Druckschrift 
Sermones ad status diversos pertinentes
Seite
CXXXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

tu cada

i5i

Lxxxiiijpliꝰ. ego magis ad eum ille nō reuertet̉ ad me ⁊ conſolatꝰ eſt vxorē ſuaꝫſicut enim magni duces militum in aduerſis hylaritatē de induſtria ſimulant/ ⁊ aduerſitates eorū ad umbrata leticia abſcindunt ne militū animifrangant̉ ſi ducis ſui mentē viderint eſſe fractā/ ſic in propoſito faciēdūeſt vt induamꝰ vultū animo noſtro diſſimilē ⁊ ſi nō poſſumus omnē dolorem prorſus abiicere ſaltem introrſus abſcondat̉ ne appareat quia nōpoterimus eſſe aliorū cōſolatores ſi dolori noſtro nimis indulſerimꝰ/ ꝯſolatio magna eſt quia fideles mortui ſunt in fide ⁊ nō morient̉ morte gehenne Io. xi. Omnis qui viuit ⁊ credit in me nō moriet̉ ineternū/ confundi autē poſſunt qui mortuos ſuos nimis plangunt/ nec conſolationem r̄cipiunt pſalmi ⁊ ymni ⁊ ea que cantant̉ in mortuis primitie ſunt ⁊ p̄ludia eterne iocunditatis que ſunt magis ſigna gaudii ⁊ ſolacii quā meroris. vnde Criſo. ſuper epiſtolā ad hebreos cum quis aut mulier aut vircrucifixum ſe xp̄o dicit ⁊ eorum alius capillus diſſipat illa non vlulatquid hac re confuſi credite mihi ſi ſicut oportebat fieret multo tempore d̓bebant huiuſmodi ab eccleſie limine prohiberi/ ſed iudei ⁊ heretici ⁊ criſtiami falſi iſti ſunt de quibꝰ nulla habet̉ conſolatio/ ⁊ ideo nō eſt miruꝫ ſicales in peccato mortali viuentes plangant mortuos ſuos iā in infernoexiſtentes Mat. viii. Dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos/ ſepulti ſūtenī in inferno nec reſurgent vt remunerent̉ gaudio ſempiterno ꝓuer. xi.Mortuo homine impio nulla erit vltra ſpes/ preterea ſicut dicit am. inli. de morte ſatiri/ quid abſurdius qͣꝫ quod ſanctis omnibꝰ ē preſcriptumquaſi ſpeciale deplores/ ⁊ vt ait ille liricus poeta. Pallida mors equocalcat pede/ pauperū tabernas/ regumqꝫ turres vite ſumma breuis omnes manet vna mors. Addit etiā ad conſolationē diuina voluntas in mortuīsquos eximere placuit ei de terris ⁊ ſecundū iuſticie legem vnūquodqꝫ qd̓ſuum eſt recipit celum animā/ terra puluerem Iere. xvi. Tu es domine qͥvite ⁊ morus habes poteſtatem. Ex morte etiā aliorū āmonemur vt ideꝫde nobis cogitem) ⁊ nobis prouideamꝰ nam tua res agit̉ peribis cū ꝓximis/ ſi enī Poe. c. annis archam fabricauit in qua ſe ad horam a mortetemporali ſaluauit/ qͣꝫto magis archam id ē animā toto tempore vite tuedebes preparare vt mortē eternā poſſis euitare/ vita enī noſtra eſt quaſinaufragium eſſe noſtrum momentaneū/ mūdus exilium mors inſtat ⁊ iō īhoc corpore nunqͣꝫ debem) eſſe ſecuri maxime cum horā vltimā neſciamusvt omnis hora ſit nobis ſuſpecta ⁊ ſemꝑ timeamꝰ ſicut ſi tibi apponerēt̉plures panes. ⁊ in vno illorum venenuꝫ eſſe ſcires ⁊ quis eſſet ignoraresquilibet illorum tibi ſuſpectus eſſet/ vnde Auguſtinꝰ latet vltimus dies/vt abſoluant̉ omnes/ quod nō curāt diuites aduertere ſed delicate viuētes rapiunt̉ ſubitanea morte ſicut piſces in flumine Exo. vii. Piſces quierant in flumine eleuata virga mortui ſunt. Hos leuis vmbra ſumꝰ/ nosactus turbine fumus nos agri fenum/ primū caro/ poſtea cenum. Addit