Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

deEcipit̉ qui vult nimiū ſociabilis eſſe pudet agreſtis nomē habere viriElongans fugito/ perſta/ claudent̉ oraSic viuat dicent/ ſit ſuus iſte modusCelis interea tacitū miſcere licebitAlloquiū/ fiet mentis in arce locusStillabūt lacrimas cordis liq̄facta ſuaueſIntima quales cogit acerbaluensSpiritui ſil̓ carni cibꝰ iſte placebitOmnia fecundās rore ſalutifero Sꝫ caueas laqueū caueas ſub melle veSi tibi plꝰ placeat quā deꝰ iſte ſapor (nenūExplorabis ita dn̄i ſi iuſſa retrorſumProijcis vt vitam delicioſus agasPremia ſi petis hic operū dicet̉ amiceQue tua ſunt/ tibi ſint accipe vade ſileHeu mea qͣlia ſūt niſi peſſima p̄mia tollēsQuid niſi prauus ero ꝑpetuoqꝫ miſerArgue/ caſtiga pater vre ſeca/ neqꝫ parceDu modo ꝑmaneā. cōplaceāqꝫ tibi:Ntellectus agens habitus ſpūalesIlluſtrat ſpecies nec locꝰ ē tenebrisGr̄a du comes effulget/ ſi vita ſerenaSit neqꝫ conturbet paſſio turbida corAere ſicut ſol athomos radiās manifeſtatOīa ſic cordis intima clauſa patentPenitet ob vicia tantis horrentia neuisEnitet inde boni gratior intuitusEſt regio lucis pacis gratia mentiLumen ab eternis montibꝰ accipiensGratia nāqꝫ dei paradiſus deliciarūCum natis hoīm delicie ſibi ſunt Nōne fit abſqꝫ fide dices cui cura ſuoꝝNulla ſubeſt hoīm ꝓximitasqꝫ peritFit fateor/ tn̄ curas cognoſcere debesAtqꝫ modos varios/ pro gradibꝰ ſtatuumIncola deſerti vel vita monaſtica curantAbſentes populos ope ſed meritisNon ita paſtores aliqui regesqꝫ ducesqꝫAut qui qͦttidie clamitat ad populum:Rrationalis amens ſtulta vocat̉Myſtica cui nomen theologia deditPriuat̉ ratio mens ſenſus/ pax quia xp̄iExuperat ſenſum cum ratione ſimulCauſa tamē mentis ſenſus rationisLux tenebroſa ſilens vox ſcia neſcia fitEſſe ſui generis mens ſenſus hn̄t ſedNoſcendo nequeunt equiparare deūSolꝰ ī immēſuꝫ ſe nouit/ amat/ fruit̉qꝫQuiſqꝫ gradu menſo ſanctꝰ amare poteſtUnio ſimplifica ſatians pura/ quietamMentem ꝑficit ꝑficiendo rapitUnio deifica mentē quaſi ſorbet abyſſo

Fitqꝫ petens/ noſcens/ ſancta/ deū patiensUnio pacifica modus abſqꝫ reputat̉Et gradus abſqꝫ gradu/ lux ſine luce ſimulTheologia poteſt ꝓpriā quā dicimꝰ iſtaConcordare ſimul/ myſtica guſtat eamMentis ī exceſſu ſapiēs ſapit inſipiētisCor conturbat̉/ poſſe negat fieri:Xaltauit aīs hūiles o virgo beataMūdi quā dn̄aꝫ magͣ potens ſtatuitCur; qꝛ reſpexit hūilē deus / vt tuus eſſetFilius matris ſubditus imperioGloria ſuſcepit hūilem ſublimior ex hocIpſa nouiſſima ſis ꝓximiorqꝫ deoNāqꝫ nouiſſimus abiector eſſe virorumIn cruce ſuſpenſus eſſe ieſus voluitPropter qd̓ deꝰ exaltauit/ ſibi nomenTale dedit nomē omne qd̓ exuperatSta collige te mea mēs hīc corrue toProna ſinu/ ſignū ſtringe ſalutiferū (toTolle iugū crucis/ a quo diuellere nullꝰPreualeat caſus dic crucifixa ieſuFaſciculꝰ mirre mihi dilectꝰ meus interUbera ꝯſtringet ſe mea/ ſuauis amorOſcula det labijs vngat trahat afflet odorēIntus in cellas ducat aromaticasAmēs raꝑis mea mens; digna flagell̓Oſcula vis: cuiꝰ terra tremit tuitu:Arce precor/ rapit en pietas inſpectaIſupremā:Que maieſtatē ſinit vt verearBrachia diſtendit vultū declinat apertuꝫPer latus oſtendit ſe cor amore deiFrigidꝰ/ ingratꝰ mens eſſet amor/ amorēSi talem mīme flexus amaret eumMaieſtas fateor retrahit ſi cōſpiciaturCarne tegit ſeſe/ ſola patet pietasO pietas nec colaphos nec ſputa flagelClauos nec mortē reſpuit ecce crucis (a nec amore mei lāguet neqꝫ vulnera ſenMortuꝰ in dura ſꝫ cruce pēdet adhuc (titMortuꝰ amplexū ſe qūo ſubtrahet audeMens pia cōiungi pietate ſuaOs dare qͥd refugis; cur ī amore liq̄ſcēsTota fluis cur crux madet ex lacrimisIp̄m forte tenet flētis gremiū genitricisDe cruce depoſitū flens ſibi cōpatereSaxea mēs nimis eſt/ adamāteqꝫ duriorTalia ſpectās/ mollior eſſe neqͥt: (atroAnge ieſu virga totiens crucis/ vt lacrimarumDe cordis ſilice largior vnda fluatMarmore frigidiꝰ o cor qd̓ tātꝰ amoris rogus accendit ſtasqꝫ gelū rigidū

B

K.