Druckschrift 
Sermones ad status diversos pertinentes
Seite
CXXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Cxxxiij.ſicut amos dicit deficere ſinitis egenos terre/ dicentes quando tranſibitopulentia/ ⁊ venundabimus frumentum vt poſſideamus in argento egenos ⁊ vendamus quiſquilias frumenti. Moriunt̉ etiam reprobi dum ſeparantur a gloria pſal. ſicut oues in inferno poſiti ſunt mors depaſceteos. ſicut enim oues lane ſue amiſſione iugiter perſeuerant ſic peccatoresin inferno poſitos ſine diminutione ſue ſubſtantie ſemꝑ inueniet pena qd̓puniat. depaſcere enim a iumentis tractum eſt que herbas non radicituseuellunt/ ſed abſcindunt herbarum ſummitates ⁊ ſicut nulla eſt contra lupos ouiū defenſio ſic nec damnatorum eſt a lupis inferni liberatio pſal-Mors peccatorum peſſima/ mala propter ignem ſenſibilem exurentē/ peior ꝓpter vermem. interius corrodentem/ peſſima ꝑropter amiſſam deibeatificam viſionem. ibi enim iuxta quantitatem gaudū inordinati retribuit̉ menſura tormenti vbi ignis non extinguit̉ neqꝫ vermis conſcientiemoritur nec eſt ibi lucis iocūditas/ ſed tenebra que palpat̉/ nūc medullasmundane dulcedinis ſorbemus vt illius amaritudinis ignē carnis ⁊ anime penetrantis intima ſentiamus. Rodet etiam vermis cōſcientia que deleui potuerat declinaſſe culpam ⁊ euaſiſſe gehennam. magna enī pena eſt hominem bonis illis carere que in eius poſita ſunt poteſtate ſed penam omnem ſuperat diuine carentia viſionis q̄ Iob ini dicit̉ vmbra mortis qꝛreprobus quiſqꝫ dum eterno igne ſuccendit carentiā viſionis diuine patit̉ ⁊ interno lumine tenebrat̉. Iob. iiii. Terram miſerie ⁊ tenebrarū vbvmbra mortis ⁊cͣ. timeamus ergo odorem illum ſulphureū fumum piceūaquas niuiū/ ardorem igneum/ morſus vermium/ viſionis beate carentiādemonum preſentiam/ vbi nunc dentibus ſtrident qui crapulis ⁊ ebrietatibꝰ inſeruire ſolebant Horiūtur etiam electi ⁊ a ſuppliciis ſeparant̉ qꝛprecioſa in conſpectu domini mors ſanctorum eius quos nullus attingetde cetero cruciatus bene precioſa quia ſanguine criſti. q. precio ē comꝑarata. vnde ⁊ mortuus xp̄o gratias agit conuertere inquit anima mea ī requiem tuam qꝛ do. bn̄fe. tibi qui eripuit animam meā de morte oculos meos a lacrimiīs pedes meos a lapſu/ requiem inquit tuam que data eſt ei ꝑgloriam quam acquiſiuit per gratiam non per liberum arbitriū tantumquia eripuit animam meam ⁊cͣ. ꝙ dicit̉ eripuit beneficiū eſt diuine virtutis quia niſi per eius potentiam non potuiſſet a morte perpetua liberariIn iſto ſeculo cōſtituti iuſti mortem anime timent ⁊ aſſidue lacrimas fuudunt ⁊ lubricū eſt peccatum ⁊ nos fragiles ad peccandum quoniā pedesſuos iuſti nullatenus eripiunt a lapſu quamdiu luctant̉ in hac vitā. ſedin patria omnia ſecura ſunt ⁊ quieta apo. xiiii. Beati mortui qui in dn̄omoriunt̉ quibus dicit ſpiritus vt requieſcant a laboribus ſuis. opera enīillorum ſequunt̉ illos bene ſequunt̉ velut a tergo cum modo non videantur/ illa nō fugient in quibꝰ ſpes noſtra modo ponit̉/ non ſequet̉ pecuniaq̄ liberet donis/ non ſcientia que cautelis/ nō ſequetur eloquentia q̄ v̓bis