Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Carme ſuper. magnificat.

Qui pater es noſter in celis/ ſanctificet̉Abba tuū nomen ſanctificare potensAdueniat regnūqꝫ tuū/ fiatqꝫ voluntasIn terra / ſicut celicus ordo facitPanē hodie noſtrū da nobis quotidianūEt ſuꝑ ens/ triplex qui datur ſatiatDebita dimitte nobis dimittimꝰ vt nosHis quoꝝ nobis debita noxia ſuntNe nos inducas vt nos tētatio ledatGratia ſed tua nos liberet abſqꝫ maloIra dei pietas oīs pietatis origo Ex nihilo miſeris ſe dedit eſſe patrē.Filius es iam de terra/ celicus eſtoCeleſti caueas degener eſſe patriAdde frater dici dignat̉/ et eſſeProximus ſocius factus homo voluitYmmo mīſter ait ego ſum/ ꝯditioneSeruili/ pietas vnica flexit eumAmpliꝰ adijciā qd̓ crede tamē/ qꝛ ſponſuꝫTradit ſe menti deigenāqꝫ facitFilius ergo tuꝰ deus/ o dignatio qualisFactus verbigena/ magnifica dominūNoſter paruulꝰ es natus nob̓/ datus idemFilius/ et nomen emanuel propriū.Factus es nobis vltro ſapīa/ iuſtusSanctificans/ redimens/ vitaqꝫ vera viaQui ſolꝰ ꝓprie es/ ex quo quē fit/ ī quoQuodlibet es forma/ finis/ efficiensHinc vnū verū/ bonitas/ ſpēs/ modꝰ ordoPondus/ mēſura/ ꝓuenit numerusN celis hītas/ celū celi ſimul ip̄mCelū celoꝝ dixeris ex proprijsUel celis ideo qꝛ te celas/ tenebrasqꝫPonis latebras/ cui locus eſt nebulaHec caligo quid eſt tibi ẜmo myſticꝰ edetQuē docuit paulus/ crede dionyſioScribimꝰ legīꝰ/ loqͥmur qͦꝫ pl̓ima/ ſꝫ qͥdOmnia ſunt ſi ſpūs introducetMultis hos celos deuotio fecit apertos/Dixit vterqꝫ iohan celica viſa ſibi¶Prologꝰ hactēꝰ orādo nos fecerit aptosAttentos dociles/ queqꝫ petenda ſequiAbba tuū nomen oramus ſanctificeturSanctū ſanctificans ſanctificare decetNomē noticiaꝫ quaſi notamē vocitamusEſt vnū nomen omnimodūqꝫ deoSanctificantē nos decet illū ſanctificemꝰredulo queramus noīa noſſe deiHeologia t̓plex nūerat̉ miſtica traditSolꝰ ſe ſcit exuperante graduAt ſymbolicā trāfferre in quodqꝫ creatūFas eſt/ ſummo noīa ferre deoUilia dum tranſfers aures offendere noli

Simplas atqͣꝫ pias/ vera licet tua ſintEx ꝑfectis propria conſtat theologiaNil imꝑfectum nominibꝰ reſonatOīa tollit myſtica ſūmo/ datqꝫ ſecundaNoīa cuncta deo/ terna ſtat in proprijsPrima deū celat in ſe volatqꝫ ſecundaSymbolicis retinet terna velut mediumTertia nāqꝫ parit conceptus interioresAbſtractos/ primo principio propriosActus ꝑfectꝰ/ primꝰ/ purꝰ qd̓ eſt ensEternū verū/ ſimpliciterqꝫ bonūUtit̉ in patria conceptibꝰ intuitiuisQuos nude viſus imprimit ip̄e deusFinge deꝰ retrahat ſe/ ceſſat intuitiuaUiſio/ nanqꝫ deus ſolus erit ſpēsDueīat regnū qꝛ ſi primitꝰ ad nosUenerit ad regnū nitimur in vacuū.Intra nos regnū ih̓s eſſe dei manifeſtatErgo ſuū regnū rex regat vt propriumLigna petūt regē nec ficus vitis oliuaConſentire volunt/ nam ſua ſufficiuntSolus in aſſenſum ſe rānus inutilis iſtisDeuouet vt regnet deuorat ignis eaFabula ſpectat ꝓpriū ſꝑnere regnūSuſtinet interius/ exteriora petensFiat velle tuuꝫ dices cōſentit optatCōgratulat̉/ amat cōplacet/ atqꝫ fauet.Electiuus amor ſe ꝯformare ſup̄moUelle tenet̉ ei/ dum ſatis innotuitSi iubet aūt ꝓhibet ſed cōſilij/ monitiqꝫAc de ꝑmiſſis non eadem ratioNemo dei tētet fieri murmure iudexCur mala ꝑmittit res aliasqꝫ facit pctā ſinit vult ea ſed vetat/ oditQuāuis remouet/ punit at illa tamēIat ꝓgreſſuꝫ deſignat/ an creatuꝫDicendo fiat/ protulit ip̄e deusCorporei motꝰ terrā ſi reſpicis hi ſuntRectus obliquus/ circulus eſt reliquus.Spūuꝫ motus ita triplex/ orbicularisRectus obliquus/ pro medio deus eſtCirculꝰ eſt ſimplex rectꝰ ſe duplat vt altuꝫTentꝝ qd̓ deꝰ eſt ꝓximat aut refugitTerminꝰ obliqͦ qͣdruplex/ nāqꝫ ſiniſtrꝭNūc gradit̉ dextris/ ante retro ve petit reſoluta manet cāe mens v̓tice primeEgrediens nuſqͣꝫ girus ibi ſuus eſtProgrediens ratio motus ſe diuidit in ſexQuatuor obliquus/ rectus hꝫ biuiosCōſtās pͥma ſuo mēs cētro ꝓuida vis eſtDa fatum aūt caſus fortuitos reliquisCaſus vitabis te celo fixeris altoUelle tuū terris ſit quaſi celicolis

Sꝫ

T.