Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCLXXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

De regulis iuris

CCCLXXXII

Propter neceſſitatem illicituefficitur licitum.Uod nō eſt licitū in legea neceſſitas facit licitū. Nāb ⁊ ſabbatū cuſtodiri p̄ceptum eſtē machabei tn̄ ſine culpa ſua ī ſabbato pugnāt: ſic ⁊ hodie ſi quisdieiuniū fregerit egrotꝰ: reus voti non habet̉.☞ Regorius ſeptimus. Illicite factum obligationemnon inducit.Uod latenter aut ꝑ vimf5Ꝙ vel al̓s illicite introductūeſt nulla dꝫ ſtabilitate ſubſiſtere Dem varien̄. epiſcopo. Tormenta indicijs nō p̄cedētibus inferenda non ſunt.Um in cōtemplatiōe: ⁊ inAfra. In ipſo cauſe initiognō eſt a q̄ſtiōibus inchoandū.STephanus papa. Sacrilegus eſt offendēs remvel ꝑſonam eccleſiaſticā.h ¶¶ Ue multotiens: et infra.i Quicqͥd ī ſacratis deo rekbus et ep̄is iniuſte agit̉: ꝓ ſacrilegio reputatur: qꝛ ſacra ſunt ⁊ a

quoqͣꝫ violari non debent. Uguſtinus. Qui facit aliter qͣꝫ debet facere non dicitur.l CUi ex timore facit p̄ceptūaliter qͣꝫ debeat facit: ⁊ iōin iam non facit.71 Dem in libro de penitentia. Cōmittens vnū peccatū reuseſt omniū: quo ad vitam eternā.n Efleat peccatorꝰ qꝛ offendēs ī vno: factꝰ ē oīm reꝰ. S Regorius in regiſtro. Ignorātia non excuſat prelatum in peccatis ſubditorum hocdicit quo ad myſticū ⁊ moralemintellectum.Uāuis cauſe: ⁊ infra. Nōpoteſt eſſe paſtoris excuſatio ſi lupus oues comedit: etoꝑaſtor neſcit.Ucius tercius. Pro ſpiritualibus homagiūnon preſtat̉.⁊ Ndignum eſt: ⁊ a romanep eccleſie ꝯſuetudine alienūvt ꝓ ſpiritualibꝰ facere quis homagiū compellat̉.

veritas iuſticie intellige ẜm qd̓ hic dicit̉: ius cōe indiſpēſabile ē.j. q. vlti. ⁊ ſi illa. ⁊ de tali hic loquit̉ tale ius ꝓ nullo ſcandalo relaxādū ē: ſꝫ qn̄ ius cōe diſpēſabile ē ꝓpter ſcādalū recedit̉ a iurecōi. l. di. vt cōſtitueret̉. ⁊. jͣ. q. vlti. diſpēſatiōes. ⁊. c. exigūt.Uod non Primo ponit dictum. Secūdo exempla ibinā. Ab. a Neceſſitas: hoc ideo dicit: qͥaneceſſitas legi nō ſubiacet. sͣ. de obſer. ieiu.c. ij. in fi. ⁊ sͣ. de cōſue.quāto. ⁊ de cōſe. diſt. j.ſicut. ⁊ diſt. iij. ꝑuenit.vnde tꝑe neceſſitatisoīa ſunt cōmunia. xij.q. ij. dilectiſſimis. ⁊. ff.ad. l. rho. de iac. l. ij. §.cū in eadeꝫ naui. in fi.qd̓ intelligit̉ in hoc caſu: ⁊ ſic eſt argu. neceſſitatē excuſare: de ꝯſe.diſt. v. diſcipulos. ar.xlj. diſt. quiſqͥs. ⁊. c. delicie. ⁊. lxxxj. diſt. cumomnibꝰ. ⁊ sͣ. de fur. ſiqͥs ꝑ neceſſitatē. ⁊ ꝓpt̓neceeſſitatē famis dauid comedit panes ꝓpoſitionis. xxv. q. j. §.is ita. ⁊ ꝓpter hoc pat̓pōt vendere filiuꝫ. C.de pa. qui fi. diſ. l. ij.b Sabbatū: p̄ceptūfuit veteris legis ſabbatū cuſtodiri. vnde ſiqui colūt ſabbatū exteriorē ritum legis reuocant. de cōſe. diſt. iij. ꝑuenit. c In ſabbato: hoc eſt ꝓpter neceſſitatē. xxiiij. q. vl. ſi nulla. d Egrotus: etiāſi ī quadrageſima carnes comedat nō dicit̉ frāgere votū. sͣ. de obſer. ieiu. c. ij. in fine.pͥncipiū ⁊ in ſeruitio p̄ſtito p̄lato ꝑ vim a ſubdito: hͦ cm̄Uod latēter: pōt poni caſus ꝑ. l. qd̓ vi aut clam. l. j. circain futurū nō parit p̄iudiciū. xj. q. iij. qꝛ cognouimus. f Pevim/ que ꝑ vim ſiue ꝑ mētū fiūt qͥ cadere poſſet in cōſtantē virūcū de hoc cōſtiterit reuocat̉. sͣ. de his q̄ vi metuſue cau. fi. ad audientiā. de hoc plene dicit̉ in capi. abbas. ⁊. ff. qd̓ me. cā. l. j. et. l.mētū. §. ſed qd̓ p̄ter.g Um in cōtemplatiōe: q̄ſtionibꝰ. ff. de queſti. l. j. ⁊. C. eo.A ti. milites: qd̓ ſi fiat appellari pōt. ij. q. vj. nō ſolent. verſi.ante ſententiā. hoc intellige nulla p̄ſcriptiōe p̄cedente. arg. ꝯtrav. q. v. illi. qui. vbi de hochUe multotiēs. sͣ. de pe. c. j. ⁊. vj. q. j. imitare. ⁊. jͣ. q. j. reperiunt̉: arg. sͣ. de iude. ita quorudā. i In ſacratis:ſiue ſit homo ſiue ager qui illa aufert ⁊ inuadit: ſacrilegiū committit. xij. q. ij. nulli liceat: ⁊ tanꝙͣ ſacrilegꝰ iudicari debet: vt ea.cā. ⁊ q̄ſtiōe. ea p̄dia. ⁊ ꝑ eccleſiā dꝫ iudicari. sͣ. de fo. cōpe. ꝯq̄ſtꝰ.k Epiſcopis. Iſtis ius publicū offendūt qd̓ cōſiſtit in ſacris⁊ ſacerdotibus .jͣ. diſt. ius publicum.i ¶Ui ex timore .ſ. ſeruili: qm̄ filialis timor bonus eſt: ⁊ pōtintroducere charitatē. de peni. diſt. ij. ſicut ſeta introducit filū. vnde qͥ timore pene ſeruit nō amore iuſticie: non ducit̉ſpiritu dei. vnde dicit̉ timor nō eſt in charitate .ſ. ſeruili. xxiij. q.vj. §. ex his. quia ꝑfecta charitas foras mittit timorē: vt in eodē§. dicit̉. m Iam nō facit. argū. ꝙ nō dicit̉ factū qd̓ legitimenō fit. xxiiij. q. j. pudenda. ⁊. xxij. q. ij. faciat homo. argu. sͣ. de iurepatro. qd̓ autē. ⁊ sͣ. de regula. ad noſtrā. item habes hic argu.ꝙ qui inuitus ſeruit: etiā rem ⁊ meritū perdit. ⁊ ideo indignusp̄mio fit. xxiij. q. vj. §. ex his. verſus pͥn. ⁊ talis obediētia vel nulla vel minima eſt. viij. q. j. ſciendū. ergo ꝑ contrariū qui inuitusoffendit: non eſt ei imputandū: argu. ff. de bo. li. qui cū maior. §.

ſi libertus. ⁊. ff. famil. her. qui erat heres. idem eſt ⁊ ſi clericus inuitus ferat teſtimoniū contra eccleſiā ſuam ꝙ ei non ſit imputandū: ſecꝰ ſi ſpōte aduocet ꝯͣ ip̄am. sͣ. de poſtulā. c. vlti.nA Efleat: in vno .ſ. p̄cepto legis: vnde ſcriptū eſt: qui totaꝫlegē ſeruauerit offendat autē in vno: oīm factus ē reusde peni. diſt. v. fratres.vel in vno. ſcꝫ mortalipeccato factus eſt oīmreus quo ad vitā eternam: quia ꝓpter illudſolū damnabit̉: qꝛ oīsvirtus detrimentū patit̉ ab vno vicio: de pediſt. v. dolendū. dū em̄in vno peccato ꝑſeuerat oīa bona perdit: vtibi. vel in vno. i. in vnavirtute cū virtꝰ eijcit̉tūc viciū naſcit̉. xxxij.q. j. cum renūciat̉. velin vno .i. in charitate:ſine qͣ nemo ſaluatur:vn̄ apl̓us: ⁊ ſi tradidero corpꝰ meū ita vt ardeā: charitatē aūt nonhabeā: nihil mihi prodeſt: de pe. diſt. iij. ſiqͥsad finē diſtinctiōis. ſicetiā in teſte qui aliqͥdadijcit d̓ ſuo totū teſtimoniū ꝑtis mēdatiodecolorat. iij. q. ix. pura. ſi. de cōſe. di. iij. nonlicet. nō oportet. ⁊ .xj.di. ſi ad ſcripturas ſacras.Uāuis cauſe¶Q Ignorantiapaſtoris nō excuſat eūſi lupus oues rapit hͦquo ad litterā vel alit̓qͦ ad myſteriū vel moralē intellectū vt in rubro. Ab. o Pſtaor neſcit: qꝛ paſtor ſeup̄latus inquirere ⁊ corrigere dꝫ ſubditoꝝ exceſſus: al̓s ſanguiseoꝝ de p̄latoꝝ manibꝰ reqͥreret̉. sͣ. de offi. or. irrefragabili. j. rn̄.cū ſuis cōcor. ibi poſitis: ⁊ ſic nō habebit excuſationē. paſtor em̄qͥ tacet ꝯſentire videt̉. xliij. di. ſit rector. ibi paſtorē em̄ ⁊cͣ. lxxxiij.diſt. error. qͣre nō pōt vti ꝓ defenſiōe ſua verbo apoſtoli. mūdeſunt manꝰ mee a ſanguīe ⁊cͣ. xliij. diſt. epheſis. vn̄ ⁊ tales depondebēt ꝓpter negligentiā. lxxxj. diſt. dictū. ⁊. jͣ. q. j. §. ecce cum honoris. item paſtor tenet̉ de cuſtodia. ff. loca. qui mercedē. xxiij. q.iiij. tres ꝑſonas. ⁊ ſi dicat̉ ꝙ dolo eius perijt ⁊ ip̄e neget: ip̄i incūbit probatio: cū ip̄e rōne officij ſui debeat cuſtodiā habere. sͣ.de offi. archidia. ea q̄: ⁊ ſi dicit amiſſā ouē ꝓbet ille dolū abfuiſſe. ſicut argētarius ꝓbare dꝫ ſe amiſſe rōnem caſu ruina vel incendio. ff. de eden. ſi qͥs ex argētarijs. §. vlti. idē in cuſtode carceris. ff. de cuſto. ⁊ exhi. re. l. vlti. ⁊ idem in depoſito. sͣ. de depo. bona fides. cū ſuis cōcorp Ndignū: alienū ergo ⁊ a ꝯſuetudine aliarū eccleſiaꝝ dꝫKeſſe alienū. qꝛ qd̓ romana eccleſia ꝓbat vel reprobat: etalie eccleſie hoc idē facere debent: cū ab ipſa ſuā habeāt inſtitutionē ⁊ autoritatē. xj. diſt. cōſequēs. ⁊ capi. nolite.q Homagiū .i. ſacramentū fidelitatis qd̓ ꝓ aliquo ſpūali facere qͥs nō debet: cū illud ſit ſymoniacū. sͣ. de ſymo. ex diligentialioqͥn clericus tenet̉ facere p̄lato ſuo obediētiā: ⁊ in caſibꝰ dꝫiuramētū facere de obediētia ſiue etiā de fidelirate poſt reccptāadminiſtrationē. sͣ. de iureiurā. nullus. xxiij. diſ. ꝙͣꝙͣ. ⁊ sͣ. de ma.⁊ obe. dilecti filij. ⁊ sͣ. de iureiurā. ego. N. ⁊ ſupra de priuil̓. antiqua. al̓s em̄ nullū iuramentū nulla pactio vel obligatio illicita.in ſpūalibus debet interuenire: ⁊ ſi interueniret nullā obligationē de iure vel de facto inducit. sͣ. de pac. pactiones.Finis.