I

delegatos ſibi ꝓpicios et parti adu̓ſe ſuſpectos ſuꝑ examināda qōne decurrāt. et. j. noshuic morbo celeri volētes obuiare remedio. M. q. ſi lr̄as tāles in prouincia tua inueneriseas carere viribꝰ nr̄a aūctatedecernas. IOem.P audientiam noſtra teſignificate ꝑuenit ꝙ. h. de ſcōſtēphano ſuꝑ abſolucōe ſualr̄as tibi ut pͥma facie videbatur apo. p̄ſentauit quibꝰ qm̄manifeſtūꝯtinent in ꝯſtructione pcc̄m fidē te nolumꝰ adIhibere. Qemens. iij.X ꝑte .s. ꝑſone ecc̄ie detarēte nobis innotuit ꝙ cū capella de empecon ad p̄dcāꝫ eccleliā de iure ꝑtineat. o. dyacōnus qui iam dcam capellā detinet capellanū ip̄ius ecc̄ie noīeip̄ius. s. in ea miniſtrantē poſtap. a ſe factam amouit quā cūeſſꝫ. s. ꝓ ſecutus et ad iudiceslr̄as impetraſſet ip̄e. o. ap. ſuaꝫꝓſequi nō curauit. cumqꝫ autoritate p̄dcōꝝ iudicū in iuseſſꝫ vocatus dixit ſe lr̄as pͥoreshr̄e de quibꝰ nulla mentio in

poſterioribꝰ habebatur. quasuſqꝫ adterciā citacōneꝫ ſupp̄ſſit eiſqꝫ dolo vel negligētia utipoſtpoſuit qd̓ ex duturnitatetꝑis videbatur in quibꝰ nullamentio de ap. ab ip̄o facta fiebat cū bienniū a tꝑe ap. iā fuiſſet elapſū. Ideoqꝫ. M. q. ſi itaeſſe ꝯſtiterit reuocatis in ſtatup̄ſtinū om̄bꝰ q̄ poſt ap. ip̄ius.o. inueneritis attēptata preſcriptā ecc̄iaꝫ matrici ecc̄ie reſtituere ꝓcuretis p̄dictuꝫ. o. ſieū appellacōꝫ ſuā nō fuiſſe ꝓ ſecutū cōſtiterit memorato. s. inexpenſis neceſſarijs ꝯdemnātes. AEleſtinus. iij.¶Ciſcitatus es anob̓ petitorio deſtinato de qua impotētia illd̓ intelligatur qd̓ in lr̄iſnr̄is ſepe cōſueuit apponiūt ſiduo vel tres quibꝰ lr̄e diriguntur ip̄is exeqndis ſimul intereſſe nequiuerint/ vnus aut plures quibꝰ ſcribitur n̓lominusexequantur. Nos vero ita ſentimus ꝙ tam de iure ꝙͣ de facto illa impotētia cenſeatur deiure ſi aliquem illorum ſeruuꝫvel infamem aut alio legitimo

jͣ. de arbi. innotuit. et ꝯmiſſio gn̓alis fuit om̄iū negocioꝝ qd̓ ē cōtraconſuetudineꝫ rōne curie. (cuius ſtilus debꝫ attēdi. jͣ. de crimine falſi. ꝙͣ graue.) ꝙ om̄es cauſe vni ꝑſone ꝯmittātur niſi ſub illa forma q̄traditur ⁊. e. paſtoralis. et illa generalitas reſtringitur ut traditur. j..e. ſedes. et in. c. cum in multis. ⁊t ē dec̓. mnno. iiij. tn̄ vniu̓ſitas cauſarūbn̄ ꝯmittitur. ff. de iud̓. l. i. §p̄tor. et. ff. qͥs ⁊ a qͦ appellā. l. i. §. i. et illa fuit potior cauſa quare litere non valebant. quia iudices erant incertiquaſiꝯmiſſio omūī negocioruꝫ. et ſic lau. intelligtet d. ſicut ex ip̄a lr̄a colligitur. b. ſatis tamen credo ꝙſi ꝑ apa ex certa ſcientiatales lr̄as cōcederet valerent cum habeat plenitudinē poteſtatis ſaluo iure recuſacōnis. jͣ. de of. del̓.ſuſpitionis.a ¶ Propicios. vnde poſſent recuſari. de recuſacōedicetur. jͣ. de ap. cū ſpāli. jͣ.de of. del̓. ſuſpicōis.b ¶ Celeri. viij. di. mala cōfuetudo. et reſecāde ſūt putride carnes. xxiiij. q. iijreſecande. vn̄ v̓ſus Pijcipijs obſta ſero medicinaꝑatur. Dū mala ꝑ lōgascōualuere moras. b.O audientiā. manifeEſtum. ſic patet ꝙ viciū latinitatis viciat ℟ptum. ſic etiam ſi papa loquatur vni in p̄ſurali. ut ſipr̄iarchaſ vel ep̄os filioappellauerit tales lr̄e falſe ſunt. de falſar̓. ꝙͣ graui.ar. contra ꝙ ꝓpter malaꝫlatinitatem non viciātur℟ pta. ff. de ſta. ho. imꝑator pius. ibi enī dicitur ꝙꝓpter māſaꝫ latinitatē nōviciāt̉. et. ff. de manumiſ.teſta. qui habebat. C. delega. in legatis. et. jͣ. de fideinſtru. ex ꝑte. So. viciumſcribētis nō nocet. cū alias de veritate ſeu volumtate teſtatoris ꝯſtet. C. deteſta. errore. et. l. ambiguitates. et idē eſſꝫ de volūt.te pͣpe dicenduꝫ ſi ꝯſtaretde hͦ. ſed verius vid̓r aliudeſſe in teſtamentis. et aliud in lr̄is dn̄i pape. teſtamētū enīꝯmittiturtabellionibꝰ cuius ſcripturā ſiue latinūnullus corrigit. vn̄ falſa latinitas nō viciat teſtamentū dūmō ꝯſtat ꝑ ip̄m de intencōe teſtātisut dicūt p̄dicte leges ⁊ ꝓpter fauorē teſtamētorꝝ. qꝛ nichil ē qd̓ magis debeatur hominibꝰ. ⁊cͣ. C. de ſacroſan. ec. l. i. ẜptū dn̄i pͣpe ꝑ multas manus trāſit ⁊ magnamaturitate deroquitur. xxxv. q. ix. apl̓ice..jͣ. e. cū adeo. et ita nullū viciū ꝯtinere debꝫ. s. e. ad hec. vn̄ ꝯtra iſtamp̄ſūptionem nō eſt admittēda ꝓbatio. ar. ꝯtra. ff. de of. p̄ſi. illicitas.lau. notauit ꝙ inſtrumēta vel pͥuilegia ꝓpter falſū latinū nō viciantur. ar. de con. di. iiij. ſi nō ſanctificatur. et. c. detuſerunt. et. ff. de manumiſ. teſta. qui habebat. de inſtrumētis tabellionum ſatis crederemillud. de priuilegijs romane curie non eſt verum.¶ Xꝑte. poſt appellacōnē. nō d̓r hic ſuꝑ qͦ fuerit appellatū. fortepoſſꝫdici ꝙ ſnīa lata fuit ꝯtra. o. diaconū a qͣ ip̄e appellauit vel ſuꝑalio articulo. vel forte citra aliquā ſententiā ſicut olim fiebat.e ¶ A ſe factā. ſcꝫ. o. et ita nō detulit ꝓprie appellacōi qd̓ eſſe nō debuitcū ⁊ appellacōni adu̓ſarij deferre debuiſſꝫ. jͣ. de ap. an ſit. et. c. ꝯſtitutis. et. jͣ. de elc. bone. appellauerat forte ab ordinario corā quo trahebat capellanū in cām. et. .s. ꝑſonā matricis ecc̄ie. raro inuenies alibitt credo ꝙ aliquis nō detulit ſue ꝓprie appellacōi. vn̄ iudex poteratꝓcedere in cauſa. qꝛ vid̓r appella con renūciaſſe. qꝛ pē. ap. nichiliinnouandū. ff. nͥl inno. ap. pen. l. vna. et. jͣ. de ap. an ſit.f ¶ Proſecutuſ. lr̄as impetrādo ſuꝑ reſtōe ecc̄ie qua fuerat ſpoliatuſpoſt appellacōꝫa ſpoliatore fcāꝫ ut ī cā ꝓcede̓tur nō obſtāte appellacōe fruſtratoria. qd̓ ex eo apparet. qꝛ d̓cūs. o. eā ꝓſeqͥ nō curauit.g ¶ Se lr̄as. forte ſigficauit pape ꝙ rector mr̄icis ecc̄ie iniuriabat̉ eiſuꝑ illa capella ⁊ ſic obtinuit lr̄as ī formaꝯūi nulla mēcōe habita deappellacōe q̄ ec̄ lr̄e nō impedirēt reſtōꝫ. jͣ. de reſti. ſpō. exꝯqōne. cum(h ¶ Proſecutuſ. noīe ecc̄ie de tarēte qꝛ erat mr̄ix ecc̄ia.) ſuis ꝯſil̓ibꝰFTAIle.l.i. cc Lcp. 1c. c c.lia.xj. §. Ix. lic. ij.

i¶ Nullamentio. et ideo non valebant. jͣ. de ap. ſepe. in fi. ar. qꝛ quiappellat debet facere mentionē de ſua appellacōe ⁊ aduerſarius quodamodo qͥ ſuā appellacōeꝫ ꝓſequitur ūt h̓ d̓r. (nō inuenies alibi ꝙcredā ꝙ aliquis teneatur facere mencōꝫ de ſua appellacōne.)k ¶ Negl̓ia. ſic̄. s. e. ſi aūt. et. jͣ. plerūqꝫ. nō ꝓſequitur app̄ellacōnēCūbienmū. a tꝑe appellacōis. qui­ infra annū aūt ex cā biēnijrata manet ſnīa ⁊ fingitur nō appellaſſe. jͣ. de ap. cū ſit romana. et ideoiſte. o. audiri nō debuit p̄textu ſue appellationis. ſꝫvid̓r ꝙ rector iſte. s. racōecōſil̓i audiri nō debuit acꝓſecucōneꝫ appellacōmicū actor ⁊ reus circa appellationē eodē iure vt anturjͣ. de mutuis peti. c. ul. ethic d̓r ꝯtrariū ſcꝫ ꝙ ille cōtra quē appellatum ē auditur poſt biēmū ⁊ nō ille qͥappellauit. qualiter ergohoc intelligitur. dicas ꝙiſte rector auditus fuit nōrōe ſue appellacōis. ſꝫ potius racōe ſpoliacōis ſuꝑqua lr̄as impetrauit nonobſtāte ap. ut no. s. in v̓bo. ꝓſecutus. interdictaenim ꝑpetua ſūt quātumad rei ꝑſecutionē nō quātum ad penā. ff. de vi ⁊ viar. l. i. in pnͥ. ei ſi de ap. nōdixit nichilominus audietur petēs reſtitutionē eccleſie et multo fortius qꝛpoſt appellationē ſpoliauit adu̓ſarium qui debuitdeferre ſue ꝓprie appellacōm. preterea fauore appellātis daturannus autbiēniuꝫ ad ꝓſequēdā appellacōnem ⁊ non fauoreappellati. vnde appellāsſtatim p̄t ꝓſequi appellationē ſi terminūs ei prefixus ē. ſꝫ appellatus nō ſtatim. jͣ. de ap. oblate.l ¶ Que poſt appellacōꝫ.et ita qͥcqͥd ſit poſt appelllacōꝫ aſe vel ab adu̓ſarioſuo fcāꝫ dꝫ irritariq. de of.del̓. ſuꝑ qōnū. in fi. et. jͣ. deap. bone cū ſuis ꝯcord̓.m In expēſis. qͥ appellationē ſuā nō ꝓſeqͥtur altero ꝓſeqn̄te ꝯdēnari dꝫ in expēẜ ut hic. et. jͣ.de ap. nicolao. et. c. rep̄hēſibilis. vel qui ꝓſeqͥtur ip̄aꝫ an̄tpus ſtatutum. jͣ. de ap. ſepe. ſꝫ nō vid̓r ꝙ iſte. o. debuerit in expēſis ꝯdēnaricū appellatus appellacōꝫ nō fuerit ꝓſecutus infrabiēniū cū in hͦ ideꝫius ſeruādū ſit appellāti ⁊ appellato. ut d̓r in notula. qͥ enī. et nō oportebit ip̄m ꝓſequi appellacōꝫ. qꝛ ip̄o iure rata manet ſnīa lata contraip̄m. o. ſi qua lata fuerit. p̄t dici ꝙ ideo ꝯdēnatur. qꝛ p̄textu appellationis iudex non ꝓceſſit. et ille. o. poſt ap. ſpoliauit appellatum etſic intererat rectoris ut. o. condemnaretur adu̓ſario in expenſis etiāpoſt biennium ꝓpter dolum ⁊ maliciam ip̄ius. o.SCiſcitatus. (petitorio. id eſt nuncio legitime ordinato. vel dicVpetitorio id eſt procuratore.o Impotentia. aliquis d̓r aliquid poſſe quinqꝫ modis. vnde v̓ſusPoſſe quidē rebꝰ dāt ius naturā ptas. Officij meritū ſextū d̓ma volūtas. de potētia iuris hēs. xij. q. ij. faciat ho. xxvij. q. ij. agathoſa.in fi. de potētia nature hētur. jͣ. de deſpon. impu. puberes. et. c. a nobis. de ptāte officij hēs. jͣ. deꝯſang. et affi. c. i. in fi. et. xxi. di. §. i. ar.v̓ſus fi. vbi d̓r ꝙ petrus p̄ om̄ibꝰ claues regni celoꝝ accepit. de potentia officij legitur. xxi. di. inferior. et. jͣ. de ma. et ob. cū inferior. depotētia meriti legitur. iij. q. vij. §. tria. v̓. idē teſtatur. ibi. cuius vita⁊cͣ. de potētia d̓ine volūtatis. hētur de pe. di. ij. §. caritas. ſꝫ hec potentia ad duo tātum facti ⁊ iuris refertur.p. ¶ Intereſſe nequiuerint. ꝙ ſimul intereſſe debeant habes. jͣ. de of.deſęga. prudentia. iudex eſſe nō p̄t niſiꝯūi opimone ꝓ libero ſeq Seruū. qꝛ talis. gerat et habeatur quo caſu tenet eius ſnīa ec̄ſi poſt eā latam detegatur eū tꝑe ſnīe fuiſſe ſeruū. iij. q. vij. §. veruꝫ.et. ff. de of. p̄to. barbarius. et. C. de teſta. l. i. vel ſuſpcūs poſſet rer ¶ Infamē. ſi pē. iudicō efficiatur infamiſ­ pelli. jͣ. de teſti. cog. p̄terea. et. jͣ. de of. del̓. inſinuāte. qꝛ qͥ de nouo einergūt indigēt auxilio