Tractatus. XI.
protēdit̉ ſeu ꝓcedit ꝯīcatiue ad ꝓceſſiōꝫſpūſſcī qͥ amor ē pr̄is ⁊ filij. Praxis igit̉/nō intēdit̉ in intellectu ſpeculatiuo ſi confeſſe ſe habeat ad appetitū/ niſi ꝓcedat adoꝑatōis rōneꝫ Sicut alibi de theologiaꝙ ſit ſpeculatiua didiciſti. qͣꝫuis eiꝰ finisp̄cipuus ſit amor dei ⁊ laus eius magnificans dn̄m. Tūc ꝟo diuinū v̓bū nō irrationabiliter appellat̉ practicū/ duꝫ diuinavolūtas accipit ip̄m ad ꝓductionē ſeu ꝓductibilitatē eoꝝ oīm q̄ facta ſunt/ ẜm triplex fieri. vnū eſt in mēte angelica vel humana. ſcd̓m in exiſtentia ꝓpria ſeu genereꝓprio ⁊ in eſſe formali ſuo. Ceteꝝ p̄uatioſeu nihil d̓r ſine v̓bo facta. nō qꝛ ſit aliqͥdextra intelligentiā. ſed ita ꝙ nomē entisvel eſſe vel exiſtentie/ ph̓s extendit ad illacirca q̄ negociat̉ intellectus. vt ſūt pͥuationes. ⁊ relationes rōnis / vt ꝯplexe ſignificabilia / ex fabricatione intellectus ꝯponentis ⁊ diuidentis. cū ſil̓ibꝰ ¶ Diſcipl̓sGrandes ſub paucis collegiſti ꝯtēplādimaterias. redire placet ad illas abiſſos ſeptem. qͣs innuis marie mēteꝫ fuiſſe ꝯtemplatā. ¶ Mgr̄. Abiſſum dicimꝰ ꝓfunditatē. cuius fundus aut terminus nō pōtab inſpicientibꝰ intueri. ¶ Uide ſi nō ſitabiſſus talis ip̄e bn̄dictus deus trinus ⁊vnus in ſua maieſtate. nō ꝑ reſpectū quēuis extrinſecū cōſideratꝰ. qꝛ nemo nouitpr̄eꝫ niſi filiꝰ. nec filiuꝫ niſi pr̄. nō excluſotn̄ ſpūſcō. qͥ ꝓrſus eſt eiuſdē ꝯgnitōis eēntialis cū pr̄e ⁊ filio Sex alias abiſſos numeramus / habendo reſpectū ad res exteriores. maxīe rōnales. q̄ ſole capaces ſūtbtītudīs eterne. vel pennis miẜie. ¶ Nūqͥd nō abiſſus eſt mīe dei. q̄ res viles ⁊ deſe nihilū/ dignata ē facere ſe ip̄a dignas.atqꝫ participes ſue pulcritudinis. nobilitatis. ⁊ honoris. īmēſaꝝ. vſqꝫ adeo ꝙ idip̄m ſūt ꝑ gr̄aꝫ qd̓ dei filiꝰ ē ꝑ nat̉aꝫ Hocintuebat̉ in ſpū ꝓph̓a loquēs ī ꝑſona dn̄i.Ego dixi dij eſtis ⁊ filij excelſi oēs. Siqͥdē dedit eis ptātē filios d̓i fieri. nō ex ſanguinibꝰ corporeis ꝑ volūtatē viri ſe ꝯmiſcētis cū carnis ſue .i. mulieris volūtate.ſꝫ ex gr̄e germine. dū ex deo nati ſūt ꝑ verbū regenerās. qd̓ ideo caro factū ē; vt eſſꝫcaro deꝰ. hītās in hoībꝰ ⁊ hoīes in eo ſuꝑadmirabili ꝓrſus vnitate. ¶ Uis alteravelut ex oppoſito tibi mōſtretur abiſſus.hec eſt incōprehēſibilis ⁊ horribil̓ dīne iuſticie ſeueritas. q̄ ꝓijcit a faciē ſua/ rōnalē
creaturā. reprobās ⁊ indurās eā. reputāseā indignā ſe ip̄o qͥ creauit eā ¶ Subin̄ſunt abiſſi due ꝓporcionabil̓r ad dupliceꝫhāc hoīnū ſortē aſſignāde Primis dicet̉.venite bn̄dicti pr̄is mei. percipite regnūqd̓ paratū eſt vobis ab origine mūdi. qd̓nec oculus vidit. Audient alij. Ite maledicti. ¶ Demum cōſidera duas abyſſosvelut intermedias. que ſint vie ad duplicem precedēteꝫ. De qͥbꝰ in psͣ. Uniuerſevie dn̄i mīa ⁊ veritas Ecce qͣꝫ incōprehenſibilis ſit vtraqꝫ viaꝝ Qm̄ eſt via q̄ videt̉hoī recta. ⁊ nouiſſima eius ducūt ad mortē. Et viceuerſa iuſtoꝝ ſemita/ reputat̉ inſania. Alternatio tanta poſtremo cernit̉in vijs iſtis/ tā ambigua/ tā ꝑplexa/ tā timida ⁊ incerta. vt vere dictū ſit. neſcit hōfinē ſuum. ⁊ oīa in futuꝝ ſeruāt̉ incerta.Latro ꝑ totā vitaꝫ ſceleratus ad vnū petitōis v̓bū meruit audire. hodie mecū erꝭin paradiſo. dū petrus negauit. dū iudasapl̓s/ deſperatōis peiori laq̄o qͣꝫ canapisſe ſuſpēdit. ¶ O qͦtiens mentē marie ꝯtēplāteꝫ ſapienter has abyſſos arbitramurdeo dixiſſe. Oculi mei defecerūt in ſalutare tuū. qͦ ad tres abyſſos mīe. ⁊ in eloqͥuꝫiuſticie tue. qͦ ad tres abyſſos veritatis ⁊ſeueritatis eiuſdē iuſticie. O quotiens expauit ſicut paulus. qͦtiens caſto ſilentiomagnificās dei ſecreta. nec audaci temeritate ſub intrās aūt irrūpēs ſuſpirauit. Oaltitudo diuitiaꝝ ſapientie ⁊ ſcīe dei. ſapientiā qͦ ad intrinſecā abyſſuꝫ diuinitatꝭ.ſcientiā ꝟo referamus ad alias. Seqͥturqꝫ incōprehenſibilia ſunt iudicia eius. ⁊inueſtigabiles vie illius Has vocat̉ psͣ.catharactas. Abyſſus ait abyſſum inuocat in voce catharactaꝝ tuaꝝ ¶ Diſcipulus Cōſiderans iſta totus horrore ꝯcutior totus ad me. meāqꝫ vilitatē reſiliēs/ diuina maieſtatē trepidꝰ expaueſco. nec qͥdagā/ qͥd dicā/ qͦ me vertā/ qͦ fugiaꝫ/ ꝓrſusſcio. ¶ Mgr̄. Proijce te totū ſecurus inillū qͥ eſt deꝰ nr̄ refugiū ⁊ virtꝰ. Itaqꝫ pr̄etrahēte/ venimꝰ ad filiū. Filius ꝟo pollicet̉ eū qͥ venit ad me nō eijciā foras Proijciamꝰ tota fide totaqꝫ ſpe nos in manusmiſericordie ſue reſilientes a ſeueritateiuſticie. Non poterit miſericordia claudere gremiū redeūtibꝰ. q̄ ꝓ fugiētibꝰ/ reqͥrendis/ reparādis ⁊ ſaluandis / in hͦ miẜie d̓ẜto/ lacerata ē ſpinis ⁊ cruce clauataPoſtremo qͥd niſi magnificētiā talis dn̄i
F
G