De ſancto Nicoīao.

qͦqꝫ tam minima facie omnes ſenſꝰ corporis deus collocauit. Audientes oēseius reſponſionem admirantes dixerūt.Uera ⁊ optīa ē ſolutio q̄ſtiōis Tūc mulier ait Proponat̉ ſibi ſcd̓a qō gͣuior. ī qͣmeliꝰ poſſumꝰ eiꝰ ſapiētiaꝫ exꝑiri Queratur ab eo vbi terra ſit altior omni celo.Percūctatus de hoc peregrinus rn̄detIn celo empyreo vbi reſidet̉ corpꝰ chr̄iCorpus enī chr̄i quod eſt altius omnicelo ē de noſtra carne formatuꝫ Porrocaro noſtra quedā terrea ſubſtantia eſt.Cuꝫ ergo corpus chr̄i ſuꝑ omnes celosſit. et de noſtra carne originē duxerit. caro aūt nr̄a de t̓ra ſit ꝯdita. conſtat ꝙ vbicorpus chr̄i reſidet ibi ꝓculdubio terraaltior celo manet. Refert nūciꝰ que reſpōderat peregrinus Et ecce oēs reſpōſioneꝫ eiꝰ mirabilit̓ approbāt. et magnifice ſapientiā eius laudant Tunc illa iterum dixit Fiat ei tertia queſtio grauiſſima et occulta. et ad ſoluēduꝫ difficilis ⁊obſcura. vt ſic eius ſapientia tertio ꝯprobet̉. et dignus ſit vt ad menſaꝫ ep̄i merito admittatur. Queratur ab eo quātumſpaciuꝫ ſit a terra vſqꝫ in celum Requiſitus de hoc peregrinꝰ. nuncio dixit Uade ad eū qui te miſit ad me. et de hoc diligent̓ ꝑcuctare. ip̄e eniꝫ melius me hocnouit. et ideo tibi de hoc meliꝰ reſpōdebit Nā ip̄e illud ſpaciū mēſurauit quādo de celo in abyſſuꝫ cecidit. ego aūt decelo nunqͣꝫ cecidi. et ideo illud ſpaciumnūqͣꝫ menſuraui. Non enī eſt mulier ſeddiabolus qui ſe poſuit in ſimilitudineꝫmulieris Audiens hoc nūciꝰ vehement̓expauit. et ea q̄ audierat corā omnibusrecitauit Mirantibꝰ itaqꝫ omnibꝰ et ſtupentibꝰ. antiquꝰ hoſtis de medio eorumeuanuit. Epiſcopus auteꝫ rediens ad ſeredarguit amae̓ ſemetip̄m. et de ꝑpetrata culpa veniā lamētabilit̓ precabatur.Miſitqͣꝫ nūcium vt peregrinus introduceretur. ſꝫ nequaqͣꝫ ampliꝰ inuenit̉. Tūcepiſcopus populum cōuocauit et eis euidenter expoſuit ordineꝫ geſte rei. p̄ce-

pitqꝫ vt oēs ieiunijs et or̄onibus inſiſterent. ſi forte dn̄s reuelare alicui dignaretur qͥſnā ille peregrinus fuerit qui euma tanto ꝑiculo liberauit Reuelatū autēeſt illa nocte ep̄o ꝙ beatꝰ andreas fueritqui ꝓ liberatione ipſius ſe poſuerit ī habitu ꝑegrini. Cepit igitur epiſcopus indeuotione beati andree magis creſcere.ac cū exinde in reuerentia plus habereI ¶ Cum prepoſitus quidā cuiuſdāciuitatis agrum ſancti andree abſtuliſſꝫet ob hoc grauiſſimis febribus orantevt ep̄o fuerit correptꝰ Ille ep̄m rogauitpro ſe oraret et agruꝫ ſibi redderet Sedcum orante epiſcopo ſanitatem recepiſſet. agrum iterum vſurpauit Tunc ep̄sorationi ſe dedit ⁊ omnes lampades eccleſie fregit dicens. Hoc lumen non accendetur donec dominus ſe de ſuo inimico vindicet. et eccleſia qd̓ amiſit recuper et Et ecce prepoſitꝰ grauiſſimis iterum febribus laborauit. Miſitqꝫ nūciosepiſcopo vt pro ſe oraret ⁊ agrum ſuumet alium ſibi ſimilem redderet. Cui cumepiſcopus reſponderet. iam oraui et exaudiuit me deus. ip̄e ad eū ſe portari fecit. et vt eccleſiam intraret ad orandumcoegit. Epiſcopus dum eccleſiam ingretatur. ille ſubito moritur et ager eccleſiereſtituitur..iiii.A.¶ De ſancto Nicolao.Icolaus dicitura nicos qͦd ē victoria. et laos qd̓ē ppl̓us. idē nicolaꝰ qͣi victoria ppl̓i .i. vicioꝝ q̄ popularia ⁊ vilia ſūt. Uel dr̄ victoria ppl̓i. qͥa ml̓tos ppl̓os vita ⁊ doctrīa docuit vicia ⁊ pcc̄a vincē. Uel nicolaꝰ dr̄ anicos qͦd ē victoria ⁊ laus qͣi victorioſalaus Ul̓ a nitor ⁊ laos qͦd ē ppl̓us. qͣi nitor ppl̓i. Habuit eniꝫ in ſe ea que nitorēet mūdiciā faciūt Nā ẜm ābroſiuꝫ mundat ẜmo diuinꝰ. mūdat vera cōfeſſio mūdat ſcā cogitatio. mūdat bona operatio.