Carmē ſuper magnificat.
Flāmuolis ſaltem ſcintillis intege te corQue crucis ex omni parte vides ſaliūtIncipe/ ꝑcurre/ primisqꝫ nouiſſima iūgeSingula q̄ patit̉ virgo ieſusqꝫ notaUna tibi poterit ſcintilla niſi reprobꝰ ſis/Ignem de lignis crede crucis parereAdijce ſarmenta vicioꝝ / que reſecabisIunge quaſi ligna/ plurima dona deiLuca cuiꝰ adeſt celebris lux ꝑlege lucasTriuis cū ſocijs geſta crucis reſerantO luca felix qui viuendo ſtuduiſtiMorte crucis corpus mortificare tuūCrux petꝝ reuehit ad celos/ ⁊ cruce fraterTu ſuus andrea letus alacris obisStigmate frāciſco ſeraphin ſub imagīe fiAt morſ fortꝭ amor flāmeꝰ ac penetrās (xitU bonauētura crucꝭ hͦ ſuccēſꝰ amoreQd̓ fueris/ nomē ⁊ tua ſcripta docētIudicat hͦ picta tuml̓o ꝓprio crucis arborLugduni/ qualē plurimꝰ orbis habet.Eiꝰ ad exēplū ſtrictim crucis acta reponeQue videas oculis corde vel ore legasNidulꝰ eſto tuꝰ crux tutꝰ pulcer amenusIntra quē foueas pulliculos operūXp̄s obūbrabit ſub pennis bruma nec arNec poterit miluꝰ eē ſathan nocuꝰ (dorAdde ꝙ ex omni regionis parte ſubibitFlans pius affectꝰ flamīe/ carmen agensCarmē ab interno cordis r̄ſonare docebitGama nouū pūctis qd̓ crucis inſerit̉Cautica delectant ſi talia lector abundeSub duplici lingua cōperies alibiCrux eſt actiuis/ crux theoricis ſpeculādaSorte nec equali/ nō oculis paribꝰMarthā ſollicita ꝑs circa pl̓ima turbatDū pro parte ſua ſola maria ſedetIppi ſūt oculi lye/ claro ſed ocelloRachel amicicior cernere diua pōtUiuat ꝑte ſua q̄uis ꝯtenta ſoroꝝAlternare vices gr̄a ni dederitGr̄a qd̓ nō dat nemo feliciter audetGr̄a rara nimis mente vacare deoCorpore veſtiuit ideo ſe xp̄s vt eſſetAd diuina tibi dux via/ ſcala/ ſtatusCorde tenēs xp̄m ꝑ ſenſus carnis habereTecū crede deū/ quod ſatis ad meritūTheoricos hūilis qͦs nō dat̉ hic imitariCollaudes/ ⁊ erunt p̄mia certa tibiStringe crucis malū ſi nō potes alta tueriAd patriā ducet te ratis eccleſieSit tua theoria crucis inſpectio crebraSufficiten ſanguis pulliculis aquileDū crucis accubitu rex ē/ tua nardꝰ odorē
Spirat/ ſi fueris plantula/ parua/ calensImpoſitas laudes priꝰ ⁊ deuotius implePrecipuū ratio vult opus eſſe deiIcut es ad pr̄es nr̄os mirabil̓ almeSint ip̄i nobis dep̄cor auxilioChriſte kalēdariū vocat ad pr̄eſ mēorādoſEccleſie/ quoꝝ vita precesqꝫ iuuantPrimo recōcilians ſeries iocūda dierūAduentus dn̄i ꝑcelebris coliturAduētꝰ duo ſūt xp̄i/ primꝰ cruce vilisIn maieſtate crede ſed alter eritHos iudea/ rudis qꝛ nō intelligit erratMeſſie regnū corporeū reputansXp̄icolas dic cōſil̓es/ qui temporis huiusQuicqͥd in ore ſonēt ꝓſpera corde petuntDiuitias/ ſi delicias/ ſi preſtet honoresThriſtus honorat̉/ conditioue foriDeſeritur finis igitur quia ſpūalisIn xp̄i cultu murmura crebra tonantEcce tot ānis iam colo xp̄m/ lāgueo pauꝑMeſtꝰ/ inops/ gaudet ꝑfida gens opibusSurgere de tenebris hortat̉ epl̓a pauliHec auguſtino verſio mira fuitDuenis andrea decor ⁊ vir ꝟſus īanaCui crucifixꝰ amor cui cruce vita veītFortꝭ amor crucꝭ ē/ ſuꝑans mortē qꝛ viuūDe cruce deponi fortis amor vetuitTeſtis ad extremū lux emicat ⁊ tua vox ēIam dominū video qui vocat ad patriaꝫ¶ Primꝰ vt inſtituit aīaꝫ/ corpꝰ dedit aptūCorpus peccati fit modo carcer eiRem ſed nō cāꝫ vidit plato ſiue poeteEmendanda tn̄ corpora nō capiuntAccipiūt ſancti velut andreas/ cupiumCorporibꝰ ſolui/ reſtituenda ſciuntEligit electū gratis deus/ attn̄ ipſiTradit̉ electo gloria pro meritisElectis igit̉ nō eſt operatio fruſtraPar vice cōuerſa dicito de reprobisMirādas hoīm facies ſuꝑ aſtraqꝫ t̓raꝫDemon ait xp̄m corruit ad reliquūOrat vt andreas nicolaꝰ luxurioſusSobrius ⁊ caſtus ſaluus ⁊ efficit̉Mnia ſūt ſcripta ſpeꝫ ꝯſolātia nr̄am☞ Eſt ſolamē in hoc themate theologūSpem faciat ſūmā tua deſperatio ſummaIn ſe qui ſperat eſt maledictus homoConiūgenda tn̄ operatio mira videt̉Hec ſententia ſed gr̄a firmat opusActu peccati coagit deus/ ⁊ ſinit eſſeCulpā/ mox ora tollat vtrūqꝫ deusTollat/ ſi deſit actus/ ſi nō ſinet eſſeCulpam/ teqꝫ ſtatim gr̄a ſanctifi
ab. 3.
L
an ſe
N
M.