Supercantica canticorū.
culatiuꝰ reſpectu veri. Eſſet hic ꝑſcrutatiogrādis ſuꝑ eminētia duplicis huiꝰ potētierōnalis. qm̄ Ariſto. ⁊ ſequaces etiā theologi ſic̄ ſanctꝰ thomas vident̉ intellectꝰ p̄ferredignitatē. Alij ꝟ̓o magis ſequētes augu. ⁊xp̄ianā pietatē certiſſimis rōnibꝰ volūtatēanteponunt. ſic̄ dn̄s bonauētura qͥ ꝓptereaex doctrina ⁊ vita pietatis circa caritatemꝯgnomīatꝰ eſt ſeraphicꝰ. Solius itaqꝫ cultura intellectꝰ ſpeculatiui qͣntūcūqꝫ ſubtil̓cadit in illud apl̓icū. ſcīa inflat cultꝰ ꝟo volūtatis in amore meret̉. illud qd̓ addit̉. ⁊ caritas edificat. q̄ ſedēs ſub vmbra illiꝰ queꝫdeſiderat fructuꝫ guſtat. īmo fructus ſpūales duodecim dulces gutturi ſuo.Incipit ſimpſaimaquartū. continēs ſex proprietates amorisſcꝫ. xvi. xvij. xviij. xix. xx. ⁊. xxi.Otat amor. lāguet āplexibꝰ hepret amici. Quo ſecūqꝫ rapit hucvidet. audit habꝫ ¶ Introduxitinqͥt me rex in cellā vinariā ⁊c̄vſqꝫ in finē capituli ſcd̓i. Potat amor introductꝰ in cellā vinariā potat fructū dulcēgutturi ſuo potat ſobriā. ſicut hymniſat eccleſia ebrietatē ſpūs ⁊ hͦ de calice illo pſalmiſte gloriātis. Et calix meꝰ inebriās qͣꝫ p̄clarus eſt. Un̄ iteꝝ. Inebriabunt̉ ab vbertate domꝰ tue. Et in cāticis iſtis. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ inebriamini cariſſimi.¶ Atuero qꝛ dixit apl̓us. Nolite inebriarivino. in qͦ eſt luxuria. Ad qd̓ refert̉ illd̓ eiuſdem. Nō plus ſapere qͣꝫ oꝑtet ſapere. ſed ſapere ad ſobrietatē. ſubiūgit amor ſpōſe ſuāſignificās ſobrietatē in ebrietate. Et ordinauit in me caritatē Amor ſiquidē etiā deiſi nō fuerit ordinatꝰ. ſi fuerit zelus dei feruidus ſed nō ẜm ſcīam multiplicē ſepiꝰ ꝑniciem oꝑat̉. vbi tn̄ arbitrat̉ obſequiū ſe p̄ſtare deo. ſicut alibi deductū eſt de impulſibꝰ⁊ temptationibꝰ. ¶ Et iteꝝ poterit hic aliquid curſim tangi. Eſt aūt ordinatꝰ amorſeu caritas vt diligat̉ deꝰ ſuꝑ omnia ex totocorde ⁊c̄. ¶ Qua in re miruꝫ videt̉ ſi amordei poſſit eē nimiꝰ cū modus eiꝰ ſit eſſe ſinemodo ꝓut notat nomē ebrietatis qͣſi extrabriam ſeu mēſurā. qm̄ ex verbis Dionyſijmyſticꝰ amator ꝑ īmēſurabilē ⁊ abſolutumpure mētis exceſſuꝫ ad ſuꝑeſſentialē diuīarū tenebraꝝ radiū oīa deſerēs. ⁊ ab oībꝰ deſtitutꝰ aſcēdit. Utiqꝫ ſi mētis exceſſus ē immēſurabilis. ip̄e ē immēſus ⁊ ſine mēſura
vel bria. ⁊ ita vere ebriꝰ. Et hoc plane cōfitemur. ſed nō eque poſſumꝰ loqͥ qͣlit̓ in hacip̄a ebrietate ſpūs. Idē ſpūs ineffabilibꝰ ⁊ignotis ineffabilit̓ ⁊ ignote ꝯiūgit̉ ⁊ vnit̉.Quo ſuꝑ myſterio. multa balbutiēdo garriuit inſipiētia. nr̄a in d̓ v̓bo ⁊ hymno glorie. ⁊ ſuꝑ illo xp̄i. Qui māducat meā carnē⁊ bibit meū ſanguinē. in me manet ⁊ ego īeo. Tractatu. ix. ſuꝑ magnificat. Ueꝝ quāto plꝰ bibit̉ hec ebrietas ſpūs cū ſobrietatepie meditatōis/ tāto creſcit ſua manifeſtatio. ⁊ de manifeſtatōe ſua ſuꝑadmirabil̓ infinitatio miro quodā ⁊ vix intelligibili myſterio. ꝙ ex manifeſtatōe naſcit̉ ebrietas. etex obſcuritate ꝑcepta clarificatio maior venit Ad qd̓ ſpectat totꝰ ille ẜmo diuiniſſimꝰhora cene ꝑ qͣtuor capitula Ioh̓is qui tūcſupra pectꝰ dn̄i recūbens introductꝰ eſt incellā vinariā vbi cū ordinata caritate hauſit ebrietatē ſpūs ad intelligēdū iſtiꝰ vim ẜmonis. In qͦ videt̉ qͣſi nugatorie nob̓ ignaris totiens repetere xp̄s/ de circūinceſſionetriū ꝑſonaꝝ. ad inuicē in idētitate eſſentieDe incircūceſſione p̄terea ꝑ quandā ꝑticipationē analogā triū ꝑſonarū in electis etelectoꝝ ad inuicē ⁊ in eis. vt ⁊ deꝰ ſit oīa inoībꝰ ⁊ ip̄i electi ſint ꝯſūmati in vnū. ¶ Etqm̄ nr̄m hactenꝰ ſtudiū fuit ꝯcordare theologiā hāc myſticā cū nr̄a ſcholaſtica: tentemus hic pauca dicere ſaltē vt nō lateat penitus qͥd noīs termīoꝝ. ¶ Sane tota velp̄cipua cā difficultatis ad intelligētiā ſcholaſticā in hac ꝑte videt̉ eſſe. ꝓpter oīmodaꝫ/finiti ad infinitū. creature .ſ. ad creatorē improportōeꝫ ⁊ equocatōeꝫ. qͣlē elucidare volētes diuerſi doctores diuerſos ſibi t̓mīosinuenerūt. ¶ Poſſumꝰ ſine preiudicio adduos ⁊ vſitatiſſimos t̓mīos totū reſoluerevt dicamꝰ ꝙ oīs ꝯꝑatō actualis dei ad creaturā eſt dūtaxat ſic ꝯꝑatio cauſe ad effectū⁊ effectꝰ ad cāꝫ. ſumpta cā ī illa amplitudīede qͣ in cētilogio de cā finali tractatū eſt. vtvidelicet creatio ⁊ ꝯẜuatio ⁊ trāſſubſtātiatio ⁊ vital̓ īmutatio obiectalis referant̉ adcāꝫ efficiētē maxīe/ vel formalē ⁊ finalē alit̓qͣꝫ ariſto. explicauerit qm̄ efficiētiā dei/ qͣlētradit veritas fidei/ ponēs creatōeꝫ de nihilo. ⁊ reꝝ creataꝝ potētiā totalit̓ obediētialē ad potētiā dei actiuā. ſic̄ ī miracul̓ ſupranaturā p̄ſertī ī admirabili eūchariſtie ſacr̄oꝯſtat fieri Proſeq̄ntes igit̉ ſubiūgamꝰ ꝯformit̉ ad ph̓os ꝙ vniuerſalit̓ ꝓportio ē cauſead effectū ⁊ ecōtra alioqͥn vnū n̄ depēderet
T.