De ſcōGregorio
ꝑcuſſit Cuius dolore vexatus in breuivitā finiuit. Dū āt adhuc p̄dicta famēsiſtaret. qͥdā īuidi gregorio ceperūt detrahē. aſſerentes ꝙ totū theſauꝝ eccīe tāqͣꝫvir ꝓdigꝰ ꝯſūpſiſſꝫ Unde ob huiꝰ vindictaꝫ ad ꝯburēdos libros ſuos ceterorūaīos inclinarunt Quoꝝ dū qͦſdā iā ꝯbuſſiſſent. ⁊ cetēos ꝯburere vellēt Petrusdiaconꝰ eiꝰ familiariſſimꝰ cuꝫ qͦ qͣtuor libros dialogoꝝ diſputauerat. tradit̉ vehemētiſſime reſtitiſſe. aſſerēs hoc ad cidelendaꝫ memoriā nil valere. cuꝫ in diuerſis mūdi ꝑtibꝰ exēplaria tenerenturadiungens immane ſacrilegiū ec̄. tāti patris ⁊ tot ⁊ tales libros exurere. ſuꝑ cuiꝰcaput ip̄e ſpūſſāctū ī ſimilitudine columbe frequētiſſime ꝓſpexiſſꝫ Tādem oēsin hāc ſnīaꝫ adduxit. vt ſi illud qd̓ dixerat iureiurādo ꝯfirmās mori ꝯtinuo meruiſſꝫ. ip̄i a libroꝝ exuſtiōe deſiſterēt Siꝟo mori nō meruiſſꝫ ſꝫ ſuꝑſtes ſui teſtimonij extitiſſꝫ. ip̄e qͦꝫ ꝯbuſtoribꝰ manusbaret Fert̉ enī gregoriū ſibi dixiſſe. ꝙ ſimiraculum de viſione colūbe publicaētpoſt hoc viuē non valēt Itaqꝫ cū apꝑatu diaconꝰ euāgelioꝝ librū baiulans. venerabilis leuita petrꝰ adueniēs mox vttactꝭ. ſacroſcīs euāgelijs. gregorij ſanctitati teſtimoniū ꝑhibuit. a dolore mortꝭ.extraneꝰ. ſpūm inter verba vere ꝯfeſſionis efflauit M Quidā monachꝰ monaſterij ſcī gregorij qͦddā penes ſe peculiūꝯgregauit Btūs āt gregꝭ alteri mōachoapparēs dixit. vt ſibi denūciaret ꝙ peculiū diſꝑgēt ⁊ pnīaꝫ ageret. qꝛ die t̓tia eētmoriturꝰ Qd̓ ille audiēs vehemēt̓ expauit. pnīaꝫ egit ⁊ peculiū reddidit Hoxqꝫrebribꝰ adeo correptꝰ ē vt a diluculo dicittie vſqꝫ ad horā tertiā p̄ nimio incēdiolinguā ab ore ꝓijciēs vltimū flatū emittēvideret̉. Sꝫ cū circūſtātes mōachi corāip̄o pſallerēt. pſalmodiā tādē interrūpetes ei detrahē ceperūt Ille āt continuoreuiuiſcēs ⁊ oculos ſubridēdo ꝯcutiēsait Parcat vob̓ dn̄s frēs. Quae̓ mihi de
trahere voluiſtis. Nā īpedimentū mihinō modicū generaſtis. qꝛ tā a vobis qꝫ adiabolo ſub vno tꝑe accuſatus. ne ſciebācui calūnie pͥmitꝰ rn̄derē Sꝫ ſi qn̄ quē libet migrātē videritis eidē nō detractionem. ſed ꝯpaſſionē impēdatꝭ. vtpote quiad tā ſtricti iudicꝭ. cuꝫ criminatoe ſuo tudiciū vadit Nā ad iudiciū cū diaboli ſtetit ⁊ adiuuāte ſcō gregorio. cūctꝭ. ſuis obiectiōibꝰ bn̄ reſpondi. Tātuꝫ de vna obiectiōe ꝯuictus erubui. ꝓ qͣ vt vidiſtistaliter ſuꝫ vexatꝰ. et adhuc me nō potuiliberaē Cūqꝫ de ea frē̄s reqͥrerēt ait Nōaudeo dice̓. qꝛ cuꝫ ad vos a btō gregorioiuſſꝰ ſū venire. diabolꝰ de hͦ plurimū ē cōqueſtꝰ. putās ꝙ me ad penitētiā agēdaꝫꝓ cā illa deꝰ r̄mittēt Quapropt̓ btm̄ gregoriū vadē dedi. ne cōmotā calūniā cuilibet reuelare Hoxqꝫ clamās dixit. O andrca andrea. hͦ āno ꝑeas. qͥ me pͣuo ꝯſilioad hͦ ꝑiculū ꝯpuliſti Et ſtatī reuolutꝭ. terribilit̓ oculis expirauit. Erat āt in vrbeqͥdā noīe andreas qͥ eodeꝫ momēto qͦ eimonachus moriēs ꝑiculū fuerat imp̄catus ī tā grauē morbū decidit vt defluentibꝰ carnibꝰ ꝯſumi poſſet. mori āt nō poſſet Tūc mochis moſterij ſcī gregꝭ ꝯuocatis. ꝯfeſſꝰ c̄ ꝙ cū p̄dicto mōacho qͣſdā mōſterij chartulas rapuiſſꝫ. ac ſuſceptis p̄cijs extraneis tradidiſſꝫ Moxqꝫ is qͥ duduꝫ mori nō poterat int̓ ꝟba ſue ꝯfeſſionis ſpm̄ exhalauit. N ¶ Eo tꝑe vt invita ſcī eugenij legit̉ dū adhuc ābroſianuꝫ officiū magꝭ qͣꝫ gregorianū ab ecc̄ijsẜuaret̉ Ronꝰ pōtifex noīe adrianꝰ ꝯciliūꝯuocauit. vbi ſtatutum ē vt gregorianūofficium deberet vniuerſaliter obſeruari. Cuius rei karolus imꝑator executorexiſtens per diuerſas diſcurrēs prouincias. minis ⁊ ſupplicijs omnes clericosad hoc ipſum cogebat. et libros ambroſiani officij vbiqꝫ comburebat. multoſiqꝫ clericos rebelles incarcerabat. Proficiſcēs autē beatus eugenius epiſcopad ꝯciliuꝫ. īuenit ipſuꝫ ꝯciliū ꝑ triduum
i v