Simpſalma. Tertiū.
Accipitur aūt fruitio latius aliquādo ꝓutextēdit̉ ad vſū liberū/ imo ⁊ magis imꝓprieꝓut brutis ꝯueniret. Sꝫ ſtet iſta ꝓprietas⁊ attendamus. quale quantūqꝫ ſit haberedeū in libera facultate voluntatis vt ꝑtractet eū faciens de eo ſicut voluerit ¶ Quisin hac parte vim amoris digne laudaueritquis dignatiōeꝫ diuine pietatis ī miniſterio nobis datam ſatis admiratus fuerit?Qua in re dicebat fructus vite Ego in medio veſtrū ſum ſicut qͥ miniſtrat. Et rurſuꝫpollicet̉ ꝙ p̄cingit ſe ⁊ ſeruos quos inuenerit vigilantes faciet diſcūbere ⁊ trāſiēs miniſtrabit eis dicens Comedite amici ⁊ bibite. ¶ Amor fruitiuus habet īmediate deum nedū ꝓ obiecto circa qd̓ verſat̉ ſed etiāꝓ ꝓprio ⁊ īmediato fine vltimo ad qd̓ inclinat ⁊ inclinatur Singularis hec ꝓprietashec ē ip̄ius charitatis exqua ſumitur excellentia voluntatis/ Sunt alie due virtutesTheologice Fides ⁊ ſpes circa deuꝫ tanqͣꝫꝓprium ⁊ īmediatū obiectum ſed nō ſub ratione finis vltimi qd̓ eſt ſūmum bonū. qm̄fides reſpicit deū ſub ratione veri primi. etſpes ſub ratione ſūmi ardui. que duo nonhabent finis vltimi rationē. Porro virtutes cardinales dona ⁊ beatitudines vel habent ꝓ obiecto immediato res alias a deoſicut temperātia moderat̉ paſſiōes ꝯcupiſcibiles/ ⁊ fortitudo paſſiōes iraſcibiles etpenitentia reſpicit peccatū. Similiter ⁊ luctus ⁊ iuſticia humanos actus. Aut ſi tendant in deū inclinatiue nō tn̄ inmediate etꝑ ſe motiue ſed ſolū mediāte charitate quedat eis vitā pondus ⁊ decorē ¶ Amor fruitiuus omne vſum licitū terminat ⁊ mouetad finē vltimū. Preterea ꝯnectūtur om̄esactus meritorij cū habitibꝰ ſuis ad amorēfruitiuū Unde tam vtētes qͣꝫ fruentes hn̄tex ſententia dicere Fructus eius dulcis gutturi meo. Quo circa patet laus et p̄cellētiacaritatꝭ. qꝛ ꝓpt̓ qd̓ vnūqd̓qꝫ tale ⁊ illud magis potior qͣꝫ bonitas eſt ꝑ eſſētiā qͣꝫ ꝑ participatōꝫ ¶ Amor fruitiuꝰ dicēs deo Amote ⁊ ab eodem audiens paſce agnos meosPlus obſeqͥt̉ ⁊ obedit qͣꝫ aliqua virtutumqm̄ ꝑ ip̄m oīa referūt̉ in deū et ẜuiūt ei duꝫaſſumūtur in facultatē volūtatis aut oꝑantis vt bona nr̄a aut aꝓpbantis vt bona aliena aut tolerātis vt ꝓprie pene ⁊ aliene culpeaut deteſtantis culpā ꝓpriā Poteſt igit̉ omniū eſſe bonꝰ vſus obiectiue vl̓ ꝑ ſe ſi bonaſūt appbando/ vl̓ ꝑ accidens/ mala deteſtā-
do ꝑpetrata. reſpuēdo oblata. tolerādo illata. Neqꝫ tn̄ ideo bona ſūt qꝛ finis vſus bonus ē Intelligit̉ qͥppe maxima talis de vſubono ꝑ ſe nō ſolū ꝑ accidēs. ¶ Amor fruitiuꝰ totus liberalis eſt atqꝫ gratuitus qͣꝫuiſpoſſit hr̄e oculos ad mercedē ſed nō intētion principali ⁊ vltimata motiōe. Motioſiquidē charitatis duplex ē. vna ꝯplacētie⁊ beniuolētie/ Altera deſiderij ⁊ ꝯcupiſcentie. Et hoc ſcd̓o modo dupl̓r Aut ſiſtendocirca finē vltimū aut referēdo ad ip̄m actuvel hītu mediate vl̓ immediate. Et hͦ ſcd̓omodo motus charitatis. qͥ eſt ꝯcupiſcētielicitꝰ ē quēadmodū volo mihi deū ⁊ amorēſuū opto. Preterea ꝓxims mihi deū dariſic̄ mihi deſidero fieri Porro totū hoc finaliter ꝓpter amorē amicicie ⁊ ꝯplacētie circadeū ¶ Saluat̉ ex hͦ quēadmodū ſpes pecunie nō eſt culpabiliter vl̓ ſymoniace mercenaria. neqꝫ timor ſcūs ē ſeruilis neqꝫ generaliter qͥuis actus ꝟtutū imperati ⁊ formati ab ip̄a charitate. Sed hͦ ꝑfecte ⁊ pure facere difficile ē. ſimilit̓ ⁊ diſcernere ¶ Amorfruitiuꝰ fructuoſior eſt ceteris paribꝰ qͣꝫ virtutū qͣrūlibet vſus? Ratio qꝛ ꝓpter qd̓ vnūqd̓qꝫ tale ⁊ illud magis. ſed fructꝰ eēntialisp̄mij de qͦ loqͥmur nō venit alijs ꝟ̓tutibusniſi ꝑ charitaiē. Purior eſt inſuꝑ ⁊ fini ſuoꝓximior Additu ē ceteris paribꝰ qꝛ nō omnibꝰ fas ē intēdere ſolū amori fruitiuo. elicito īmediate ⁊ dūtaxat circa deū īmo neceſſe ē alias ꝟtutes. dona ⁊ beatitudines aſſumere. ꝓpt̓ actꝰ hierarchicos duos qͥ ſūt purgare ⁊ illūinare ꝓpt̉ ignorātias ⁊ pctā. circaſe ſi fuerit īfectꝰ/ ⁊ circa alios qͥbꝰ ex officiodebitor eſt. Non eī lꝫ talibꝰ nec expedit ſolivacare ꝯtēplatōis qͥeti. ſed neqꝫ poſſibile ēfaciliter ⁊ feliciter a talibꝰ iſtud agi/ Oportet vacare volentē deo/ priꝰ exꝑiri illud qd̓p̄mittit̉. Arcū ꝯteret ⁊ ꝯfringet arma ſcꝫ vicioꝝ ⁊ aduerſātiū ſcuta ꝯburet igni caritatis ¶ Si qͥs aūt fuerit liber a iugo vicioꝝ⁊ hoīm ẜuitute. qͣles erāt heremite. fructuoſior ē exercitatio ſua circa deū. vt ſic. qͣꝫ circa ꝓximū. qͣꝫuis idē actꝰ amoris elicitꝰ īmediate circa deū. ſit ratō ſufficiēs boni vſusnedū circa ꝓximū ſꝫ circa qd̓cūqꝫ creatumIta eī beatꝰ vno actu ſimplici fruitiuo dei.ſimul vtit̉ bn̄ toto mūdo. vt ſit idem actꝰ diuerſimode ꝯſideratꝰ vſus ⁊ fruitio rectus ⁊reflexus. Unꝰ eſt oīmodꝰ nō tn̄ eēntialit̓ infinitꝰ. ¶ Amor fruitiuꝰ crebriꝰ in exercitiodebet accipi reſpectu boni qͣꝫ intellectꝰ ſpe-
ae
R.