Legenda tertia

Eiꝰ legendā doctores argolici ꝯſcripſerūt Eſt āt argos ẜm Iſidoꝝ ciuitas grecie. Un̄ ⁊ argolici greci vocāt̉ Alibi qͦqꝫlegit̉ ꝙ Methodiꝰ patriarcha eiꝰ vitā grece ſcpͥſit. quā iohānes diaconus ī latinūtrāſtulit. et plura addiditBIcolaus ciuis pate̓ vrbis ex diuitibꝰ et ſcis parētibꝰ originemduxit Pater eiꝰ Epiphanꝰ. mat̓vero Iohannā dicta ē Queꝫ cū inpͥmeuo iuētutis ſue flore parētes genuiſſētdeinceps ꝯtinent̉ viuētes celibem vitāduxerūt Hic pͥma die dū balnearet̉ erectus ſtetit ī pelui Inſuꝑ quarta et ſextaferia tātū ſemel ſugebat vbera Factꝰ ātiuuenis alioꝝ iuuenū deuitas luſciuiasecc̄iarū potiꝰ terebat limina. et qͥcqͥd ibide ſacra ſcriptura ītelligere poterat memoriter retinebat Parētibꝰ ꝟo ſuis defunctis cogitae̓ cepit qualit̓ tātā diuitiaruꝫ copiā nō ad laudē hūanā ſed ad deigl̓aꝫ diſpenſaret Tunc quidā cōuicaneꝰſuus ſatis nobilis tres filias ꝟgines obinopīaꝫ ꝓſtitue̓ cogit̉ vt ſic īfami earuꝫcōmertio aleret̉ Quod vt ſcūs cōperit.ſcelꝰ abhorruit. et maſſā auri panno īuolutā in domo eiꝰ ꝑ feneſtrā nocte claꝫ iecit ⁊ claꝫ receſſit Mane at ſurgēs homomaſſam auri reperit. et deo gr̄as agenspͥmogenite nuptias celebrauit Nō multo poſt tꝑe dei famulꝰ ſimile ꝑegit opusQuod rurſꝰ ille reperiēs et ī laudes immēſas ꝓrūpens. decetero vigilare ꝓpoſuit vt ſciēt qͥs eēt qͥ ſue īopie ſb̓ueniſſꝫ.Poſt paucos etiā dies duplicataꝫ aurimaſſā in domū proiecit. ad cuius ſonitūille excitat̉. ⁊ nicolaū fugiētē inſeqͥt̉. taliqꝫ voce alloquit̉ Siſte gradū. teqꝫ aſpectui ne ſubtrahas meo. Sicqꝫ accurrēsvelociꝰ nicolaū hunc eē cognouit Moxhumī ꝓſtratꝰ oſculari volebat pedes eiꝰQuod ille refutās ab eo exegit. ne eumqͣꝫdiu viuēt publicae̓t Poſt hͦ miree ciuitatis defūcto ep̄o. ꝯuenerūt ep̄i. illi eccleſie de ep̄o ꝓuiſuri. Adēat āt īter eosquā magne auctoritatis ep̄s. ad cuiꝰ ele-

ctōeꝫ oīm ſnīa d̓pēdebat Cū igit̉ cūctosieiunijs et or̄onibꝰ īſiſtē monuiſſꝫ. nocteilla vocē audiuit dicentē ſibi vt hora matutinali fores ecce obẜuaret. ⁊ quē pͥmūad eccaꝫ cuiꝰ etiā nomē eēt nicolaꝰ veniēꝯſpice̓t. ip̄ꝫ ī ep̄m ꝯſecraēt Hoc gͦ alijs reuelās ep̄is admonuit vt oēs or̄onibꝰ īſiſterēt ⁊ ip̄e p̄ foribꝰ excubaret Miꝝ ī modum. Hora matutinali qͣſi a deo miſſusan̄ oēs ſe agebat nicolaꝰ. Queꝫ apprehēdens ep̄us dixit ei. Quod tibi nomē eſtIlle vt erat colūbina ſimplicitate plenꝰīclinato capite Nicolaꝰ īquit vr̄e ſcītatꝭ.ẜuꝰ. Quē in eccaꝫ ducentes. licet plurimuꝫ renitētē ī cathedrā collocaueruntIp̄e āt eādeꝫ quā pͥus hūilitatē ⁊ moꝝgrauitatē in oībus ſectabatur In oroneꝑuigilabat. corpus macerabat. mulieruꝫcōſortiā fugiebat. hūilis erat in oēs ſuſcipiēdo. efficax in loquēdo. alacer ī exhortādo. ſeuerus in corripiendo Fert̉ qͦꝫ ſicut legitur ī chronica qͣdaꝫ nicolaū nicenō int̓fuiſſe cōcilio. ¶ ¶ Quadā aūt dieduꝫ quidā naute ꝑiclitarēt̉ ita cū lachrymis orauerūt. Nicolae famule dei ſi vera ſunt q̄ de te audiuimus. nūc ea experiamur Mox qͥdā in eius ſil̓itudine apparuit dicēs. Ecce aſſū. vocaſtꝭ. enī me. Etcepit eos in antēnis ⁊ rudētibus alijſqꝫqꝫ iuuare nauis armamētis Statīqꝫ ceſſauit tē peſtas. Cū āt ad eiꝰ ecc̄aꝫ vēiſſētquē nūqͣꝫ an̄ vidēant ſn̄ īdice̓ ꝯgnouer̄tTūc deo ⁊ ſibi d̓ ſua liberatōe gr̄as egerūt Qd̓ ille diuīe miſcd̓ie ⁊ eoꝝ fid̓i n̄ ſuis mēitꝭ attbuē̓ docuit. Quodā tꝑe totā ꝓuīciā ſcī nicolai fames valida ꝑcutitita vt oībꝰ deficerēt alimēta Audiēs aūtvir d̓i naues onuſtas t̓tico portui applicaſſe. illuc ſtatī ꝓficiſcit̉ rogās nautas vtſaltē ī cētū modijs ꝑ quālibꝫ nauē fameꝑiclitātibꝰ ſb̓uenirēt Cui ille. Non audemus pater. qꝛ menſuratū alexandrie oportet ī horrea īꝑatoris nos reddē Quibus ſanctus dixit Facite nunc qd̓ dicoet vobis in dei ꝟtute ꝓmitto ꝙ nullamminoratiōeꝫ hēbitis apd̓ regiū exactorē