De ſententia excōicatōis.

CCCLXVI

¶ Etiaꝫ p̓uilegiati tenent̉ vitare excōicatū ⁊ ꝑ iniectōem manuū in clericū excōicati ſunt.Ulli ſe pn̄t pͥuilegio apIſe. tueri qͦminus excōicaa tos vitare debeant ⁊ ꝓ violētamanuū iniectōe in clericoſ ſicutexcōicati vitari.¶ Dem ep̄is ⁊ alijs p̄latis pergalliam conſtitutis.¶ Percutiens monachū vel cōuerſum religioſum dꝫ denūciari excōicatus donec fuerit ꝑ papam abſolutus.Arrochianos vr̄os ſi qͥ inmonachos vel cōuerſosp̄fati ordinis violentas manusiniecerint. ſub ap. re. ẜm tenorēgeneral̓ decreti excōicatos pu.nuncietis ipſoſqꝫ faciatis ſicutexcōicatos artiꝰ euitari donecē leſis ꝯgrue ſatiſfaciāt ⁊ cū lr̄isveſtris ap. ſe. ꝯſpectui repn̄tēt.¶ Dem genuen̄. archiep̄o.¶ Ponitur forma p̄cepti. qd̓ ſb̓virtute iuramēti fieri dꝫ illi quiꝓ violenta manuū iniectōne inclericū excōicatus abſoluiturX tenore lr̄arū tuarū no¶ Ibis innotuit: ꝙ. B. canonicus ī quēdā ſubdiaconū manus iniecit violentas: ⁊ infra.¶ Mādamus itaqꝫ quatenꝰ recepto ab eo iuramēto ꝙ tuo debeat mandato parere ip̄m vice

nr̄a a ſnīa qͣ tenet̉ abſoluas ſibiqꝫ in virtute iuramenti p̄cipiasgne decetero in clericū mōachuꝫvel alicuius religiōis ꝯuerſummanus inijciat violētas. niſi ſedefendēdo aut de mādato ſuorū fecerit prelatoꝝ. vel niſi ſuꝑkeum prelatōis miniſterium autmagiſterium habeat aut cū ip̄ol in eadē eccīa ſocius eē noſcat̉.¶ Dem cenomanen̄. ep̄o.¶ Excōicatū ꝓ ꝑcuſſione clerici abſoluit ep̄s ſi ſine ꝑiculo papam adire nequit. dꝫ tn̄ ſibi mādare qd̓ adeat papam impedimento ceſſante.¶Ecetero noueris ꝙ ſi qͥsꝓ violenta manuū iniectione in clericū eſt vinculo excōicatōis aſtrictus ſi habes capitales inimicicias vel al̓s iumn ſtas excuſatōes qͥbus ab itinere rōnabiliter excuſet̉. ita ꝙ ſine periculo ap. ſe. nequeat ꝯſpenctui pn̄tare lꝫ dioc. ep̄o receptoiuramētū ẜm morē eccīe ſibi abſolutōis grām īꝑtiri. ¶ Sꝫ ē illi ſub iuram̄ti debito iniūgēdūvt qͣꝫcitiꝰ oꝑtunitateꝫ habueritro. pon. adeat mandatū apl̓icūpͦ ſuſcepturus.TRba. iij. ſenouen̄. archiep̄o¶ Cū papa abſolutōeꝫ excōicati delegat: mandat recipi cautōem de parēdo mādatis eccīe

a ¶ Ulli vitare. sͣ. de priui. cum ⁊ plātare. ⁊. c. vt priuilegiaI Nad hunc .n. caſum priuilegium nō extendit̉. Sed nūqͥdpapa cōicando excōmunicato incidit in canonē. dic ꝙ non licꝫal̓s male faciat. de hoc dicitur. jͣ. eo. ſi qn̄. qm̄ princeps. legibꝰ ſolutus eſt. ff. de legi. princeps. ⁊. C. e. digna vox. ip̄e .n. ſolus interp̄tatur leges. jͣ. e. interalia. vbi de hoc. b.bArrochiāos:in mōachos.ſed nūquid monachꝰpoterit agere actioneiniuriaruꝫ dic ꝙ nō. ſꝫactio cōpetit moaſterio ⁊ aget ſyndicꝰ monaſterij ſicut actio iniuriarū competit domino ſi iniuria ſit ſernō etiam aget dn̄s etnon ſeruus. inſti. d̓ iniur. §. ſeruus aūt. qͥdſi remittit monachusiniuriaꝫ nihil agit qͥnpoſſit agere monaſteriū. ſic lꝫ filiuſfamilias remittat iniuriamfactam ſibi. pater nichilominus agere p̄tꝓ iniuria filio irrogata. ff. de pac. in ꝑſona.immo ⁊ ſi iniuria fieret filio volenti pateragere poſſet. ff. d̓ iniurijs. l. j. §. vſqꝫ. monaſteriū ꝟo iniuriam factam monacho p̄t remittere ſecū in eccleſia ſeculari. qꝛ nō poſſet remittere iniuriaꝫfactam clerico. arguxxvij. q. iiij. qͥſqͥs. vin.c ¶ Cōuerſos. ſic. jͣ. e.c. ꝓxi. ⁊ sͣ. e. nō dubiūvbi de hoc.d ¶ Decreti. xvij. q.iiij. ſiquis ſuadente.e ¶ Satiſfaciant. ſedcui dabitur ſatiſfactōper literam iſtam videtur ꝙ ip̄i monachovel cōuerſo leſo. vt dicit hec littera. ſed contra videt̉. xij. q. j. non dicatis. ⁊. ff. ꝓ ſocio. l. ſi inter frēs. §. vl. deiniuria facta a ſeruo. dic vt inſti. de iniu. §. ꝙ ſi vſufructus. ⁊. §ſe. in mōacho ꝟo vel cōuerſo qͥ ꝓpriū n̄ hꝫ ſatiſfactio dabit̉ mōaſterio. ⁊ qd̓ dicit hic leſis ſi dat̉ leſio ſatis dat̉ mōaſterio. qꝛ qͥcqͥd mōacho dat̉ mōaſterio acquirit̉. sͣ. de ſta. mo. cū ad moaſteriū. clerico aūt ſeculari dꝫ dari qͥ leſus ē ſi clericꝰ in̄ decedat. dicvt. sͣ. de pe. p̄ſb̓ri. ⁊ ex iniuria plures oriunt̉ actōes. ff. de iniu. l.j. §. vl. ſed coram quo eſtimabit̉ hec iniuria. reſpondent quidāꝙ coram iudice ꝑcuſſoris. inſti. de iniur. §. ſed poſtea. ⁊ ſic int̓dum in foro ſeculari. Uinc. dixit. ꝙ rōne acceſſionis eſtimabit̉coram iudice eccīaſtico. ſicut dicit̉ in dote. ar. sͣ. de cōiu. ſer. ꝓpoſuit. in fi. ⁊ sͣ. d̓ dote. poſt diuor. reſti. c. j. ij. ⁊. iij. ſed hoc intelligocum querela excōicatōis defertur ad eccīaſticū iudicē tunc eſtimabitur iniuria coram ip̄o. qꝛ aliter nō abſoluit̉. vt hic diciturſi ꝟo clericus ſimpliciter vult conqueri de iniuria ſibi irrogataſatis videtur ꝙ debeat ſequi foruꝫ rei. papa tn̄ quotidie dat litteras clericis contra laicos nomine etiam ſuo. ⁊ de hoc. xj. qō.iij. c. vltimo. ber.Xtenore ¶ Primo ponit̉ forma p̄cepti. Secundo deli¶ Icti correctio. ſecunda ibi. mandamus. ab.F¶ Debeat. qui ſic iurat nō eſt aſtrictus niſi ad iuſtum mādatum. ar. sͣ. de elec. cām que. ⁊ sͣ. de iniur. veniens. ⁊. c. quintaual

lis. ⁊. ff. ꝓ ſocio. ſi ſocietatem. ⁊. ff. de ope. li. ſi libertus. ⁊ idem ēſic iurare ac ſi iuraret ſtare mandatis eccīe ⁊ illa ē recta forma.⁊ sͣ. de appel. ad hoc. ⁊ ꝑ hoc iuramentū hoc tm̄ precipere pōtꝓut hic ſequitur in littera. ⁊ ꝙ ſatiſfaciat leſo. sͣ. cā ꝓxi. ⁊. jͣ. e. eanoſcitur. ber.g ¶ Ne decetero. ſicj. eo. grauem.b ¶ Defendendo. sͣ.eo. ſi ꝟo. j. ber.i ¶ Mandato ſuoꝝ.dum tn̄ mandatuꝫ ſitiuſtum. vel ſaltē ſi dubitetur. xxiij. q. j. quidculpatur. in fi. ſi autēſit iniuſtū nō eſt obediendū. xj. q. iij. nō em̄⁊. c. iulianꝰ. ſi dn̄s exemplū. de mādato habes. jͣ. e. vniuerſitatis⁊. c. vt fame. §. j. al̓s n̄excuſatur. sͣ. e. mulieres. ⁊. jͣ. e. vniuerſitatis. ber.k ¶ Prelatōis. idemeſt ſi habeat officiumin eccīa rōne cuiꝰ corrigere pōt inferioresclericos vel magiſteriū. vt hic ⁊. jͣ. e. cū voluntate. vbi de hoc. etsͣ. eo. c. j. ber.l ¶ Socius. hoc dcm̄eſt propter aſſiduamconuerſatiōem. vndepreſumitur ꝙ faciliꝰmanꝰ inijciāt ſeip̄os:quandoqꝫ veniūt adverba ⁊ ſic ad factum⁊ ratōne p̄ſumptiōisnon precipitur de ſocio. ſic propter p̄ſumptionem iuramentuꝫquandoqꝫ non indicitur clericis. sͣ. de cohabi. cle. ⁊ mu. clericos.⁊ sͣ. de p̄ſump. litteras. ber.N Ecetero ¶ Due ſunt ꝑtes. Secūda ibi: ſed eſt. ab.m ¶ Iuſtas excuſatōes. no. ꝙ in omni edicto intelligiturrōnabilis excuſatio. vt hic patet quantūcunqꝫ p̄ciſe ſcribat̉ exceptōes legitime excipiunt̉. vt. sͣ. de offi. dele. ex ꝑte. ij. ⁊ sͣ. de reſcrip. ſi quando. In quibus caſibus quis ab itinere excuſetur.habes. jͣ. e. ꝙͣuis. ⁊ in littera ⁊ in gloſa. ber.n ¶ Licet dioceſano. nunquid ⁊ p̄ſb̓ro: reſpōdeo in ſumma neceſſitate lꝫ. arg. xvij. q. iiij. ſiquis ſuadente. ⁊ sͣ. eo. non dubium.al̓s non niſi hoc faceret de mandato ep̄i. xxvj. q. vj. c. vl. qꝛ epiſcopus hanc abſolutōem bene poteſt cōmittere. sͣ. de offi. ordi.c. vltimo. ber.o ¶ Iuramento. vt dictum eſt. sͣ. e. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. eo. ꝙͣuis. in fi.p ¶ Suſcepturus. non dicit abſoluendus. qꝛ iam erat abſolutus. quia obligatio ſemel extincta non reuiuiſcit. de conſe. diſt.iiij. queris. ⁊. xxiij. q. iiij. ſi illic. de pe. diſ. iiij. diuina clementia. ff.de ſolu. qui res. §. arcam. C. de remiſ. pig. cum ex cauſa. Quidādicunt ꝙ oportunitate recepta recidunt in excōmunicationeꝫargu .xxvj. q. vj. qui recedunt. c. de his ꝟo. ⁊. C. de his qui bo. ce.poſ. l. penul. ⁊ sͣ. de ſolu. c. penul. quod non placet. libertas em̄ꝙͣuis indebite obtenta non retractatur. C. ſi aduer. liber. l. j. etij. quod ſi non fecerit tanqͣꝫ periurus habebitur. ⁊ poſſet cōpelli vt iuramentum ſeruet. arg. sͣ. de iudi. nouit. ber.