Druckschrift 
Sermones ad status diversos pertinentes
Seite
CXXXIIIv
Einzelbild herunterladen
 

7

excuſet. non amicicia ſimulata que in neceſſitate perſeueret. ſed opera nonrelinquunt in domino morientē donec eundem induxerint ad quietē ingre-diet̉ ad conuiuiū nuptiale ⁊ viſurꝰ deum facie ad faciē angelorū chorismerebit̉ intereſſe ad quorū ꝯſortiū nos perducat ⁊cͣ. Ad eos qui dolēt ꝓpter amicos mortuos ſermo quartusOrtuo non ꝓhibeas gratiā eccle. nii. Pauperibꝰ creditoribꝰ debent Adiuites debitores reddere quod tenentur/ pauperes ſunt mortui quiſunt in purgatorio quia ſe iuuare nō poſſunt/ ⁊ in magna neceſſitate poſiti ſunt/ nos autē diuites debitores ſumus quia cū ſimus in ſtatu merendi ⁊ in bonis eorū ſucceſſerimꝰ eos liberare poſſumꝰ ⁊ debemꝰ/ ruth. ii. eādem gratiā quā prebuit viuis ſeruauit ⁊ mortuis ⁊ hec ē magna gratiā liberare de carcere vinctos ⁊ ad vitā eternam reuocare crudelibus tormētisaddictosʳ dicentes Gen. xii. Diuat anima mea ob gratiā tui. Debemꝰ aūtmortuis naturalem affectionē/ in affectione moderationē/ in moderationeconſolationē in conſolatione orationē ⁊ ſubuentionē. De primo eccle.xxii. ſuper mortuū plora. defecit enr̄ lux eius/ ſuper fatūū plora/ defecitenī ſenſu Concedit̉ flere ſuper mortuū naturali cōpaſſione ſed longe plusplorare debemꝰ ſuper illos qui peccando incuyrunt mortē anime/ fatuꝰ eīeſt qui magis luget alienū mortuū qͣꝫ propriū qui relinquit mortuū ſuūin propria domo ⁊ vadit plorare alienū mortuū in vico. De ſecundoec.xxii. Modicū plora ſuper mortuū quoniā requieuit/ requieuit en ī a laboribꝰ ⁊ a temptationibꝰ/ ⁊ bene ſperamꝰ ꝙ iuſtum fuerit ⁊ tunc requieſcitab omnibꝰ tribulationibꝰ/ Concedit̉ ergo moderatꝰ luctꝰ propter ſcandalum ne videamur gaudere de mortuo. vnde ſeneca. Hec ſicci ſint oculi amico amiſſo nec fluant īmoderate mihi amicorū defunctorū recordatio dulcis ē habui illos tanqͣꝫ amiſſurꝰ amiſi tanqͣꝫ habeam Fde cathone legimꝰꝙ quibuſdā nunciantibꝰ ei ꝙ filius eius mortuꝰ eſſet/ reſpondit meminime genuiſſe mortalē/ ad hoc intrauit vt exiret. Hōͣ autē dolere īmoderate d̓bemꝰ ſed magis gratias agere ſi quod nunciauit dominꝰ voluit recipere.Iero. Hemo lugere debet cū aliquid reddet alienū ⁊ nihil aliud decet qͣꝫ creatori ſuo gratias agere mutuantē. In veteri teſtamento quando omēsad infernū deſcendebant magis licitum erat flere ſuper mortuos qͣꝫ in nouo cū iā ſit aperta ianua paradiſi. vn̄ moriēs moyſes plangit̉. Ieſꝰ autēſine funere ⁊ lacrīs ī morte ſepelit̉ moyſes eī tꝫ typū moriētiū ī veteri teſtō. Ieſus autē .i. ioſue moriētiū ī nouo qͥbꝰ ꝯpetit eccle. vii. melior ē diesmortis qͣꝫ natiuitatis/ talis enī mors tranſitoria ⁊ corporalis finis ē exilii noſtri ⁊ peregrinationis/ portꝰ nauigationis/ depoſitio veteris veſtis⁊ grauis ponderis/ deſtructio carceris ſolutio debiti naturalis. De tercio.ii. Le. xii. mortuo filio ſuo dauid venit in domū ⁊ comedit/ ⁊ ait ſeruisſuis quia mortuus ē puer quare ieiuno nunquid potero eū reuocare am

jtiiil confuſi