Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCLXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

De verboꝝ ſignificatiōe

CCCLXXVI

tudine temperandus.℟ica. De verboꝝ ſignificatiōe. Ieronymus ſuꝑ Oſee. Nouale eſt terra nouiter adculturam redacta.aAnouate nouale: nouale eſt ager nūc pridmū preciſus. Dem ſuper Danielem. Appellatiōe patris veniūt ī lata ſignificatiōe oēs aſcendētes.Am et rex nabuchodonoZſor pater tuus .i. proauusmore ſcripture: que auos ⁊ deinceps patres appellat. Dem in parabolis. Nō dr̄ natus qͥ ſtatim deceſſitAm ⁊ ego vnigenitus fuiIcorā mr̄e mea. Quared vnigenitū ſe nomīat: quē fratrēē vterinū p̄ceſſiſſe ſcriptura teſtat̉f niſi qꝛ ille mox natꝰ ſine noīe qͣſinunqͣꝫ eſſet de vita deceſſit. Dem ſuper Mattheū. Dictio anteqͣꝫ nō ſemꝑ īplicats Uod dicit̉ anteqͣꝫ conueAnirent non ſequit̉: vt poſtea conuenirent: ſed ſcriptura qd̓factum non ſit oſtendit.EIeronymus ſuꝑ Mattheū. Primogenitꝰ dicit̉ qͥ pͥmo naſcit̉ etiā ſi nullus ſequit̉ eum.¶Oſeph nō cognouit MahTriā donec peperit filiū ſuū

primogenitū. Ex hoc loco quidam ꝑuerſiſſime ſuſpicant̉ ⁊ alios filios Mariā habuiſſe: cumī mos diuinarū ſcripturarū ſit: vtprimogenitū non vocent: quemfratres ſequūtur ſed eum qui natus fuit.EIllarius. Uerba ſunt intelligenda nonẜm qd̓ ſonant: ſed ẜm mentemproferentis.7INtelligentia dictorum exm F.cauſis eſt aſſumēda dicenIdi: qꝛ non ſermoni res ſed rei eſtſermo ſubiectus.E Uguſtinus ſuꝑ Mattheū. Non viciat̉ factum vario modo narratum vbi idem in ſubſtātia concludit̉.FIhil obſtat narrādi diueſitas vbi eadē dicant̉: maxime cū quiſqꝫ euangeliſtarū eoordine credat ſe dicere: quo devoluit.G Regorius. Senſum non verba conſiderare debemus.Ropterea ſi prolixā epiſtolam meaꝫ ad interpretandum accipere te fortaſſe cōtigerit: rogo non verbū ex verbo: ſr̄ ſenſum ex ſenſu tranſferre: quias plerūqꝫ dum ꝓprietas verborūattendit̉: ſenſus veritatis amittitur. Sidorus. Dicit qͥs ꝓprie ſit p̄poſitus.

ſciendū. qn̄qꝫ ratiōe multitudinis ⁊ ſcādali. l. diſt. vt conſtitueret̉. cum ſuis concor.℟ica. De verboꝝ ſignificatiōe. Supra viſū eſt de diuerſis cōſtitutiōibus circa iudices iudicia clericos matrimonia ⁊ criminaUerūtamē qꝛ in eis ⁊ alij diſpoſitiōibus dubitari pōt de ſignificato verboꝝ: ideo inMMl.Cfine oꝑis annectit hācrubricā. Abbas.Unouatꝰ Et ponit3hic Hieronymꝰ ꝟbūnouale: qd̓ ſcribit̉ oſeex. capi. Abbas ſi.a Nouale: ꝟba ſūthieronymi exponētisverba ꝓphete.b Preciſus: dicit̉ inlege terra .ſ. p̄ciſa queanno ceſſat. ff. de ver.ſigni. ſilua. §. ij. Dicit̉nouale terra de nouoad culturam redactacuius non extat memoria qd̓ culta fuiſſetjͣ. eo. quia per nouale.⁊ qd̓ femel fuit nouale ſemꝑ erit nouale qͦad decimaꝝ retentionē vel ſolutionē. sͣ. depͥuil̓. c. vltimo.Am ⁊ rex na In pͥma ꝑteponunt̉ verba Danielis. in ſecūda ꝟba hicronymi exponētis illaſecūda ibi: idē ꝓauus⁊ vide hiſtoriā de ꝯſe.diſt. j. in. c. veſtimēta.al̓s incipit vaſa. Ab.c Patres: oēs aſcēdētes parētes nomīeꝯtinent̉. ff. de ver. ſig.appellatiōe. ⁊ appellatiōe filij oēs deſcēdentes. ff. e. liberorū. et. ff.de gradi. l. iuriſcōſultꝰ§. parētes. vſqꝫ ad tricauū pr̄es dicūt̉: vltraꝟo maiores appellant̉ liberi vſqꝫ ad trinepotē. vlteriꝰ inferiores vocant̉: vt ibi dicit̉: vnde xp̄s dici pōt filius dauid. AlaEin ſecūda verba Hiero. exponētis illa ibi: quare. Ab.Am ⁊ ego In pͥma ꝑte ponunt̉ verba Salomonis.d Unigenitū. verba ſunt Hienonymi exponētis: ꝟba Salomonis. e Uterinū fratres vterini dicunt̉ qui ex eorū vteronati ſunt. viuēte em̄ vr̄ia cōcepit berſabee ex dauid et peperit filiū qui mortuus eſt: ſtatim poſtea conepit ex eodem ſalomonē.vnd̓ ip̄e dicit: naꝫ ⁊ ego vnigenitus ⁊c̄. f Quaſi nunꝙͣ eſſet.Et ita nō videt̉ fuiſſe q̄ nō durauit: ar. sͣ. de regū. ad noſtrā. lxiij.diſt. quāto. ff. de in rem ver. ſi ꝓ patre. §. verſum. ſic non dicitureſſe qͥ minus idoneus eſt. sͣ. de trāſla. inter. ⁊. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vniuerſi. l. j. ad fi. ⁊. C. de ep̄i. audi. de creatiōibus. et. xix. diſt. ꝓptertotius. ⁊. xxiij. q. j. paratus.Uod dicit̉ anteꝙͣ cōuenirent: verba ſunt euāgelij matthei q̄ hieronymus hic exponit: ſi. xxvij. q. ij. priuſqͣꝫ. necvalet hic argu. a ꝯtrario ſenſu: ⁊ eſt quidā modus loquēdi ſicutibi: ſede a dextris meis donec ponā ⁊c̄. nō tamē ſequit̉ ꝙ poſteapoſuerit. reſpō. ⁊ illud coruus nō fuit reuerſus ad archā donecaque ſiccarent̉: ſic. jͣ. c. ꝓxi. īmo. oſtendit̉ ꝙ nō cōuenerūt cōtrariū innuit̉ eius ꝙ verba ſonare vident̉: vt hic dicit in fine ⁊cͣ.Oſeph Primo ponunt̉ verba euangelij. ſecūdo verbaT Hieronymi exponētis illa: ibi. Ex hoc loco. Ab.h Donec: ſimile. sͣ. eo. capitulo ꝓximo.

i Mos: idē dicit lex ꝙ ꝓximus eſt quē nemo antecedit: ergo⁊ pͥmogenitꝰ ē ante quē nemo naſcit̉ quicqͥd ſequat̉. ff. e. ti. ꝓximꝰ. ⁊. l. ꝓximi.k¶ Ntelligētia: ſic. ff. de regu. iur. in ambiguis. ⁊ xxij. q. v. humane. l Dictorū. id eſt verborū que ꝓlata ſunt.m Ex cauſis: nō ſtatim debemꝰ intelligere vt verba pͥma facioſonare vident̉: maxīevbi ambigua ſunt: ſeddebemus recurrere adintentionē loquentis:vt hic dicit: ar. bo. sͣ. dep̄ben. c. vlt. ⁊. c. cū cām⁊. ff. eo. ti. nepos ꝓculo. ⁊. ff. de reg. iu. ſemꝑī ſtipulatiōibꝰ ad cāmdicti recurrendū eſt. sͣde accurcū dilecti. ſicutad cām facti. xxiij. q.vlti. occidit. ff. de furt̓.verū. n Res .i. intellectus. ff. de ſuppel.le. l. labeo. xxxj. q. j. quōvirginibus. vbi dicit̉ſex maritos habuiſſeque dn̄o teſtāte quīqꝫtm̄ habuit. ibi em̄ hieronymꝰ reſpexit intētionē ⁊ nō verba ſamaritane. Lau.o Rei eſt ſermo ſb̓iectus .i. intētioni ſeuintellectui ſermo ſeruire debet: qꝛ nō folijsſed in radice rōnis etin ſenſu cōſiſtit euāgeliū. .j. q. j. marchion. etjͣ. eo. c. ij. ⁊. c. in his. verba em̄ inſtituta ſūt vtꝑ ea quis in alteriusnoticiam cogitatiōesſuas ꝓferat. xxij. q. ij.is aūt. qꝛ ſicut animꝰp̄fert̉ corꝑi ita ſnīa verbis .xxxviij. di. ſedulo.⁊ .xxij. q. v. hūane. ⁊. ff.de legi. ſcire. Itē argeſt ꝙ ꝟba ad extraneūſenſum ſunt trahēda vbi res alit̓ ſalua nō eſſe pōt: ar. C. de ver.ſigni. cū quidā. ⁊. C. de legi. cum queſtio.Ibil. diuerſitas verboꝝ non viciat ſi idē in ſubſtātiaA E cōcludat̉. h. d. vel ſic vt in rubro. Ab. p Diuerſitas.qm̄ nomīa ⁊ verba trāſpoſita idē ſignificāt: vt dicit Ariſto. vt īperiar. ⁊ eſt ar. ad hoc. C. de teſta. qm̄ indignū. ⁊ h̓ vbi eadē dicunt̉ ꝓut ſequit̉ in lr̄a: ⁊ h̓ certū ſit ⁊ ē ar. bonū ꝓ teſtibꝰ diuerſo mō narrātibꝰ: ar. sͣ. de teſti. c. cū tu. ⁊ viij. q. j. in ſcripturis. deconſe. diſt. ij. quotidie. ⁊ de peni. diſt. j. ꝑiculoſe. argu. ꝯͣ. xxxv. qvij. de parētela. ij. ſed illud intelligit̉ de ꝯtrarietate ſentētie.qᶜ NRopterea ad interpretandū .i. ad exponendū.r Senſum. sͣ. eodem intelligentia.s Proprietas: nō em̄ ſemꝑ ad ꝓprietatē verboꝝ recurrendūeſt: ſꝫ videndū eſt qͥd teſtator ſenſerit: in qͣ p̄ſumptiōe ſūt qͥ morant̉ ī eo loco. ff. de fun. inſtru. ⁊ inſtru. le. cū delaniōis. §. aſinā.qꝛ potior ē mēs dicētis qͣꝫ vox. ff. de ſuppel. le. labeo. nec plꝰ ꝟbūqͣꝫ volūtas inſpici dꝫ. C. q̄ res pig. ob. poſ. l. vlti. xxij. q. v. hūaneaures .j. q. j. marchion. itē ar. ꝙ verba a ſua ſignificatōe caduntcū res alit̓ ſalua eſſe nō pōt: de qͣ agit̉ inſti. de inuti. ſti. §. quotiens. ⁊. ij. q. ij. omnes. C. an ſeruus ex facto ſuo. l. vlti. ff. ſi quisca. ſi eum. §. qui iniuriarū. lv. diſt. qui partē. ⁊. l. di. dn̄o ſancto:a ꝓprietate verboꝝ nō eſt recedendū niſi qn̄ cōſtat volūtatē loquētis aliter voluiſſe. ff. de leg. iij. nō aliter. ⁊ improprietates nōſunt trahēde ad ꝯſequētiā ſed ſunt excuſande. Ala.

BB 5