xlvij.Legenda
iā ſolutū. ſuaqꝫ prudentia dn̄m papā ſicinduxit. ꝙ omnes prelatos qͥ ꝯcilio int̓fuerāt. ⁊ iā ꝑ tres dietas receſſerāt reuocauit Cōcilio igit̉ ꝯuocato oīm patrūhͦ ſnīa vna fuit. vt miſſale ambroſianuꝫ⁊ gregorianū ſuper altare btī petri apl̓iponent̉. ⁊ fores ecc̄ie optīe clauderent̉ac plurimoꝝ ep̄orū ſigill̓ diligentiſſimemunirēt̉. ⁊ ip̄i tota nocte or̄oni īſiſterētvt dn̄s ꝑ ſignū aliqd̓ reuelaret qd̓ horūab ecc̄ijs magis ẜuari vellꝫ Sicqꝫ ꝑ oīavt ordinauerāt facientes. mane ianuasecc̄e aperuerūt. ⁊ vtrūqꝫ miſſale ſuꝑ altare aꝑtū īuenerunt. Uel vt alij aſſerūtmiſſale gregorianū penitꝰ diſſolutum. ⁊huc illucqꝫ diſꝑſū īuenerūt. ambroſianūāt ſolūmodo aꝑtū ſuꝑ altare in eodē lorco ī quo poſuerāt repererūt Quo ſignodiuinitꝰ ſunt edocti. vt gregorianū officiū deberet ꝑ mūdū totū diſꝑgi Ambroſianū āt tātū in ſua ecc̄ia obſeruari. Sicqꝫ ſcī pr̄es vt diuinitꝰ edocti fuerāt ſtatuerūt. ⁊ ſic vſqꝫ hodie obſeruat̉. ¶ Narrat ioh̓es diaconꝰ qͥ vitā bt̄i gregorij cōpilauit. ꝙ dū vitā eius ꝯſcriberet ⁊ cōpilae̓t. qͥdaꝫ vir ſacerdotalit̓ inſignitꝰ eidormienti. ⁊ ad lat̓nā vt ſibi videbaturſcribenti aſtitit. Cui deſuꝑ candidiſſima⁊ adeo tenuiſſima veſtis erat. vt eiꝰ raritate nigredo ſubterioris tunice appareret Hic ꝓpiꝰ acceſſit ⁊ inflatis buccīs riſuꝫ ꝯtinere nō potuit. cūqꝫ ioh̓es eū int̓rogaret cur vir grauioris officij ſic diſſolute rideret. ait Quia tu ſcribis d̓ mortuis qͦs viuētes nūqͣꝫ vidiſti. Cui ioh̓esEt ſi illū n̄ nouerī facie. tn̄ de illo ſcriboq̄ didici lectō e At ille Tu inqͥt vt videoſic̄ voluiſti feciſti. ⁊ ego q̄ face̓ pote̓o nōceſſabo Mox illi lumē lat̓ne extinxit etadeo ip̄ꝫ ꝑterruit vt vehemēt̉ exclamāsputaret ſe ab illo gladio iugulatū. Moxqꝫ gregꝭ. affuit comitāte ſecū dextrorſuꝫbtō Nicolao. ſiniſtrorſuꝫ ꝟo Petro diacono. eiqꝫ dixit Modice fidei qͣre dubitaſti Cūqꝫ poſt cortinā lecti aduerſariꝰ lati
taret Gregꝭ. ex manu petri diaconi magnā face̓ quā tenere videbat̉ arripienseiuſqꝫ flamis os faciēqꝫ ipſiꝰ aduerſarijexurens. adinſtar ethiopis denigrauit.Quedā āt ſcintilla ꝑuiſſima cadens ī eiꝰveſtē candidā ip̄am dictꝰ citiꝰ ꝯflagrauit⁊ ſic nigerrimꝰ toto apparuit Dixitqꝫ petrꝰ bt̄o gregorio. Satis denigrauimuseū Cui gregoriꝰ Nos illū nō d̓nigrauimus. ſed nigrū fuiſſe mōſtrauimꝰ Sicqꝫibidē multo relicto lumīe abierūt.xlvij.ADe ſancto LonginoOnginꝰ fuit qͥdā cēturio. qͥ cumalijs militibꝰ cruci dn̄i aſtās. iuſſu pilati latꝰ dn̄i lācea ꝑforauit.⁊ vidēs ſigna q̄ fiebant ſolē ſcꝫ obſcuratum ⁊ t̓remotū. in chr̄m credidit. maxīeex eo vt qͥdā dicūt. ꝙ cū ex īfirmitate vſſenectute eiꝰ oculi caligaſſent. de ſanguīechr̄i ꝑ lāceā decurrente fortuitu oculosſuos tetigit. et ꝓtinus clae̓ vidit Un̄ renūciās militie ⁊ ab apl̓is īſtructꝰ ī ceſariacapadocie. xxviij. ānis monaſticā vitamduxit. ⁊ ꝟbo ⁊ exēplo ad fidē ml̓tos cōuertit Cū āt a p̄ſide tētꝰ fuiſſꝫ ⁊ ſacrificae̓nollet. iuſſit p̄ſes oēs dentes eiꝰ excuti⁊ līguā abſcidi Lōginꝰ tn̄ ex hoc loq̄lamnō ꝑdidit. ſꝫ accepta ſecuri oīa idola ꝯminuit ⁊ fregit dicēs Si dij ſūt videbimusDemones āt de idol̓ exeuntes in preſidem ⁊ in omnes ſocios eius intrauerūt⁊ inſaniētes ⁊ latrātes. ſe longini pedibus ꝓſtrauer̄t Et ait longinus demonibus Cur habitatꝭ in idolis Qui rn̄der̄tUbi non nominat̉ chr̄s. et eius ſignumnon eſt poſitū ibi ē habitatio noſtra Cūergo preſes inſaniret ⁊ oculos amiſiſſetdixitei longinus. Scito qꝛ ſanari nonpoteris niſi qn̄ me occideris. qͣꝫcito enīa te mortuꝰ fuero. pro te orabo. ⁊ ſanitatē tibi corꝑis ⁊ aīe īpetrabo Et ſtatī euꝫdecollari iuſſit Pꝰ hͦ abijt ad corpꝰ eius⁊ ꝓſtratus cū lachrymis penitētiā egit