Tractatus. XI.
rationē qd̓ ſit ab hoīe vere philoſophante negādū. ſi n̄ ſit auerſus a vera luce d̓o/ꝑ tenebras pcc̄oꝝ. ſi n̄ ſit obſcuratū īſipiens cor eius. nec datꝰ in reprobū ſenſumSi deniqꝫ fuerit in eo gr̄a dei. vt meritoIoh̓es appellet̉. Atuero ſi id qd̓ ſeqͥt̉ / itapoſſit ad ꝯmodū ph̓ie flecti/ deſidero cognoſcere ſcꝫ īꝓpria vēit ⁊ ſui eū nō receperūt. qͦt qͦt āt receper̄t eū dedit eis ptātē filios d̓i fieri. hiſ qͥ credūt ī nōie eiꝰ. qͥ n̄ ex ſāguinibꝰ neqꝫ ex voluntate carnis. neqꝫ exvolūtate viri. ſꝫ ex d̓o nati ſūt Et v̓bū caro factū ē ¶ Mgr̄. Nō p̄t ad lrāꝫ expoſitio tradi niſi de incarnatōe ꝟbi. ꝑ cuiꝰ fidē/ fiūt hoīes filij dei. cuiꝰ īſuꝑ lr̄alis Iohānes p̄co fuit. vox ⁊ lucerna Cōfitet̉ hīcAugꝰ. ꝙ qͥd hēret myſterij. Et v̓buꝫ carofactū ē. nec qͥdē poterat ſuſpicari. cū de p̄cedētibꝰ aliqͥd n̄ negaret ītellegētiā ꝯcepiſſe ductū ph̓ie Erat nēpe platōis īſtitutꝰ ⁊pithagore diſciplinis Attn̄ ſine p̄iudiciolr̄e videamꝰ ſi v̓bū d̓i poſſit dici ī ꝓpria veniſſe / ꝑ īfuſionē lūis vultꝰ ſui ſuꝑ faciēm̄tis hūane. imo ꝑ quādā ex vtero m̄tꝭ īcorporationem ſui. Oīs itaqꝫ res quantūcūqꝫ ſubtilis ſit. īcorporeeqꝫ nat̉e / ſi ꝯparat̉ad ſimplicitatē pͥme lucꝭ / corporea iudicatur. materialis īſuꝑ. qꝛ potētialis eſt atqꝫmutabilis. ⁊ n̄ purꝰ actꝰ Dū gͦ pͥma lux influit ⁊ illabit̉ ī portōeꝫ rōis ſuꝑiorē/ qͣꝫ dicimꝰ apicē m̄tꝭ vl̓ ſindereſim v̓gineā. qͥdni dicamꝰ d̓i v̓bū qͦdāmō incorporatū velhoīeꝫ factū ꝓpter d̓iformē pͥncipal̓ hūaneꝑtꝭ vnionē. ꝑ quā (ſi Boecio credimꝰ) fiūt hoīes dij. Dei eteī ꝓpterea genꝰ ſumꝰ. īqͦ mouemur. viuimꝰ. ⁊ ſumꝰ. Et hītat innob̓ v̓bū ſuū vnigēitū ⁊ et̓nū plenū gr̄e ⁊ꝟitatꝭ ¶ Diſci. Nō aduertebā talis phiſicę ꝯtēplatōis applicatōꝫ. q̄ n̄ aberrat a fid̓Mgr̄. Fides plꝰ eleuat arcē m̄tꝭ vt v̓būd̓i inhabitet ꝑ fidē ī interiori hoīe vt hortat̉ apl̓s. Cōſiderās igit̉ hāc vnitiuā habitatōeꝫ Augꝰ. d̓t mariā mr̄eꝫ d̓i ꝯcepiſſepͥmo feliciꝰ deū ꝑ fidē. qͣꝫ poſteriꝰ ꝑ carnēNō eī. ſcd̓a ſine pͥma ſi ſalutē attuliſſetꝯceptio. ¶ Diſci. Utꝝ potuerit maria ſine fide vl̓ caritate fuiſſe mr̄ d̓i corꝑalis.Mgr̄. Si potētiā ordīatā ſpectes/ n̄ potuit. qm̄ deꝰ hͦ facere n̄ ordinauit. ſꝫ qͥn aliter ordinaſſe potuerit cū ſit īmēſe potētienec īplicꝫ ꝯͣdictōeꝫ ita fieri qͥs hec a deipotētia negauerit? ¶ Diſci. Sūt alie q̄ſtiones abſqꝫ nūero ſuꝑ īcarnatōis btē my
ſterio. vt puta ſi v̓bū fuiſſꝫ īcarnatū hoīepͥmo n̄ peccāte. Si pōt rō tradi ꝯuincēsCur deꝰ hō ſit. Ita eī conari videt̉ Anſelmꝰ cū alijs nōnullis. Rurſus cū oꝑa trinitatꝭ ſint indiuiſa ad extra qūo fieri potuit vt ſolꝰ filiꝰ diceret̉ incarnatꝰ. cū ſil̓ibꝰabūdātiſſīe tractatꝭ ꝑ doctores. qͦs idcirco n̄ induco ¶ Mgr̄. O quāta credis ꝑſpicacitate mes marie ꝯtēplabat̉ oīa taliaꝯferēs ī corde ſuo. qͣlia meruit exꝑiri qn̄domꝰ pudici pectorꝭ tēplū repente fit dei.qn̄ fas fuit pro ſalutatōe ſibi dici. Saluemr̄ pietatꝭ ⁊ totiꝰ trinitatꝭ nobile triclinium. ꝟbi tn̄ incarnati / ſpeciale maieſtati p̄parās hoſtpiciū. ¶ Tricliniū fuit / ꝑ fidēcaritate formatā. ſꝫ ſpeciale hoſpiciū/ perverā mr̄nitatē nedū carnis ſoliꝰ ſꝫ ⁊ mētꝭp̄parauit Intelligit̉ aūt ſpūalis mr̄nitasin aīa v̓bigena faciēte voluntatē d̓i pr̄is.q̄ ideo frater ſoror ⁊ mr̄ eſt ꝟbi dei. mr̄ virgo. filia ¶ Nūciat hāc ꝟbi ꝯceptōeꝫ ſpūſſcūs qͥ vbi vult ſpirat q̄ inſpiratio vel inſtinctꝰ interior tenet ad aīaꝫ viceꝫ āgeli. qͥgabriel eſt fortitudo dei. nā qͥd fortiꝰ/ qͥdve potētiꝰ pōt nūciari? ¶ Ceteꝝ gr̄a dei ꝑIoh̓eꝫ ẜcata p̄cedit. via p̄paras ꝟ̓bo dei.qͥ Ioh̓es ꝑ or̄oneꝫ ꝯceptꝰ eſt/ gabriele ſil̓rnūciāte Nihil eī hꝫ hō fecūditatꝭ in qͣuisportōe rōis / ſit vir vel mulier vt talis filiꝰ inde poſſit gigni. p̄cedat oportet. ⁊ p̄cedat / zacharias (dictus dn̄i ſaturitas) intemplū. poſiturꝰ incēſuꝫ deuotōis. cuiusor̄o exaudit̉. ⁊ ꝯcipit Eliſabeth (̄ eſt dn̄imemoria) filiū. cui nomē eſt Ioh̓es. Inqͦ gr̄a dei. quāqͣꝫ nullꝰ in ꝯgnatōe nat̉alivocet̉ hͦ nomīe. ¶ Porro ſi ſeq̄rꝭ allegoriam / zacharias ſacerdotiū. eliſabeth legeꝫveterē ẜcat. ex qͥbꝰ tīore frigeſcētibꝰ/ n̄ potuit ꝯcipi gr̄a d̓i Nihil em̄ ad ꝑfectū ꝑduxit lex. qͦuſqꝫ venit plenitudo tꝑis. qn̄ ſoliuſticie debuit oriri ſuꝑ terrā hūane ꝯditōis. ꝑ myſteriū incarnatōis Tūc p̄ceſſitin Ioh̓e lucifer illū ſolem qͥ ex vtero pr̄isan̄ lucifeꝝ genitꝰ eſt in die virtutis ſue inſplēdoribꝰ ſcōꝝ. ¶ Diſci. Ergo ne putandū eſt mariā nihil de p̄nūciatōe Ioh̓niscognati ſui fuiſſe lr̄aliter contēplatam?¶ Mgr̄. Imo ꝟo nec vnuꝫ iota dimiſſumeſt. nec vnꝰ apex oīm. q̄ Lucas ſcpͥſit. qͥnmaria rimaret̉. ⁊ meditando ruminaret.cōferens ad innumerabilia q̄ nos latent.neqꝫ ſcpͥtis mandari potuerunt. Itaqꝫ ſiIoh̓es fuit tanta ſollennitate nūciatus.
K.
.L