Tractatus. vndecimus.
theologis remittat̉. Ad rem nrām venientes dicamꝰ ꝙ vita dei ī ſe nec ſolitaria necſocialis/ tal̓r exiſtimāda eſt/ qͣliter rōnabilibus ꝯuenit creaturiſ. Itaqꝫ ſi ſingulareꝫdiuine nat̉e ſpectes vnitatē. nil minꝰ ſociale vel gregale. nil plus ſolitariū vel ſegregatū ⁊ ſolū reꝑies. Si ꝟo ꝯuerteris oculos fide purgatos ad comuoicationē diuine eēntie/ q̄ nō in vno abſoluto ſuppoſito ſiſtit/ ſed fluit (vt ita loqͣmur) pullulataut germīat a pr̄e. ẜm Dioniſiū hn̄s triaſuppoſita relatiue diſtincta. ⁊ hoc ex īmēſitate bonitatis ſue. Nihil minꝰ ſolū aut ſolitariū iudicabis. Sic loqͥtur venerabil̓richardus. ſic alij theologi volentes deducere phiſica rōne/ trinitatē in diuīs. ex immenſa bonitate q̄ ipſiꝰ diffuſiua eſt. nedūpunctualit̓. vt in creaturis ſꝫ īmenſe. Tūrōne iocūditatis. qꝛ nulliꝰ rei ſine ſocio iocunda ē poſſeſſio. Tum rōne felicitatis/ etex talibꝰ indicijs ex qͥbus ſocietas ponat̉ īdiuīs/ ſic ⁊ trinitas. Eſt tn̄ hec ſocietas/diſtans nimis a ſocietate creaturaꝝ. quequālibet aſſociate viuāt nō efficiūtur necſūt vnū ꝑ eēntiā. qͣꝫuis bn̄ dicant̉ cor vnū⁊ aīa vna. vnꝰ ſpūs. ꝑ grāꝫ ⁊ ꝯcordiā volūtatū. ¶ Colligas exp̄miſſis licebit corrollariū pulcercerrimū de vita qͣlibet creat̉erōalis. vtendo deinceps rōnali prout extendit̉ ad intellectuale. ſit hoc in angelisſit in homīe. pro breuitate ẜmōis. ¶ Diſcipulus. Aſto cupidus audire ſi quid afferas noui ¶ Ogr̄. Audi ⁊ vide ꝙ om̄isvita creature rōnalis. tanto ꝑfectior ē. qͣnto magis ꝑticipauerit de vtraqꝫ diuīa vita. ſocial̓i ſcꝫ et ſolitaria. ¶ Diſcipulus.Quō fiet iſtud. cū ſociale ⁊ ſolitariū/ ꝯtrarias hn̄t rōnes. ¶ Mgr̄. Anīe ſunt rōnescontrarie: ſi reſpectꝰ ad v̓aria fiet. Alioqͥnvnica dei vita nō eſſet ꝑiter ſocial̓ ⁊ ſolitaria. cꝰ oppoſitū mōſtrauimꝰ. quā inſequivitā. tota laus. tota gl̓a. tota ꝑfectio iureputat̉. rōnalis create ¶ Diſci. Quid ꝯcludere rurſus poſſis cōijcio. ſꝫ aꝑtius ediſſere ¶ Mgr̄. Poſt xp̄m/ vita btīſſime marie fuit excellentiſſime ſocialis ⁊ ſolitariadū viueret. et nūc ſocietatē cherubi ⁊ ſeraphin oēmqꝫ angelicā vitaꝫ exuꝑat gl̓oſaCōiungit̉ vna ſola ꝑfecta pulcra colūbaamica. ſponſa. ſoror ⁊ mr̄. vnico ſponſo ſuoet filio dicēs ex ſnīa. Dilectus meꝰ mihi ⁊ego illi. Inueīt eū qͣſi foris ſuꝑ oēm creaturā in eternitatis ſolitudine. in deſertisſeculoꝝ. queꝫ deoſculat̉ toto cordis ⁊ oris
affectu dicens. Et iā me nēo deſpiciet. ecce ſolitariā. ¶ Diſcipulꝰ. Porro de iohanne qͥd diceres? quid de tot ſecularits ī vita pn̄ti tā viris qͣꝫ femīs Marie magdalene. maria egyptiaca. ⁊ ſincletice. quid p̄terea de retinentibꝰ vitam ſocialem Quidde mutua collatiōe duplicis hꝰ vite ſocial̓et ſolitarie. ¶ Mgr̄. Dixi iam ſi retines.nec grauat repetere. ꝙ oīs vita creat̉e rōnalis ſit in via. ſit in patria. ſit ſocialis. ſitſolitaria. ꝑfectior eſt tāto. qͣnto magis ꝑticeps eſt diuīe vite. quā ſup̄me ſolitariādeduximꝰ ⁊ ſocialē ſuo mō. ¶ Diſcip̄. Quarōne fit hec ꝑticipatio: ¶ Mgr̄. Nempe ꝑvnitatē gr̄e; q̄ reddit deiforme eēntiā creature rōnalis in ſe/ ⁊ cū deo vnā facit. ſic etin multiplicitate potentiaꝝ aſſociatio virtutū theologicaꝝ ⁊ moraliū/ cū donis ⁊ beatitudinibꝰ ⁊ fructibꝰ ⁊ oꝑatōibꝰ inde ſeq̄ntibus. ⁊ pulcerrimā intꝰ ſocietatē ꝯſtituētibus in viatoribꝰ. ſꝫ pulcriꝰ ⁊ ꝓportionabiliter excellentiꝰ in btīs. Longa eſſet ſedfacilis adaptatō ad ꝓpria ſil̓ ⁊ appropriatadiuine vnitatis ⁊ trinitatis ꝑſonaꝝ reſpectu vnitatis eſſentie rōnalis. cū trinitatepotentiaꝝ imaginis. necnō cū viribꝰ ſibi inſitis ꝑ naturā vt ita fas ſit dicere ſuꝑnaturale. Uetus ē diſtinctio de natura naturāte q̄ eſt d̓s. ⁊ de natura naturata quaꝫindidit creat̉is. ¶ Diſci. Cōſentio q̄ loq̄xis de vita bonoꝝ. ſed reproboꝝ vitā qͣlemdicis ſolitariā an̄ ſocialē ¶ Mgr̄. Ego ꝟoneqꝫ ſolitariā neqꝫ ſociāle appellabo. vtpote. que vita nō eſt ſꝫ mors horrida/ mōſtꝝhorrendū. peccator ingēs ē. qͥ ſecū diſſidetqui cōuenit nulli. qͥ diſſipat ⁊ ſoluit̉ curiset ſceleribꝰ. facinoribꝰ ⁊ flagicijs inceſſanter. ſine mō. ſine ordine. ſiue pondere mēſura ve ſubſiſtens. ſe odit in ſe. in ſe ſeuitmalus oībuſ. peſſimꝰ ſibi. ⁊ eo infelicius qͦdeterioribꝰ pctīs fuerit obnoxius/ a prīopctōre vſqꝫ ad vltimū. ¶ Diſci. Terribile eſt qd̓ loq̄ris. ſolitaria hn̄t vitā qͦs oꝑacomitant̉ ⁊ rodunt. neqꝫ ſociales appellandi ſunt/ qͥ nec ſibimet federant̉. agitati p̄cipites. vbi nullꝰ ordo ſꝫ ſempr̄nꝰ borror īhabitat. ¶ Mgr̄. Atuero vulgus indoctūveritates iſtas/ ex abditis philoſophie ettheologie penetralibꝰ erutas/ forte n̄ capiet. forte tanta mala q̄ tolerat/ paceꝫ appellabit/ ſi ad tꝑs gaudeat de impunitate nequicie. ſi abudat diuitijs. ſi vlouptatibꝰefffuat. maxīe ſi ſibi fuerint fliij ſic nouelle plātatōes aiuuētute ſua. ſi filie ꝯpoſite
.ẜ