Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCLXXXIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Quintus

p̄bendas ⁊ maiora bn̄ficia neqͣqͣa bn̄ficioꝝ nomīe cōtineri: ⁊ infra. Nos igit̉ aucͣte p̄ſentiū declaramꝰ ꝙ in hͦ caſu p̄bende ac aliabn̄ficia generali bn̄ficiorū nomine continent̉.Regorius nonus decano etſacriſte egoli. Uerbū moderatiōis diminutionē continet non augmentū.7⁊ Ranſiniſſe nobis lr̄e cōtinebāt: ꝙ ſignificātibꝰ ep̄o⁊ capitulo xanton̄. ꝙ qͣdragenarius canonicoꝝ numerꝰ inſtitutꝰin eoꝝ eccl̓ia nō poterat obſeruari ꝓ eo: qꝛ nō ſufficiebāt eccl̓ie facultates: vobis dedimꝰ ī mādatis: vt canonicoꝝ ⁊ p̄bendaꝝ nub merū iuxta facultates eccl̓ie mocderātes ſtatueritis eundē firmit̓obſeruari: vos ꝟo inueniſtis p̄dicte facultates eccleſie a tꝑe ſtad tuti numeri adeo excreuiſſe: ꝙabſqꝫ mutilatōe p̄bendaꝝ maiorhr̄i poſſet numerꝰ in eadē quaree queſiiſtis: an ꝑ moderatiōis verbū lr̄is nr̄is appoſitū eūdē numerū augmētare vel minuere deberetis. Quo circa mādamꝰ: qͣtenꝰ ſi veteres nō ſunt minute p̄bēde: cū moderatio locū nō ha-

beat: ip̄aꝝ ⁊ canonicoꝝ numerūdimittatis ī eodē ſtatu: in qͦ hafctenꝰ dinoſcit̉ extitiſſe: in vtilitatē eiuſdē eccl̓ie cōuertētes augmentū ſuoꝝ reddituū donec duxerimus aliter diſponendū.Rubrica. De regulis iuris.I Oannes chryſoſtomus. Nō poteſt oreuius ſummari.Mnis res ꝑ quaſcūqꝫ cauſas naſcit̉: pereaſdem diſſoluit̉.RĘda in omelijs. Dubia in meliorem pariē interpretari debent.☞Stote miſericordes ⁊cͣ.h Hoc loco nihil aliud nobis p̄cipi eſtimo: niſi vt ea facta q̄ duibiū eſt qͦ aīo fiant: in meliorē ꝑtēinterp̄temur. qd̓ em̄ ſcriptū eſt:ex fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eos:k de manifeſtis dictū eſt: q̄ nō pn̄tī bono aīo fieri vt ſtuprū blaſphemie furta ebrietates: ⁊ ſil̓ia de qͦbus nobis ꝑmittit̉ iudicare.I Dem. Propter ſcandalū euitanduꝫveritas nō eſt omittēda.5m ¶Ui ſcandalizauerit ⁊cͣ. Utiliꝰ ſcandalū naſci ꝑmittit̉n qͣꝫ veritas relinquat̉. Dem.

l. vlti. ⁊ sͣ. de p̓uil̓. in his. a Bn̄ficioꝝ: ſic nomīe clericoꝝ oēsclerici maiores ⁊ minores intelligunt̉. sͣ. eo. cū tibi. et ita verbūindefinite poſitū generalit̓ accipiendū eſt ſil̓e. sͣ. de p̓uil̓. qꝛ circaxix. diſt. ſi romanoꝝ. ff. de ſerui. vrba. p̄di. ſi ſeruitꝰ. ⁊. ff. de tute. l.iij. in fi. ⁊ sͣ. de offi. dele. ſuꝑ q̄ſtionū. §. ſi ꝟo duo. ar. ꝯͣ. j. q. j. ſuntnōnulli. vn̄ ibi dr̄: Beatus qͥ excutit manusab oī munere. nō dixita munere ⁊cͣ. ſi em̄ tm̄de minoribus bn̄ficijsintellexiſſet: de illis exp̄ſſe dixiſſet. sͣ. de deci.ad audiētiam. et. sͣ. detrāſla. int̓ corꝑalia. etC. de cadu. tol̓ ē. l. vna§. ſi ꝟo nemo.xeAſmiſſe pa Cōis diuiſio. Secūda os ibi: q̄circa. Ab. b Iuxtafacultates. Hoc em̄ generale eſt ⁊ ordinariūvt ẜm facultates eccleſiaꝝ in eis clerici inſtituant̉ et nō plures: vtsͣ. de inſti. c. j. ⁊. c. autoritate. ⁊ sͣ. de vi. et ho.cleri. qm̄ vt ait. vbi dehoc. ⁊ sͣ. de cōceſ. p̄bē.ex ꝑte haſtēſis. in fi. etalimēta ẜm facultateſdāda ſunt. ff. d̓ trāſac.cū his. §. ī ꝑſona. ⁊ ꝓcuratio. sͣ. de cēſi. ſopite. ⁊. c. penulti.c Moderātes. hocverbū induxit dubitationē q̄ſtionis: ex hͦ pꝫꝙ vltra facultates inſtitui nō debent. īmo ſiinſtituti ſūt: reducēdꝰeſt numerꝰ ad debituꝫmodū. in auten. vt deter. ſit nume. cleri. §. ſācimus. col̓. j.d Excreuiſſe: hͦ etiāinducit q̄ſtionē: qꝛ vbi excreuerint ſacultates numerꝰ augeri dꝫvn̄ ī qͦlibet pͥuilegio ponit̉ hͨ clauſula vl̓ ſb̓intelligit̉ niſi intm̄ excreuerint eccl̓ie facultates ꝙ poſſint pluribꝰ ſufficere cōpetent̉.sͣ. de cōſti. cū. m. ⁊ vbi meſſis ml̓ta ē ⁊ oꝑarij pauci alij mittendiſunt. xxj. di. in nouo. vn̄ dubitabāt iſti moderatores: vt ſicut poterāt diminuere numerū ſi facultates fuiſſent diminute: ita dubitabāt vtrū poſſēt auge̓ numeꝝ cū facultates inueniſſent augmētatas a tꝑe numeri ſtatuti. Ex hac decre. colligit̉ ꝙ ep̄us cuꝫcapitulo ſtatutū numerū canonicorū et p̄bēdaꝝ ⁊ dignitatū nōpn̄t diminuere ſine aucͣte pape: etiā ex iuſta cā quā iſti allegabātlicꝫ eēt falſa ꝓut poſtea ē cōꝑtū: ad hoc facit. sͣ. de cōſti. ex ꝑte. ⁊c. cū acceſſiſſent: vbi de hͦ notat̉. dic vt ibi. e Moderationisꝟbū. Ex hͦ facit ad titulū. moderari .n. eſt diminuere id qd̓ inducit grauamē: ⁊ reducere ad eqͥtatē: ſic iudex ex cā etiā moderaripōt tp̄us appellatiōis .i. abbreuiare. sͣ. de appel. cū ſit romana. ⁊c. oblate. ſic ⁊ iniquū mādatū moderādū ē. sͣ. de iureiu. qͥntauallis. ſic ī ſocietate. ff. ꝓ ſocio ſi ſocietatē. ff. d̓ ope. lib. ſi libertꝰ. Itēpꝫ hic ꝙ forma mādati diligēter ē ẜuāda. sͣ. de reſcrip. cū dilectacū ſuis cōcor. Itē eſt ar. ꝙ nō ē recedēdū a ſignificatiōe vocabuli: niſi ꝯſtet ſcribentē aliud ſenſiſſe. ff. de le. iij. nō alit̓. ⁊ sͣ. de deci.ad audiētiā. ⁊ sͣ. de trāſl. int̓. ar. sͣ. de ſpō. ex lr̄is. ar. ꝯͣ. sͣ. e. intelligētia. ⁊. c. p̄terea. vbi de hͦ. f In vtilitatē: no. argu. cōuertēdūin vtilitatē eccl̓ie: hͦ poſſet intelligi qū̄ p̄ter diligētiā canonicorūh̓ ꝯtingit ſecꝰ videret̉ ſi diligētia ip̄oꝝ hͦ ſit ꝓcuratū: al̓s diligētia ip̄oꝝ eſſet iſtis dānoſa qd̓ eſſe nō dꝫ: ar. C. de allu. l. iij. ſic cm̄ſb̓traherent̉ a ꝓcurāda eccl̓ie vtilitate: de hͦ no. sͣ. de cōſti. cū. m.⁊ ad hoc qͦ dicit: donec alit̓ ⁊cͣ. videt̉ ꝙ nō diſtinguat̉ vndecūqꝫargumentū contingat. Bern̄ardus.

Riea De regulio luris. Supra vidimꝰ ml̓ta iura ſpecialia: veꝝqꝛ ex iuribꝰ ſpālibꝰ oēs caſus occurrētes decidi nō pn̄t cōgruūfuit ī fine oꝑis ſubijcere aliqͣs regulas gn̄ales: iō ſeqͥt̉ iſta ℟ica.Uel dic vt ī glo. ℟ice eo. ti. li. vj. Abbas ſi.Mnis Pone qſum in capi. ij. sͣ. de ſpōſa. Abbas.g Oīs res: pōt exponi .i. oīs obligatio ſiueꝯͣctus: qd̓ em̄ cōſenſuꝯͣhit̉ ꝯͣria volūtate diſſoluitur. C. qn̄ licet abemp. diſ. l. j. ⁊. ff. de reg.iur. nihil tā naͣle. ⁊. C.de act. ⁊ obli. ſic̄ initio.fallit hͨ regl̓a. sͣ. d̓ bap.maiores. itē in mr̄imonio qd̓ ſolo ꝯſenſu cōtrahit̉. xvij. q. ij. ſufficit. ſꝫ ſolo diſſenſu nōdiſſoluit̉. xxxij. q. vij. li.cite. itē idē in ordine ⁊baptiſmo: qꝛ ſacr̄a ſelbīta nūqͣ amittunt̉ .j.q. j. ꝙ quidā. ⁊ arg. xv.q. vij. ep̄us. itē fallit: qꝛalio mō tollit̉ obligatio q̄ ꝯſenſu nata ē .ſ. ꝑacceptilatōeꝫ: ſꝫ nō naſui ſꝫ ptāte ꝯuētionis.ff. de reſcin. vē. cū emptor. itē tollit̉ ſolutōeeiꝰ qd̓ debet̉. inſti. qui.mo. tol. obli. in pͥn. itēſicut acqͥrit̉ poſſeſſiocorꝑe ⁊ aīo. ff. de acqͥ.poſ. poſſideri. ⁊ eodeꝫmō admittit̉. ff. e. quēadmodū. Sed ꝯͣ. ff. eo.poſſideri. §. in amittēda. Sol̓. amittit̉ ciuilis poſſeſſio: corꝑal̓ nōvt illa. l. quēadmodūE Prīo ponūt̉Stere miſeri.ꝟba euāgelij. Secūdoꝟba Bede exponētis.ſecūda ibi: hͦ loco. Ab.h Hoc loco .ſ. qͥ ſequit̉ in ip̄a aucͣte .ſ. nolite iudicare ⁊ nō iudicabimi. i In meliorē ꝑtē: vt res potiꝰ valeat qͣꝫ ꝑeat. sͣ. ti.ꝓxi. abbate. ⁊ sͣ. de fide inſtru. inter dilectos. ⁊. ff. de re. du. quotiens. ij. ⁊ benigniorē interp̄tationē ſequi debemꝰ in re dubia. ff.de his q̄ in teſta. delē. ꝓxime vel expone in meliorē .i. in ſecuriorēꝓ eo ꝙ in altero nullū: in altero magnū ꝑiculū timeat̉. sͣ. de homi. ad audientiā: ⁊ c. ſignificaſti. ij. ⁊ sͣ. de cleri. excō. mini. illud.⁊ sͣ. de ſpon. iuuenis. ſic enim in dubijs abſoluit̉ reus: quia illd̓eſt benignius. sͣ. de fide inſtru. inter dilectos. in fine. ⁊ ſupra deproba. ex litteris. niſi in caſibus que ibi ponūtur.k De manifeſtis: qꝛ ſecretorū deus iudex eſt ⁊ cognitor. xxxij.diſt. erubeſcant. ⁊. xxxij. q. v. chriſtiana. ij. q. v. conſuluiſti.l Ut ſtuprum. lxxxj. diſt. apoſtolus. hec em̄ in ſui natura mala ſunt. sͣ. de iureiurando. ⁊ ſi chriſtus. in fine. verſi. quedam. etſupra de delic. pue. c. j.Ui ſcandalizanerit Primo ponunt̉ verba euangelij.ſecūdo verba Bede exponētis illa ibi: vtilius. Abbas.m Qui ſcandalizauerit: collige caſum. xj. q. iij. inter verba. etxxij. q. ij. primū. in prin. ⁊. xxxij. q. v. ita ne. et ſupra de his que vimetuſue cau. fi. ſacris.n Ueritas: que triplex eſt. ſcꝫ bone vite. hec nunꝙͣ omittendaeſt propter ſcandalum ⁊ ad quemlibet pertinet: alia iuſticie hecad iudicē ꝑtinet. alia diſcipline: hec ꝑtinet ad p̄latū. in his duabus qn̄qꝫ aliqua omittit̉ propter ſcandalum. l. diſt. vt conſtitueretur. Et intellige qd̓ hic dicit̉ de his que indipenſabilia ſunt: ettale ius cōmune quod indiſpenſabile eſt veritas appellatur: dohoc dictum fuit ſupra de tempo. ordi. ſane. et quod dicitur ibi-