Abſtrahat ergo ſagax a fantaſmatibꝰ almāUim mentis/ puro lumine ſe recreetSed quā difficile ē/ quā raꝝ/ nec venit vlliGratia ni fuerit deſuꝑ irradiansQua duce p̄ſumat cor ſurſum poſſe leuariEt quadā lucis ſe regione frui.Semꝑ ſuſpecta ſit quātūqꝫ ſalubrisPaſſio credat̉ quē retinere nequisNāqꝫ p̄ire ſuā que ductrix eſt rationēGeſtit ⁊ effrene ſe rapit abſqꝫ modoNō ſecus indomitū vidi geſtire caballūSic ſtimulis acti taurus aper furiuntPaſſio iudiciū variat. ꝓut ebrietatemNon vno faciunt fumida vina modoHic ſilet. hic loqͥt̉ furit hic. ridet pius illeHic vigil hic ſtertit/ fit ratione nihilCoria celſa deo vob̓ vir ⁊ o ml̓r pax.Que vos conciliet ſemꝑ amore pari.Qui mores hoīm/ qͦs ſecū ſexus vterqꝫFert/ ꝯferre cupit/ ſcandala p̄caueatNam generare ſolet odiū collatio talisLaudet̉ potius fedus amicicieMutuo ſe refouent artus in corꝑe veroHumanus ſic ſe ſexus vterqꝫ iuuetCōſona mēbra ſibi nō vllū corꝑe ſciſma ēNō oculus manui dicit inepta mihi esEſt hoīm ſpēs eadem / ſit femīa/ ſit masSunt aīe ſil̓es que ratione vigentCōditor vnꝰ eis plaſmator ſiue creatorPar ⁊ origo dedit nobilitate fruiMateries ſil̓is/ claudunt̉ morte pariliIdem finis eis primo ſtatutus eratCrimīa nemo libēs ſua credito vult r̄citariCum ſoleat laude quiſqꝫ tumere ſuaDixeris ergo frequēs qd̓ ſexū poſſit vtrūqꝫNexu iocundo conciliare ſibihortare/ colāt ⁊ amēt ſe ſexꝰ vterqꝫ.Preueniāt gratis iugiter obſequijs.Si vitā inſpicias hoīm/ ſi deniqꝫ moresNemo caret vicijs iunior aut ſeniorO tandē maior parcas inſane minoriNon alios dānet quē mage culpa ligatOmnes nōne ſil̓ eadē dānatio ſtringitOmnes peccati perdita maſſa ſumusQuiſquis ſaluat̉ hunc ſaluat gr̄a ſolaGratuiti doni eſt gloria/ nulla tibiNos fecit dn̄s/ nos deſtructosqꝫ refecitSunt ⁊ apud dominū femīa virqꝫ pares:Nūquid vita mares ſolos eterna beabitHec ne ſalus cuneo femīeo dabiturQui ſexū culpat muliebrē ſiue virilemCulpat cū puero te pia virgo tuoMatribꝰ ⁊ pratribꝰ proprijs cōuicia dicit
Sanctos ⁊ ſanctas conſpuit improbiter.Uir bonꝰ eſto memor ꝙ ſit tibi feīa ꝯſorsInqꝫ tibi gratū ſit data ſubſidiūIr qͥ fortior es quāto robuſtior inteEt pallet valido mens tua iudicioFemīa ſi variū cor habet mutabile ſemperPlus indulge ſibi / plus miſerere piusTu dux/ tu rector caput es r̄ge ꝯſule nutriDilige conſerua xp̄s vt eccleſiamScādala ſꝫ dices p̄bet mihi femīa crebroBlandicijs rixis cultibꝰ illecebrisCōſentire caue/ tibi nil affirmo nocebuntHoc tua/ ſi p̄ces nō ſua culpa facitQuid ꝙ res oīs laqueꝰ culpe fit iniquisOmnis nō ideo res odienda bonisCultu ſi nimio mulieruꝫ ſexus oberratPonat noſtra viri prouida cura modūEuā debuerat adā rep̄hendere ſed dūConſentit/ propriū plectit̉ ob viciūFemīa ſis ſubiecta viro/ caput eſt/ ſibi pareLaus ſua laus tua ſit gloria/ fama decꝰProbra mal̓ dicta bōa ſis ſcito tua laus ſt̓Nam virtutis honor dedecus eſt vicijOn nocꝫ īnocuis īfamia feda nocētū¶ Ante tribunalonꝰ quiſqꝫ feret ꝓpriuꝫFemina cū tibi ſit pudor ⁊ deuotio cordisFlebilis ⁊ mollis vtere dote tuaCerne ꝙ omnipotēs ꝑ ſexū fortia fregitSepe tuū/ tribuens martirij brauiūErgo ꝓbas conare ſeqͥ vos fortia fortesExercete mares laus ſit vtriqꝫ ſuaSit vobis ī amore bono nexꝰ/ cor ⁊ vnūUna ꝓut ſpēs/ finis ⁊ vnicus eſtSpūs ānexas tres vires tres qͣſi ſponſusAncillā ſociā/ ſuſcipit ⁊ dominamEſt ancilla caro/ ratio qͦꝫ libera ſed mensEſt dominās grauidat ſolꝰ eam dominusArtes fuſca petit ſeruiles fulgida francas/Deica vult ſoli ſola vacare deoSpūs eſt ſeruꝰ/ liber/ dn̄s/ ꝓut his ſeArbitrio ꝓprio plus veminꝰ ſubicitCōſona ſi fuerit microcoſmo cōpl̓a t̓plexNil macrocoſmo pulchrius aſpiciesT ſanctū nomē eius cuiꝰ? niſi ſanctiSanctoꝝ ſanctos vt ſuperas aliosSanctꝰ ſanctoꝝ vult ſanctuꝫ ſanctificariNomē vt orando prima petitio datEſt natura capax rationis/ cetera clarisDotibꝰ excellens / que memīt ſcit amatProuida cura pr̄is homī ſpēaliter aptamOrandi formā iuſſit ⁊ inſtituitHic bōa q̄ cupiat/ mala q̄ fugiat nūerant̉Mentis ⁊ interpres lingua deū rogitet
P.
R
.O