Liber
Grego. ix. archipreſb̓ytero ſancte marie maioris de vrbe.¶ Cōſtitutio futura reſpicit ⁊ n̄preterita niſi de p̄teritꝭ caueat̉.a ¶ Uoniā ꝯſtō ap. ſe. om̄saſtrīgit ⁊ nihil dꝫ obſculrū vel ambiguū cōtinere. ¶ Ded̓ claramꝰ ꝯſtōem quā nuꝑ ſuperē p̄ferendis ī ꝑceptionē portiōisf maioribꝰ ⁊ ꝯſuetis ẜuitijs a maioribꝰ exhibēdis edidimꝰ nō ads p̄terita ſꝫ ad futura tm̄ extendi.¶ Cū leges ⁊ ꝯſtōes futuris certum ſit dare formā negocijs nōad p̄terita facta trahi niſi nominatim in eis de p̄teritis caueat̉.¶ vica De reſcriptis.¶ Lexij. ſeno. in. archie.¶ Priuilegio generali ẜm ius
cōmune obtento obſtat reſcpͥtūſpeciale etiam de eo mentionēnō faciens.Icut romana. ⁊ īfra.¶ Queſitū eſt a nob̓ſ lex ꝑte tua ſi alicuiuscauſa delegatis iudicibus ſublato remedio appellationis cōmittit̉ ⁊ lr̄is. ap. alteraꝑs munita quibꝰ ei generaliterhͦeſt indultū: vt libe̓ ſibi liceat appellare in vocē ap. ꝓruperit aneius in eadē cā debeat appellationi deferri. ¶ In qͥbꝰ T. R. ꝗeius in hac ꝑte appellatio nō dꝫadmitti poſtqͣꝫ eſt cā iudicibusī ap. re. commiſſa. ¶ Quia ſpālekmandatum derogat generali.¶ Idē cant. archiepiſcopo.
Uoniā cōſtitutio. ¶ Diuidit̉ qꝛ primo ponit cām conſtitutōis declarāde. ſcd̓o declaratōes ī tercia declarationis rōem ibi: cū leges Abbas ſic. a ¶ Oēs aſtringit: cū ſit iudex ordinariꝰ oīm xp̄ianoꝝ. ⁊ mater oīm eccleſiarū: vt. ix. q. iij.cūcta ꝑ mūdū et ſi etiā aliquid graue p̄cipiat faciēdū ē. xix. di.in memoria: et. c. diſt.cōtra morē. ⁊ dic oēsſcꝫ de ſua iuriſdictōeqm̄ ptātes diſtīcte ſt̓x. di. qm̄: et. jͣ. de ap. ſiduobꝰ. niſi forte rōnepctī. jͣ. de iudi. nouit.arg. et oēs dignitatescuiuſcūqꝫ ordinis eccleſia romana conſtituit. xxij. diſ. oēs idē ēin ſnīa pape: qꝛ ſicutipſe iudicat: alij iudicare debēt. jͣ. de re iu.ī cauẜ. b ¶ Ambiguūlex .n. ſiue coſtō dꝫ eēhoneſta et iuſta ⁊ nullam obſcuritatē cōtinere dꝫ et talis vt traditur. iiij. di. erit āt neꝑ obſcurā ꝯſtōem inlaqueū incidamꝰ nemini em̄ debemus laqueū inijcere. xxvij. q.j. de viduis: nec debꝫnos inducere ꝑ legeꝫobſcurā vel dubiā adid a qͦ nos cohibere dꝫ: ar. jͣ. de na. ex liber. ventre. c. vno: et quime defendere dꝫ nō debet me impugnare. ff. ſi ſer. ven. altius.c ¶ Declaramus. bene dicit declaramus: qꝛ nullus alius poſſꝫea declarare ſiue interp̄tari: qꝛ ad eū ꝑtinet interp̄tatio ad quēꝑtinet cōſtituere. jͣ. de ſen. exco. inter alia. et. xj. q. j. §. ex his omnibus: et. C. de le. l. j. et vlti. et. ff. de p̄to. ſtip. in p̄torijs. ⁊ ſi ſuperpriuilegia ap. ſe. queſtio oriat̉ nō vult papa de ipſis ꝑ alios iudicari. jͣ. de iudi. cū veniſſent. d ¶ Conſtitutionē quā habes. jͣ.de ma. et obe. ſtatuimus. e ¶ Preferendis: an plus debeantmaiores minoribus ꝑcipere dicemus ſuꝑ illa cōſtitutio ſtatuimus. f ¶ Cōſuetis ẜuitijs: qͥd debeāt minores maioribꝰ tractat̉ tā in tex. quā in glo. xciij. di. c. a ſb̓diacono. ⁊ de hͦ etiā dicemꝰ in illa cōſtitutōe ſtatuimꝰ. g ¶ Futura. no. ergo ꝯſtitutionem reſpicere futura tantū et nō preterita ſic. sͣ. e. cognoſcēteset ar. xxxj. di. ante trienniū. et. lxxxij. di. ꝓpoſuiſti niſi ſit conſtitutio iuris naturalis q̄ etiā reſpicit p̄terita. jͣ. de vſu. cū tu. vel niſidicat̉ in ipſa conſtitutione ꝙ ad p̄terita trahat̉. x. q. j. ſic quidāet. jͣ. de elec. cū in cunctis. §. hec ſane. et. C. de leg. leges em̄ ⁊ hiin fi. vbi dr̄ niſi de p̄teritis ⁊cͣ. et. jͣ. de reſcrip. ad audiētiā nr̄am¶ ℟ica. De reſcriptis. Uiſo de cōſtitutionibus: quia parū eſtiura condere niſi ſint miniſtri qui ea exequant̉: vt in. c. cōmiſſade elec. li. vj. et in. c. vbi periculū. §. preterea. e. t. et li. Ideo poſt℟icam predictā auctor intendit tractare de miniſtris iuris. Eqꝛ plurimū dant̉ ꝑ reſcripta. Iō p̄mittit hāc ℟icā. Ab. Sicu.Icut romana ¶ Legit̉ varijs modis ſed ẜm intellectū magis cōmunē dicit vt in rubro. Primoponitur deciſum exordiū. Scd̓o conſultatio ibiQueſitū. Tercio reſponſio ibi: in quibꝰ. Quartoreſponſionis ratio ibi. Quia. Abbas Siculus.b ¶ Ut libere: iſta indulgentia ſuꝑflua videt̉ ꝙ iure cōmuni lberum eſt appellare qn̄cunqꝫ aliquis grauat̉ alias nō licet ante ſnīam. jͣ. de ap. vt debitus honor: olim indifferenter et liberelicebat appellare niſi appellatio manifeſte fuiſſet fruſtratoria.ij. q. vj. ad romanā: et. jͣ. de appel. ꝑuenit: ſed ꝙ de iure cōmuncompetit ſuperfluū eſt p̄cibus impetrare. C. de theſau. l. j. li. x. ⁊.ff. ad muni. l. j. ergo fuit ſuperflua quidā dicunt ad hoc: vt indulgentia iſta valeat: ꝙ licitū eſt huic appellare vbiqꝫ vbi iusinhibet appellare puta ꝓpter contumaciā: quia contumax nōauditur appellans. xxiiij. q. iij. de illicita: et aliquos tales caſusinuenies. ij. q. vj. §. diffinitiua ſub illo. §. ſunt etiam quorū ſediſta ſolutio ſtare nō poteſt: quia dicit̉ hic in fi. ſpeciale derogat
generali: quia ibi iſta indulgentia cōceſſa fuit cōtra ius cōmune: quia priuilegiū dicit̉ quaſi lex priuata. iij. diſ. priuilegia. ſedpriuilegiū non tollit̉ ꝑ ius cōmune: niſi de ipſo priuilegio mentio fiat: ar. jͣ. e. ti. cū ordinē et priuilegiū non tollit̉ per aliud priuilegiū niſi fiat mentio in ſcd̓o de primo. jͣ. de p̄ſcrip. veniēs. ſedille qui īpetrauit cāmcōmitti. ẜm ius cōmune impetrauit appellatione remota. nec fecit mentionē de priuilegio partis aduerſe⁊ tn̄ valēt ſcd̓e lr̄e: q̄aſpāle derogat generali et ita ſiue dicas ꝙ litere ſcd̓e fuiſſent priuilegiū ſiue reſcriptūẜm ius cōmune nonp̄t ſtare hec ſolutio gͦneceſſe eſt dice̓ ꝙ iſteqͥ impetrauit vt generaliter poſſit appellare: impetrauit ẜm iuscōmune vt verū ſit ꝙſpāle derogat generali. pōt ergo dici ꝙ ꝑſona iſta impetrans tal̓erat: q̄ ꝓpter delictuꝫet culpa ſuā nō poterat appellare: qꝛ fuerat ei interdictum appellare vn̄ ius cōmune ex indulgentia redditur ei: ⁊ eſt ſi. C. de inof. teſta. ſi qn̄. ⁊ ſic dꝫ intelligi: vt potiusres valeat quā pereat: vt. jͣ. de priui. in his: ⁊. jͣ. de verb. ſig. abbate. ff. de re. du. quotiens. ij. ſi ergo talis indulgentia emanaueritvt poſſit appellare nihil aliud videt̉ principē concedere niſi vthabeat cōſuetā et legittimā appellandi poteſtatem: vt dicit lexp̄dicta ſi qn̄: ⁊ ſic nullū contrariū. vel pōt dici ꝙ ſolū ius cōe indulget̉ huic ad cautelā: qꝛ ſolet plus timeri ⁊c̄. xxiij. diſ. ꝙͣꝙͣ: etjͣ. de iureiū. ⁊ ſi xp̄s: ⁊. jͣ. de ꝓcur. qꝛ in cauſis. jͣ. de here. ſi aduerſus. et ſi hodie talis indulgētia cōcederet̉ dicerē ꝙ liceret ei appellare etiā ſi non grauaret̉ niſi exprimeret̉ cā indulgentie ibiil ¶ Quia ſpāle. jͣ. de of. leg. ſtuduiſti: ⁊. jͣ. e. paſtoral̓. k ¶ Mādatu. Circa reuocationē reſcriptoꝝ ſiue litterarū dn̄i pape itadiſtingue ⁊ primo circa reſcripta q̄ impetrant̉ de iure cōi ad lites cōtentioſas. ſi primū reſcriptū ſit generale ⁊ ſcd̓m ſpāle abaduerſario īpetratū ſcd̓m valet nō primuꝫ ita tn̄ ꝙ ſpecificatiogeneralitatis nondū ſit facta. vt h̓: et. jͣ. e. paſtoral̓ ſiue fiat mentio in ſcd̓o de primo ſiue nō: qꝛ ſpāle mandatū ⁊cͣ. ⁊ ſi primū ſitſpāle ⁊ ſcd̓m generale idē iuris ē .ſ. ꝙ ſpāle valꝫ. jͣ. e. abbatē. ſi vero primū ē ſpāle et ſcd̓m ſpāle: ſi ſcd̓m exp̄ſſam facit mentōemde prīo tūc valet ſcd̓m ⁊ nō primū. jͣ. e. ceterū: ⁊. jͣ. de re iudi. int̓monaſteriū. jͣ. de of. dele. corā. ⁊. c. ꝓxi. alias ſi nō facit mētionēvaleret primū ⁊ nō ſcd̓m ꝑ iura ꝓxi. dicta. ⁊ hͦ intellige in negocijs iā ceptis citatione iā facta ⁊ de hoc no. jͣ. de ap. vt debitusin fi. illius. no. et ſi. ⁊ in illa no. ſꝫ nūquid. Si vero nec primūnec ſcd̓m ē iudici p̄ſentatū ⁊ bene potuit pn̄tari tūc valet illudqd̓ primo iudici extitit pn̄tatū ſecuta citatione: et ita alter pōtp̄uenire primū impetrantē: licet in ſcd̓o nō fiat mentio de prīojͣ. de ap. vt debitus. hec ē opinio pape Inno. iij. ſi vero primꝰimpetrans nō potuit ſuas litteras iudici pn̄tare valebūt vſqꝫad annū ⁊ in hoc caſu poſſumus adhuc ſeruare illa iura. jͣ. e. ſiautē: ⁊. c. plerūqꝫ dū tn̄ hoc fuerit publice ꝓteſtatus cū ꝑ eū nōſteterit qͦminus ſuis litteris vteret̉. jͣ. de of. or. paſtoralis in fi. ⁊optime habes ꝙ ꝓteſtatio ſit p̄mittenda neceſſario vbi currittp̄us: niſi ꝓteſtatio p̄cedat. jͣ. de ap. c. vlti. in. c. gr̄. et. xvj. q. iij. §.pōt. ver. is aūt: alias ſi hoc nō fuerit ꝓteſtatus valent ſcd̓e. ſi iudici exhibeant̉: ⁊ ꝓcedat ſaltem ad citationē ſed ſi exhibuit primas iudici: et citauit nec potuit poſtea hr̄e copiā iudicis infraannū idē eſt dicendū ꝙ expectari dꝫ ꝑ annū poſtea vero valētſcd̓e: nec amplius expectari debēt iudices primi ne lites fiantpenitus īmortales: et qꝛ fit p̄iudiciū ei qui nō poſſidet in expectatione vel ſatis poſſet dici ꝙ illa duo iura: ſi aūt ⁊ capitulum