nec vas fractumnec oleū ē effuſū. Qd̓ ille leuari iuſſit etdari ītegrū poſtulanti Honachū āt illūde inobedientia increpās. ſe in or̄oeꝫ dedit. ꝯtinuo qd̓dā magnuꝫ doliū qd̓ ibierat oleo plenū fuit. qd̓ adeo excreuit vt

pauimētū efflue̓ videret̉ Quadāvice ad vitandū ſororē ſuā deſcēdēataūt ad mēſaꝫ ſedēt. rogauit vt ſecū illanocte manēt Cui ille nullatenꝰ acq̇eſcet. illa caput ī manibꝰ dn̄m rogatura inclinauit Cūqꝫ caput leuaſſet. tāta coruſcatōis tōitrui ꝟtꝰ. tāta qͣꝫ īundatō pluuie erupit vt nec quidē pedeꝫ moue̓ poſſet. cuꝫ tn̄ ante ſerenitas mira eſſet Illa qꝛ lachrymarū fluuios fudit. ſerenitatem aeris ad pluuiā ꝯuertit traxit Cuivir dei cōtriſtatꝰ ait. Parcat tibi oīpotēs deꝰ ſoror Quid eſt qd̓ feciſti Cui illaRogaui te audire noluiſti. rogaui dominū et exaudiuit me Modo ergo egredere ſi potes Sicqꝫ factū ē vt totā illaꝫnoctē ꝑuigiles ducerēt. atqꝫʸ ſacra eloquia ſeſe vicaria relatione ſatiarēt Tūcecce poſt triduū ille ad monaſteriū rediſſet. eleuatis oculis aīam ſororis ſue īſpe colūbe celi ſecreta penetrāteꝫ aſpexit Qui mox corpus eis ad monaſteriuꝫiuſſit deferri. in monumento qd̓ ſibiꝑauerat collocari. Quadā noctefeneſtrā ꝯſpiceret dn̄m exoraret. viditfuſā luce deſuꝑ cūctas noctis tenebraseffugaſſe Subito āt oīs mūdꝰ velut ſubvno ſolis radio collectꝰ ante oculos eiꝰadductꝰ ē. ibiqꝫ aīaꝫ Germani ep̄i capuani ad celū deferri videns. manifeſte poſtea comperit eadē hora a corꝑe migͣuit H Eodē āno de hac vita eratexiturꝰ. obitus ſui diem frībꝰ denūciauitAnte ſextū vero dieꝫ ſui exitus ſibi aperiri ſepulcrū iubet Qui mox febribꝰ correptꝰ ſingulos dies lāguor ingraueſcēt. ſexta die in oratoriū portari ſe fecit.ibiqꝫ exitū ſuū dn̄ici corꝑis ſāguīs ꝑceptōe muniuit. atqꝫ inter diſcipuloꝝ manꝰ imbecillia membra ſuſtētans. erectis īcelū manibꝰ ſtetit. vltimū ſpūm int̓ ꝟtba orationis efflauit Ip̄a autē die virdei migrauit ad chr̄m duobꝰ frībꝰ vni incella morāti altēi lōge poſito. r̄uelatō eadc̄ mōſtrata eſt Uider̄t nāqꝫ viā lucidā