Anagogicū. de. verbo.
remus igit̉ deū velut in latibulo tenebraꝝẜm theologiā miſticā q̄ fit per abnegatōeꝫin gradu ſuperlatīo vbi eſt veluti in mōteꝯdenſo ⁊ vmbroſo. ⁊ in deſertis ſeculoꝝ. ⁊in mōtibꝰ et̓nis. Et vere d̓s abſconditꝰ ſaluator ſctūs iſrael. Attn̄ in circūitū eius tabernaculū eiꝰ. Iuxta cāticū eccīe in circūitu tuo dn̄e lumē eſt qd̓ nunqͣꝫ d̓ficiet vbicōſtituiſti lucidiſſimas māſiōēs. Et pſal.In circuitu eius ꝟitas eiꝰ Spectāt ad hecoīa q̄ ſeraphicꝰ doctor bonauenturā tradidit in itinerario mētis ī deū ſub capituliset gradibꝰ ad hoc tabernaculū ꝯtinēs duplicē gradū cognitōis dei poſitm̄ ⁊ ꝯꝑatm̄Spectat ꝟo ſeptimū capl̓m ad latibuluꝫcaligis et tenebraꝝ qd̓ explicat ſuo mō nōcōtrarie ad noſtꝝ hymnū glorie. ¶ Verbūẜm myſteriū fidei ſicut nō eſt in patria. ſꝫclara viſio ⁊ fruitō ſic nō ibi ꝓprie loq̄ndoeſt ponere theologiā myſtica qͣꝫuis deꝰ gl̓eneqͣqͣꝫ in ſuꝑlatiuo gradu qͥ ꝓrſus infinitus eſt videat̉ aut amet̉ Pro cuiꝰ elucidatione ⁊ totiꝰ materie cōſideremꝰ ꝯſeq̄nterad p̄dicta qͣtuor modos ſpeciales qͥbꝰ īſpicitur deus ꝑ abnegatōeꝫ. Unꝰ ē ꝑ ſimplicē fidē ſpem ⁊ caritatē. Alter eſt ꝑ inueſtigationē phiſicā tm̄mō. tertius ꝑ īueſtigationē theologicā qui ꝯplectit̉ duos p̄cedētes. qͣrtus ꝑ aꝑtam ⁊ clarā dei viſionē. dequo dicamꝰ ad pn̄s. Ꝙ aīa btīſſime virginis. exēpli gr̄a. clariſſime videt deū pꝰ animā filij ſui. quo ad gradū cognitōis poſitiuum ⁊ cōꝑatiuū. Nihilominꝰ dū extenditſe ad ſuꝑlatiuū qui ſoli deo ꝯuenit illic deficit videns ꝙ inattingibil̓ eſt ſꝫ nō reſlectitur aut nō cadit in caliginē cognitiōisquēadmodū fit in viā. ſꝫ ſꝑ in aꝑtā viſionem. Quā ob rem ſua defectio nō d̓r enigmatica ſeu caliginoſa vel tenebre. vn̄ cūdicit̉ de Iohāne bap̄ta ꝙ fuit plꝰ qͣꝫ ꝓpheta nō tollit̉ ab eo gradꝰ ꝓphetie ſed auget̉.Proportional̓r ī ꝓpoſito ſi maria nō cognoſcit deū qͣntū deꝰ ſeip̄m nō ponit in ſua cōgnitiōe tenebroſitas Si enī ſol clarior eſtqͣꝫ heſperus aut lucifer. nō ponit̉ in ip̄is heſpero vel lucifero caligo tenebraꝝ. ſꝫ claritas ſol̓ ſuꝑior p̄dicat̉. Semꝑ āt dū ābulamus ꝑ ſpem ⁊ fidē qͣntūcunqꝫ ꝓfecerit cōgnitio nr̄a de cōi lege cadit in in cognitōnem per ſpeculum ⁊ enigma.¶ Tertia. partitio.De verbo glorie:
xcelſus in verbo gl̓ie ſpūs rōnalisvl̓ intellectualis dū ābulat ad deicognitionē actualē. nūc ꝑ inueſtigationē naturalē. nūc ꝑ ſimplice fidē. nūcꝑ vtrunqꝫ/ ſi plena fiat reſolutō; ſemꝑ fitoccaſus vel defectio ad ſuꝑlatiuū graduꝫquo deꝰ in ſe cogͦſcit ſe ſic̄ in īferiori fit veloccubitꝰ cognitōis ⁊ motꝰ ⁊ potentias vitacarētes. Quocirca dicimꝰ vlteriꝰ ꝙ actufinito cognitiuo ⁊ alfectio. qꝛ vterqꝫ ꝑiterincidit p̄t attingi obiectū īfinitū. Et ita īfinitū qͣle ē deꝰ a finita potentia ⁊ actu finito memorabit̉ intelliget̉ ⁊ diliget̉ in pr̄ia.Poterit igit̉ dici talis actus infinitꝰ terminatiue vel obiectīe qͣꝫuis in ſe ſit finitꝰqͣntitatiue quēadmodū viceuerſa deꝰ infinito actu ꝯgnoſcit oēm creaturā eſſe finitam. Quocirca p̄t q̄libet creatura qͣntūcūqꝫ finita dici infinita cognoſcibil̓r. qꝛ ſcꝫinfinito actu qͥ deꝰ ē cogͦſcit̉. Neqꝫ comphendi pōt total̓r ab alio qͣꝫ a deo qͣꝫuis abanīa btā cognoſcat̉ qͣntū hꝫ de ꝑfectioneẜm principalia intrinſeca ſua q̄ in eēntiacreature finita ſunt ⁊ ꝑfectiōis limitate.De tali ſcire loq̄bat̉ phūs deſcribēs ſcireeſſe rē ꝑ cām cognoſcere. Intellige d̓ ꝓximis ⁊ creatis cauſis. qꝛ prima cā ⁊ ſi p̄t cognoſci ꝑ demōſtratione vel aliter compredi tn̄ plene neqͥt. ¶ Excelſus in ꝟbo gl̓ieſpūs rōnalis ꝓcedendo ad cognitōem deitandē deficit ⁊ cadit in occaſū; ẜm poſitōnēphōꝝ. maxīe platonicoꝝ quā recitat etreprobat Auḡ. in ſuo de citate dei/ quaminſuꝑ albertꝰ magnus explicat in ſuo d̓ intellectu ⁊ ītelligibili ex dictis philoſophorū dimittēdo pietatē fidei Legat̉ in ſpālicap̄. vltimū vbi cōcludendo dicit ꝙ ſpūsdebet ꝓcedere de cognitōe in cognitiōemquouſqꝫ fiat aſſimilatio ad cām primā; inqͥ ſic ſubſtātificet̉ ⁊ formet̉ ꝙ iam nō indigebit organis in ſua cōtēplatiōe. Et hiceſt inqͥt caducū alijs vite īmortal̓. Quāuis iſta et ſil̓ia videāt̉ alte ⁊ ſpecioſe dictaper phōs et idolatras ſunt tn̄ impoſſibiliaet ꝑ multos articulos pariſien̄. ꝓhibita ⁊excōmūicata. ꝓpterea dimiſſis infidelibꝰtranſeamꝰ ad fideles etiā ſimplices dummō fundati ſint ⁊ radicati in fide ſpe et caritate qͣles īuenimꝰ fuiſſe martires ⁊ anachoritas pr̄es. Placeat aūt ſub cōpendioꝓtinꝰ inſinuare modū ẜm ꝑueniēdi ad ſuꝑincognitū ⁊ ſuꝑſplēdētē ⁊ ſublimiſſimūverticē hꝰ ſapīe qͣ ꝑ ignorantiā cognoſcit̉
.G.