De ſymonia

CCCXIIII

¶ Symoniacus pendēte acciſatione ab adminiſtratione diuinorum prohibet̉.M Ccuſatū ſymoniacū neIe4ceſſe habuimus ꝓhiberea ne miſſarum ſolēnia celebraretdonec quid eſſet verius conſtitiſſet.Idem.¶ Idē dicit qd̓ p̄cedēs niſi ꝙ illud. c. loquit̉ ī accuſatiōe iſtudin inquiſitione ⁊ illud loquiturde ſymoniaco ī genere iſtud declarat de ordine.b ¶ Uotiēs: ⁊ īfra. Peruēitad nos ꝙ ꝑ ſymoniacaꝫhereſiꝫ fuerꝭ ordinatꝰ ꝓpt̓ea neceſſe habuimꝰ te ꝓhibe: ne miſſaꝝ ſolēnia celebrare debuiſſesdonec qͥd ſit veriꝰ diſcerneremLucius papa.¶ Symoniacus eſt deponēdꝰMIcut ſymoniaca peſtꝭ ſuimagͥtudīe alios morbosd vīcit ita ſine dilatione mox vtē eiꝰ ſigna ꝑ aliquā ꝑſonā claruefrint de eccleſia dei dꝫ eliminariatqꝫ repelli. Deodatus¶ Symoniacum accuſare pōtſeruus meretrix ⁊ criminoſi.Anta eſt labes huiꝰ criminis ꝙ etiaꝫ ſerui adu̓ſusdn̄os ⁊ qͥlibet crimīoſi admittūgͦ tur ad accuſationeꝫ. ¶ Itē oīspeccator miſſaꝫ cātare pōt p̄terſymoniacū quē qͥlibet vt ab ordine male accepto remoueat̉:i accuſare pōt vl̓ etiā meretrix.

Flex. iij. in cōcilio turonen̄.¶ Symoniacū eſt p̄ciū reciꝑeꝓ ingreſſu religionis ꝓ prioratibꝰ vel capellis cōcedēdis ꝓ īlatis inſtituēdis ꝓ concedēdaſepultura pro criſmate ꝓ oleoſancto pro bn̄dictionibꝰ nubētium vel alijs ſacramentis necvalet conſuetudo in cōtrariumhoc dicit cum ſequenti.IOn ſatis: ⁊ īfra. ProhiLbemꝰ igit̉ ne ab his qͥ adreligionē trāſire volūt aliqͣ pecunia requirat̉. Nec prioratusvel capellanie q̄libet monachorū aut clericoꝝ annua diſtraction vendant̉: nec ab eo cui regimē ipſarū cōmittit̉ ꝓ eaꝝ cōmiſſione vllū p̄ciū exigat̉. Un̄quiſqͥs cōtra hoc decretū attētare p̄ſumpſerit tam ille qui dederit qͣꝫ ille qui receperit vel cōſentit ꝑtē ſecū ſymonie nō dubitet habiturū. ¶ Pro ſepulturaqͦꝫ ⁊ criſmatis ⁊ olei receptionenulla cuiuſqͣꝫ p̄cij exactio attentet̉: nec ſub obtentu cuiuſqͣꝫ cōſuetudinis reatū ſuū quis tuesn̄tur quia diuturnitas tꝑis nondiminuit peccata: ſed auget.Ex concilio lateranen̄.¶ Sūmatum eſt ſupra in. c. p̄cedenti.Um in eccl̓ie corꝑe: ⁊ infra. Horribile nimis eſt:ꝙ in quibuſdā eccleſijs locū venalitas ꝑhibet̉ habere ita vt ꝓ

sͣ. de teſti. cogen. dilectoꝝ. vbi de hoc.¶Ceuſatum. ſolēnia. Capitulū hoc ⁊ ſequēs intellige̓aAde eo qui erat publice infamatus. alias non deberetſuſpendi. ij. q. v. preſbyter. ⁊. c. ſi mala. ſed nōne erant iſti ſuſpēſi ipſo iure. quare ſuſpendunt̉. jͣ. e. tanta. ⁊. xxxij. diſ. §. verum.⁊. jͣ. q. j. quibuſdam. ⁊⁊. c. reperiunt̉. reſpōdet̉ de facto ſuſpēdūtur cum ip̄o iure ſintſuſpenſi. ſymoniacusn. in ordine qͣꝫtūcūqꝫſit occultus eſt ip̄o iure ſuſpenſus: nec pōtmiſſam cantare. jͣ. eo.tanta. qm̄ ip̄m caracterē habet vicioſumin quo caſu loquunt̉hec duo capitula. vn̄cū eſſent iſti ſuꝑ hocinfamati. merito ipſofacto debuerūt ſuſpēdi ſi vero occultū eētlicet ſit ſuſpenſus cordm ſe ſicut quilibet īpeccato mortali conſtitutus. sͣ. de coha.cle. ⁊ mu. c. vlti. j. q. j.ſacerdotes. nō tamenquo ad alios eſt ſuſpēſus. ar. jͣ. e. matheus. ⁊c. ex tue. Ber.b ¶ Uotiēs. ꝑuenit ꝑ famā .ſ.⁊ ideo de hoc voluitinquirere: quia prelatoruꝫ eſt inquirere doexceſſibus ſubditoꝝsͣ. de offi. ord. c. j. jͣ. decollu. crimīa. xj. q. iij.p̄cipue. alioquin eisīputat̉. xliij. di. epheſijs. Berc ¶ Ucut. vincitquia reſpectueius cetera criminaꝓ nihilo reputant̉ .j.q. vlti. c. vlti. ⁊ ar. jͣ. c.ꝓxi. ar. cōtra. xxxij. q.vij. quid in omnibusſed ibi ſoluit̉ qd̓ dicitibi: grauiꝰ .i. cōmuniꝰ⁊ sͣ. de accu. inquiſitionis. vbi equiꝑanturhomicidium ⁊ ſymonia quo ad penā. horribiliꝰ eſt tamen homicidiū cum quo nunqͣꝫ diſpenſat̉. l. di. miror. d ¶ Sine dilatione. j. q. j. quiſquis. ⁊. c. reperiunt̉. xxiij. q. iiij. ſi ea. xxxv. ꝙix. loci. e ¶ Per aliquā perſonā. que de iure admitti debeatvt. sͣ. dixi de accuſa. c. j. ⁊. c. cū. p. ⁊. c. cū oporteat. f ¶ Claruerint. xxiiij. q. iij. c. ecce.Anta eſt ¶ Duas habet partes ſicut duas reddit rationes. Secunda ibi. item omnis. ab. ſi. g ¶ Ad accuſationē. ſi accuſatus fuerit infamatus. de hoc dictū eſt. sͣ. de accuſa. cum. p. ⁊. c. j. h ¶ Omnis peccator. non preciſus ab eccleſia per ſnīam canonis vel iudicis tolleratus ⁊ penitens. ⁊ſic non eſt obiectio de excōicatis ⁊ ſuſpenſis vt notorij fornicarij. xxxij. di. nullus. nec de ſuſpenſis quo ad ſe Naꝫ quilibetconſtitutus in mortali peccato ſuſpenſus eſt quo ad ſe. sͣ. decoha. cle. ⁊ mu. c. vlti. ⁊ .jͣ. q. j. ſacerdotes. ſacroſancta. ⁊ ſic oēsalij poſſunt cantare miſſam preter ſymoniacū: vel quod dicitoīs peccator poteſt cantare miſſaꝫ poteſt referri ad facilitatēetiaꝫ diſpenſandi quaſi diceret. facilius diſpenſat̉ cum oībusalijs criminoſis preter homicidiū ꝙͣ cum ſymoniaco vel hocdictum eſt in deteſtationē criminis: vel ſic dato ꝙ oīs pecca-

tor poſſit celebrare: ſymoniacus tamen non poteſt conſiderato initio: quia ſymoniacus in ipſo ſui initio cōmiſſionis ſuſpeſus eſt vt .jͣ. q. j. reperiunt̉. ⁊ intus ortus occidit. ⁊ in ipſa ſuiradice viciatus .j. q. j. quibuſdam. ſic ex eo tempore quo ſymonie crimen cōmittit damnatus eſt: vnde poſtea celebrare nonpo teſt: etiaꝫ poſt peractam pnīam niſi diſpenſet̉ cum eo quodnon contingit in alijscriminibus. ⁊ ita plana eſt lr̄a iſta conſiderato initio cuiuſcūqꝫpeccatoris. ſic. C. adl. iul. maieſta. quiſqͥs.ver. donatiōes. ⁊ quarūlibet poſtremo alicnationeſ ex omni tꝑe⁊cͣ. ⁊ ita ſymoniacuscelebrare non poteſtniſi cum eo diſpenſet̉Quis poſſit diſpenſare dictū eſt. sͣ. de renūci. c. poſt tranſlationēnec poteſt agere penitentiā niſi renuncietbeneficio ⁊ executiōisͣ. de accu. inquiſitionis. Poſtꝙͣ vero renūciauerit ⁊ penitentiāegerit: poterit cum eodiſpenſari ſi placueritſuꝑiori. ⁊ ſic licite poterit poſtea exercereofficiū. ar. ff. de preca.certe. §. iul. quia iampoſſidet ex noua conceſſione. ar. jͣ. e. ex inſinuatiōe. vt. ff. de cuic.ſi ſeruus. §. j. in fi.i ¶ Etiaꝫ meretrix.que alias non eſt admittenda ad acuſationē vel ab teſtimoniuꝫꝓpter vtilitatē eiꝰ vtC. de adul. qui adulriū. ⁊. ff. de teſti. l. iij. §l. iul. Eadem rationenec ad aliuꝫ legitimūactum.On ſatis.I ¶ Diuiditur.nam primo ponit cōciliū triplex ꝓhihitūdiuiſim tranſgreſſores huius ⁊ conſenſores dicit ſymoniacosSecundo cōiunctim ponit aliā triplicem ꝓhibitionē dānanscōtrariā cōſuetudinē ⁊ cām reddit: ſecūda ibi ꝓ ſepultura. ab.k ¶ Requirat̉. aliquo pacto. jͣ. e. veniēs. ⁊. c. tua nos. tamē ſiſpōte ſine aliqua cōditione ⁊ pura intētione aliqͥd dare voluerit nō ꝓhibet̉. c. tua nos. ſed ſi monaſteriū eēt ita tenue ꝙ nōpoſſet ſufficere. ar. eſt ꝙ tūc poſſet exigere hoc modo. frat̓ ſciasꝙ nos nō poſſumus tibi ꝓuidere ſi vis intrare porta tecū vn̄viuere poſſis. vt. jͣ. q. ij. ſi quis ꝓpter hoc. In ſymonia .n. ⁊ vſura amor lucri ꝓhibet̉. xiiij. q. iiij. ſi quis oblitꝰ. vin. l ¶ Prioratus. .j. q. j. ſi quis ep̄s. ⁊. q. iij. ſaluator. ⁊ sͣ. de ſta. regu. c. ij.m ¶ Pro ſepultura. quot modis dicat̉ ſepultura dictuꝫ eſtsͣ. de ſepul. c. vlt. Ber. n ¶ Diuturnitas ſi. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ sͣ. de cōſue. quanto. ⁊. c. vlti. ad idē. jͣ. q. iij. c. vlti. diuturnitas tꝑis peccatum non excuſat. xxiiij. q. j. ſciſma. ⁊ .jͣ. q. j. nullus ep̄s grauamen. ff. de actio. ⁊ obliga. obligationū. §. j. ar. contra. vbicūqꝫhabet locū preſcriptio. xxxij. q. iiij. obijciunt̉. ſolu. de hoc dictūeſt. sͣ. de cōſue. c. vlt. ⁊ sͣ. de tempo. ordi. c. ij. Ber.Um in eccileſie ¶ Diuidit̉ primo ponit factū horribile⁊ excuſationē ꝯſuetudīs improbat ſecūdo illā reprobat

R ij