Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

habuit ep̄m ip̄ius adeat quiſi ut ſuſꝑcūs fuerit recuſatusexecutor ab eo deputet̉. Autſi hoc actor refugerit ab eodem ep̄o ē deputādus qui ꝑtes ſibi mutuo ꝯſenſu iudiceſꝯpellat elige̓ a quibꝰ qͥcquidfuerit diffinitū ip̄ius ſollicitudine ẜuata lege modis om̄ibus ꝯpleatur. LLex. iij.clericus laicū de rebꝰſuis vel ecc̄ie impetierit.et laicus res ip̄as non ecc̄ie a̓clerici ſꝫ ſuas ꝓprias aſſeuerat. debꝫ de rigore iuris ad forenſem iudice trahi. cū actorforū rei ſequi debeat. ſꝫ in pleriſqꝫ ꝑtibꝰ aliter de ꝯſuedinehabeatur. Idem. Xtrāſmiſſa nobis inſinuacōne. b. c. et. ve. militū eccleſie tue intelleximus ꝙ cū r.de caſiuuille eos quiſuꝑ quadā poſſeſſiōe corā trecen̄. ep̄otraxiſſꝫ in cām. Nobilis vir decāpis eoꝝ dn̄s ſb̓ debito fidelitatis eis inhibuit ne de ſeculari feudo in iudicio ecc̄iaſticō rn̄derēt et jjͣ. ꝑ dn̄m feudicām iubeas termīari. et ſi ip̄emalicioſe diſtulerit tu ei debitum finē imponas. Idē.

IErū qm̄ de quibuſdā feudis aduerſus p̄poſitumqueſtio mota fuit ſtatuimusut ex quo ep̄us fuerit in ecc̄iaꝯſecratus de feudis ip̄is ſb̓ ſuoiudicō ꝯgnoſcatur ſi ad ecc̄iaſticā ognicōnē ꝑtineant. alioqu bn̄placito imperiali ſic̄ iuſtū fuit relinquatur. ¶Luc̄. iij.nſit gn̓aleūt actorforū rei ſeqͣtur et. jͣ. verūqm̄ ſeculares iudices in exhibēda iuſticia ꝑſonis ecc̄iaſticis ſepe in iudicio ſūt remiſſi.in fauorē ecc̄ie eſt introductūut malefactores ſuos qui ſacrilegi ſūt cēſendi venerabiliūlocoꝝ rectores poſſint ſb̓ quomaluerint iudice conuenire.Eleſtinus. iij.Vod clericis. et. jͣ. in. q.ſi qͥs cauſas pecuniarias clericipiſius ꝯmorātes habuerintꝯtra aliqͦs vel aliqui ꝯtra eosipas iure canonico decidatiſ.Nno. iij. vercell̓. ep̄o.Icet ex ſuſcepto et. jͣ. m..q. ſi qn̄ a laicis vercellen̄. lr̄asſuꝑ rebꝰ p̄cipue que forū ſeculare ꝯtingūt. a ſe. ap. ꝯtigeritimpetrare ſb̓. ap. ob. decernaauct .n. irritas ⁊ manes dūmō

§ ſi veres eſt litigioſaut ex ip̄a reſortiatur forūro. et. jͣ. e. c. ul. et. xi. q. i. exꝑientie. et. C. ubi in rē ac. actor. et. C. dep̄Gdi. mino. ſi prediū. et. C. de p̄ſcrip. lon. tē. l. ul.Iquis. ut ſuſpectus. quid tenendū ſit cū iudex ordinarius recuſatur ut ſuſpectus plened̓r. jͣ. de ap. cū ſpēali. que videtur hancdec̓. interp̄tari. et illi ſtādū eſt. ordinarius cū fuerit recuſatus dꝫb Executor .i. delegatus qꝛ cauſam cōmitte̓ ꝑſone neutri partiſuſpecte ut dicit conſtitutio illa. jͣ. de ap. cū ſpeciali. et. ij. q. vi. placuit. ij. et.xi. q. i. ꝑueīt. Sꝫ ſi appelletur a tali ſubdelegātead quē appellabitur. poteſt dici ꝙ ad papā cumad ordinariū recuſatū nōvideatur appellādū. necad metropolitanū omiſſo medio. qꝛ talis appellatio nō tenet. jͣ. de ap. dilecti. ſꝫ ſatis poſſet appeſlari ad ep̄m non ob. talirecuſatione. nō ꝙ ip̄e cōgnoſcat. ſꝫ ut alij ꝑſonenō ſuſpecte ꝯmittat. arꝯtra. c. p̄die. placuit. ij.c Si hoc actor. s. dixitꝙ reus p̄t recuſare ordinariū. et actor ſil̓r ut hicdicit. et tūc ep̄s cōmittitalicui ꝙ ꝯpellat ꝑtes eligere iudices ſuꝑ cā illa qͥbus ep̄s cōmittet cauſaꝫhoc ip̄emet facere poſſꝫ.ſꝫ cauſe vitande ſuſpitionis h̓ dc̄m eſt. et idē iuriscredo eſſe ſiue reus ſiueactor recuſauerit ordinariū. et eſt ſimile huic. xj..q. i. ꝑuenit. vel ſic p̄t intelligi qd̓ dicit ſi hͦ actor⁊cͣ. i. ſi actor recuſaueritiſtū executorē ab ep̄o datū. tūc ep̄us dꝫ aliquē eligere qui ꝯpellat ꝑtes utin aliquēꝯueniāt ne poſtea ip̄m valeant recuſare. s. de of. del̓. ſuꝑ queſtionū. §. i. Idē eſſet ſi reusrecuſaret iſtū executorē.d Sollicitudine. hͦ ideodicit qꝛ delegatus ab ordinario nō p̄t ſuā ſnīamexecucōni demādare. Sꝫille ordinarius illā debetexequi. ff. de re iudi. a diuo pio. i. ℟n̄. nec p̄t poſſeſſionēdare. ff. de iur̓. o. iud̓. iubere. ſꝫ noncredo illā ſb̓tilitatē ſeruādā quī poſſit exequi ſuā ſnīam. qꝛ exquocauſa ſibi ꝯmittitur intelligūtur ſibi oīa eſſe ꝯmiſſa que ad cauſamip̄am ſpectare noſcūtur. et ſme quibꝰ cauſa expediri nō p̄t. s. de of.del̓. p̄terea. et. c. ſuſpicōnis. et lex illa a diuopio. et hec dec̓. nō ꝓhibēt. licꝫ dicatur in eis ꝙ ordinarius hanc ſententiam exequatur. ethoc etiā notauit Io. ij. q. vi. quiſquiſ. ſꝫ ſi velles hͦ ẜuare poſſꝫ dici ꝙhͦ hꝫlocū cū ordinarius ē pn̄s. ſꝫ eo abſente delegatus vel officialis eius exequatur ſnīas ſuas alias ꝑnicioſū eſſꝫ hāc ſubtilitatemſeruare. b̓. lege. q̄ loquitur de tꝑe executionis ſnīe q̄ faciendae Seruata­ eſt inꝑſonali actione poſt quatuor menſes. C. de u(ſur̓. rei iudi. l. ul. et. ff. dere. iud̓. l. ij. et. iij. C ſi quis.Iclericuſ. forū rei. hec regula gn̓alis eſt. jͣ. e. cū ſit. et. xi. q. i. experientie. et. c. ſe. et. iij. q. vi. c. ij. et. c. neminē. et. C. de iur̓. o. iudi. Itēin crimīali. et. C. ubi in rem ac. l. ul. et. ff. de alie. mū. iu. ca. fa. qꝛ etiāin pnͥ. et in aūt. ut cle. apd̓ ꝓpri. e. ℟. i. colla. vi. fallit hec regula incaſibꝰ notatis. jͣ. e. cū ſit. et. c. licet. et. c. ex tenore.g De ꝯſuetudine. talis ꝯſuetudo ꝯtra om̄ia iura p̄dcā eſt. ſꝫ introducta eſt ꝓpter negligētiā laicoꝝ in exhibēda clericis iuſticia. jͣ. e.cū ſit gn̓ale. et. c. lꝫ. et. c. ex tenore. Et ꝙͣa ſiue ſint negligētes ſiue nōquotidie ꝯcedit lr̄as cſericis ꝯtra ſaicos ſuꝑ qͣcunqꝫ q̄ſtione. et itauſurpat ſibi iuriſdictōnē alioꝝ cōtra id qd̓ dicit. s. ti. ꝓx. nouit. inx trāmiſſa. r. forte clericus erat iſte. r. qꝛ al̓s ꝙͣ nōdediſſꝫ/ pnͥ.Eeilr̄as qꝛ lꝫ ꝯcēdat clerico ꝯtra ſaicū nō tn̄ cōcedit laico cōtralaicū. dū tn̄ habeāt aliū ſuꝑiorē. cū ꝯſuetudo curie ſic ſe habeat niſi de ꝯſenſu et ſpōte ſe ſb̓iciāt iuriſdictōni ecc̄ie. ſic p̄t intelligi. s. de: c̄

Apx. in fi.i Dn̄s. quo ad feudū illud als vid̓r ꝙ erant milites ecc̄ieut .s. d̓rk Iudicio ecc̄iaſticō. qd̓ quidē face potuit cū ꝙͣ talē ꝓ­ in lr̄e.hibicōnē admittat. qͣliter cafeudi debꝫ tractari d̓r. s. ti. ꝓx. ceterū.l Diſtulerit. et ſic ꝑ negligētiā iudicis ſecularis iuriſdictio q̄ pͥuserat inefficax apud delegatū mō ē efficax fic̄. jͣ. e. licꝫ. et. c. ex tenore.ſic etiā delegatus ꝑ negligētiā ꝑdit iuriſdictōnē et trāſfertur ad ordinariū. s. de of. or. ſigni(cauit. s. de of. del̓. prudēſtiā. §. ſexta. in fi.Erū. mota fuit. vacāte ecc̄ſa. vn̄ nō erat quide illa qōne poſſꝫ ꝯgnoſce̓. nec tūc aliqͥd fieri p̄tin p̄iudiciū vacātiſ ecc̄iejͣ. ne ſe. va. ꝑ totū. vn̄ p̄poſitus non tenebat̉ necdebebat rn̄de̓ de feudo eccleſie corā alio iudice. s..c. ꝓx. et. s. ti. ꝓx. ceterū.et ideo ꝙͣ mādat ꝙ differatur q̄ſtio illa qͦuſqꝫ eccleſia platū habuerit.n Cōſecratus. idē eſſetſi eſcūs eſſꝫ et ꝯfirmatusqꝛ tūc hꝫ plenā adminiſtracōnē qͣtū ad ea q̄ ꝑtinēt ad iuriſdictōnē. s. deel̓c. trāſmiſſam. ar. ad idē.s. de trāſla. inter cor.p De feudis. ſupplecognicō. nō enī ꝯg̓tio feudi ecc̄iaſtici ſꝑ ad iudiciūecc̄ie ſpectat. ut no. s. ti.ꝓx. ceterū. ſꝫ ꝯtra videturpotius ꝙ ſecularis iudexnō poſſit ſupple̓ negligētiā ep̄i ſꝫ ꝑ papā tūc ſuꝑͣplenda ē illa negligētia.qꝛ nichil ad iudicē ſecūlarēde hac cā ꝑtinet etiaꝫſi laici ſint.p Cognicōnē. qꝛ fortedicebatur ab adu̓ſarijsꝙ non erat feudū ecc̄ie. ſꝫpotius imꝑatoris. vndedicit hic ſub ꝯdicōne. etſi ep̄s eſſꝫ negligēs in q̄ſtione feudi ꝓcede̓. ſecularis iudex poſtea ꝓcederet ſic̄ ecōuerſo. s. e. c.ꝓx.q Alioquī .i. ſi ad eccleVinſit. forū rei .s.Nſiā nō ꝑtineat..e. ſi clericus. et in cōcor. ibi poſitis. et. C. de iur̓. o. iud̓. iuris ordinē.ſ Remiſſi. in quo caſu pn̄t ꝑ excōicacōnē ꝯpelli iuſticiā exercere.xxiij. q. v. adminiſtratores. io iudex qui negligit face̓ iuſticiā litē facit ſuā. xxiij. q. i. dn̄s nr̄. et. iij. q. vij. qui ſme pcc̄o. ar. in aut̓. utdiffe. iu. C. ul. col. ix. et. C. de ap. ſi appellacōnē. et ſi ꝑ dolū vel gratiāvel inimiciciā iudicauerit in verā litis eſtimīacōne ꝯdēnari debꝫ. ffde iud̓. filiuſfamilias. et in dec̓. noua. jͣ. de ſen. et re iud̓. c. cū eterni.t Malefactores .i. raptores rerū ecc̄iaſticaꝝ et inuaſores. xij. q. r.de viro. Et iſti qui ſic bona ecc̄iat eripiūt tanꝙͣ ſacrilegi iudicāturet pn̄t excōicari uſqꝫ adcōdignā ſatiſfactionē. xij. q. ij. nulli liceat.et. c. quicūqꝫ et. c. p̄dia. et ē exp̄ſſum. jͣ. e. ꝯq̄ſtuſ. et quaſi homicidereputātur. xij. q. ij. qui abſtulerit. et qꝛ iſti ſacrilegiū ꝯmittūt. ut dicūt iura p̄dcā corā ecc̄iaſtico iudice ſūt trahēdi cū iſtud crimē ſitecc̄iaſticū. ut hic d̓r et ſacrilegiū. qn̄qꝫ tn̄ ꝑiudicē ſecularē puniturC. de ep̄. et cle. ſi qͥs in hͦ genus. Itē crimē u̓ſuraꝝ. jͣ. de uſur̓. cū tu. hereſis ſimonie ꝑiurij et adulterij. hec ꝑtinēt ad ecc̄iam et ꝯſil̓ia. et dequocūqꝫ pcc̄o. s. de iud̓. nouit. et hͦ ꝙ h̓ dicit introductū ē in fauorēecc̄ie. et qꝛ hͦ dicit ſpēaliter de malefactoribꝰ ꝙ poſſint ꝯueniri ſi bquo iudice velint. ſecus vid̓r intelligēdū de alijs ꝙ corā ſuo iudiceſint trahēdi. dūmō ibi poſſint ſuā iuſticiā ꝯſequi. ut d̓r. s. c. ex traſmiſſa. qꝛ qd̓ de vno cōcedit dealio ꝓhibe̓ vid̓r. xxv. di. qualis. cūſuis ꝯcor. niſi ꝯſuetudo ꝯtrariū inducat ut d̓r. s. e. ſi clericus. in fi.Sod clericiſ. aliquos. etiā laicos et ē ſpāle ꝑiſius. ubi ep̄s htꝑalē iuriſdictōnē et gerit vicē cōmitis. vn̄ et p̄cō bannū ibinūciat noīe ep̄i et regis. alias laicidebēt in cauſis pecuniarijs cōrā ſuo iudice ꝯueniri. nec tractaretur ibi cauſa iure canonicō ſꝫ cuuli