Super Magnificat.

O

reuerearis. exultās ei cū tremore dicensDn̄e deus magnificatus es vehemēter.Rurſus cū ſapiētiſſima mulieꝝ Magnificat anima mea dn̄m ¶ Diſcipulus. Cōtemplationeꝫ dic altera marie. qꝛ propoſui redire poſterius ſuꝑ iſtā de abyſſs iudicioꝝ dei. qͥ aliquos miſericorditer datfilios dei fieri. coheredes regni. alijs adinteritum derelictis. iuſto quidē ſꝫ oculto iudicio. ¶ Mgr̄. Salutāda ſepe eſt ⁊orāda mater miſericordie vita dulcedo ⁊ſpes noſtra: quatinus dei miſericordiaꝫ/non iudicium ſentiamus Etem̄ ſi quodfactum eſt in verbo vita erat quāto perfectius fuit ⁊ eſt ipſa in eodem verbo vita ꝑ quā ⁊ in qua verbum caro factum.reddidit perditis ⁊ mortuis vitaꝫ? Dulcedo ſubinde noſtra eſt. que fontem in ſeparturijt dulcedīs Spes inſuꝑ intercedendo. recōcilians ⁊ ſubleuans. nō auctoritate pͥma ſaluās. ¶ Tranſferunt̉ ob inde per ecc̄iaꝫ. illa ꝟbi preconia. ſub nomine ſapientie predicata. ꝑ ſapientē ad iſtāꝟbigenā de v̓bo ⁊ in v̓bo gl̓iantē. Ab initio inqͥt ⁊ an̄ ſecl̓a creata ſum. ꝑ predeſtinationis electiōeꝫ pre oībꝰ. In me om̄isſpes vite ⁊ ꝟ̓tutꝭ. ꝑ auxiliationē ¶ Diſci.Noui talia oīa q̄ ſapiens colligit. ⁊ mecuſepe retracto. maxīe dum natiuitatꝭ eiusſacra celebritas recolit̉. d̓ qͣ fieri poſſet cōparatio ad illius natiuitatem qui fuit hōmiſſus a deo cui nomē erat Ioh̓es. qͥ vēitin teſtimoniū vt teſtimoniuꝫ ꝑhiberet delumine ¶ Mgr̄. Alludis ſi ſciens vel inſciens neſcio ordini ꝯtextus euangelicicuius ſupra meminiſti de qͣttuor vt vnū.qd̓ opus in centum qͥnqͣginta rubricaspartitū eſt. cū aliquot rubricellis. Duꝫ eīverbi generatione ꝯtēplationē incepimꝰmarie. tu nunc traducis vt de precurſoreloquamur. ſequamur hūc ordinē ſi complacitū ita tibi fuerit. ¶ Diſci. Seq̄murq̄ſo de btō Ioh̓e qͣlis fuerit marie ꝯtēplatio/ qͣi ſcd̓a pͥncipalis/ ediſſere. ¶ Mgr̄.Cōtēplabat̉ mēs marie Ioh̓eꝫ. nūc ad literā. nūc ad tropologiā. qn̄qꝫ ꝟo ꝑ allegorie. ⁊ anagogie myſteriū ¶ Diſci. Cra palam facta eſt de Ioh̓nis nūciatione. cū p̄conijs eiꝰ. parentūqꝫ ſuoꝝ. affer aliqͥd demyſterijs. ¶ Mgr̄. Cōtemplabat̉ mariaverbū qd̓ erat in pͥncipio/ qn̄qꝫ metaphyficaliter Aſſumebat em̄ ſil̓itudinē hōis ꝑartē operātis in exteriorē materiā Confe

rebat ad pͥmū artificē deū. qui oīa que facta ſunt ꝓduxerat n̄ naturali neceſſitate.nō caſual̓r aut fortuite. ſꝫ ſpōtanee. Recēſebat aliqͦs ph̓os ita ſenſiſſe ſicut d̓t Iohānes euāgeliſta. Deus em̄ manifeſtauerat eis qm̄ inuiſibilia dei per ea que factaſunt a creatura mūdi id eſt homine intellecta ꝯſpiciūtur. Sempiterna quoqꝫ vurtus eius ⁊ dīnitas oſtēdit ordinatiſſimeꝯſtituta ſupra omnē artis excogitationē.ars vero qͥd eſt niſi recta ratio reꝝ agibilium. Ita concludebat maria metaphyſicans. oportere poni verbū ſeu logos id ēſermonē vel rationē patris. ꝑ qd̓ verbuꝫ /oīa facta ſunt. ⁊ qd̓ factum eſt erat vbiqꝫprecognitū ab hoc verbo. nō alia cognition qͣꝫ ſe ipſo qͥ deꝰ eſt. quē nullꝰ dubitat eēvitā ⁊ pͥmā vitā alioquin iā non eſſet deꝰverbum ſuum vel ydee ſue. Cuius rei abſurditatem / ipſe etiam ph̓oꝝ pͥnceps Ariſtoꝭ. ferre nō potuit. ꝯferens cum Platone. Porro noluit deus condens vniuerſa/ latere penitus immenſitateꝫ lucis ſue.dum eam fecit ſplendeſcere ꝑ creaturas.quas om̄es in ſapientie ſue luce conſtituit Omnia in ſapientia feciſti ait psͣ Fuitigitur homo miſſus a deo. qui ſpectatoreſſet omnium operum dei. quiqꝫ teſtimonium perhiberet de lumine. nō em̄ erat ille lux. ſed vt teſtimonium ꝑhiberet de lumine Erat lux vera que illuminat omnēhominē venientem in hūc mundū. quianullus illuminat̉ ad cognitioneꝫ liqͥde ⁊pͥure ⁊ ꝑſpicue veritatis / abſqꝫ pͥma luceẜm triplex genus cauſe efficientis exemplātis ⁊ finientis. Quali dono. qua gr̄a.qͣlis oro pōt eſſe maior. etiā ph̓ie teſtimonio? Erat ꝓpterea hōi miſſo a deo nomēIoh̓es. duꝫ mūdi ſpectator in ſtatu innocētie ꝯditus eſt. vt teſtimoniū ꝑhiberet d̓lumine Uidebat pͥmā lucē ꝑ ſpeculū ⁊ inſpecl̓o creaturaꝝ. nō in obſcuritate enigmatis. Uidebat ⁊ in imagine mentꝭ ſue.⁊ ꝑ eā lucidius multo qͣꝫ ꝑ veſtigium velſpeculū creature. nōdū tn̄ intuebat̉ in ſuaqͥdditate nudā lucē. Sꝫ heu hō cū in honore eſſet nō intellexit. ꝯꝑatꝰ eſt iumētisinſipiētibꝰ ⁊ ſil̓is factꝰ eſt illis Proptereatūc euenit vt lux ꝟa in mūdo eſſet ꝑ quāfactꝰ ē mūdus. Et mūdus iſte microcoſmꝰ / eū n̄ cognouit. ad quē cognoſcēdū factus erat. ¶ Diſcipulꝰ. Nihil hactenꝰ attuliſti ī hac ꝯtēplatione marie ẜm ph̓icaꝫ

H.

I