Et himno. glorie.
tāqͣꝫ a dn̄i ſpū. Itaqͣꝫ ſpūſſcūs dirigit anima ꝑ fidē vſqꝫ ad ſuꝑlatiuū gradū diuīecognitōis excluſiue. Et: ꝑ ſpem erigit eaꝫvſqꝫ ad interiora velamīs ẜm apl̓m. Et ꝑcaritatē illic figit ⁊ vnit Quelibet enī iſtarū triū ꝟtutū theologicaꝝ hꝫ ꝓ īmediatoobiecto ⁊ termīo ſuo deū. Ac ꝑinde ſcd̓mtheologos dn̄t a ꝟtutibꝰ moralibꝰ et alijſque circa alia ꝟſant̉ obiecta. ¶ Excelſus īverbo gl̓ie ſpūs raōlis ſic eleuatꝰ ⁊ actus aſpūſco ꝑ fidem ſpem ⁊ charitatē ẜm mēoriā intelligētiā ⁊ volūtatē radicatas ī eēntia ſua ⁊ in ſuꝑiori facie q̄ formata ē a ſolo deo īmediate ⁊ capax eſt eius ẜm triplicem hāc potentiā terminat īmediate ſuaꝫactōem ad ſolū deū ⁊ attingit ip̄m terminatiue vl̓ obiectīe. ⁊ cū hoc nō ſit ꝑ apertāviſionē neceſſe ē ꝙ fiat ꝑ caligine Eſt ātcaligo priuatio lumīs ſeu cognitiōis ſicutet tenebra ꝓut etiā ſilentiū dicit ſoni defectū. Miru ꝟo videt̉ quō poſſit cognitiovel amor cognoſci vel agi ꝑ priuatōem cognitiōis ⁊ amoris. Sꝫ in prioribꝰ euacuata ē hec difficultas. qꝛ priuatio vel defectōſeu tenebra ſeu ſilentiū nō dicunt̉ ſimpl̓rſeu vniformit̉ Sꝫ tm̄mo reſpectiue ad ſuꝑlatiuū ꝯgnitiōis vel amoris gradū. Priuatio p̄terea nō dicit hic negatiōeꝫ hītuscū debito exn̄tie eiꝰ quēadmodū cecitas n̄d̓r ſimpl̓r priuatio viſus niſi ſit circa ſubiectū qd̓ debet hr̄e viſū. nō enī lapis ꝓpried̓r cecus. Nos aūt in ꝓpoſito accipimꝰ priuationē ꝓ negatōe ſimplici dū ponimꝰ ꝙſctī priuatiue cognoſcāt deū ſub gradu ſup̄mo. Nō eī apti ſunt vel debito res ita poſitiue cognoſcere qͣꝫuis iſtud notet imperfectionē. Et certe q̄libꝫ res creata reſpcūdei dici debet īꝑfecta. ¶ Excelſus in ꝟbogl̓ie ſpūs rōalis ꝑ hmōi defectionē ſuperadmirabil̓r reficit̉. qm̄ plus vnit̉ deo ſincerius atꝫ ſublimiꝰ ſine qͣuis admixtiōe fantaſmatū vel ſordiū ⁊ īꝑfectionū cuiuſuiscreature qͣꝫ per poſitiuū Quo pacto ſic? qꝛnimiꝝ nullū ē ibi mediū int̓ deū ⁊ ſpiritū.Priuat̉ enī cognitio ⁊ amor cuiuſlibꝫ alterius rei p̄ter deū. Si ꝟo q̄rit̉ nūqͥd terminus cognitōis ⁊ amoris ſtat ⁊ finit̉ in caligine ſola ꝓut eſt priuatio q̄dā. Rn̄dendūeſt ꝙ negatiōes ⁊ priuationes termīare n̄pn̄t niſi ꝑ affirmatōes vn̄ nec d̓us cognoſcit mala ⁊ īperfecta niſi pec ydeā boni ⁊ ꝑfecti. Quid fit igit̉? Rn̄det bt̄s dyoniſiꝰqin occaſu ⁊ occubitu ⁊ defectione īeffabili
coniūgit̉ anīa ineffabil̓r ⁊ ignote ineffabilibuſet ignotis. Et iteꝝ ait partitis alteritatibꝰ etconcupiſcētijs curiſqꝫʸ incluſis ⁊ ſupermūdaneexplicitis. nos in diuinā monadē ꝯgregamurꝓpterea vocat hāc defectionē vnionē ſuꝑ mētēRurſus viuifica inqͥt ꝟtus diuīaꝝ illūinationū q̄ ſcꝫ fuit ẜm poſitiuū gradū abunde nos replet ⁊ reſtituit ac ꝯuertit ad congregātis pr̄isvnitatē ⁊ ſimplificā deitatē Attēde ꝙ iō noīatpr̄em qm̄ in ip̄o eſt fontal̓ deitas ẜm eūdē dioniſiū. Filiꝰ inſuꝑ ⁊ ſpūſſcūs oēm gl̓iam ſuā referūt in gloriā dei pr̄is. ¶ Excelſus in ꝟbo gl̓eſpūs rōnalis per vehemēs exercitiū theologicūſil̓ ⁊ phiſicū p̄t eleuari ad apicē ſeu ꝟticē theologie myſtice cū auxilio fidei ſpei ⁊ caritatꝭ ſublimius qͣꝫ rudis ⁊ ſimplex xp̄ianꝰ. ⁊ hoc de cōi lege ſupra quā tn̄ ē ſpūſſct̄s. Patuit hoc vltimūin apl̓is idiotis at alijs qͣꝫ plurimis. Patꝫ ꝟopn̄s cōſideratio de doctoribꝰ catholicis grecis ⁊latinis ex libris ⁊ traditionibꝰ ſuis/ ex qͥbꝰ aliqͣ fortaſſis excerpta iūgēt̉ inferiꝰ ad textū myſtice fheologie dioniſij ꝯfirmādū. Fuit aliqͥbꝰbonis ⁊ magnis viris hec doctrina ꝓpt̓ ſui ꝓfunditatē in ſcandalū qꝛ n̄ ſatis aduertebant autaduertere poterāt modos locutionū de eminētia dei ſuper oēm creaturā. ⁊ ꝙ tn̄ oībꝰ eſſꝫ eſſeet bn̄ eſſe. Concluſer̄t itaqꝫ ex iſto ſeqͥ ꝙ omīscreatura eſſet d̓s. qꝛ deꝰ ⁊ ſuū eſſe ſunt oīno idēSic aliqͥ iuriſte īpoſuer̄t iohānī. Scoto tranſlatori libroꝝ dioniſij poſuiſſe ⁊ ſūme in hoc hereticaſſe ꝙ omīs creatura eſſꝫ deꝰ. Reducūt aliqͥpoſitionē d̓ vniuocatōe entis creati ⁊ increatiẜm rē vel ex nat̉a rei aut ẜm realia vniuerſalia ad errorē iſtū qͣꝫuis hoc n̄ intēdāt illi. I.¶ Excelſus in verbo gl̓ie ſpūs rōalis circa cognitiōem myſticoꝝ eloquioꝝ n̄ principal̓r innitit̉hūane induſtrie illā tn̄ non abijcit ſed exercetDudū poſtqͣꝫ ſcolaſticis lectionibꝰ tractaueramus de theologia myſtica ſpeculatīe per. xliiij.ꝯſiderationes ⁊ octo partitōes ẜm totidē materias principales. Notauimꝰ poſtmodū duodecim induſtrias ꝓ practica et pridē in vulgari ad ſorores ſcripſeramꝰ de monte ꝯtēplatōiscertos gradꝰ ⁊ modos. Prīa induſtrīa dei vocationi intendere. ſcd̓a ꝓpriā ꝯplexionē agͦſceretertia officiū vel ꝓpriū ſtatum aſpicere. qͣrta ſemet ad perfectionē extendere. qͣnta occupatōnes effugere. ſexta curioſitatē deponere. ſeptīalonganimitatē aſſumere. octaua paſſionuꝫ velaffectionū origenes anīaduertere. nona tēpusidoneū ⁊ locū inqͥrere. decimo ſomno ⁊ cibo moderāter indulgere. vndecima meditationibuspijs generatiuis affectuū inſiſtere. duodecīa
ac. 3.
H