Cōplacuit ꝑ eā vacue monimenta ſenecteUtile cū dulci conſociando dareOcia prudēter vitās hermicola quidaꝫIn plectis oꝑans fine cremabat easExēplo ꝯſolor in hͦ/ ſi nullo manerētPoſterius ſtudij ſcripta labore meiProfuerint ſi nō alijs obliuia viteDeſte dāt aīm dū meditādo replentQui loquit̉ linguis/ neqꝫ intelligit̉ illūPrecipis vt cantet/ paule/ deo ſibiqꝫErgo tecū habitās cane muſis ludeqꝫ tecūGr̄a quāta/ deo poſſe canendo moriUmane finis nature nos docet aptꝰQuis modꝰ ⁊ nr̄is ordo ratꝰ ſtudijsPh̓ia. fides. cū quāuis religioneCōueniūt ꝙ hō ſit ratione vigensRurſus ſola bonū ratio ꝯcernit honeſtuꝫBruta ſuꝑ/ finis ſolus ei deus eſtFinis diſpariter brutis. qm̄ memīſſePoſſeqꝫ noſſe deū quin ⁊ amare datum eſtSumit̉ ex iſtis veraciter eſſe beatosUerbū qui capiūt ⁊ retinent dn̄iTalibꝰ optima pars cedit/ q̄ cogitat vniPoſtpoſitis curis/ ſcire vacare deoContēplatiuos ideo laudare beatosAuſus ariſtoteles conſonus eſt fideiMulta tn̄ variat ſed in hͦ ꝯcordat vt etasUltima diuīo dedita ſit ſtudioNon niſi poſt artes mores/ ⁊ ph̓iamOcia concedit poſſe beata ſequiXp̄icolas quāto leuius citiusqꝫ beatosIn ꝯmune facit ſpes amor atqꝫ fidesHeologia quidē pariter cū ph̓iaMores nō deſint/ altius erudiuntSit ꝓcul atra comes cui mos īflare ſciēteſScire tumere facit/ teſtis apl̓us eſtContēplatiuos ratio demōſtrat amicosEſſe dei/ quibꝰ ⁊ paucula ſufficiūtSignat amiciciā/ ꝑquirere ꝯditionesDilecti/ de quo cogitat ⁊ loquit̉Hoc ꝯtēplator/ p̄ſertim theologizansNōne docēdo facit? vel meditando ſilens;Uiuit contētus p̄ſentibꝰ anterioraPoſthabitis alijs vnica cura ſequiNō rixas hoīm/ belloꝝ ſiue tumultusAudit ad hec ſurdus/ mutus in ore ſuoSumit ī exēplū loth qͥ ꝓut aduena iudexTam ſceleratoꝝ nō fuit in ſodomisTrāſiliens iditū cur ſe miſceret iniquisQui foris eſſe volūt/ cur ſibi ſit nocuusAltior eſt mūdo/ curas qͥ deſerit omnesQuē ſuſcepta nihil pb̓lica cura p̄mit¶ Agnificās xp̄m bn̄ plebs ait oīa fecit
Nam que fecit erāt omnia valde bonaFirma fides niſi ſit diue pietatis amatrixIugiter inquirens irrequietus erisIlla vel illa deus cur fecit? q̄ſtio curisPlena nimis/ plenū ſciueris oſa notatOſum cur iūgas/ cur oſus erit vicioſusScrutator rerū quas agit om̄ipotensQuerat ⁊ inquirat nō inueniet rationēIpſe quidem fecit omnia que voluitOrdo duplex rebꝰ nā primꝰ reſpicit vnumQui creat eſt mediū finis ⁊ initiūEternus/ nulli mixtus qͣꝫuis ſit vbiqꝫPn̄s eſſe ſuuꝫ poſſe vel influereAlter ineſt rebꝰ inter ſe viuidus ordoCertis qui numeris mutuo nectit easPrimū ꝯtēplās nullā prorſus rationēDic niſi ꝙ fecit omnia que voluitIuſticie radix eſt velle ſuū prior vllaQuerit̉; errat̉. quid prius initio¶ A diuina caret recta ratōne volūtasNon caret ip̄a ſibi ſufficiens ratioPrimipotēs faciat qd̓ vult qͥd iuſtꝰ vllū eſtLibertas aliter quomō cedet eiSit ſtatꝰ in primo/ ſi nō/ vbi conſtitueturDiſpoſitis rebꝰ ordo ſecundus ineſtInuenies iſtic cōnexas mutuo cauſasUt cur ex rebꝰ ꝓueniant alieHoc natura facit/ q̄ vis eſt inſita rebꝰQue rem ꝯſil̓em procreat ex ſil̓iPh̓is ſtudiū talis fuit ordo ſecūdusEx hoc ad primū ſcandere cura fuitTheologis qꝛ mox ſolū ſublime fides datSe priꝰ his ſtatuūt/ infima deinde perūtArdua diſparitas/ felix qui ſemꝑ in altoNixus principio iudicat in reliquisActio baſſa petit ſed ꝯtemplatio finiIugiter intendens/ dirigit huc oculosInde qͥeta manet/ torq̄t nihil ordo ſcd̓usScit qm̄ primo cōſonat/ optimꝰ eſtSſe gradꝰ reꝝ varios cogͦſcit/ ⁊ aptoCūcta loco poſita qͥcqͥd iniquꝰ agatOrdo ſcd̓us hꝫ mala plurima. ſed tn̄ illaSolis noxia ſunt/ iure volente/ malisSis bonꝰ innitēs prīo bona ſūt tibi ꝓrſusOmnia nilqꝫ tuo deerit in obſequio¶ Exclamabis ad hec qͦ pacto qua ratōneEſſe bonꝰ valeo ni deus hoc dederitNō potes affirmo. qͣre ſis ſubditus illiAtqꝫ tuā minime iuſticiā ſtatuasEſt tn̄ orandū/ bn̄ viuendū/ medijs lexQue iubet inſtandū/ nec potes abſqꝫ deoMurmura nō reſonēt hoīm da q̄ſo ſaluteſIp̄e deo ſoli/ qui creat ⁊ recreat
D
C
E