De ſancto Nicolao.

Qd̓ cū feciſſent et eādē mēſurā quā alexādrie acceperāt reddidiſſēt miniſtrꝭ. īꝑatoris miraculū referūt. ⁊ deū ī ſuo famulo magnifica laude attollūt Frumētuꝫ āt ẜm vniuſcuiuſqꝫ īdigētiā vir deidiſtribuit. ita vt miraculoſe duobꝰ ānisnō tm̄ ad victū ſuffice̓t. ſꝫ etiā ad vſū ſeminis abūdae̓t ¶ Cū āt regio illa idolisdeẜuiſſꝫ. p̄ ceterꝭ nefāde diane ſimulacꝝppl̓us coluēat. adeo vt vſqꝫ ad tp̄s viridei nōnulli ruſtici p̄dicte religioni execͣbili deẜuirēt. ac ſub qͣdā arboē ꝯſecratadiane qͦſdā ritꝰ gētiliū exercerēt At vird̓i p̄dictū ritū de oībꝰ finibꝰ expulit. ip̄aꝫqꝫ arborē p̄ſcidi mādauit Iratꝰ ex hͦ ꝯͣ euhoſtꝭ. ātiquꝰ oleū mydiaton qd̓ ꝯͣ naturāī aqͣ ⁊ lapidibꝰ ardet ꝯfecit. ſe qͣꝫ ī formācuiuſdā religioſe feīe trāſfigurās. qͥbuſdā ad viꝝ dei nauigātibꝰ ī qͣdā ſagenulaobuiauit Sicqꝫ affata ē eos. Mallem adſcm̄ dei veniē vobiſcū ſꝫ neqͥo Rogo gͦvos vt hͦ oleū ad eiꝰ ecc̄aꝫ deferatꝭ. ⁊ obmei memoriā ex iº aule eiꝰ parietes liniad ⁊ ſtatī euānuit Et ecce aliā cernūt nauiculā cū honeſtꝭ ꝑſonis. int̓ qͦs vnꝰ eratſimillimꝰ ſcō nicolao. Qui ſic ait ill̓ Heuqͥd mulier illa locuta ē vob̓ vl̓ qd̓ attulitIlli āt cūcta ꝑ ordinē narrauer̄t Quibille Hec ē īpudica diana ⁊ vt me veꝝ dicēcōprobetꝭ. oleū illd̓ ī mare ꝓijcite Quibꝰꝓijciētibꝰ īgēs ignis ī mari ſuccēdit̉ ⁊naturā diutiꝰ ī mari ardē ꝯſpicit̉ Ueniētes igit̉ ad ẜuū dei aiebāt Uere tu es ille qͥ nob̓ ī mari apparuiſti. ⁊ a diaboli īſidijs liberaſti D ¶ Per idē tēpꝰ cū q̄dāgēs roͣno iꝑ̄io r̄bellaſſꝫ. ꝯͣ eā īꝑator trespͥncipes Nepocianū Urſū ⁊ Apilionēmiſit. Quos portui adriatico ob vētū ꝯͣriū applicatos. btūs nicolaꝰ vt ſecū comederēt īuitauit. volēs vt gētē ſuā a rapinis ꝯpeſcent qͣs īnūdinis exercebāt Interī dū ſcūs abeſſꝫ. ꝯſul corruptꝰ pecūiatres īnocētes milites iuſſerat decollariQd̓ vt vir ſcūs audiuit rogauit pͥncipesillos vt ſecū illuc vſqꝫ gͣdu ꝯcito ꝓpēarētUeniēsqꝫ ad locū vbi decollādi erāt

īuenit eos poblice flexo et facie iā velata ⁊ ſpiculatorē enſē ſuꝑ eoꝝ capita iaꝫvibraſſe At nicolaꝰ zelo accēſꝰ ī lictorē feaudacter īgeſſit. ⁊ gladiū d̓ manu eiꝰ eminꝰ ꝓpulit. īnocētesqꝫ ſoluēs eos incolumes ſecū duxit Ilico ad p̄toriū ꝯſul̓ ꝓperat et fores clauſas vi reſerat. Mox illiꝯſul occurrēs ſalutauit eū Aſꝑnēs hecſcūs dixit Inimice d̓i legꝭ. p̄uaricator. qͣtemeritate p̄ſūpſiſti tāti ꝯſciꝰ ſceleris vultuꝫ ꝯſpicē nr̄m. Quē poſtqͣꝫ plurimū obiurgauit ad p̄ces tn̄ illoꝝ ducū eū penitētē benigne recepit Recepta igit̉ bn̄dictiōe iꝑ̄ales nūcij iter ꝑagūt. et ipio ſn̄ſāguine hoſtes ſb̓dūt Rediēteſqꝫ ab īꝑatore magnifice ſt̓ recepti Quidā āt eoꝝfelicitatibꝰ īuidentes ꝑ̄fecto īꝑatorꝭ p̄ceet p̄cio ſuggeſſerūt vt eos apd̓ īꝑatorēde leſe maieſtatꝭ. crimine accuſae̓t Qd̓ cūīꝑatori ſuggeſſiſſet. ille nimio fuxoē repletꝰ eos īcarcerari p̄cepit. ac ſine aliquaīterrogatōe illa eos nocte occidi mādauit Qd̓ cū a cuſtode didiciſſent ſciderūtveſtimenta ſua. et gemere amae̓ ceperūtTūc vnꝰ eoꝝ .ſ. nepocianꝰ recolens ꝙ beatꝰ nicolaꝰ tres inocentes liberauerat.exhortatꝰ eſt alios vt eiꝰ patrocinia flagitarent Quibꝰ orātibꝰ ſcūs nicolaꝰ nocte illa ꝯſtātīo īꝑatori apparuit. d. Cur illospͥncipes tā iniuſte cop̄hendiſti. et mortiſine crimīe addixiſti Surge velox. eoſqꝫqͣntotiꝰ dimitti iubeto Sināt oro deū vttibi ſuſcitet bellū in qͦ tu corruas et beſtijs cibꝰ fias Cui īperator Quis es tu qͥhac nocte palaciū meū ingreſſꝰ talia audes loqui Cui ille. Ego ſum nicolaꝰ miree ciuitatis ep̄s. Sic et p̄fectū ſimiliterterruit per viſū dicens Mente et ſenſuꝑdite cur in necem innocentium ꝯſenſiſti. Perge cito ⁊ eos liberare ſtude Sinauteꝫ corpus tuum vermibus ſcaturiet ⁊ domus tua citius deſtruetur. Cuiille. Quis es tu qui nobis tāta minaris.Scito inqͥt me eē nicolaū miree ciuitatꝭ.ep̄m Utriſqꝫ euigilātibꝰ ſtatī mutuo ſuaſōnia pādūt ⁊ ꝓ ill̓ īcarceratꝭ ꝯtinue mit