De ſanctis Fabiano et Sebaſtiano
tiones mee. Et ſurgens exiuit foras etvidit q̄ndā ſedentē atqꝫ oꝑantē. ⁊ deinde ſurgentem et orantem Erat āt angelus domini. et dixit ei Sic fac et ſaluꝰ erꝭ.¶ Cū qͣdam vice fratres de ſtatu aīarūab antonio q̄ſiſſent. ſequenti nocte voxvocauit eū. d. Surge exi ⁊ vide Et eccevidit quēdam longum et terribileꝫ caput vſqꝫ ad nubes tollentē qui quoſdaꝫpēnatos ad celū volare cupientes extenſis manibꝰ ꝓhibebat. et alios libere ꝑuolantes retinere nō poterat. et maximuꝫgaudium mixtū cū nimio dolore audiebat Et intellexit aīarū illū eſſe aſcenſumet diabolū ꝓhibentē. qui quaſdaꝫ obnoxias retineret et de ſcōꝝ volatu qͦs retinere nō poterat ſic doleret. ¶ Aliqn̄ dūcuꝫ fratribꝰ oꝑaret̉ antonius. ſuſpiciēsin celū cū triſteꝫ viſioneꝫ vidiſſet. ꝓuolutꝰ ante deū rogauit vt futuꝝ ſcelꝰ auerteret Fratribꝰ ꝟo ſuꝑ hoc eū interrogātibus cū lachrymis et ſingultibꝰ dixit ꝙinauditū ſcelꝰ īmineret Uidi inqͥt altaredei multitudine equoꝝ circūdatū qͥ calcibꝰ oīa diſcerpebāt Magno enī turbinefides catholica ſubuertet̉. ⁊ hoīes iumētis ſimiles chr̄i ſacramenta diripiēt Factaqꝫ ē vox dn̄i dicēs Abominabunt̉ altare meū Poſt duos āt ānos erūpentibus arrianis ecc̄e vnitateꝫ ſciderūt. baptiſteriuꝫ et ecc̄ias polluerūt. et ſuꝑ altaria chr̄ianos inſtar ouiuꝫ mactauerūtG ¶ Dux qͥdam egypti arrianꝰ noīeBallachiꝰ. cū ita eccleſiam dei infeſtaretvt ꝟgines et monachos nudatos publite ꝟberaret. ſic ei ſcripſit antonius Uideo irā dei ſuꝑ te veniētē Iā deſine ꝑſeqͥ chr̄ianos ne ira dei te occupet. q̄ ꝓximuꝫ tibi minatur interitū Infelix legitepl̓aꝫ et irriſit et in eā expuēs ad terraꝫꝓiecit ac portitores ꝟberibꝰ multis afficiens antonio talia remādauit Quoniātibi eſt tanta cura de monachis ad te qͦꝫꝑueniet noſtri diſciplina rigoris. Poſtqͥnqꝫ aūt dies equū ſuū māſuetiſſimum
inſidens morſu ip̄iꝰ equi ad terrā ꝓijcit̉et corroſis atqꝫ laceratis cruribꝰ īfra triduū expirauit ¶ Cū qͥdaꝫ fratres ꝟbuꝫſalutis ab antonio q̄ſiuiſſent ait ille Audiſtis dn̄m dicenteꝫ Si qͥs te ꝑcuſſerit īvnā maxillā p̄be ei alterā Dicūt ei Hocimplere nō poſſumꝰ Et ille. Saltem devna patienter ferte Et illi. Nec etiā hocpoſſemꝰ Quibꝰ antoniꝰ Saltē ne velitisꝑcutere magis qͣꝫ ꝑcuti. Et illi Nec hocpoſſemꝰ. Tuc antonius dixit diſcipuloſuo. Sucos preꝑa fratribꝰ iſtis. qꝛ nimisdelicati ſt̓ Sola or̄o neceſſaria eſt vobisHec ī vitaſpatrū legunt̉. Tādeꝫ beatꝰantonius. cv. anno vite ſue frēs deoſculans in pace quieuit ſub ꝯſtantino qͥ cepit circa annū dn̄i. cccxl.xxij.A¶ De ſcō Fabiano.Abianus quaſi fabricanꝰ fabricans beatitudinem ſuꝑnā .i. eamſibi acquirens t̓plici iure .ſ. iureadoptiōis. emptōis. et debellationis.Abianꝰ ciuis romanꝰ fuit. et cuꝫpapa defūcto ꝓ alio eligēdo ppl̓sꝯueniſſꝫ. int̓ eos et ip̄e venit reiexitū ſciē volēs. Et ecce colūba candidadeſcendit ſuꝑ caput eiꝰ Qd̓ cū oēs mirarēt̉ ab eis ī papā eligit̉ Hic vt ait damaſꝰ papa ꝑ oēs regiōes ſeptē diacōes miſit. et eiſdeꝫ ſeptē ſubdiacōes tradidit qͥoīm geſta martyꝝ collegerūt Hic vt aitHaymo īꝑatori philippo volēti int̓eſſepaſce vigilijs ⁊ ꝯmunicae̓ myſterijs reſtitit. nec qͦuſqꝫ pcc̄a cōfitē̓t̉ ⁊ int̓ pēitētesſtae̓t. int̓eſſe ꝑmiſit Tādeꝫ pōtificatꝰ ſuiāno. xiij. iuſſu decij capitis obtrūcatiōemartyrio coronat̉. Paſſus ē āt circa annū dn̄i cclxxiij..xxiij.ADe ſcō SebaſtianoEbaſtianꝰ dictꝰ eſt a ſequēs. ⁊ beAtitudo. et aſtin. qd̓ eſt ciuitas. ⁊
g i