Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

impedimento detentū eſſe ꝯſtterit. de facto ſi ꝯſtiterit eū caſu mortis occubere. aut meuitabilis neceſſitatis articulo impediri. quo minus valeat int̓eſſe dūmō is qui ꝓ neceſſitatepn̄s eſſe non p̄t collegis ſuiscanonicē excuſacōnē ſuā cureiſi poterit deſtinare ut alij ꝯiudices vel executores n̓lominꝰad ꝯſūmacōnē inuūicti mādati ꝓcedāt. nec enī ille qͥ tantūmo non vult intereſſe hac impoſſibilitatis interp̄tacōe valeat aliquatenus excuſari niſiforte ſic in reſcripto habeaturexp̄ſſumſi nō omēs interfuerint vel ſimul nequiuerint autnoluerit intereſſe. Nnō. iijAſtoralis/ elien̄. ep̄o.A officij. et jͣ. p̄terea q̄ſiuiſti qn̄ de reuocacōne lr̄aꝝ anibigitur utrū iudices prioresan poſteriores ꝯgnoſcere debeāt. et utrū ꝑ ſcd̓as ſint pͥmelr̄e reuocate. Ad qd̓. t. r. ꝙ niſipoſteriores pͥoribꝰ vel ecōuerſo duxerīt deferēdū ſimul utriqꝫ ꝯgnoſcant et ſi forte nequiuerint in vnā ſentētiā ꝯ corda-

requāuis plures ſint ex vnaparte ꝙͣ ex altera ꝑ arbitrosomūiter electos a ꝑtibꝰ hmōicōcertatio ſopiatur. Qm̄ autēſub hmōi forma vicꝫ cām quātalis adu̓ſus talē et quoſdamalios ſuꝑ h̓ et quibuſdā alijsſe hr̄e ꝓponit tibi duximus cōmittēdam a nobis multotiēslr̄e impetratur ſollicite queſiuiſti an iudex ex delegacōe huiuſmodi an̄ ꝑſonarū vel rerumexp̄ſſionē ſuꝑꝑſons vel rebꝰexpͥmendis habeat ptātē adiciens utrū ſi an̄quā ꝑſone velres exp̄ſſe fuerint nominatimſuꝑ nō exp̄ſſis in ꝯmiſſione pͥori. ſꝫ gn̓aliter ꝯp̄henſis ſpēales lr̄e q̄ de priori cōmiſſionenullā faciāt mentionē ad alioſuidices a ſe. ap. emanauerinteūdē vigorē debeāt obtinere.Nos igitur ad hec duo. t. r. ꝙcū gn̓ali ꝑ ſpāle ꝓculdubio derogetur iuriſdictio ꝑ gn̓aleslr̄as attributa ꝑ ſpēales quātū ad ea que ſpēaliter expͥmūtur penitus eneruatur. lꝫ de p̓oribꝰ nō faciāt mentionē. vndeſuꝑflua relinquitur pͥma q̄ſtio

.ff. de interrog̓. act. de etate. §. ex cauſa. Itē ſi medio tꝑe excōmūicetur. ſꝫ eo abſoluto reſumit iuriſdictionē. jͣ. de of. del̓. prudentiā. §. ſexta. idē credo ſi reſtituatur pͥſtine famē ꝑ pnͥcipē reſumit iuriſdictionē. ut. ij. q. iij. §. notādū. in fi. et. C. de cur̓. fur. l. penl̓. ſecuſ ſi latā ſnīadetegatur fuiſſe infamis. iij. q. vij. Ftria. v̓. verum. et. ff. de of. p̄ſid̓.barbarius. ut. C. de teſta. l. i. ſecus in excōicacōe. qꝛ ſnīa publice excōicati nulla eſt. de. jͣ. de re iud̓. ad ꝓbādū. et jͣ. de excep. excepcōneꝫ.a Impedimento. puta quia eſt excōicatus velillr̄atus nec hꝫ cōſuetudinem caꝝ. qꝛ peritus debeſſe iudex necdebet querere ab alijs quid eum loqui oporteat. in aut̓. de iudic̄. in pnͥ. coll̓. vi. et. j. deconſang̓. et affi. ex lr̄is. infi. tn̄ ſi illr̄atus ſit ⁊ habeatꝯ ſuetudinē cauſaꝝ ſiueperitiā iudicādi poteſt etcauſa committi. C. de iud̓..l. certi iuris. ar. C. de ep̄. etcle. parabolam. et quedāimpedimenta ponuntur.iij. q. vij. §. tria. Itē ſi mpedimentum ſit ꝑpetuuꝫquod p̄t eſſe multis modis ut infirmitas ſurditas ⁊ ꝯſil̓ia. (et qd̓ dicitde infami dicūt quidā habe̓ locū tm̄ in iudicē del̓.qꝛ iudex ordīarius ꝓ ſola excōicacōe remouetur.iij. q. vij. §. ex quibꝰ.)b Deſtinare. ꝑ lr̄as vel ꝑcertū nūciū lr̄atorie deſtīatū. lxiiij. di. c. i. ij. et pe. etjͣ. de of. del̓. prudētiā. .i. ℟.ff. de rebꝰ eoꝝ qui ſub tutel̓. vel cur̓. magis. §. illd̓etiā queri p̄t. et hec eſt canonicā deſtinatio. ſꝫ nunquid ille qui intereſſe nonpoteſt valet alij delegare vices ſuas. de hoc dicitur. jͣ. de o f. del̓. corā.(c Ad cōſūmacōnē. utjͣ. e. cū dilecta.)d Procedāt. qd̓ quidēface̓ pn̄t ſi in lr̄is cōmiſſionis ſit clauſula illa ꝙ ſinō om̄es. alias nō pn̄t ꝓcedere. ar. jͣ. de of. del̓. cauſam mr̄imonij. et eſt exp̄ſſum. jͣ. de of. del̓. vno delegatorū. et. jͣ. e. prudētiā. et. ff. de arb̓. Itē ſivnus. §. penl̓. et. l. ſequē. debet pumri. jͣ. de of. del̓. prudentiā. §. ade Excuſari. no potiuſ. njcimus. et alij nō pn̄t ꝓcede̓ quāuis nōvideatur impleta ꝯditio. ꝙ ſi nō om̄es. ⁊cͣ. ut in. c. p̄dicto. prudentiā. §. adicimus. et hͦ verū ē poſtꝙͣ cōſtiterit ꝙ nō vult intereſſe (jͣ.de re iud̓. int̓monaſteriū. et de do. et cōtu. ex lr̄is. et de ꝯfir. uti. bone. etin hͦ illa corrigit iſtam. nō addatur hͦ tn̄ ſi nō vult alij ꝓcedāt lꝫ(f. Intereſſe. hodie ec ſi­ ſit arguēdus qui mādatū apl̓icū exequꝯtēnit. jͣ. de of. del̓. prudentiā. §. adicimus. ſit dubitari de reAſtoralis. ambigitur. ſꝫ qro qualiter poſ­ uocacōne lr̄aꝝ autſcd̓e faciūt mencōnē de pͥmis et tūc valent ſcd̓e. aut nō faciūtet tūc valēt pͥme. s. e. ceterū. ℟n̄. ncutra ꝑs diſiūctiue ꝑpetua ē. pͥmatollitur. ꝑ dec̓. jͣ. de re iud̓. int̓. et de do. et cotu. ex lr̄is. et de cōfir. uti. bone. et de app. ſepe. jͣ. c. oblate. ſcd̓a tollitur ꝑ dec̓. jͣ. e. plerūqꝫ. in iudicijs nōdū ceptis nō hꝫ locū iſta diſtīctio. ille enī ſole valēt q̄ pͥmoiudici pn̄tātur citacōne fac̓ta ꝑ ip̄as. jͣ. de fo. ꝯpe̓. ꝓpoſuiſti. jͣ. de ap.ut debitus. et. jͣ. e. capl̓m ſcē crucis. Itē qͣliter pn̄t pͥmi iudices deferreſcd̓is vel ſcd̓i pͥmis cū vel pͥmi tm̄ vel ſcd̓i tm̄ ſint iudices ⁊ ita aūtpͥmi aut ſcd̓i nullā hn̄t iuriſdictōnē. jͣ. de of. del̓. ex lr̄is. in fi. et. s. e. ti.ceterū. Itē qͣliter pn̄t pͥmi vel ſcd̓i citare ꝑtes cū utriqꝫ dubitēt et neſciūt an ſint iudices. iīo rōne dubitacōis neutri debent eſſe iudiceſſic̄ qn̄ dubitatur de tutela duoꝝ neuter ē tutor. ff. de teſta. tu. duo ſūtticij. ꝓpter hͦ gloſauerūt hic quidā ꝙ de facto p̄t dubitari nō de iureut ſi forte ſcd̓e lr̄e nō exhibeātur. jͣ. de of. del̓. ex lr̄is. vel qꝛ dubitaturan ſit ānus elapſus ab impetracōe lr̄aꝝ pͥorū. jͣ. e. plerūqꝫ. ſꝫ hec ſolucō nichilvalet. qꝛ ad qōnē facti nō daret pͣa rn̄ſionem iuris. ff. deſta. ho. idē erit. alij dicūt etiā ꝙ p̄t eſſe dubitacō iuris ſi data ſit eadēinutriſqꝫ lr̄is. illa dec̓. ut debitus. hoc determinat. jͣ. de fo. cōpe. c. ul. ei

jͣ. e. c. capitulū ſancte crucis. ſꝫ certe ẜm dictum illorū neutre reuocātalias cū neutre ſint pͥores alijs. mmoẜm hoc neutri ꝯgnoſcūt de totā cā. nāambe lr̄e dicūtur ſcd̓e (vel pͥme) ff. de bo. poſ. ẜm. t. l. i. §ſi qͥs in duobꝰ. Tercij dicūt ꝙ ſic dubitari p̄t de reuocacōe ut ſi ſcd̓efaciāt mentionē pͥorū ſꝫ nō exp̄ſſam. jͣ. de do. et ꝯtu. ex lr̄is. et hoc noneſt verū utꝫ ex illa dec̓. ex lr̄is. jͣ. de do. et ꝯtu. dici p̄t hāc fuiſſe rōeꝫ huius dec̓. cū diuerſe ſint lr̄e impetrate iudices citēt ꝑtes et cū ꝑs adu̓ſa coraꝫ eis exhibꝫ ſcd̓aslr̄as ip̄i nolūt ꝯgnoſcerede reuocacōe lrāꝝ ſcd̓m hͦqd̓ ꝯtingit. jͣ. de re iud̓. inter mnonaſteriū. in ꝑte deciſa ab integra. Itē ſi ſcd̓i iudices citēt ꝑtes ⁊ cū exhibētur coram eis pͥme lr̄eip̄i volūt cognoſce̓ an pͥme ſint reuocate. ſed qꝛ ꝓeodē negocio ꝑtes nō ſūttrahende ad diu̓ſos iudices. jͣ. e. ex tenorē. et. jͣ. e. c.ul. ſtatuitur h̓ ut iudicescōueniāt ad hoc faciēdūvel vna ꝑs deferat alij qꝛet pͥmi de hoc cognoſcerepn̄t cum coraꝫ eis obiciatur talis excepcō. etiaꝫ etſcd̓i. et expone qn̄ de reuocacōe ambigitur id eſt qn̄in dubiuꝫ deducitur de reuocacōne lr̄aꝝ. huic ſolucōi obſtare vid̓r. jͣ. e. cumꝯtingat. ibi enī nō ꝯueniunt ad ꝯgnoſcendū. ſedexecutor videt vtraſqꝫ literas vn̄ potes adhuc melius dicere ꝙͣ ꝙ benepoteſt iudex dubitare de reuocacōne literarū licet ſecunde expreſſam faciantmentionem priorū ſcꝫ qn̄obicitur ſcd̓as literas impetratas eſſe ꝑ falſi ſuggeſtioneꝫ vel veri ſupp̄ſſionēut. s. e. ceteruꝫ. et melius. jͣ. de offi. del̓. coram. etqͣ. de re iudi. inter monaſterium. in integra. et hocidē dixit iohānes. jͣ. e. ſuꝑ illa dec̓. cū contingat. etcerte iſte eſt verior intellectus. ſꝫ hec dubitatio dereuocacōne lr̄aꝝ nō habꝫlocū in lr̄is appellacōis etprincipalis cauſe. qꝛ iudices appellacōis de hoc ꝯgnoſceredebent.jjͣ. e. dilectus filius. io. hec dubitacō hodie locū nō habꝫ re integra..jͣ. de ap. ut debitus. b̓.(h Et. ꝓ id eſt.)i Deferēdū. de ꝯſenſu ꝑtiū jͣ. de of. del̓. ſuꝑ qōnū. §. intēcōiſ. et. §. noſaūt. cū corā utriſqꝫ poſſꝫ ꝓponi excepcō. ut dictū ē ī pͥma notula. etec̄ ſme ꝯſenſu ꝑtiū poſſent ſi vellēt. ſꝫ honeſtū ē ꝙ de ꝯſenſu ꝑtiū fiat.k Plures. hic noſtatur iudicio maioris ꝑtis et. jͣ. de iurepr̄o. qm̄.ſimile ē in cā ep̄i. vj. q. iiij. c. i. et. jͣ. de re iud̓. nō p̄t. et in iudicibꝰ del̓.a pnͥcipe ut vid̓r. C. de ap. in offerēdis. ibi. ita tn̄ ſi diſſentirēt. et. C. qͥbo. ce. poſ. l. ul. et in re ꝯui. ff. ꝯūi diui. ſabinus. et in liberali cā. C. deꝯūi ſer. manu. l. i. §. i. et inſti. de rediui. C religioſum. qꝛ ibi fit qd̓ religio vel natura reireqͥrit ⁊ dū qͥs plus iur̓ hꝫ in re. ut. C. de dona. ſancimus. §. ne aūt. ſꝫ ꝯtra. lxv. di. c. i. ij. et. iij. ff. de re iud̓. duo ex tribuſ.So. verū ē ⁊ gn̓ale ꝙ iudicō maioris ꝑtis ſtādū ē. ſꝫ quedā ſpāliah̓ ſignata ſūt ubi hec regula nō obtinet. ſꝫ in caſu iſto nō ſtatur iudicio maioris ꝑtis. qꝛ forte in pͥmis lr̄is ſūt duo iudices in ſcd̓is tresvel plures. vn̄ cū illi tres equalē hn̄t iuriſdictionē cū illis duobo. ꝙiſti tres foco vnius ſūt et illi duo ſil̓r loco vnius ſcꝫ dn̄ip̄e nō p̄ualſnīa illoꝝ triū qꝛ nō cenſentur plures licꝫ ſecus ſit in creditoribꝰ qm̄ſi pardebitū ſit hincinde ſtaturtn̄ maiori nu̓o creditoruꝫ. ut. C. quibo. ce. poſ. l. ul. Itē alia rōne. qꝛ ſi iſti tres iudices iudicarēt ꝑ ſe ſuſpecti eſſent. qꝛ viderētur ingerere oꝑas ſuas. ff. de ꝓcur̓. q̄ om̄ia. faūt iudicarēt ꝯtra ſeviderētur a ſe abdicare iuriſdictionē ⁊ velle a ſeremoue̓ qd̓ eſſe nō dꝫ. jͣ. de of. del̓. paſtoralis. et ita debꝫ iri ad arbitros. ſꝫ ſi in pͥmis lr̄is et in ſcd̓is eſſent equales iudices nume̓o ſatiſpoſſꝫ dici ꝙ ſtabitur iudicio maioris ꝑtis. qꝛ maior vid̓r iuriſdictioet ptās ab vna ꝑte ꝙͣ ab alia. ff. de arbi. l. ſi duobꝰ. Sopiatur. quid ſi arbitri adiudicēt iuriſdictionem illis quino