Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝓcedat. ſi vero ꝑ hmōi falſitatis exp̄ſſionē vel ſuppreſſioneꝫetiā veritatis lr̄e fuerint impetrate qua tacita vel exp̄ſſa noni nullas ꝓrſus lrās dediſſemuſa delegato nō eſt aliquatenuſꝓcedēdū. niſi forſan eatenusut ꝑtibꝰ ad ſuā pn̄tiā ꝯuocatiſde precū qualitate cognoſcatut ſic in utroqꝫ caſu eadē rō q̄delegātē moueret moueat ec̄delegatū et ubi delegās ſuaslr̄as denegaret delegatus etiāſue ꝯgniconis officiū nullatenus interponat. Idē abbatiet cōuentui p̄monſtra.¶Doceri poſtulaſtis a nōbis utrū pͥ lr̄as adu̓ſus abbates nulla mēcōe habita de ſuis ꝯuētibꝰ impetratas teneātabbates ip̄i ſuꝑ cauẜ̓ q̄ ad cōuentus p̄tinēt et eoſdē de ip̄isq̄relātibꝰ rn̄de̓. ac lꝫ inhibitaſit ap. ꝑ appellacōis obiectuꝫpoſſint ne rn̄deāt ſe tueri. ſuꝑquo duximus rn̄dendū ꝙ inſi alia cā rōnabilis ſuffragetꝑ appellacōnē ſe tueri non pn̄tquo mīus debeāt aūcte lr̄arūhmōi legitīe rn̄dere. cū ex officio ſuo teneātur ꝯgregacōnū ſuarū negocia ꝓcurare. niſiforte abbatis et ꝯuētus negocia eſſent ominio diſcreta Ide

archidiacono et mgr̄o. vv. ca.indi­ nonico mag̓.lecta in xp̄o filia. R. cūſtos hēſien̄. ecc̄ie ac ꝓcurator.g. monialis ſuꝑ electōnibꝰ ineadē ecc̄ia celebratis litigauerit aliquādiū corā nobis. et. jͣ.dep̄hendimus lr̄as ad abbatede remeol̓. et ſuos ꝯiudices impetratas et ꝑſurrepcōꝫ obtentas cū in eis illius articuli vicꝫde ſubtractoꝝ reſignacōe fuerit p̄ter ꝯſcīam nr̄aꝫ ꝯgnicō demandata qͥ in prioribꝰ lr̄is adſcolaſticū hildeſen̄. et cōiudices ſuos obtētis inẜtus fueratde quibꝰ in ſcd̓is lr̄is mencō nōfiebat. et ideo quod ip̄aꝝ lr̄arū occaſione dmoſcitur attēptatū duximus irritādū. dictuꝫin ſuꝑͣ ſcolaſticū ⁊ ꝯiudices ſuos inuenimꝰ minuſꝓuide ꝓceſſiſſe. cū enī eiſdē pnͥcipal̓r mādaretur vt ad p̄dicta ecc̄iaꝫ ꝑſonaliter accedētes ꝑſone idonee adminiſtracōꝫ cōmitterētabbatie ſui ad opus eius fieret hincinde reſignacō ſubtractoꝝ. ipſi forma mādati apl̓ici tranſponētes illo capitulo p̄termiſſo de alijs articulis inordinate plurimūꝯgnouerīt. ꝓpter qd̓ ꝓceſſumipſoꝝ cōtranr̄i formam reſcripti ac iuris

exprimere corā ſuꝑiori) jͣ. de ꝓcura. innrā. Itē ſi tacuit appellacōeꝫa ſe factā. s. e. ex ꝑte. vel facta ab adu̓ſario. jͣ. de ꝯfir. vti. vel inuti.bone. Itē ſi tacuit ꝙ alius de mādato pape fuerit receptus. jͣ. e. mādatū. et duobꝰ. c. ſe. Itē ſi dixit ſe habuiſſe monitorias qd̓ fuit falſum et executorias impetrauit nō valēt. jͣ. e. ex inſmuacōe. et gn̓aliter vbicūqꝫ talē veritatē tacuit vel talē falſitatē exp̄ſſit. quā tacitavel expreſſa papa literas nondediſſet ẜptum inutile eſt.a Procedat. ſecus ſi ꝑmaliciā falſitatē exp̄ſſerit vel veritatē occultauerit ut in p̄cedēti caſu.b Niſi forſan. iſtud forſan nō eſt dubitatiuū imoaffirmatiue ponitur. qꝛ dehoc ip̄o ꝯgnoſce̓ debꝫ ſi pͥces veritati nitātur. ff. deiud̓. ſi quis ex aliena. etqde ap. cum parati. ſimileforſanhabēs. xxxiij. q. ij.admonere. v̓. ingrederemonaſteriū. jͣ. de ꝓ cū. tue.vel ideo dicit forſan. qꝛ ſinotoria eſſꝫ excepcō ſtatīpoſſꝫ ceſſare et in hoc ca.ſu ubi notorium eſt ꝙ aliquis non eſt iudex ieusnec re nec geſtu. ut ſi citetme qui eſt vltra mare nōteneor ire. ar. jͣ. de accu. euidētia. et ar. jͣ. de iur̓iur̓ adnoſtrā. C. de iur̓. o. iudi. incriminali. et. iij. q. ij. ſi ep̄ſ.vbi de iſtā materia notatur per io.c Qualitate precum. ideſt de veritate vel falſitate precum oppoſita cōtraimpetrantem.d Caſu. pͥmus eſt cumtacita veritate vel falſitate exp̄ſſa ꝑ ſmmplicitatēpapa lr̄as cōcedit in formā ꝯiū ac ſi eſſet veritasdicta vel falſitas tacita.Scd̓us caſus eſt cū papanullas lr̄as dediſſꝫtacitafalſitatē et exp̄ſſa veritate ꝑ ſimplicitatē. b.Hoceri. debeāt. diſVſcrete agit qui abbatē ꝯuenit nā ſi ꝯuētus ꝯueniretur ſtatim p̄latuꝫ nominaret in iudicio et ſicinducias obtineret. jͣ. ut li.nō ꝯt̓. qm̄ freqn̄ter. §. ꝙ ſiſuꝑ. et. C. ubi in rē ac. l. ijq ſme abbatis licentianec age̓ nec rn̄dere p̄t ꝯuētus quin retractetur ſnīa. jͣ. de iud̓. cauſam..xvi. q. i. monachi. et. xvi. q. iij. ſi ſacerdotes. ſic̄ nec filius ꝙͣdiu ē inptāte pr̄is. C. de āna. excep. l. i. in fi. et. xvi. q. iij. ſi ſac̓dotes. et ideo abbas pͥmo ꝯueniēdus ē. dico tn̄ ꝙ nullū collegiū ꝯuenit vel ꝯueniturſme aucte p̄lati. et ecōuerſo p̄latus ſme aūcte capl̓i nec cōuenit neccōuenitur. ſꝫ ꝑ ſindicū actore vel ꝓcuratorē ab ip̄o p̄lato de cōſenſucapl̓i ꝯſtitutū ſi negociū pnͥcipaliter tāgit p̄latū. jͣ. de ꝓcu. c. i. et ſi negociū pnͥcipaliter tāgit capl̓m ab ip̄o capl̓o ꝯſtituatur de aūcte p̄lati. jͣ. de iud̓. cām q̄. C. de epiſ. et cle. om̄es. §. hͦ nͥlominus. et hic. et. xij.di. nō liceat. in pi̓. et hec locū hn̄t qn̄ negocia capl̓i. ⁊ p̄lati ſunt diſcreta ut dic̄ in fine. ſi vero ſūt ꝯūia p̄latus de ꝯſenſu capl̓i cōſtituitſindicū. vn̄ vacāte ſede nͥl ē innouādū. jͣ. ne. ſe. va. c. i. ij. et. iij. nec tūccurrit p̄ſcripcō ꝯtra ecc̄iaꝫ. jͣ. dep̄ſcpͥ. c. i. et. c. de quarta. et ſi forte capitulū agit nō ſufficit ſubſeqns ꝯſenſus p̄lati ſicut nec ſufficit ſubſequens aucͣtoritas tutoris. ff. de aucͣt. tuto. obligari. §. ul. ⁊t inſti. e.ti. §. tutor. ſꝫ hoc non credo. ſufficit enī ſi poſtea accedat conſenſusp̄lati vel ecōuerſo. jͣ. de donac̄. paſtoralis. et. jͣ. de hijs que fi. a p̄la. ſi.conſen. ca. cū vos. et dicit lex q̄ ꝯfirmat p̄dcā ꝙ qui nō p̄t alienarenō p̄t rē in iudiciū deducere. ff. de iur̓. deli. ait p̄tor. ſꝫ quid ſi lis oriatinter collegiū et p̄latū. adeatur ſuꝑior et ille dabit collegio curatorēad litem ip̄am cuius officiuꝫ ceſſabit lite finita. inſti. de aucto. tuto.in fi. et. ff. de tutel̓. l. iij. §. ſi pupillus. in fi. at mētio in ſpto.) noīef Cū ex officō. et quidē tenētur (nō fi­ enī p̄lati ecc̄ia intelligitet p̄lati miniſteriū. ff. de an. lega. l. annua. §. i et. ff. de ꝯdi. et demon

filiofamil̓. et ecc̄ia eſt in ep̄o. et econuerſo. vij. q. i. ſcire debes. et. ff. dere. du. ciuibꝰ. nō tn̄ nomine p̄lati ſꝑ intelligitur ecc̄ta. jjͣ. de teſta. reqͥſiſti. et. xij. q. ij. illud. et. q. iij. pontifices. ſcreta oīno nō tenet̉ rn̄de̓ Diſcreta. bn̄ dic̄ diſcretā qꝛ ſi ſūt di­ niſi de ꝑte ſua qꝛ ſpta nōextēduntur adres vel ad ꝑſonas in eis nō ꝯp̄henſas qm̄ ſtricte intelligēda ſūt. ar. s. e. ſedes. et. jͣ. de of. del̓. cum olim. dilect. et melius. c..p. et. g. et licet ſūt om̄mno diſcreta tn̄ nec p̄latus ſme ꝯſenſu capitulinec capituluꝫ ſme ꝯſenſup̄lati hoc facere pn̄t ut dictū eſt in pͥma notula.tratas. q̄ falſe erantSm dilecta. (impeut. jjͣ. de exͣceſ. p̄la. inter dilectos. §. p̄terea.)i Preter cōſcīam nr̄am.e̓t cancellarij vel alteriusqui debebat requiri. jͣ. defal. licet.k Mentio. et ideo ſcd̓elr̄e nō valuerūt. s. e. cete.rū. nec qd̓ ꝑ eas factū eſtut. jͣ. ſequitur. Perſonalit̓. vn̄ alijsvices ſuas nō poterantdelegare. ut. jͣ. de offi. dele.qm̄ apl̓ica. F. is aūt.)m Perſonaliter. nota caſum nouuꝫ cū mandaturalicui ut ꝑſonaliter negociū exequatur p̄t alij cōmittere vices ſuas ſi ꝑtecōſentiāt niſi in duobꝰ caſibꝰ. in cā inquiſicōis. Itēcū ꝓ uideri inādat papaeccleſie alicuide p̄latis etalijs miniſtris. jͣ. de of. delega. qm̄ apl̓ica. Fis aūt.et eſt ſi. qd̓ dic̄ lex ſi ꝓmiſiſti michi ꝑ te facturumnauē vel aliqd̓ cōſimile ꝑaliūme nō ꝯſentiēte facenō potes ꝓpter induſtriam tuā quā elegi. ff. de ſoluc̄. inter artifices.n Tranſponentes. notain ℟p̄tis ordinē ſcpͥtureẜuandū. ut hic. et. xliij. di.ſit rector. in fi. et. iij. q. vij.in grauibꝰ. et. ij. q. i. in pͥmis. ff. de vſufru. quotiēſ.et ordo verboꝝ oſtenditordinem ꝓceſſus. de con.di. ij. in xp̄o pr̄e. ei. ff. adtrebel̓. heredes. in fi. ar.contra. s. e. cām q. et ar. s..e. inter ceteras. ar. C. deap. l. i. So. ubi aliqͥd pnͥcipaliter mādatur illud tanꝙͣ pnͥcipale ⁊ pͥmo tractādū ē cetera vero ſecūdario tanquā acceſſoria ſubſeqn̄ter ſūt expediēda ſicut hic.vbi vero plura pͥn̄cipaliter cōmittūtur nō refert qd̓ illoꝝ pͥmo tractetur niſi forſan vnū de natura ſui p̄cedat ut in dec̓. s. e. caꝫ. et ar. jͣ. decauſa poſ. et ꝓprie. paſtoralis. et. C. de rei ven. ordinarij. et ideo caſſatur id ē caſſus et irritus nūciatur hic ꝓceſſus iudicū. qꝛ articulū pnͥcipaliter ꝯmiſſum obmiſerūt. et de alijs inordinate plurimū ꝯgnoſcēdo ut d̓r in lr̄a. et idē penitus habes. jͣ. de of. del̓. venerabilis. ſedquare nō ꝯfirmauit qd̓ legitime factū fuit. jͣ. de p̄bē. dilcūs. j. et. jͣ. dear. cū tꝑe. et q. depͥuil̓. cū olmmi. ij. ℟nd̓. qꝛ nō ẜuauerūt formā ſibidātā. et qꝛ cū pnͥcipale ſit caſſatū acceſſoria ec̄ caſſata intelligūtur. jͣ. defi. inſtru. inter dilectos. v̓ſus fi. et. ij. q. vi. §. ſi qͥs ex pluribꝰ. b.d Iuris ordinē. iuris ordo exigit ut pͥmo de ſpoliacōe ꝯgnoſcaturꝙͣ de ꝓpͥetate. ut. iij. q. i. c. i. et. ij. et qͣſi ꝑ totū. et. ij. q. ij. qͣſi ꝑ totū. et. Cde rei ven. ordinarij. et. C. de interd̓. iuris incerti. et. ff. de iud̓. ſi de vi etpoſſeſſiōe. et. jͣ. de reſti. ſpo. ex ꝯqueſtiōe. et queſtio ſpoliacōis pͥuilegiata eſt. jͣ. de ordi. ꝯg̓. ſuꝑ ſpoliacōe. et qꝛ iſti iudices hūc ordineꝫnō ẜuarūt caſſatur illorū ꝓceſſus id ē irritus eſſe on̄ditur. jͣ. ut lit̓. nōcōteſta. accedēs. .j. et p̄cipue qꝛ illa forma mādati fuit et ita ē de ſb̓aiuris ordinarij ordo iſte. et ſic induobꝰ peccauerūt. qꝛ ꝯtra formā ſibi datā. et ꝯtra ordinē iudiciariū. ſic. jͣ. de cōfir. utili. uel inuti. exaīata. ſꝫ hic vid̓r loqui de alio ordine quē nō ſeruauerūt in alijs articulis ut ip̄a lr̄a dicit. et qꝛ ꝯtra formā mādati fecerūt ⁊ ordinē iuris inalijs articulis nō ẜuauerūt. papa ꝓceſſum illorū denūciauit irritū et