Carme. ſuper. magnificat.
Prime libertas cauſe determīat omnesEffectus/ proprio vult vt in arbitrioPh̓us ſi libertatē denegat iſtamAut nihil aut fiet omne potens fieriEcce gradꝰ ſil̓es nūero ſiue poſſibiles ſuntQuilibet vt fiat hic fit ⁊ ille nihilUdicio res ſolerti penſata/ docebitOīa ꝙ primi termināt arbitra visNon tn̄ arbitrij libertas vlla creatiTollit̉ auget̉ ⁊ viget inde magisCur ita vult ita nāqꝫ deꝰ qͥ cūcta mīſtratCondita vult ꝓprijs ⁊ ſinit ire modisNaturalis vis quā reſpicit ordo ſecūdusContingenter agit ſi deus inſpicit̉Sed manet arbitrio dupla ꝯtingētia nr̄oOdine ſub duplici ſic patet imparitasImpius eſt error dicens ꝓdire neceſſeOmnia ſub primo ſi referant̉ eiRes hꝫ inſtanti ſolo quecūqꝫ neceſſeSi vult nāqꝫ deus/ q̄qꝫ repente peritTolle deū facere qͥcqͣꝫ mala nulla manebūtNon tn̄ idcirco vult deus eſſe malaCur ita? nā ꝓpriam vult appellat rationeꝫNemo malū vellet ſub ratione maliSermo pias igit̉ ledens aures reprobet̉Qd̓ peus actor vult crimīa. ꝓbra. nefasPiritꝰ exultauit aīs meꝰ alma ſuꝑboſMente ſui cordis ad nihilū redigēsSpūs ⁊ mēs ſunt eſſentia/ ponimus/ vnaIn nobis animaꝫ conſociamus eisFit tn̄ a ſermone dei/ paulo referenteHas inter vires ſectio mira nimisSpūs atqꝫ aīa qua ſunt ratione ſecatiLucida nōnulli ſcripta dedere ſuaAt ſi diuidit̉ vel quomō ſpūs ⁊ mensSermo rarior eſt/ vtiqꝫ diuiditurQualiter aſtruit̉ rationis portio duplexNon re diſtincta ſed magis officioMētis amor deꝰ eſt ſolus/ ſed ſpūs omneReſpicit obiectuꝫ quo bene diligimusMētis imago deū ꝓſpectat vt vnica ſolūSpūs obiecta plurima reſpicietSemꝑ in arce manet ſyon mens ſpūs oēꝫHieruſalem quaſi rex regulat atqꝫ regitMenti lectulꝰ eſt ſponſi locꝰ vnicus omniTriclinio mentis ſpūs imperitatPūs ē mēti dux ⁊ rector/ vice ſponſiQuā fecundare gr̄a ſola poteſtNāqꝫ vtero mētis dū ſpūs aduenit almusSup̄mi virtus ſemet obūbrat eiNaſcit̉ hinc ſanctū dn̄i qd̓ gr̄a gignitCōcipit illud mens parturit atqꝫ paritUerbigene menti dux ſpūs addit̉/ eius
Dū ꝑegrinat̉ ducit̉ arbitrioUirgo maria ioſeph nōte gͣuidauit erat virAttn̄ ille tuus/ cōtinuusqꝫ comesCū puero mr̄eꝫ fidus deducit alebatSpōte labore ſuo ſedulitate piaSpūs haud alit̓ menti datꝰ/ impiꝰ ⁊ truxEſt ſi nō dn̄o paret ⁊ obſequit̉Impietas quāta eſt ſeductor de duce ſi fitMentis ſi fetū ſuffocat aut perimitEuenit hͦ operū quotiēs alimēta bonorūDetrahit/ aut gladio crimīs vltro feritAt ſi peniteat ꝯſurgit cum puero mensRurſus ⁊ ad patriā fas erit ire ſuamIb̓tate viget hō duplice prīa coheret¶ ¶ Fini/ que nūqͣꝫ tota perire poteſtLibera vis hec ē/ q̄ nō deliberat/ eſt visArbitra cui flecti ſemꝑ vtrimqꝫ dat̉Cōplaciti primā nos dicimꝰ altera nomēAcontingenti ſumit ⁊ officiuꝫPollet vtraqꝫ deꝰ ꝑ primaꝫ ſpirat ad intraAltera diſponit cuncta ſuis vicibꝰPrima neceſſariū nō aufert altera veroContingenter agit ꝓſpiciens mediaArbitra vis/ lune ſimilis/ mutabilis indeObuia fit prime noxia crimibꝰSi duo ꝯcordent vir ⁊ vxor/ ſpūs ⁊ meusPromiſit/ faciet xp̄s erit medioNō duo iā vel tres incōnexi/ ſed in vnūCor ſimul atqꝫ aīam fortis amor rapietGratuitꝰ cū natiuo iūgent̉ amoresFinis principio/ qtūs alpha ſit coMens ꝯuerſa/ mens pr̄es/ dux v̓ginitatꝭAlme mee/ dicens/ oſcula ſancta feretRbitra vis ſi ſpiritui ꝓpriet̉ ad ipſumOīs culpa redit/ noxa. ſcelus. viciumScilicet omittit vel ꝯmittit qꝛ mentiDiſſonat intente ſemꝑ amare deumMordet eo vermis damnatos arbitra qn̄Uis refugit qd̓ amās libera vis memītHāc deus īpreſſit menti cū viribꝰ eiusIndelibiliter dū manet ens ꝓpriūLibera vis nūqͣꝫ niſi ſit ſil̓ arbitra peccatDote quidem tali pollet imago deiUult natura deꝰ/ vult inclinatio rectaSpūs vt mentē ducat in alta ſuaꝫSpūs arbit̓ ē/ mēs libera/ collige paucisInter eas vires ſectio qualis eritSpūs arbiter eſt vires aīe ſuꝑ omnesQualis contingit ſub ratione regiEſt penes arbitriū queuis oꝑatio laudisUel vicij/ rebus vtitur aut fruiturArbitriū tuleris nihil ē peccabile/ nullumDemeritū cuiqͣꝫ ꝓuenit/ aut meritum
I
G.