Legendaxxi

Unde hic argenteꝰ diſcꝰ. vbi hoīm veſtigia nulla vident̉ Si enī viatori cecidiſſet. vtiqꝫ pre ſui magnitudine latere nōpoſſet. Hoc diabole artificium tuuꝫ eſt.voluntatē tn̄ meā nūqͣꝫ poteris īmutareEt hoc dicēs diſcꝰ vt fumꝰ euanuit Rmodū ingentē maſſaꝫ veri auri repperitſꝫ vt incendiū auꝝ fugit. Sicqꝫ ad monteꝫ fugiens. xx. ānis ibi permanſit. īnumeris coruſcās miraculis. ¶ Quadā vice duꝫ in ſpū raptꝰ eſſet totū mundū laqueis ſe inuiceꝫ connectētibꝰ plenū vidit Qui exclamās ait O qͥs iſtos euadetlaq̄os Et audiuit. hūilitas ¶ Aliqn̄ duꝫab angelis in aere eleuaret̉ aſſunt demones et eiꝰ trāſitū ꝓhibent pcc̄a eiꝰ ab exordio natiuitatis eiꝰ obijcientes. Quibꝰangeli. Non debetis illa narrare q̄ chr̄iiaꝫ pietate ſunt deleta. Si qͣ aūt ſcitꝭ. exquo factus eſt monachꝰ illa ꝓferte. Etcū in ꝓbatione deficerent. liber antonius in ſublime tollit̉. et liber deponit̉.D ¶ Narrat antoniꝰ de ſe. di. Uidi aliqn̄ diabolū celſum corꝑe qͥ ſe dei virtuteꝫ et prouidentiā auſꝰ eſt dicere et ait.Quid vis vt a me tibi det̉ antoni. Atego ſputa in os eiꝰ ꝯgeminans totū mein eū chr̄i nomine armatꝰ ingeſſi. et ſtatīeuanuit. Huic diabolꝰ aliqn̄ in tanta ꝓceritate apparuit ꝙ celū capite tāgē vide̓tur. Quem cum Antoniꝰ quis eſſet int̓rogaſſꝫ. ⁊ ip̄e ſe ſathanā eſſe dixiſſꝫ. addidit ſathanas Cur me ſic impugnāt monachi et maledicunt chr̄iani Cui antonius. Iuſte hoc faciunt qꝛ tuis ſepe inſidiis moleſtant̉. Et ille. Ego eos nequaqͣꝫmoleſto. ſꝫ ip̄i īuicē ſe ꝯturbāt Ego eī adnihilū ſū redactꝰ. qꝛ iā in cūctis ꝑtibꝰ regnat chr̄s ¶ Quidā ſagittariꝰ beatū antoniū gaudenteꝫ cum fratribꝰ qͣdā viceꝯſpexit et ei diſplicuit. Cui antoniꝰ Pone ſagittā in arcū et trahe Qd̓ et fec̄ Cūqꝫ ſcd̓o et tertio hoc fieri mādaſſet dixitſagittariꝰ Tātum trahē potero ꝙ de eius fractōe dolebo. Cui antoniꝰ. Sic eſt

in oꝑe dei quoniā ſi ſupͣ menſurā tendēvellemꝰ citiꝰ frangeremur Expedit ergo rigoreꝫ aliqn̄ relaxari. Hoc audiensille edificatꝰ receſſit E ¶ Interrogauit qͥdaꝫ antoniū dicens Quid cuſtodiens placebo deo. Et rn̄dens dixit Quocunqꝫ vadis ſꝑ deū pre oculis tuis habeas. In his qͥ agis teſtimoniū ſacrarūſcripturaꝝ adhibeas In qͦcunqꝫ loco ſederis non inde cito recedas. Hec triacuſtodi et ſaluꝰ eris ¶ Abbas quidā interrogauit antoniū dicens. Quid faciaꝫCui antoniꝰ. Nō ꝯfidas in tua iuſticiaUentris et lingue ſit tibi cōtinētia. Etne penitearis de re tranſacta. Dixit iterum antoniꝰ Sicut piſces ſi in ſicco tardauerint moriunt̉. ita et monachi extracellaꝫ tardantes aut cū viris ſecularibꝰimmorātes. a quietis ꝓpoſito reſoluūturIterū dixit antomus Qui ſedet ī ſolitudine et qͥeſcit: a tribꝰ bellis eripit̉ .ſ. auditus locutiōis. et viſꝰ. et ꝯtra vnū tātūmodo pugnā habebit. ſcꝫ cordisQuidaꝫ fratres cuꝫ qͦdam ſene ad abbateꝫ antoniū viſitandum iuerūt Dixitqꝫantonius fratribus Bonū comitē habuiſtis ſene̓ hūc. Deinde dixit ſeni Bonosfratres īueniſti tecū abba. Cui ille Bonos qͥdeꝫ inueni ſꝫ habitatio eoꝝ nō hꝫianuā. Quicunqꝫ enī vult intrat in ſtabulū et ſoluit aſinū Hoc āt dicebat. qͦniāoīa q̄ erant in corde eoꝝ ſtatim erant inore ¶ Dixit abbas antonius Scire ꝯuenit quoniā ſūt tres motꝰ corꝑales Unꝰqͥdē natue̓. aliꝰ ex ciboꝝ plenitudine. tertiꝰ ex demonē ¶ Frater quidā renūciauerat ſeculo. ſꝫ nō plene qꝛ quedam adhūc ſibi retinebat. Cui antonius. Uade⁊ eme carnes Qui vadens emit carneset portans eas dum veniret lacerabanteum canes Cui antonius Qui renūciātſeculo et volūt habere pecunias ita impugnati a demōibꝰ diſcerpunt̉ ¶ Antoniꝰ dū in hēmo tedio afficeret̉ dixit Dn̄evolo ſaluꝰ fieri et nō ꝑmittūt me cogita