Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus. XI.

rationē qd̓ ſit ab hoīe vere philoſophante negādū. ſi ſit auerſus a vera luce d̓o/ tenebras pcc̄oꝝ. ſi ſit obſcuratū īſipiens cor eius. nec datꝰ in reprobū ſenſumSi deniqꝫ fuerit in eo gr̄a dei. vt meritoIoh̓es appellet̉. Atuero ſi id qd̓ ſeqͥt̉ / itapoſſit ad ꝯmodū ph̓ie flecti/ deſidero cognoſcere ſcꝫ īꝓpria vēit ſui receperūt. qͦt qͦt āt receper̄t dedit eis ptātē filios d̓i fieri. hiſ credūt ī nōie eiꝰ. ex ſāguinibꝰ neqꝫ ex voluntate carnis. neqꝫ exvolūtate viri. ſꝫ ex d̓o nati ſūt Et v̓bū caro factū ē Mgr̄. p̄t ad lrāꝫ expoſitio tradi niſi de incarnatōe ꝟbi. cuiꝰ fi/ fiūt hoīes filij dei. cuiꝰ īſuꝑ lr̄alis Iohānes p̄co fuit. vox lucerna Cōfitet̉ hīcAugꝰ. qͥd hēret myſterij. Et v̓buꝫ carofactū ē. nec qͥdē poterat ſuſpicari. decedētibꝰ aliqͥd negaret ītellegētiā ꝯcepiſſe ductū ph̓ie Erat nēpe platōis īſtitutꝰpithagore diſciplinis Attn̄ ſine p̄iudiciolr̄e videamꝰ ſi v̓bū d̓i poſſit dici ī ꝓpria veniſſe / īfuſionē lūis vultꝰ ſui ſuꝑ faciēm̄tis hūane. imo quādā ex vtero m̄tꝭ īcorporationem ſui. Oīs itaqꝫ res quantūcūqꝫ ſubtilis ſit. īcorporeeqꝫ nat̉e / ſi ꝯparat̉ad ſimplicitatē pͥme lucꝭ / corporea iudicatur. materialis īſuꝑ. qꝛ potētialis eſt atqꝫmutabilis. purꝰ actꝰ pͥma lux influit illabit̉ ī portōeꝫ rōis ſuꝑiorē/ qͣꝫ dicimꝰ apicē m̄tꝭ vl̓ ſindereſim v̓gineā. qͥdni dicamꝰ d̓i v̓bū qͦdāmō incorporatū velhoīeꝫ factū ꝓpter d̓iformē pͥncipal̓ hūaneꝑtꝭ vnionē. quā (ſi Boecio credimꝰ) fiūt hoīes dij. Dei eteī ꝓpterea genꝰ ſumꝰ. ī mouemur. viuimꝰ. ſumꝰ. Et hītat innob̓ v̓bū ſuū vnigēitū et̓nū plenū gr̄eꝟitatꝭ Diſci. aduertebā talis phiſi ꝯtēplatōis applicatōꝫ. aberrat a fid̓Mgr̄. Fides plꝰ eleuat arcē m̄tꝭ vt v̓būd̓i inhabitet fidē ī interiori hoīe vt hortat̉ apl̓s. Cōſiderās igit̉ hāc vnitiuā habitatōeꝫ Augꝰ. d̓t mariā mr̄eꝫ d̓i ꝯcepiſſepͥmo feliciꝰ deū fidē. qͣꝫ poſteriꝰ carnē. ſcd̓a ſine pͥma ſi ſalutē attuliſſetꝯceptio. Diſci. Utꝝ potuerit maria ſine fide vl̓ caritate fuiſſe mr̄ d̓i corꝑalis.Mgr̄. Si potētiā ordīatā ſpectes/ potuit. qm̄ deꝰ facere ordinauit. ſꝫ qͥn aliter ordinaſſe potuerit ſit īmēſe potētienec īplicꝫ ꝯͣdictōeꝫ ita fieri qͥs hec a deipotētia negauerit? Diſci. Sūt alie q̄ſtiones abſqꝫ nūero ſuꝑ īcarnatōis btē my

ſterio. vt puta ſi v̓bū fuiſſꝫ īcarnatū hoīepͥmo peccāte. Si pōt tradi ꝯuincēsCur deꝰ ſit. Ita conari videt̉ Anſelmꝰ alijs nōnullis. Rurſus oꝑa trinitatꝭ ſint indiuiſa ad extra qūo fieri potuit vt ſolꝰ filiꝰ diceret̉ incarnatꝰ. ſil̓ibꝰabūdātiſſīe tractatꝭ doctores. qͦs idcirco induco Mgr̄. O quāta credisſpicacitate mes marie ꝯtēplabat̉ oīa taliaꝯferēs ī corde ſuo. qͣlia meruit exꝑiri qn̄domꝰ pudici pectorꝭ tēplū repente fit dei.qn̄ fas fuit pro ſalutatōe ſibi dici. Saluemr̄ pietatꝭ totiꝰ trinitatꝭ nobile triclinium. ꝟbi tn̄ incarnati / ſpeciale maieſtatiparās hoſtpiciū. Tricliniū fuit / fidēcaritate formatā. ſꝫ ſpeciale hoſpiciū/ perverā mr̄nitatē nedū carnis ſoliꝰ ſꝫ mētꝭp̄parauit Intelligit̉ aūt ſpūalis mr̄nitasin aīa v̓bigena faciēte voluntatē d̓i pr̄is. ideo frater ſoror mr̄ eſt ꝟbi dei. mr̄ virgo. filia Nūciat hāc ꝟbi ꝯceptōeꝫ ſpūſſcūs vbi vult ſpirat inſpiratio vel inſtinctꝰ interior tenet ad aīaꝫ viceꝫ āgeli.gabriel eſt fortitudo dei. qͥd fortiꝰ/ qͥdve potētiꝰ pōt nūciari? Ceteꝝ gr̄a deiIoh̓eꝫ ẜcata p̄cedit. via p̄paras ꝟ̓bo dei. Ioh̓es or̄oneꝫ ꝯceptꝰ eſt/ gabriele ſil̓rnūciāte Nihil hꝫ fecūditatꝭ in qͣuisportōe rōis / ſit vir vel mulier vt talis filiꝰ inde poſſit gigni. p̄cedat oportet. p̄cedat / zacharias (dictus dn̄i ſaturitas) intemplū. poſiturꝰ incēſuꝫ deuotōis. cuiusor̄o exaudit̉. ꝯcipit Eliſabeth (̄ eſt dn̄imemoria) filiū. cui nomē eſt Ioh̓es. In gr̄a dei. quāqͣꝫ nullꝰ in ꝯgnatōe nat̉alivocet̉ nomīe. Porro ſi ſeq̄rꝭ allegoriam / zacharias ſacerdotiū. eliſabeth legeꝫveterē ẜcat. ex qͥbꝰ tīore frigeſcētibꝰ/ potuit ꝯcipi gr̄a d̓i Nihil em̄ ad ꝑfectū ꝑduxit lex. qͦuſqꝫ venit plenitudo tꝑis. qn̄ ſoliuſticie debuit oriri ſuꝑ terrā hūane ꝯditōis. myſteriū incarnatōis Tūc p̄ceſſitin Ioh̓e lucifer illū ſolem ex vtero pr̄isan̄ lucifeꝝ genitꝰ eſt in die virtutis ſue inſplēdoribꝰ ſcōꝝ. Diſci. Ergo ne putan eſt mariā nihil de p̄nūciatōe Ioh̓niscognati ſui fuiſſe lr̄aliter contēplatam? Mgr̄. Imo ꝟo nec vnuꝫ iota dimiſſumeſt. nec vnꝰ apex oīm. Lucas ſcpͥſit. qͥnmaria rimaret̉. meditando ruminaret.cōferens ad innumerabilia nos latent.neqꝫ ſcpͥtis mandari potuerunt. Itaqꝫ ſiIoh̓es fuit tanta ſollennitate nūciatus.

K.

.L