Liber

Quintus

ep̄is vel abbatibꝰ ſeu qͥbuſcūqꝫꝑſonis eccl̓iaſticis ponēdis in⁊ ſedē ſeu introducēdis p̄ſb̓ris īeccleſiā necnō ⁊ ꝓ ſepulturis: ⁊b exequijs mortuoꝝ ⁊ bn̄dictiōibus nubētiū ſeu alijs ſacramētis aliquid reqͥrat̉. Putāt aūtplures ex hoc licere: qꝛ legemē mortis de longa inualuiſſe cōſuetudine arbitrant̉ nō attendētes ꝙ tāto grauiora ſunt crid̓ mina: quāto diutiꝰ infelicē aīaꝫtenuerūt alligatam. ¶ Ne igit̉hec de cetero fiāt vel ꝓ ꝑſoniseccl̓iaſticis deducēdis ī ſedē vl̓ſacerdotibꝰ īſtituēdis aut ſepeliēdis mortuis ſeu bn̄dicendisnubētibꝰ: ſeu alijs ſacr̄is cōferēdis ſeu collatis aliquid exigat̉diſtrictiꝰ ꝓhibemꝰ. Si qͥs aūtꝯtra hoc venire p̄ſūpſerit: portiē onē cū giezi ſe nouerit habituꝝdem vigilien̄. ep̄o.¶ Greue eſt.Um ſit romana: ⁊ infra.Cōſul. CT. R. ꝙ nihil ꝓeccl̓iarū cōſecratione potes velt debes p̄ter ꝓcurationē exige̓.dem toletano archiep̄o.¶ Lōuictus de ſymonia deponendus eſt idē in infamato quiſe purgare nō pōt.IEh̓ aūt ꝙ ep̄s exomen̄.

archid. bn̄ficium cuidā clericoante electionē ſuā prioratū dicitur ꝓmiſiſſe: vt vterqꝫ conſentiret eidē tue prudētie rn̄dem⁊ ꝙ ſi manifeſtū eſt eundē archidia. ⁊ clericū ob cām illā ꝓmiſh ſa recepiſſe aut exinde confeſſii fuerūt in iure vel legitime cōuicti ab altaris miniſterio ſunt ꝑkpetuo deponēdi. Si ꝟo id mal nifeſtū eſt: nec tn̄ inde ꝯuicti vl̓ꝯfeſſi fuerint. ſed tm̄ publica laborāt īfamia: eis canonica purini gatio dꝫ indici in qua ſi defecerint tāqͣꝫ auctores tanti ſint ſceleris puniendi. ¶ Regē autē ⁊n principes eius debes inducerevt ſi qua recederīt a p̄fato ep̄ovt eiꝰ electioni preſtarent aſſenſum: eccl̓ie exomen̄ ſine diminuotione reſtituāt cū ea ſine grauiſue ſalutis periculo retinere nōpoſſint.dem eboracen̄. archiep̄o¶ Symoniacū eſt ꝓ tꝑal̓i obſeqͥo bn̄ficiū eccl̓iaſticū ꝓmittereUm eſſent in nr̄a preſentia conſtituti. R. clericus⁊ nobilis vir. v. qꝛ idem. v. moraꝫ diutiꝰ facere nō poterat ꝓſe in cā illa ſufficientē cōſtituitrn̄ſalē. ¶ Cūqꝫ ab ore p̄fati. R.intellexerimꝰ ꝙ mēoratꝰ miles

qꝛ ſymonia cā ibi: ne īgit̉. ab. ſi. a ¶ Introducēdis. jͣ. q. iiij. ſiquis obiecerit. Benedictionibꝰ nubentiū. ſie. jͣ. e. ſuaꝫ. 4benedictionibus nubentiū aliquid accipi ꝓhibet̉: qꝛ per easgratia cōfert̉: lꝫ ꝓ mr̄imonio aliqͥd dare vel reciꝑe nō eſt peccatū j. q. j. quicquid. ⁊. xxxij. q. ij. honorant̉. quia lꝫ ſit ſacramētū ꝑ ip̄m tn̄ gratia nōconfert̉ .xxvij. q. j. nuptiarū. xxxij. q. ij. con.nubia. vnde eſt ar. ꝙnō idem iuris eſt ī acceſſorio qd̓ in principali an pro exequijsmortuoꝝ licitū ſit recipere dicit̉. jͣ. e. ti. ſuāala. c Cōſuetudine. videt̉ ꝙ talis conſuetudo nō ſit reprobanda vt pro reception canonica vel introductione perſonein eccl̓iam aliquid recipiat̉. in aucͣ. de ſan.epiſ. col. ix. §. ꝓ cōſuetudinibus. duꝫ tamēnon det̉ ex pacto autexigat̉: ſed ſponte expoſtfacto offerat̉. ⁊ ēopti. argu. j. q. ij. ſicutep̄m. ⁊. xviij. di. de eulogijs. ⁊. jͣ. e. dilectus.ſed hic requirebat̉ excōſuetudine qd̓ eſt penitus reprobandū. jͣ.eo. iaco. Ber.d ¶ Infeliceꝫ. sͣ. decōſue. c. vlti. vbi de hͦ.⁊ male adinuente cōſuetudines nullo tꝑecōfirmant̉. in aucͣ. vtnulli iudi. §. j. col. ix.e ¶ Giezi. qui pͥmoin veteri teſtamentoſymoniaꝫ inuenit. vn̄fuit lepra ꝑcuſſus .j.q. j. qͥ ſtudet. ⁊. c. citoturpē. ſꝫmoniaci dicūtur a ſymone mago.¶ Um ſit. ꝓcurationē. hanc ꝓcurationē recipit ep̄s ſꝫ non ꝓ aliqͦ facramēto qꝛ hoc eēt ſymoniacū. vt. jͣ. q. j. ſtatuimꝰ. ſed potius⁊labore: īmo nec ꝓ labore ſed iſta ꝓcuratio ꝑmiſſa eſt a iure: ſicut ⁊ alie ꝓcurationes que fiunt rōne viſitationis. vnde nullāſymoniā cōmittit: qꝛ qui peccat: legis aucͣte nō peccat. xxiij. q.iiij. qui peccat. ⁊ iſta ꝓcuratio preſtari debet ẜm facultates eccleſie. ſicut ⁊ alie. sͣ. de cen. ſopite. ⁊. c. cū nuꝑ. Immo ſi eccl̓iaꝓcurare nō poſſet ep̄m: ipſe ſuis ſumptibꝰ cōſecrabit eccl̓iamx. q. iij. cauēdū. ⁊. j. q. ij. plaenit. ar. ī aucͣ. de mā. prin. §. ſit tibi. b.g ¶Manifeſfi. ī. notoriū al̓o ſecus xi. q. iij. eoꝝ qͥ accuhoc aūt ¶ Due ſunt partes ſecūda ibi regē aūt. ab.ſant̉. ⁊. iij. q. v. ꝙ ſuſpecti. h ¶ Recepiſſe. maxime. ar. sͣ. de cōfeſ. c. ij. ⁊. jͣ. eo. nobis. i ¶ In iure. alias ꝯfeſſio extra iudiciūnō p̄iudicat. de hoc no. sͣ. de cōfeſſo. c. vlti. itē ar. hic ꝙ non mitius agit̉ cū cōfeſſo ꝙͣ cū cōuicto. ij. q. j. nos. sͣ. de cōfeſ. cū ſuꝑ.⁊. ff. de cōfeſ. l. j. ar. contra. l. di. preſbyterū. xij. q. j. non dicatis. ⁊ar. l. di. ſi quis p̄poſtera. ij. q. j. in primis. in prin. ſol. cū ſpōte cōfeſſo mitiꝰ agit̉ ſed nō parcit̉ ſponte cōfeſſo in iure timore ꝓbationū: nō em̄ eſt beneficiū qd̓ fit ex neceſſitate. ff. de rit. nup.l. ꝓxime. ſed ea ſunt in noſtris officijs gratiora: que cū impendere nō teneamur cā tn̄ liberalitatis impēdimꝰ. xxviij. q. j. iaꝫnunc. ergo qui inuitus cōfitet̉. nō remunerat̉. k ¶ Deponendi. hec eſt pena ſymoniacorum. ſic. sͣ. de cōfeſ. cum ſuꝑ. cū agit̉in modū accuſationis: īmo idē videt̉ ſi agat̉ in modum inquiſitionis. sͣ. de accuſa. inqͥſitionis .j. rn̄ſo. ¶ Manifeſtū eſt.

nō tn notoriū qm̄ tūc ſecus vt pꝫ. sͣ. e. c. vbi ponit̉ manifeſtumꝓ notorio. Alia lr̄a habet nō notoriū. m¶ Purgatio. ꝓpterinfamiā. jͣ. e. inſinuatū. sͣ. de accu. cū. p. n ¶ Et principes. h̓rex ⁊ princeps ius habebant in electione tāꝙͣ patroni quoruꝫaſſenſus dꝫ reqͥri. sͣ. de elec. ſacroſancta. ⁊ ita videlꝫ ꝙ ſi nō p̄ſtitiſſent cōſenſuꝫ: nōcōfirmabit̉ electio: ⁊ſic ius habebāt. vndenec an̄ nec poſt electionē licitū fuit redime̓cōſenſuꝫ illoꝝ. viij. q.iij. talia. ⁊. jͣ. q. iij. ſi qͥsp̄bendas. ⁊. jͣ. q. j. eos.⁊. jͣ. eo. mat. o Reſtituāt. qꝛ ſine periculo eā retinere nō pn̄t:vt hic pꝫ: ⁊ cum penadupli debēt reeſtituere illā. in aucͣ. de ſan.ep̄i. in ſcd̓a colūna. §.ſi ꝟo laicꝰ. ⁊. §. ſi aūtſecularis. col. ix. ⁊. jͣ. e.andiuimꝰ. ⁊ sͣ. d̓ īmu.eccle. qꝛ pleriqꝫ. h̓ no.ꝙ eccl̓ie reſtitui dꝫ cuifacta fuit iniuria. arh.xvij. q. iiij. ſi qͥs ī atrio⁊ .xxvij. q. j. ſiqͥs rapuerit. ⁊ in aucͣ. de ſanc.epiſ. §. ſi qͥs aūt. in ſecuda colūna. ⁊ eccl̓iapōt vendicare illā pecuniā. in aucͣ. e. ti. §. ſivero laicus. ⁊. §. ſedneqꝫ xenodochiū. ar.ꝯͣ. jͣ. e. veniēs. vbi reſtituit̉ ei qͥd dedit. ala.dixit ꝙ in decre. venicus reſtituta fuit ei qͥdedit de miſericordia⁊ hoc ꝙ hic dicit eſtius cōe: tu dicas alit̓illa veniēs loquit̉ demōacho qui pecuniādedit ꝑ ſua receptione: ⁊ illud eſt ius ⁊ hͦſimiliter. ſi ergo aliqͥsdet pecuniā monaſterio vt recipiat̉ ſymonia cōmittit̉. jͣ. c. qm̄ ſymoniaca. ei ergo qͥdedit dꝫ reſtitui pecuniā taꝫ indigne a mōachis accepta vt cūea in aliud monaſteriū intret ne ſit oneroſus ſcd̓o monaſterioar. xvj. q. vj. de lapſis. ⁊ .xxvij. q. j. ſi qͥs rapuerit. ⁊ vbicūqꝫ ſiuemonaſterio ſiue eccl̓ie ſeculari pecunia taliter data. ⁊ acceptafuerit ꝓut dicit decre. veniēs reſtituēda eſt pecunia ei qͥ deditnec eccl̓ia vel monaſteriū dꝫ cū tali fraude eē in lucro cū ip̄i lucri vel mōachi ī hoc ita cōiter delinquūt: cū ipſi clerici de hocſint puniendi. ⁊ ex eodē facto penā ⁊ p̄miū cōſequi nō debeātvt. ff. de ne. ge. ſine he̓ditaria. ⁊ ex hoc cōtingeret viā fraudibꝰaperiri qd̓ eſſe nō dꝫ. xciij. diſ. ꝑuenit. ij. ⁊. xxxv. q. ix. loci. in fi. ⁊tale lucrū eccl̓ia nō dꝫ hr̄e. nec poſſent clerici vel monachi penitere niſi reſtituerēt qd̓ ſymoniace receperūt. vl̓ poſſet dici ꝙſi clerici ſeculares ſic cōiter delinquūt eccl̓ie dꝫ applicari. ⁊ clerici ſunt oēs ab eccl̓ia remouēdi. cū ꝟo pecunia dat̉ alicui puta p̄lato ſoli vel alij cuicūqꝫ ita ꝙ eccl̓ia nō ſit in culpa tunc locū habet quod priꝰ dicit̉ ꝙ ille qui pecuniā receperit dꝫ illā reſtituere eccl̓ie. in cuiꝰ ignominiā data fuit nec debet ei reſtituiqui dedit. ⁊ p̄cipue ſi ſit ſecularis in quo caſu intelligunt̉ autētice p̄dicte. de regulari poſſet dici ꝙ ⁊ tūc nō dꝫ ei reſtitui ſimpliciter ſed aſſignāda eſt ſecūdo monaſterio ad quod tranſitvt eo viuente habeat vſum illius. ar. p̄dictoꝝ capituloꝝ de lapſis. ſi quis rapuerit. ⁊ hoc cū eccl̓ia fuit in culpa. Ber.ipUm eſtent. ¶ Primo ponit deciſe cōtrouerſiā ⁊ ꝓcuratoris dationē. ſecūdo diffinitionē eiꝰ cām ihi cūqꝫ. ab.