xlviij.Legenda

alijs mox foras exibat. ⁊ aliqua trena ettrāſitoria agebat. Qd̓ cū abbas illiꝰ mōaſterij btō bn̄dicto narraſſet. iuit illuc. etvidit ꝙ illū monachū qͥ manere in or̄oenō poter at̄. qͥdā niger ꝑuuſꝰ ꝑ veſtimētirimbriā foras trahebat. Dixitqꝫ abbatimonaſterij ⁊ Mauro mōacho Nūqͥd nōaſpicitis qͥs ē qͥ eū trahit Cūqꝫ rn̄diſſētno. ait Oremꝰ vt vos etiā videatis Orantibꝰ illis Maurꝰ vidit. ſꝫ abbas vide̓ nopotuit. Die igit̉ alia expleta or̄one virdei monachū foris reperit. quē ꝓ ſui cecitate ꝟga ꝑcuſſit. ⁊ extūc īmobilis ī orationē ꝑmāſit. Sicqꝫ ātiquꝰ hoſtis dn̄arinō auſꝰ ē ī eiꝰ cogitatione. ac ſi ip̄e ꝑcuſſfuiſſꝫ ex v̓bē ¶ Ex his monaſterijs triaſurſuꝫ in rupibꝰ mōtis erāt. q̄ deorſumcū magno labore aqͣs hauriebāt. Cunqꝫfrēs illū viri dei ſepe rogarent. vt monaſteria ſua mutaret qͣdā nocte cū qͦdampuero mōteꝫ aſcēdit vbi diutiꝰ orans.tres petras in eodē loco ꝓ ſigno poſuitCūqꝫ de mane domū redijſſꝫ. ⁊ frēs proeadeꝫ cauſa ad eū veniſſent dixit Ite etillā rupē in qͣ tres petras poſitas īueneritis. in medio cauate. valꝫ enī dn̄s indevobis aquā ꝓducere Qui eūtes ⁊ iā illārupeꝫ ſudātē inueniētes ꝯcauū locū illuꝫ fecerūt ⁊ mox aqͣ repletū viderunt.Que vſqꝫ nūc tā ſufficiēt̉ emanat. vt abillo mōtis cacumine vſqꝫ ad inferiora deſcēdat ¶ Quadā vice dū circa monaſteriuꝫ viri dei qͥdā cū falcaſtro vepres abſcīderet. ferrū de manubrio ꝓſiliēs ī qͣndālacū ꝓfundū cecidit. Cūqꝫ de hoc ille nimis anguſtiaret̉ vir dei manubriū ī lacūpoſuit. ⁊ mox ferrū vſqꝫ ad ſuū manubriuꝫ enatauit ¶ ¶ Placidꝰ puer ⁊ monachꝰ ad hauriēdū aquā egrediēs ī flumencecidit. ⁊ mox ip̄m vnda rapuit. ⁊ pene īvniꝰ ſagitte curſuꝫ a t̓ra introrſꝰ traxit.Uir āt dei in cella ꝯſiſtens hoc ī ſpū ſtatim nouit Et mauꝝ vocās qͥd de pueroacciderit indicauit. ac vt ad ip̄m eripiendū ꝑget īperauit Accepta bn̄dictōe ꝯci

tus maurꝰ ꝑrexit ⁊ ꝑ t̓rā ſe ire exiſtmāsſr̄ aqͣs vſqꝫ ad puerū venit. eūqꝫ ꝑ capililos tenēs de aqͣ extraxit Qui ad virumdei veniens retulit qͥd acciderat Sꝫ ipſehoc nō ſuis meritis ſed eiꝰ obediētie deputauit ¶ Preſbyt̉ qͥdā florētiꝰ noīe viro dei inuidens. ad tātā deuenit maliciāvt panē veneno īfectū viro dei tāqͣꝫ probn̄dictiōe trāſmittēt Quē ſcūs gratantaccepit. ⁊ coruo qͥ de manibꝰ eiꝰ pane̓ accipe̓ ꝯſueuerat ip̄m ꝓiecit dicens In nomine ieſu chr̄i tolle hūc panē. ⁊ eū ī taliloco vbi a nullo hoīe ſumi valeat ꝓijce.Tūc coruus aꝑto ore. expāſis alis. circaeūdē panē cepit diſcurrē atqꝫ crocitae̓.ac ſi aꝑte dice̓t. ⁊ obediē ſe velle. ⁊ tn̄ iuſſa īple̓ n̄ poſſe Cui ſcūs iterū atꝫ iteꝝ p̄cipiebat dicēs Leua leua eū ſecurꝰ atꝫ ip̄ꝫvt dixi ꝓijce Qui tādē eū tollēs. pꝰ tresdies redijt. ⁊ de manu eiꝰ annonā quamꝯſueuerat accepit Uidens āt florētiꝰ ꝙcorpꝰ mgr̄i necare nō potuit. ſe ad extinguendas diſcipuloꝝ aīas accēdit. ita vtſeptē nudas puellas in orto monaſterijludē ⁊ cātare facet. vt ſic monachos adlibidinem inflamaret Quod ſcūs vir decella ꝓſpiciens lapſū diſcipul̓ ꝑtimeſcēsinuidie locū dedit. ⁊ quibuſdā ſecū aſſūptis frībꝰ ip̄e habitationē mutauit Sedflorētinꝰ cū ī ſolario ꝯfiſtēs eū receſſiſſeꝯſpiceret ⁊ gauderet. repēte ſolariū cecidit ⁊ ip̄m ꝓtinꝰ extīxit Tūc maurꝰ poſtvirū dei currens ait. Reuertere. qꝛ qͥ teꝑſequebat̉ extīctus ē Qd̓ ille audiēs vehement̓ ingemuit. vel q inimicꝰ occubuit. vel qꝛ de inimici morte diſcipulusexultauit. Qua de refactum eſt vt eideꝫpnīam indiceret. ꝙ mandans talia gaudere de inimici morte p̄ſumpſiſſet. Ipſeautem ad alia migrans locum non hoſtem mutauit. Nam ad montem caſſinuvenit. et tēplū apollinis qd̓ ibi ſitū eratī ſcī ioh̓is baptiſte oratoriū fabricauit. etcircū adiacentem ppl̓m ab idolatria conuertit Sꝫ hͦ antiquꝰ hoſtis grauit ferēs