De appellationibus

C C

p̄ueniri nō poſſit: ſed ne valeata ꝓrogari: credimꝰ diſtinguēdūin quo caſu lr̄e impetrant̉: ⁊ qͥdē qn̄ certus terminꝰ ab appellāte vel a iudice ap. prefigit̉ ꝓſeb quēdē ſi eo tacito appellatꝰ lr̄aſimpetrauerit: hmōi lr̄e tāqͣꝫ tacita veritate ſurrepte obtinerenō debent aliquā firmitatē. Sivero nō ſit aliqͥs terminꝰ a iudicce vel ab appellāte p̄fixꝰ ꝑs appellata infra terminū cōſtitutūd̓ a lege dūmodo nimiū nō p̄cutrat vt appellātē in cōmiſſiōe impetrāda ſupplātet cōmiſſionislr̄as poterit impetrare: quaruꝫaucͣte in ap. cā legitime ꝓcedat̉ita ꝙ ſi appellans voluerit in cāappella. ꝓcedere oportebit eumagere ſub iudice ſic obtēto niſipoſſit eū legittime recuſare ꝙ ſiagere noluerit appellatus pōtē nihilominꝰ ꝓſequi cām ipſammaxīe ſi ſentiat ſibi ex dilatiōeīminere grauamen. ¶ Suꝑiorquoqꝫ iudex ſi viderit ex dilation ꝑiculū īminere pōt ⁊ debetneutro ꝓſequente ap. occurref re vt periculū euitet̉: puta ſi aſnīa lata ſuꝑ ꝯfirmatiōe alicuielecti fuerit ꝓuocatū: ⁊ vtraqꝫꝑs velit etiā ad annū ꝓſecutionem ap. differre pōt vtiqꝫ: īmodebet ſuperior iudex ad quemfuerat appellatū terminū ꝓuidemoderari ne gregi dn̄ico diudeſit cura paſtoris. ¶ Ex hisigit̉ cōſul. vr̄e noueritis eſſe re

ſponſuꝫ ꝙ ꝑ poſteriores nō deg rogat̉ prioribꝰ legitīe impetratis ꝑ quas ad ꝯfirmandā ſentētiā vel infirmandā. p̄uia pōt rōne ꝓcedi.Idem.¶ Altera parte cōtumaciter alſente pōt iudex ap. etiā principale negociū diffinire ſi poſt li.cōteſ. fuerit apellatū.Er tuas lr̄as requiſiſti.vtrū ſi poſt latā ſnīaꝫ velſaltē poſt depoſitiones teſtiumpublicatas fuerit a ſe. ap. ap. hiqͥ ſuꝑ hec delegant̉ a nobis. ſialtera ꝑtiū eoꝝ ſe noluerit conſpectibꝰ pn̄tare: cām ſibi delegatam iudiciali poſſint calculoterminare. ¶ Nos igit̉ cōſul. t.talit̓ rn̄demꝰ ꝙ cuꝫ lis ſit ſupereodē negocio corā primis iudicibꝰ legitime ꝯteſtata potuerūiudices delegati eo qͥ conuenit̉ſe ꝑ cōtumaciā abſentāte cū eisͦ de meritis cauſe liquebit commiſſuꝫ ſibi negociū diffinire.Idem in concilio generali.¶ Appellans ante ſnīam tenet̉exprimere cām rōnabilem corāipſo iudice a quo nec admittit̉exceptio ꝙ priꝰ miſerat nunciūad ſe. ap. vel ꝙ lr̄as impetrauerat q̄ nondū ſunt iudici pn̄tate.1iT debitꝰ honor deferat̉iudicibꝰ ⁊ litigatoribꝰ cōſulatur ſuꝑ laboribꝰ ⁊ expēſis.k Statuimꝰ vt ſi qͥs coraꝫ idoneo iudicē ꝯuenerit aduerſariūl ille ante ſnīam ad ſuperiorem

a ¶ Prorogari. niſi ex inſta cā. sͣ. e. ex rōnē. ⁊. c. cū ſit romana⁊ hīc. b ¶ Appellatus. idem̄ eſt de appellante. sͣ. e. ex inſinuatione. ⁊ sͣ. e. ſepe. c ¶ Pars appellata. pars appellata nonpōt p̄uenire terminū legalē: niſi ẜm ꝙ hic dicit̉. ij. q. vj. appellatore terminū vero ſtatutū ab homine neutra pars pōt puenire. jͣ. eo. ſepe ꝑs appellās infra terminūlegalem qn̄cūqꝫ pōt ⁊ſi vult pōt lr̄as impetrare cum in eius fauorem annus concedat̉ eidem. jͣ. de cōfir.bonē. Itē ⁊ illud ſcios ꝙ infra terminumlegalem debet cā appellationis eſſe terminata: nec pōt vltra ꝓtendi. ij. q. vij. ei qͥ appellat. ⁊. C. de temp.ap. l. vlti. §. vlt. ⁊. l. nemo. niſi ex iuſta cauſaꝓroget̉. sͣ. eo. cum ſit⁊. c. conſtitutꝰ. ⁊ hic.d ¶ Precurrat. Etſic nemo debet p̄uenire diligentiā alteriuscaptioſe. ſi. xvj. q. iijplacuit. ⁊. ff. ad tertu.l. ij. §. ſi mater. ij.e ¶ Proſequi. etiāaltera ꝑte abſente eatn̄ prius citata vt hicpatet. ⁊. ij. q. vj. appellatore. ⁊ sͣ. de ſen. ⁊ reiudi. cum bertoldus.⁊. C. de tempo. ap. l.vlti. §. illud etiam. ⁊eſt exp̄ſſum. jͣ. e. c. ꝓxi.f ¶ Periculū. Ne ecleſia in ſpiritualibusvel temporalibus exmora detrimentū incurrat ī quo caſu poſſet etiā li. non conteſꝓcedi. sͣ. vt li. non cōteſ. quoniam. §. j. ar.sͣ. eo. conſtitutus.gi ¶ Prioribus. hocintellige dum tamenpriores littere de alterius partis appellation fecerint mētionēalias nō valerent veritate tacita impetrate. jͣ. de confir. bone. ⁊ sͣ. de reſcrip. ex ꝑte.Er tuas ¶ Cōmunis diuiſio. Secunda pars ibi: nosigit̉. Abbas ſiculus. h ¶ Liquebit. no. ꝙ ſi iudici nōliquet de cauſa tunc debet conſtituere p̄ſentē poſſeſſorem: necaudiret̉ aduerſarius niſi de ꝓprietate. vt. C. quō ⁊ quando iu.conſentaneū. vel ſi liquet ꝓcedat ad diffinitiuā ſnīam ⁊ hoc ītellige in caſu altero iſtius decre. cum fuit appellatum teſtibꝰpublicatis ante ſnīaꝫ. vt. sͣ. de do. ⁊ cōtu. ꝓut. vbi de hac materia plene dicit̉. Item ſi poſſeſſor eſt preſens ⁊ actor abſens tūcſiue lis ſit conteſtata ſiue non pōt dari diffinitiua ſnīa ſi conſtet de meritis cauſe. ⁊ ſic intelligit̉. sͣ. de do. ⁊ contu. cauſam.⁊ ſic pōt etiā intelligi. sͣ. de reſti. ſpo. audita. ⁊. C. quō ⁊ quādoin. aucͣ. qui ſemel. ſed ſi non liquet ei de eauſa abſoluet reuꝫ abobſeruatione iudicij ⁊ in expenſis condēnabit ſibi actoreꝫ. ¶de iudi. ꝓperandum. §. ſi quidē. nec obſtat qd̓ dicit̉ actore nōꝓbante reus ⁊ ſi nihil preſtiterit obtinebit. vj. q. vlti. actor. ⁊. jͣ.vt eccle. be. vt noſtrum. ⁊ sͣ. de cauſa poſ. ⁊ ꝓprie. cum eccleſia.illa regula locum habet cum ambo ſunt preſentes. ſed in aliocaſu iſtius decre. cum appellat̉ a ſententia debet illam confir

mare vel infirmare. ij. q. vj. iu fi. Sed pone ꝙͣ iudices prioresqui tulerunt ſnīam condemnationis crediderunt actorē beneprobaſſe intentionē ſuam cum in veritate nō ꝓbaſſet in cā appellationis altera ꝑs que appellauit eſt abſens ꝑ contumaciāvt ibi dicit ⁊ ille ꝓ quo lata eſt ſnīa eſt preſens iudicibus ꝯſtatꝙ p̄ſens non ꝓbauitvnde ſnīam cōfirmare nō pn̄tꝭ credo ꝙ caſſanda ſit ſnīa ⁊ quiaille reus eſt cōtumaꝫadiudicabūt pn̄ti poſſeſſionē reſeruata qōne ꝓprietatis abſentiſicut facerent an̄ ſententiā vel dic ꝙ ſufficit tm̄ infirmare ſentētiā condēnādo abſentem in expēſis. ij. q. vji. §. appellatore. ber.T debitus¶ Notabile ⁊famoſuꝫ ca. hn̄s multa noua dicta vtrūqꝫius limitantia ⁊. h. d.in ſumma vt in rubroſimpliciter inherēdoverbis lr̄e. nā hec verba vario mō intelligūtur vt infra dicet̉ diuidit̉ principalit̓ ī tresꝑtes. In prima ponitur duplex cōſtitutionis cā. In ſecūda cōſtitutio ibi: ſtatuimꝰ.In tercia quedā ꝓteſtatio vt ibi: Saluis.Ab. ſi. 1 ¶ Deferat̉ſi. C. qn̄ ꝓuo. non eſtneceſ. oēm honoreꝫ. ⁊ſic ē ar. ꝙ iudices honorādi ſunt ꝓpter ſuādignitatē. k ¶ Corāidoneo. hͦ iō dicit qꝛſi cōueniat̉ corā nonſuo iudice nō obeſt eiqꝛ dꝫ allegare priuilegiū fori nec p̄iudicat̉ei ꝙ facit corā eo. sͣ. d̓iudi. at ſi clerici. ⁊ sͣ. d̓fo. cōp. ſi diligēti. ⁊. c.ſignificaſti. ⁊ eſt arg.ad qōnē vtruꝫ interruptio facta ſit ꝑ lit.cōteſta. coram nō ſuoiudice ꝙͣ nō ſit interruptio facta. pꝫ. C. ne de ſta. defun. ſi pat̓.l ¶ Ante ſnīam. no. ꝙ dicit an̄ ſnīam. gͦ de appellatione poſtſnīam nihil ſtatuit. qꝛ qd̓ de vno dicit̉ de alio negat̉ .xxv. diſt.qualis. ⁊ sͣ. de p̄ſump. nōne. qd̓ verū credo. ⁊ idē dicit̉ ī decre.noua. e. ti. cordi nobis. li. vj. Et ita pꝫ ꝙ hodiē idem iuris eſt inomnibꝰ iudicibꝰ delegatis ⁊ ſubdelegatis ⁊ ordinarijs a quibꝰnon pōt appellari niſi cauſa rōnabili allegata ſcripta vel nonſcripta quia dicit coram idoneo iudice: ⁊ ſic non habet locumhodie decre. illa ſuper queſtionū. §. ſi vero duo. vbi dicit ꝙ ſidelegatus alij cōmittat vices ſuas ab illo poterit appellari licet cauſa ſit appellatiōe remota cōmiſſa: ſed ꝙͣtū ad alia benetenet. Cum ergo remota ſit appellatio ante ſnīam ipſo iure vthic ꝓbat̉ quid oꝑat̉ remotio appellationis cum papa ſemꝑſcribat appellatione remota. Io. dixit ꝙ remotio appellationis hoc hodie operatur vt poſt ſentētiam appellari nō poſſitquin iudex poſſit mandare ſnīam executioni nō obſtante appellatione niſi habeat cām ꝓbabilē appellādi. ſed ſi non eſt remota appellatio tūc pōt appellari poſt ſnīam ẜm ꝙ appellabat̉ ante conſtitutionē iſta. sͣ. de offi. dele. ſuꝑ eo. ſed hoc non