Primus
De̓ reſcriptis
Fo. VIII
¶ In reſcripto apl̓ico ſubintelligit̉ clauſula ſi p̄ces ꝟitate ditāt̉⁊ ſi reſcriptū ꝓhibꝫ cauſe cognitionē eſt de falſitate ſuſpectum.de cā que īter. G. ⁊. F. clericosvertit̉ ſuꝑ p̄benda de noualiscognoſcēs legitime eidē. F. ẜmtenorē lr̄aꝝ nr̄aꝝ cōtinentiū: ꝙſi ꝯſtaret ip̄m. F. de ꝑiurio eē cōuictuꝫ ⁊ ꝑpetuo illi renunciaſſep̄bende amoueret̉ ab ea eo cognito ⁊ ꝓbato p̄bendā adiudicaſſet eandē: ipſe in vocē appellationis ꝓruꝑit: ⁊ ad te qd̓ ei p̄lbendā p̄ciſe abſqꝫ cauſe cognitōe reſtitue̓s lr̄as nr̄as reportauit ⁊ infra. ¶ Ueꝝ qm̄ nō credimus ita p̄ciſe ſcripſiſſe ⁊ ī hmōid̓ lr̄is intelligēda eſt hec cōditio:etiā ſi nō apponat̉: ſi p̄ces ꝟitate
nitant̉: manda. qͣtenꝰ inſpectislr̄is qͣs ep̄o p̄dicto direximus: ſiinuenerꝭ ꝙ ẜm p̄dictū modū etſcpͥſerimꝰ et in lr̄is qͣs p̄fatꝰ. F.reportauit: nō fuerit habita mōtio prioꝝ lr̄arū: ſnīaꝫ prefati ep̄ꝯfirmes: ⁊ ſepe dictū. F. cū lr̄isnoſtris qͣs tibi detulit ad pn̄tiānoſtram cōuenire cōpellas.dem Uintonien̄. epiſcopo¶ Si in ſcd̓o reſcripto ꝑ aquerſariū impetrato nō fiat mentiode primo valet pͥmū ⁊ nō ſcd̓m:alias valet ſcd̓m. Et ſi pͥmū fuitimpetratū cōi ꝯſenſu ꝑtium nōvalet ſcd̓m impetratū hͦ tacito.¶ Eterū ſi aliqͥs ſuꝑ aliqͣ cāab apo. ſe. īpetrauerit litehras ⁊ aduerſarius eiꝰ eandē cāꝫpoſtmoduꝫ obtinuerit cōmutialijs de cōmiſſione priori nō haibita mentione: priores iudices
plerūqꝫ t̓rabunt̉. ad illā cōſtitutionē vt debitus hec eſt ſnīa pꝰpe ſuꝑ decre. ceterū. jͣ. e. vt finis litibus citius imponat̉. jͣ. de doet cōtu. finē. et. c. venerabilē: et. C. de iudi. ꝓperandū. in prin. inlitteris q̄ impetrant̉ ad ap. ſtandū eſt illis iuribus. jͣ. de ap. ſepeet. c. oblate. et. jͣ. de cōfir. vti. vel inuti. bone et in alijs cōſtitutionibus ꝓmulgatis ſuper appellationibus.¶ Super priuilegijsita dicas: ꝙ ſi ſcd̓m pͥuilegiū nō faciat mentionē de primo: ſemꝑvalet primū et nō ſecundū. jͣ. de p̄ſcrip. veniens. hoc planu ē. ſivero reſcriptū ẜm iutcōe impetrat̉ contrapriuilegiū ſiue contrapriuilegiatas ꝑſonasnō valet reſcriptū niſi faciat mentionē depriuilegio quia tacitaveritate obtentū eſt:ita loquit̉. jͣ. e. ti. cū ordinē. ſi aūt primū roſcriptū ſic īpetratū decōmuni cōſenſu ꝑtiū:et altera ꝑs alijs iudicibus impetrauit cāꝫcōmitti tacito de illocōſenſu: et ī ſcd̓is fiatmentio de primis nōvalent ſcd̓e: īmo in expenſis cōdemnari debet prīo impetranti. jͣ. e. ti. ceterum. jͣ. de re iu. inter monaſteriū:et. jͣ. de of. deleg. cora. ¶ In beneficijs impetrādis ſi diuerſe littere a diuerſis cōtra aliquā eccleſiā impetrant̉ nec in ſcd̓is fiatmentio de primis: ille ſolūmodo valent: ⁊ ille illud beneficiumobtinebit: qui primo ſuas lr̄as p̄ſentauit. jͣ. e. ti. capitulū ſanctecrucis: et. jͣ. e. abbateꝫ. ad hoc facit. jͣ. de ap. vt debitus. alij verodicunt cōtrariū. ¶ Si vero in ſcd̓is fiat mentio de primis: ſeruabitur forma litterarū ſecundarum: ar. jͣ. e. cum dilecta. ſi vero aliquis litteras plures impetrat ꝓ beneficijs pluribus obtinendis in pluribꝰ eccleſijs ⁊ in alijs nō fit mentio de alijs: nonvalent ſcd̓e ſi iā receptus eſt ꝑ primas: niſi ſcd̓e exp̄ſſam faciātmentionē de ſua receptione: vt. jͣ. e. decre. grego. in nr̄a. Item ſiimpetrauerit primas et ex eis obtinuit aliqͣs penſiones renunciando beneficio lr̄aꝝ ſi al̓s poſtea īpetrauerit hoc tacito nonvaleret. jͣ. e. ad audientiā. ij. ¶ Illa decre. jͣ. de fil. p̄ſby. ex tua.nō ꝯͣdicit his q̄ dicta ſunt: qꝛ ibi prime lr̄e cōtinebant indulgentiam vt ille poſſet diſpenſare cū filijs ſacerdotū: ſcd̓e cōtinehātgrām ſed de iure: ⁊ prime erāt generales: et qd̓ ꝑ eas factū eratnō reuocat̉ ꝑ ſcd̓as: qꝛ veritate tacita īpetrate fuerāt: qꝛ tacuitille diſpenſationē factā cū illis filijs p̄ſbyteroꝝ. ſi aūt īpetraſſetꝯͣ alios cū quibꝰ nondū fuerat diſpenſatū: bene valuiſſent ittere ille. jͣ. de of. dele. ex parte nō cōtradicit: quia et ibi vtrūqꝫ fuitſpāle reſcriptū. et quia primū prius fuit ibi p̄ſentatū: ⁊ ideo nōvaluit ſcd̓m: quia nō fecit mentionē de primo: vel qꝛ de beneficijs loquit̉ trahit̉ ad illā. jͣ. e. ti. capitulū ſancte crucis: qꝛ papanō intendit aliquos grauare in receptione duoꝝ: vt. jͣ. e. ti. mandatū: et. c. lr̄is: et. c. abbatē. ſuꝑ hoc dic ꝓut no. in. c. illo: capitulum ſancte crucis. dicebat autē ꝙ in lr̄is iuſticie ſola cōſiderat̉rep̄ſentatio: vt in. c. vt debitus de ap. jͣ. e. c. ſancte crucis. ſed inhis lr̄is beueficioꝝ cōſiderandū erat data. jͣ. eo. eam te.Iparte conuentren̄. ¶ Diuidit̉: quia in prima ꝑte poniAtur querela. in ſcd̓a ꝓuiſio. ſcd̓a ibi: verū Abbas Siculꝰa ¶ Et ꝑpetuo: ſed nunqͥd iſtoꝝ altero ꝓbato pōt ep̄s ipſumremouere cū alterutrū ſufficiat ꝑ ſe. jͣ. de iureiu. querelā. jͣ. de fideiuſ. ꝑuenit in fi. et. vij. q. j. ꝙͣꝑiculoſum: et. jͣ. de reſti. ſpol. accepta. ita videt̉ ꝑ iura p̄dicta: et. xlviij. di. c. j. ſed ꝯͣ videt̉: formaem̄ cōmiſſionis exacta diligētia dꝫ obſeruari. jͣ. e. cū dilecta. ī fi.cū ep̄s nō ſua ſꝫ delegantis auctoritate fungat̉. ff. de of. eius cuimā. eſt iur. ⁊ ſi p̄tor: et. jͣ. de of. dele. ſane. ⁊ dicūt qͥdā ꝙ vtrūqꝫꝓbandū eſt ꝓpter copulā ꝑ leges illas. ff. de ver. ob. ſiquis ita.
et inſti. de hr̄. inſti. §. pē. iſtud nō credo: ſꝫ diſtinguo ſi coniunctim duo mandant̉: quoꝝ neutrū ꝑ ſe ſufficiat: ſed ſi vtrūqꝫ ꝓbetur ſufficit ad remotionē vtrūqꝫ ꝓhandū eſt: ar. jͣ. e. olim. itaꝙ incipias ibi a pͥmo ſcꝫ a vicio falſitatis: ar. jͣ. e. inter ceteras ſitalis ſit filius ſacerdotis et in ſacerdotio genitꝰ: iſta duo ſufficiunt ſi ꝓbent̉. sͣ. de cōſti. cū acceſſiſſent. ſedſi alterum ꝑ ſe ſufficitad remotionē alicuiꝰſufficit ſi alterū ꝓbet̉licet copulatiue illaduo mandant̉ vt hic⁊ conſimilia. jͣ. e. interceteras. ſi cōiunctimmandent̉: et coniunctiua ponit̉ ꝓ diſiunctiua et pro vel. ff. deverb. ſig. ſepe: ⁊. l. coniunctionē. et econuerſo diſiunctiua ponit̉pro copulatiua. C. dever. ſi. cū quidā. et decōſe. di. ij. in calice circa fi. et illa pluralitasreſoluenda eſt in ſingularitatē. jͣ. de p̄ben.cuꝫ iam dudū: ⁊. jͣ. depriui. vt priuilegia: etjͣ. de iudi. exhibita: etjͣ. de ap. ſignificauit.vbi de hoc: ct. ff. de cōdi. ⁊ de. falſa. in fi. et. j.di. omnes leges .i. omnis lex. p̄terea eadē rō que moueret delegātē debet mouere delegatū. jͣ. e. ſuꝑ lr̄is in fi. mirabile eēt ſi remaneret in eccl̓ia ſi ꝓbaret̉ ꝑiurus lꝫ nō ꝓbaret̉ renūciatio vl̓ ecōuerſo: ⁊ certe nūq̄fuit intētio dn̄i pape vt vtrūqꝫ neceſſe ſit ꝓbāre: dum tn̄ alteꝝꝓbet̉: ⁊ ita certe ſufficit alteꝝ ꝓbari: niſi papa exprimeret hocexpreſſe: ſꝫ qd̓ hic d̓icit ita ꝓpoſitū fuit ⁊ ita papa factum ſolūmodo reſpexit ſicut fuit ei ꝓpoſitū: et hoc innuit illa littera eocognito et ꝓbato: nō dixit his cognitis et ꝓbatis. b ¶ Reſtituēs: ſuggerendo forſitan dn̄o pa. qͣꝫ et ſine ordine iu. eum ſpoliaſſet. c ¶ Litteras reportauerit: non facta mentione de appellatione. c ¶ Conditio: no. ergo conditionē ſubintelligendam etiā ſi non apponat̉. xxij. q. ij. beatus. et. xvij. q. ij. §. j. ver.beata maria. et. ff. qui ſatiſda. cog. l. vlti. jͣ. de iureiur. ꝑuenit: etc. quēadmodū. et. ff. de ſerui. ſicui. ⁊. ff. de condi. inſti. cū ſeruuset. ff. de ſol. cuꝫ quiſ. j. reſpon. in fi. ar. contra. xxv. q. ij. vniuerſa.ſo. in reſcriptis ſemꝑ ſubintelligitur hec conditio: ſi preces veritate nitantur: ita eſt etiā ſi non apponat̉: vt hic in iuramentiset alijs hmōi pactionibus ſubaudiunt̉ generales conditionesvtputa ſi deus voluerit. vt in. c. beatꝰ. et ver. beata maria. ſi resin eodē ſtatu ꝑmanſerit ⁊ ſimilia. xvj. q. j. in parrochia. ⁊. xxij. q.ij. ne quis arbitretur ⁊ alie conditiones q̄ ipſo iure inſunt. ff. doſo. cū quis. et in decre. quēadmodū. et in p̄dictis iuribus cōtraria loquunt̉ ẜm leges: ſecus ẜm canones. e ¶ Ad p̄ſentiamhoc ideo mandat: quia falſe p̄ſumunt̉ lr̄e iſte: quia tantā continent iniquitateꝫ. ar. C. de precibus impera. offe. quotiens. et. l.vniuerſa ⁊ tales falſarij mitti debent ad dn̄m papā puniendi.xix. di. in memoriā. et de falſa. c. ad falſorioꝝ.Eterū ſi aliqͥs. ¶ Diuidit̉: qͥ hēs tria dicta: q̄ ſūt tres reAgule ī materia reſcpͥtoꝝ. Scd̓m ibi: ſi ꝟo. Terciū ibi: veꝝAb. ſic. f ¶ Acterū. Primā ꝑtē iſtiꝰ decre. intelligas ẜm illājͣ. de ap. vt debitꝰ vt hmoi valeāt lr̄e q̄ prīo iudicibꝰ pn̄tāt̉ vl̓ dicin iudicijs iā ceptis locū hr̄e: ⁊ ita tenet qd̓ dicit pͥmo vel qn̄ n̄potuit hr̄e copiā iudicis cū ꝓteſtatōe ⁊ ceptū ītelligo negociūꝑ ſolā citationē ⁊ n̄ ꝑ ſolā putationē. vt no. ī decre. vt debitꝰ inglo. ſꝫ nunqͥd. g ¶ Impetrauerit: ⁊ eaꝝ aucͣte citatio facta ſit.h ¶ Et aduerſariꝰ: ſecus eſt ſi ip̄e idē quia ſi vſus fuerit vtriſqneutre valebūt. jͣ. e. c. ex tenore. ar. C. de fi. inſtru. diuerſe. ⁊. jͣ. defi. inſtrum̄. c. imputari. i ¶ Priores ꝯͣ. jͣ. de off. dele. ſane. j. ꝯͣ.ſol. hoc cum ad alios iudices impetrat̉: illud cum ad eoſdem.et ibi de hoc dicetur.