I

ordinē attēptatū irritū decernimus et inanē. Ideoqꝫ. M. q.g. et quibuſdā alijs ſororibꝰecc̄ie ſic̄ iuſtū fuei̓t reſtitutis. etforma mādati nr̄i exacta diligētia obẜuata in negocō ip̄orōne p̄uia ꝓ cedatis. IOem.Lerūqꝫ ꝯtingit qd̓ aliqͥnr̄is lr̄is impetratis illisuti multo tꝑe poſtponētes tūcdemū eas exhibent cū aliaruꝫaūcte ab eis ꝯtra quos primitus lr̄as impetrarat ceꝑint ꝯueniri dicentes poſteriores lr̄asnō valere utpote nō facientesde pͥoribꝰ mencōnē. Cū igiturnō ſit malicijs hoīm indulgēdū ſtatuimus. ut ſi quis nr̄aslr̄as impetrans et infra annumpoſtꝙͣ cōpiā iudicū habueritex malicia vel negligētia poſtpoſuerit uti eis aūcte poſteriorū lr̄aꝝ valeat cōueniri lꝫ inip̄is nulla de pͥoribꝰ mētio habeat̉. Idē rothoma g̓. ar̓ep̄o.Vm ꝯtīgāt. et jͣ. p̄tereacūquidā ſuꝑ aliquo litgates ad diu̓ſos iudicēs lr̄aſinpetrāt quorū quidā obtētia ꝑte altera tibi mādāt ut ꝑtēadu̓ſam denūcies excōis ſnīeſubiacere. alijs iudicibꝰ poſtmodū tibi inuigēnbꝰ ut eandē

denuncies abſolutā. Querisan utriſqꝫ an neutris vel alterutris ſaltem obedire debeas inhac ꝑte. ſuꝑ quo tue pru. rn̄dentes credimus diſtinguēdūan cū primū mādatū recepiſſedmoſceris tibi forſan innotuerit inter illos et alios ſuꝑ iuriſdictōe diſcordiā ſuſcitatā.an ſuꝑ hoc nichil om̄ino ſciuiſti. et quidē ſi ſuꝑ ꝯtencōe huiuſmodinil tibi penitus innoteſcat cū primū mandatū recipere te ꝯtingat illud debes humiliter execucōi demādare. ſꝫſi poſtea cōtrariū tibi ab alijsdemādatur tūc lr̄aꝝ ad utroſqꝫ a ſe. ap. obtentaꝝ copia poſtulata quas aūcte p̄ſentiū diſtricte p̄cipimus exhiberi ſi exip̄aꝝ tenore dep̄hedei̓s euideter ita ꝙ non ſit aliquatenusheſitandū ꝙ lr̄e que ad illos aquibꝰ ẜm mādatu recepis impetrate noſcuntur exp̄ſſe reuocent lr̄as alioꝝ. tu illud intrepidus exēquaris qd̓ tibi ſcd̓oloco mandatur. ſi vero ex lraꝝinſpectione manifeſte tibi conſtet ꝙ lr̄e obtente ad illos quipͥmū dedere mandatū ꝑ aliasmimime reuocātur ẜm mādatūnullatenus exequariſ. ꝙ ſi ſuꝑ

inanem. ⁊ ſic in duobꝰ peccauerūt nō ſeruādo ſcꝫ formaꝫ ℟pti. necetiā ẜuādo ordinē iuris in alijs articulis forte dimittēdo ꝯteſtacōneꝫlitis. et ſic duobꝰ modis p̄t intelligi ꝙ dicit iuris ordinem.a ¶ Irritum ⁊inanē. et. s. dixit irritādū. qꝛ ibi ip̄o iure nō erat irrituſꝓceſſus ſꝫ irritādus ꝓpter lr̄as ſurrepticias. s. e. ſuꝑ lr̄is. hic ip̄o inre ꝓ ceſſus nullus. et ideo dicit irritū duabꝰ de canſis. qꝛ ꝯtra formaꝫet ꝯtra iuris ordineꝫ. ut. ij. q. vi. §. diffinitīa. v̓. Itē ſnīa citra ſolitū ordinem. ⁊cͣ. et. jͣ. de ꝯfir. vti.vel muti. examinata.b ¶ Reſtitutis. ſꝫ qualiterp̄t monacha pete̓ reſtōeꝫdico qꝛ nō hēbat abbatiſſaꝫ ⁊ ille ſpoliate erāt. ar.ff. de iud̓. ſi lōgius. §. ſi filiuſfamilias. vel qꝛ petitreſtitui nō tāꝙͣ monachaſed quaſi de corꝑe. ſicut ſicollegium nō habeat vnde ſoluat creditori ſoluentſinguli nō quaſi ſinguli ſꝫquaſi de corꝑe. et petit monachus ꝑtē vbi res monaſterij diuidūtur. xviij. q.ij. in nullo. et etiā vbi recedit a collegio. xxvij. q. i. fquis rapuerit. et vbi monachus ꝑcutitur. jͣ. de ſen.ex. ꝑrochianos. ſꝫ ibi nōdatur actio iniuriarū mōnacho ſꝫ monaſterio ⁊ intentabit eā ſindicus monaſterij ſicut dn̄s agit ꝓiniuria ẜui. inſti. de iniur..§. ſeruus.Lerumqꝫ contingit.Amalicijs. s. e. ſedes.ꝯͣ. quima. accu. poſ. ſignificante. et. ff. de reiven. infundo.d ¶ Infra annū. nota hicannalē p̄ſcpͥcōꝫ. jͣ. ut li. nōcōt̓. qm̄ frequenter. i. ℟n̄.et jͣ. de of. ord. paſtoralis.jͣ. de offi. del̓. frequenti. et.xi. q. iij. rurſus. et. c. qͥcunqꝫ. et. xx. q. ij. ſi puella. ſedqueritur quando incipiat currere iſte annus tuncenim cum incipit haberecōpiā agendi cū pͥmo habet copiā iudicū. ff. de diuer. et tē. p̄ſcpͥ. l. i. et. ij. q.vi. biduū. et. ff. de ẜui. ru.pͥ. et attillicinus. et ſi tuncnegligēs fuerit imputatur ei ex qͦ habuit tempuꝓſeqn̄di ſuum ius. et hinōi neglige̓ntia late culpe ꝯparatur. ar. C. ſiti. nongeſ. l. i. et. ij. xxiij. q. i. dn̄s noſter. dicunt quid ā ꝙ incipit currere a tꝑe pn̄tacōnis literarum facte iudiciqj. de ap. ſuꝑ eo. ij. alij dicunt ꝙ a tꝑe quo ꝯpoſuit ſarcinolas ſuas ⁊ potuit aduocatū quere̓.ff. ex qui. cau. ma. l. ab hoſtibꝰ. § ſꝫ ꝙ ſimpliciter. quidam dicunt etmale ꝙ a tꝑe date literarum. s. e. ti. eam te. et. c. ꝯſtitutus. qd̓ pͥmumdicitur verum ē ut dicit lr̄a. hodie vero iſta locū nō hn̄t ſꝫ potior ēcōditio occupātis licꝫ ſcd̓e lr̄e nō faciāt mencōꝫ de pͥmis qͣ. de ap. udebitus honor. et. jͣ. e. capitulū ſancte crucis. de hoc tn̄ dictū ē ſatis. s..e. ti. c. i. qualiter intelligatur hoc. c. illud. s. e. ſi autem.e ¶ Sel negligētia. ſꝫ quis ꝓbabit hāc negligētiaꝫ. ℟n. tranſcurſusan̄mi ꝓbat hͦ nec alia interpellacō ē faciēda qͣ. de loc̄. et ꝯduc. potuit.niſi ille vellet oſtēdere ꝯtrariū ſicut d̓r de anno appellacōnis. jjͣ. de apcū ſit romana. tn̄ iſta nō oꝑantur aliqͥd hodie. qꝛ ille obtinet qͥ pͥmolr̄as ſuas exhibꝫ iudici ut dc̄m eſt niſi pͥmus copiā iudicis hr̄e nonpotuerit anteꝙͣ ſcd̓s lr̄as ſuas pn̄taſſꝫ tūc excuſatur ⁊ hͦ verū ē ſi hocfuit publice ꝓteſtatus ꝙ iudicis copiā hr̄e nō potuit ⁊ ita iſta premiſſa ꝓteſtacōe ſcd̓s nō poterit eū ꝑ̄uenireq. de ap. ſi iuſtus mētuſ.deres. §. ſcd̓e qōni. hͦ emī dicimur ſcire qd̓ ab alijs audiuimusmꝯtigat. ſciuiſti. nec ꝑ famā vel alio mō jͣ. de ſen. ex. cū deſi.xxij. q. v̓. hͦ vid̓r. ſꝫ qͥd ſi audiuit ab aliqͦ leuis opīonis nunqͥd hͦ ſufficit ut nō debeat patere mādato iudicis vid̓r ꝙ nō. jͣ. de ſpō. cū intua. et. xi. q. iij. in cūctis. et. jͣ. de teſti. lꝫ. ſꝫ vid̓r ꝙ ſic qꝛ indubijs potius obediēdū ē. ut. xxiij. q. i. qͥd culpatur. in fi. et. jͣ. de ma. et obe. cumex officō. et illa eſt rō. qꝛ execucō ſnīe diffiteri nō dꝫ niſi incontinenti

ꝓbetur exceptio. jͣ. de teſti. veniens. ij. et. jͣ. de reſti. ſpo. lr̄as. dico qnō ſufficit alioqnͥ retardarēt execucōꝫ ſnīe qͥ diceret ſe habere priores lr̄as q̄ reuocate nō eſſent vel qͥ poſteriores lr̄as diceret ſe habe̓qͥ reuocaret pͥmas. et ſic̄ ſeq̄retur ꝙ nullus iudex poſſꝫ excōicare velabſoluere vel ferre ſnīam ſi diceret aliquis an̄ ꝓlacōeꝫ ſnīe cauſamillam alijs eſſe cōmiſſaꝫ. et ſic daretur occaſio figmētis qd̓ eſſe nō dꝫ.(qꝛ talia figmenta non ſūt ꝯponēda. .xxxiij. q. i. dixit dn̄s. inſti.de vibo. rap̄. §. ſꝫ nedū talia. et. C. vn̄ vi. ſi qͥs in tātam. ff. ad. l. carbo. l. i. §. fiqͥs nō. ff. de litig̓. l. i. imoꝓbabileꝫ cām dꝫ hr̄e illeq̄ recipit mādatū de diu̓ſitate lr̄aꝝ anteꝙͣ credat.xxiij. q. iiij. ꝙͣ magnuꝫ. etjͣ. de cle. excō. mi. illd̓. ff.ꝙ cū falſo tut. l. ij. ī fi. veldic ꝙ qͣliſcūqꝫ notificatioſufficit in hͦ caſu ut iudexdebeat dici dubius. i. q..iiij. C.ul. in fi. v̓. ſi qͥs dixerit idolatitiſ. ⁊cͣ. jͣ. de ſpō.p̄terea. ij. ff. de p e. here.Itē veniūt. §. a quo autē.et. ff. de admi. tu. quidamdecedēs. §. exquo. et hͦ videtur innue̓ lr̄a iſta. nichilom̄ino ſciuiſti.g ¶ Mādare. qd̓ ⁊fecit ſcꝫq denūciauit ꝑtē illā excōmunicatā.h ¶ Lr̄aꝝ. ſꝫ quāliter poteſt illd̓ ꝑpendi ex ſola inſpectōe lr̄aꝝ. nā lꝫ ſcd̓e exp̄ſſam faciāt mencōꝫ ⁊ pͥorum iudicū ⁊ rerūꝯtenta.rum in pͥoribꝰ lr̄is ꝑ hͦ nōcōſtat pͥmas literas eſſereuocatas cū poſſint eſſeimpetrate ꝑ falſi ſuggeſtionem. et ita reuocant primas. jͣ. de off. del. coraꝫ. et.jͣ. e. ex ꝑte. circa pnͥci. et. jͣ.de re iud̓. inter monaſteriū. et. ar. s. e. ceteruꝫ. jͣ. dedo. etꝯtu. ex lr̄iſ. ad hͦ gͦ utexecutori nullatenus ſitdubitādū oportet ut hocdiſcat ꝑ aſſercōnē ꝑtiū qꝛcauſarū merita ꝑtiū aſſercōe pandūtur. C. ſi ꝑ vinvel alio mo. l. ul. jͣ. de reſti.in integ̓. tū ex lr̄is. et ſic videtur ꝙ aliꝙͣ poſſit exercere iuriſdictōꝫ inter ꝑteſquod falſum ē ut dicit infi. alias autem nō poterit ſcire vtrū ſcd̓e reuocēti pͥmas. et hͦ verumeſt ut dicit. i0. ꝙ nūꝙͣ ex ſola inſpectōe poterit ſcire niſi aliqͥd intelligat de hoc ex ꝑtiū aſſercōe. ſꝫ ꝑ hoc nullā habꝫ iuriſdictōneꝫ interptes. ſꝫ hoc verū ē ſi ille qͥ habꝫp̄ores lr̄as aliqͥd obiciat ꝯtra ſcd̓as.alias iudex p̄ſumeret pͥmas eſſe reuocatas exquo in ſecūdis fit mētio exp̄ſſa de pͥmis. s. e. ceterū. ſi aūt aliqͥd obiciat ſtatim executordebꝫ ſuꝑſedere. qꝛ ꝑ negacōꝫ res fit dubia. C. qui. ad lib̓. ꝓcla. nō li..l. iij. et in hoc caſu intelligitur qd̓ legitur. s. e. paſtoralis. ut ibi dicit̉ſcꝫ ꝙ tūc dubiū ē de reuocacōe lr̄aꝝ. qn̄ fit mencō exp̄ſſa ⁊ iudicum ⁊rerum. ſꝫ ab adu̓ſario obicitur lr̄as impetratas eſſe ꝑ falſi ſuggeſtōꝫꝑ dec̓. p̄dictas. Itē lꝫ executor dubitet an debeat abſolue̓ vel ꝯdemnare nō tn̄ ſcd̓m regulā arriam ꝓmor erit ad abſoluēdum ꝙͣ ad cōdēnandum. regulā illā habes. ff. de ac. et obli. arrianus. et. jͣ. de ꝓba. ex lr̄is. hoc ideo dicit. qꝛ nō ꝯſtat an ille iudex habeat iuriſdictōnē ꝑ hͦ tn̄ nō iudicat de iuriſdictōne quorū ſit iuriſdictio. ſꝫ tm̄ dicit ſe debere exequi mandatū vel nō debe̓. jͣ. e. ex ꝑte.i ¶ Precipimus. ſꝫ qͥd ſi nō exhibētur ſcd̓e. tūc exeqͣtur pͥmū mandatum ſi ad terminū p̄fixū nō exhibeātur. ut. jͣ. de excep. paſtoraliſ. nālr̄e q̄ nō apparēt nō ſūt. ff. de ꝯtrahē. ēp. l. cū in lege. et. l. ruptilia polla. de cō. di. i. ſolēnitates. nō p̄t tn̄ coge̓ adu̓ſariū ad exhibendū. qꝛnō hꝫ iuriſdictōꝫ inter ꝑ̄tes. ut dicit in fi. nec etiam tenētur obediremādato niſi videat ẜptū jͣ. de of. del̓. cū ī iure. Ipiā ẜpti. niſi vbik ¶ Heſitādū. vid̓r ꝙ executor nō debeat pete̓ cō­ recipit ꝯͣria mādata. ſꝫ nō ē verū ut dc̄m ē in ꝓx. no. egitime factū ē ꝑ pͥmas lil ¶ Scd̓o loco. ſꝫ quare reuocatur qd̓ le­ teras ꝯtra id qd̓ legitur. jͣ.