Liber

Quintus

a ip̄m eſſe clericum ignorauerit.b ¶ Ul̓ ſi hoc dubiū fuerit ꝓpriamanu dūtaxat p̄ſtiterit iuramētū ꝙ eū eſſe clericuꝫ ignoraſſet.c ¶ Ab illo aūt ſi p̄ſtare nolueritiuramentū. qꝛ violētas manusꝯſtat eū in clericū eieciſſe. ſic̄ abexcōicato donec de mādato ſūmi pōtificis abſoluat̉ conuenitabſtineri.Dem.¶ Percutiēs clericū vel religioſum excōicatꝰ ē nec ab alio qͣꝫ apapa abſoluit̉ preterqͣꝫ in mortis articulo.On dubiū eſt ꝙ hi qͥ violentas manus ī clericosvel canonicos aut cuiuſlibet red ligionis cōuerſos inijciūt ex cōſtitutōe cōcilij ſnīam excōicatōenis incurrūt nec niſi in articulomortis ſine ro. pō. abſolutōnispn̄t bn̄ficiū īpetrare. Dem.¶ Mulieres q̄ incide:rūt ī canonē ſiqͥs ſuadente abſoluunt̉ abep̄o. idē in ꝑſonis q̄ nō ſunt ſuiiuris vel delicati de qͥbꝰ dubitabat̉ ꝙ nō poſſent cōmode accedere ad curiā. ⁊ mādās clericūꝑcuti excōicatꝰ ē ſicut ꝑcutiēs.NUlieres vel alie ꝑſoneque ſui iuris nō ſunt ab

ep̄o dioc. abſolui poſſunt ſi manus in clericū iniecerint violentas. ¶ De his ꝟo qui magne ſigpotentie ⁊ ita delicati ꝙ laborēveniendi ad ſe. apoſ. nequeuntſuſtinere rn̄demus ꝙ ſtatus ꝑſone prius ⁊ veritas negocij eſtintimanda ro. pōt. ⁊ ẜm conſilium eius tales erunt de cōmiſſo ſcelere corrigendi. ¶ Illi ꝟoqui non per ſeipſos ſed eoꝝ auctoritate vel mandato alij violenter inijciunt manus in clericos ad ſe. ap. ſunt mittendi cuꝫhis cōmittat vere cuiꝰ auctoritate vel mandato delictū cōmittiDem.ꝓbatur.Excōicatus ꝑ iniectōem manuū in clericū. licꝫ occultus abſoluit̉ per ſolum papam.Orro ſi aliqui violentasmanus in fratres ſuos inijciunt ⁊ ducti pnīa non conuicti. ſed priuatim a te veniā poſtulant eos monere debes. ⁊ inducere. vt his quos leſerūt cōkgrue ſatiſfaciant ⁊ ap. ſe. cōſpectui repn̄tent cū a te vel alio ſine ſpeciali mandato. ro. pō. abſolui nō poſſunt.¶Dem.

a ¶ Ignorauerit. ita ꝙ ignorantia ꝓbabilis fuerit al̓s nō excuſaret̉. sͣ. de cle. excō. mi. apoſtolice. ⁊ sͣ. de eo qui renū. ep̄iſ. c. j. ⁊ij. Quid ſi conſuram vidit ⁊ eum clericū non credit. rn̄deo incidit in ſnīam dum tn̄ ille clericus ſit. Quid ſi in veritate nō eratclericus. lꝫ conſuram deferret. ⁊ illum ꝑcuſſiſti credens illū clericū ꝓpter cōſcientiāteneriſ. niſi poſtea certus efficiaris. ar. xj. q.iij. qm̄ ml̓tos ẜm vnucaſum qͥd ſi crediderit ꝑcutere ticiū laicū⁊ in ꝑſona errās percuſſit martinū clericūAla. dixit. ꝙ in ſnīamincidit. qꝛ iniuriari voluit. ff. de iniur. eū qͥ. §ſi iniuria. ⁊ sͣ. de iniu.c. vl. Tan. dixit ꝙ nōincidit in canonē qd̓ꝓbat ꝑ hanc lr̄am. qꝛdicit hic. ſi ꝑcutiat clericū quē credebat laicū nō eſt excōicatus.vt hic dicit. ſola .n. temeritas ⁊ violentiahoc conſiderat̉. ar. sͣe. c. j. ⁊. jͣ. e. veniens. etff. de iniur. illud. §. vl.⁊. l. ſe. iniuriā tn̄ fecitvt dicit ala. ⁊ ꝑ eadeꝫiura potiꝰ credo opi.alani tutiorē.b ¶ Propria manu.ſoli ſacr̄o credit̉ quādo de cōſcientia alicuius dubitatur vl̓ querit̉. vt hic ptꝫ. xxxiiij. qij. in lectū. xxxj. q. ij. ſiveꝝ. ff. d̓ re mi. n̄ oēs..§. a barbaris. xvj. qiij. dilectio. ⁊. xxxv. q..iij. extraordinaria. etsͣ. de excep. paſtoralisar. sͣ. qd̓ me cā. c. vlti.cuꝫ ſuis cōcor. poſitisibi. c ¶ Noluerit. hͦip̄o ꝙ iurare nō vult p̄ſumptio eſt cōtra eum ꝙ tanqͣꝫ excōicatus vitabit̉. ſi. sͣ. de here. excōicamus. §. qui ꝟo cū cōſtet. ꝙ violentas manus in illū iniecit. ſic .n. ꝓ ꝯuicto habet̉ qui ſe nō purgat. sͣ. de ſimo. de hoc ⁊ sͣ. de pur. ca. cū. P. ⁊. c. inter. in fi. Iteꝫhic habes ꝙ licet clericus nō ſeruat habitū ſuuꝫ adhuc retinetpriuilegiū ſuū. vnde cōtra. jͣ. e. in audientia. hoc intellige an̄ trinā admonitōem. illud cū ſuis ꝯſil̓ibus pꝰ. qꝛ tūc ꝑdit̓ pͥuilegiūOn dubiū religionis cōuerſos. .jͣ. e. ex tenore. exeo ꝙ dīcreligionis vr̄ ꝙ cōuerſi ſeculariū eccīarū nō habeāt hocpriuilegiū. ar. xxvij. q. j. lex cōtinentie. Sed dicēdū eſt ꝙ exquotradiderunt ſe ⁊ ſua diuīo obſequio ſiue in ſeculari eccīa ſiue inregulari. iaꝫ cēſent̉ eccīaſtice ꝑſone. ⁊ ex toto trāſlati ſunt in forū eccīe. vn̄ hn̄t emunitatē ecc̄īaſticā. xvij. q. iij. quiſqͥs. ⁊ dicit decretū ꝙ tm̄ duo ſunt genera xp̄ianoꝝ. vnū qd̓ dedicatū ē in diuino obſequio. vt clerici ⁊ cōuerſi aliud genus vt laici. xij. q. j.duo ſunt. Quidā tn̄ volunt dicere ꝯͣ. ſꝫ benignius ē dicere ꝙ ſicvt eoꝝ gaudeāt priuilegio quoꝝ vitā ⁊ religionē aſſumūt. vt. sͣde ſta. mo. recolentes. d ¶ Ex cōſtitutōe concilij. xvij. q. iiij. ſiquis ſuadente. in qua cōſtitutōe nulla fit mentio de cōuerſis. ſꝫꝑ hoc. ⁊. jͣ. ex tenore extendit̉ ad cōuerſos. ſic qd̓ d̓r de mōachisextēdit̉ ad regulares. sͣ. de poſtu. ex ꝑte. ⁊ ita ꝑ cōſequēs ad omnes cōuerſos. vt dictum eſt. jͣ. e. canonica. ber.e ¶ In articulo mortis. ⁊ in alijs caſibus qui habent̉. jͣ. eo. qͣuis. vbi de hoc. berUlieres ¶ Tria ſunt dicta. Secūda ibi: de his ꝟo. terEcia ibit illi ꝟo. ab. ¶ Sui iuris. vt ſunt ſerui. ſed hͦ intellige ẜm diſtinctōem illius decre. jͣ. e. relatū. Nec intelligas l̓

verbū de filijſfamilias qui dum ſunt in patria ptāte nō dicunt̉ſui iuris. qꝛ tales hn̄t ad curiā mitti niſi ſint infra pubertatē. jͣ.c. ꝙͣuis. ⁊. c. vl. g ¶ Laborē veniēdi. hoc referas ad arbitriuꝫep̄i. ar. ff. de ver. ob. cōtinuus. §. cū ita. Et ſi videbit̉ ep̄o qd̓ laborē eundi nequeat ſuſtinere. ꝓpter periculū more illū abſoluere pōt. recepta ſufficienti cautōne. ꝙ pare.bit ꝯſilio ſiue rn̄ſo pape. ar. optimū. sͣ. ti. ꝓxi. c. vl. ⁊. jͣ. e. decetero.⁊. c. ſacro. Si ꝟo ꝑiculū nō timet̉ conſulat̉papa anteꝙͣ abſoluatur. ⁊ hoc videt̉ dicere lr̄a iſta. h ¶ Auctoritate. vel mandato. ſic. sͣ. de reſti. ſpoli.cū ad ſedē. ad finē. etille dicit̉ facere qui ꝑaliū facit. ff. de admi.tu. ita tn̄. §. geſſiſſe. etxvj. q. vj. cōſuctudo īin fi. ⁊. jͣ. e. vt fame. §.vl. ⁊. C. de accu. nō iō.⁊. ff. ad. l. aquil. liberbō. in prin. ⁊. ff. de iuriſd. o. iu. ſiquis id. §.vl. ⁊ qui cām p̄buit vl̓opē tenet̉. ff. de vi bo.rap. l. iiij. §. ſi cū ẜuā.⁊ sͣ. de homi. ſicut dignū. §. ij. ⁊ sͣ. d̓ iniur.c. vl. ſꝫ vr̄ ꝙ ille qͥ mādato alterius hoc facit n̄ teneat̉ maximeſi habeat in illo ptātēvl̓ ei ſubiectus ſit. ar.ff. de re. iu. nō videt̉. ⁊l. p̄dicta. ff. ad. l. aqui.liber hō. ij. Sed ꝯtrariū verū eſt. qꝛ p̄ceptūiniuſtū fuit cui nō debuit obedire. ſed deopotius qͣꝫ homini. jͣ. e.relatū. ⁊. xj. q. iij. iulianus non ſꝑ. ⁊. xxiij. q.j. quid culpat̉. in fi. ⁊. ff. de vi ⁊ vi ar. l. j. §. quotiēs. ⁊. jͣ. e. vniuerſitas. qꝛ nec illa ptās data eſt laico ſuꝑ clericū. sͣ. e. ſi ꝟo. §. j. ſedpone ꝙ mādauit. ſꝫ an̄ manuū iniectiōem penituit qͥd erit: rn̄deo. nihilominꝰ in canonē īcidit niſi reuocauerit mādatū ita ꝙreuocatio ad ip̄m ꝑuenerit. ar. ff. man. ſi mandaſſet. ⁊. ff. ad mace. ſi tn̄. ⁊. l. ſi filius. ⁊. ff. qd̓ iuſſu. l. j. rn̄ſo. j. ⁊ sͣ. de ꝓcu. mādato.⁊. c. ex inſinuatōe. ⁊ sͣ. de reſcri. ex ꝑte. iij. Sed pone ꝙ mandator ante inicctōem manuū moriat̉. tūc nō erit excōicatus. quiamandatū morte extinguit̉. ff. mā. inter ceteras. §. j. ⁊ sͣ. de offi.dele. relatū. ⁊. c. lꝫ. ⁊ eccīa n̄ ligat ſub t̓ra. ar. jͣ. e. a nobis. ⁊. xxiiij.q. ij. legat̉. ar. a cōtrario. Item pone ꝙ non mandat ſꝫ ratū habet ex poſtfacto. nunquid incidit in canonē. Quidā dicūt ꝙ ſicqm̄ ratihabitio locū hꝫ in maleficijs. ff. de vi ⁊ vi ar. l. j. §. quotiens. ff. de his qui no. infa. quid ergo. ar. C. de ince. nup. l. iij. etsͣ. de reſti. ſpo. cū ad ſedē. in fi. ar. ꝯͣ. ff. man. ſi ꝟo. §. ſi poſt. nō credo ꝙ in caſu iſto incidat in ſnīam. lꝫ expoſt facto ratuꝫ habeatcū hoc fecerit cā ſui ⁊ eius noīe. ſecus ſi potui ꝓhibere ⁊ nō ꝓhibui. de hoc dicet̉. jͣ. e. quante p̄ſumptōis. ber.¶ Morro ſi aliqui. qui nō ſunt frēs illoꝝ quos leſerūt. qm̄ ſifratres eēt ⁊ ſe ad inuicē ꝑcuſſiſſent abbas eos abſoluere pōt. sͣ. e. monachi. ⁊. jͣ. e. cum illoꝝ. vel pōt intelligi de alijtꝙͣ de monachis. quod verius videtur ⁊ loquit̉ ep̄o ſuos alia littera habet tuos. ⁊ planior eſt lr̄a. ⁊ ſic eſt in antiqua. berk ¶ Satiſfaciant. argu. ꝙ non valet penitentia ſine ſatiſfactione. sͣ. de vſuris. cum tu. ⁊. xiiij. q. vj. ſi res. ⁊. xxiiij. qōne. ij. legat̉.de peni. di. j. neminem. ber.