Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super magnificat.

deū. Damaſus. Per hoc intelligi cām formalē ſeu drn̄tiā a vita ſociali Cām inſuꝑfinalē vite ſolitarie. cuiuſcūqꝫ; ſꝫ laudabil̓ aſſignamꝰ ꝓpter deū. deus/ gr̄a ſui eſtſiuepter ſeip̄m. tanqͣꝫ liber nobil̓ in ſup̄mo Ceteꝝ. nat̉a q̄libe t (p̄ẜtim rōnalis)quedā ī ſe d̓r vita prīa. ſi nihil etiā actualiter ratiocinaret̉ vel intelligeret. actufecto. neqꝫ ſil̓r vellet̉ cui vite. attri buitur ꝓprie ſolitariū vel ſociale. ſed vite d̓rvita ſcd̓a ꝓueniēs ꝓfluēs aut emanansab hac vita ma. Hec āt d̓r oꝑatio vitalis. elicita ſeu ꝓducta a re ē vitā prima.vt aīma rōnalis. vl̓ hꝫ vita primā vt.Sic intelligit̉ diffinitio philoſophi aīa ē actꝰ primꝰ. corꝑis phiſici. organici. vitam hn̄tis in potētia; ſupple ad vitā ſcd̓aꝫ ē vital̓ oꝑatio. Sic ītellexit idē phūspoſuit felicitaitē hoīs/ ī hītu ſolo ſtoycis. nec ī ſola ſubſtātia vel nat̉a a ponētibꝰfata. ſꝫ in optīa oꝑatiōe/ reſpectu optimiobiecti optima potētiā; optimo hītu roboratā. Sic dicebat xp̄s. Hec ē vita et̓navt cognoſcat te ſolū veꝝ deū quē miſiſtiieſum xp̄m. Loquūt̉ ad ip̄m ꝯformit̉ theologi ponentes vitā eternā ī eterna dei viſione fruitōeꝫ cōplectit̉. delectatōemqꝫſup̄ma includit. Poſtremo ſumptā dicimꝰ ex his diſtinctionē phiſicam ꝑitertheologicā de ml̓tiplici vita. Quedā eſtactiua. q̄dā ꝯtēplatīa. q̄dā mixta. Rurſusq̄dam ē bona ciuilis moral̓. quedā mala.multis modis. ob peſſimas oꝑatiōes ẜmprauos fines. ſic̄ ad ſuꝑbiā honores vanos. ſic̄ ad diuitias opes īiuſtas. ſicut advoluptates luxꝰ ſordidos. Et hec iuxtatria ſunt ī md̓o. triplicē ſibi vendicātſapīam. terrenā aīalem. diabolicā. Amplius vero diuidit̉ vita tal̓ que ē oꝑatio nature rōnal̓ vel intellectual̓. in vitā ſocialē.et in vitā ſolitariā. de pn̄s ẜmo querit.Uita ſolitaria agit̉ in multitudine. autſaltem ml̓titudīe. ſed ſeꝑatim a turba. maxime ẜm accipit. vulguſ ſeꝑaratio ſeu ſegregatō fit in locis ſol̓. vt exatiohānes puer ī deẜtis. Addit̉ ad extremum. ſegregatio ſit ꝓpter deū. ad excludendū prauā quālibet ſolitudinē. qͣlem/epycureoꝝ voluptatū aſſertores ſtoycorum ſecta/ laudabāt. ad qͣleꝫ p̄terea beſtialitas moꝝ. vel corruptio ꝯplexiōis īpellit.Diſcipulus. Elucidata ſufficienter exiſtimo diffinitōem vite ſolitarie. ſꝫ an con

ueniat deo angelis ſcire deſidero. Magiſter. Si viuūt intellectual̓r ꝓut eos viuere nulli dubitare fas eſt. viuant oportꝫaliqua vita ſolitaria aut ſociali. Et quidēde angel̓ homībꝰ ſaluatis/ ꝑſuaſum ſatꝭhabemus viuūt ſocialiter atꝫ ciuiliter.Gl̓ioſa dicta ſunt de te ciuitas dei. loqͥturꝓpheta ciuitate celeſti. Concludēs. Sic̄letantiū oīm: eſt in te habitatio. Et ī ꝓſaqͣꝫ felix iſta ciuitas. in iugis ſolēnitas.qͣꝫ iocūda curia cure ꝓrſus ē neſcia.ſonat Ariſtotelis verbū extra celū ſuntanimalia; optimā vitā ducentia. ſꝫ ſi nominat aīalia largo intelligentias velangelos. Si dicat inſuꝑ eas extra celumformal̓r. qꝛ celū formāt nec tꝑe mēſurant̉. Atuero de vita diuīa. ita ꝑſpicuū eſt ſi ſocialis fuerit eſtimāda. Obſtatphūs methaphiſicādo. ponēs deū primuꝫet ſup̄mū monarcham. extra ordinē totiꝰvniuerſi. tanqͣꝫ ſolum ſingularē vnicumprincipantē. cui nullꝰ ſociat̉ plus forteqͣꝫ ſi impoſſibile ẜm ip̄m. ſed poſſibileet verū ex poſitione fidei. deus fuiſſet abeterno ſine creatura. Hec eſt altiſſima dedei primitate ſnīa philophi ꝯſonans theologie omīa immeſitatē immutabilitatem primi entis magnificās attollens.Diſcipulꝰ. Nōne latuit phm̄/ trinitasꝑſonaꝝ diuinaꝝ in vnitate ſubſtātie. quāſi ꝯgnouiſſet. vtꝝ dixiſſꝫ deum ſolitariumvel ſolitariā in ſe gerere vitam. aut aperiqͥd theologica fides ex dictis inferret.Magiſter. Fallit aūt ꝯturbat nōnulloshn̄tes de diuinitate ſermonē/ nitūturphiſicas coaptare ꝯſideratōes/ ex creaturis ſumptas/ ad illa deo ꝯueniūt. pluſin īfinitū diſcōueniūt creaturarū ꝓprietatibꝰqͣꝫ aſſimilent̉ eis. Exempli gr̄a. Ponimus fide docti/ generatōem naturalē/ filij dei de pr̄e deo. q̄runt ſi generatio talisſit vniuoca vel eqͥuoca. Qd̓cunqꝫ dicaturinſtātie pl̓es occurrēt. Expeditior via tenetur nec vniuocā dicit generationemnec eqͥuocā. Eſt enī pluſqͣꝫ vniuoca generans cōmunicat generato. eandē quamhꝫ naturā. necdū ſpecificā ꝓut in creaturꝭſed ꝓrſus ipſam vnā. nec ſpecie nec nūerodiſtinctā. Rurſus eſt penitꝰ equiuocageneratō ex iſta radice. qͣꝫuis hēat aliqd̓ſimile in hoc actus geniti/ eſt alius ſpecie ab actu generātis. quia filiatio conuenit pr̄nitati. Sꝫ hoꝝ ſil̓ibꝰ declar

yy. 2

T.

U.