Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Magnificat.

93o

qͣlaꝫ marie ꝯtinuā cū filio ꝙ nob̓ afferetnō mediocrē ꝯtēplationū ſuaꝝ matelā atqꝫ fidē / ꝑ vniuerſam totius euāgelice ſeriei narrationē. Quintiā maria ꝯtēplabatur ea que didicerat infantula/ ſub parentū domeſtica diſciplina. Dehinc/ que toto puellaris etatis tꝑe didicit ⁊ ꝑlegit intēplo; ſub doctrina ſacerdotū / cum alijsvirginibꝰ/ de ſacerdotali regaliqꝫ proſapia nobilē trahentibꝰ originem/ erudita.Tandē reliqͣ tā ab euangeliſtis poſita/ qͣꝫlonge pl̓a nō poſita/ ꝑ totū beatiſſime vite ſue curſum/ eſtimamꝰ/ ml̓ta nimis Inuenire tuū eſt Incipe qūo placuerit. Dignabit̉ ſꝑo ſeſe nr̄o qͣlicūqꝫ ẜmone laudari. qua audire videor exhortāteꝫ oēs/ perverba pr̄is ſui dauid Magnificate dn̄mimecū. ⁊ exaltemꝰ nomē eius in idip̄m. dicētes Magnificat aīa mea dn̄m. qm̄ hiceſt finis nr̄. iſta ſalus. iſta ꝑfectio. iſtd̓ pͥncipiuꝫ. ⁊ vltimū / creat̉e rōnalis opus bonū. Mgr̄. Cōtēplatio marie p̄cipuafuit de magnificādo dn̄m. Cauſaꝫ ꝟo poſuiſti. Et dicant ſꝑ. Magnificet̉ dn̄s (aitꝓph̓a) qͥ diligūt ſalutare tuū. qd̓ ē xp̄s ꝟbūin pͥncipio apud patrē. deꝰ de deo. ꝑ queꝫoīa facta ſunt. ꝑ queꝫ ⁊ deſtructa ꝑ pcc̄m/refecta ſunt. qm̄ v̓bū caro factum eſt ⁊ habitauit in nobis. Et qꝛ ꝯtēplabat̉ mensmarie quēadmodū futurus erat deꝰ hōfactus Iudeis in ſcādalū ⁊ gētibꝰ in ſtultitia ⁊ deriſum / voluit a magnificationedn̄i ſalutaris ſui / canticū inchoare. ſignificans. nihil in dep̄ſſionē diuine magnificētie factū eſſe / ꝑ incarnati verbi myſteriuꝫ. noua potius mentis nr̄e oculis (Omagnificētiſſime deus) lux tue claritatisinfulſit. vt dū deū viſibiliter agnoſcimꝰ/ꝑ hūcrinuiſibiliū amorē rapīamur Diſcipulus. Hec cauſa ꝓbabilis eſt? cur amagnificentia ſumpſit exordiū. dū recreata ꝯſiderat ꝑ exinanitionē paſſiōis. Atuero dū attenderet oīa q̄ facta ſunt ꝑ verbū/ nōne ꝯfeſtim a magnificatiōe creaturaꝝ aſſurrexit ad cognoſcendā laudādaꝫqꝫ magnitudinē creatoris? Mgr̄. Aſſurrexiſſe n̄ denego. ꝯiecturas ip̄aꝫ ꝓpterea p̄poſuiſſe nomē dn̄i qͣꝫ ſalutaris. cōſonado psͣ. v̓bo. Oīa q̄cūqꝫ voluit dn̄s fec̄ īcelo ⁊ in terra. ī mari ⁊ ī oībꝰ abiſſis Ideoqͥppe dn̄s appellat̉. qꝛ ſubiectā habuit creatura. iure ſuo facta. aut ab eo fieri poſſibilē. Porro ſi q̄reret̉ a maria de rebꝰ ꝯdi-

tis in tali mēſura nūero ⁊ ordine/ nōne ꝓꝯī rōne potuit rn̄dere. Dn̄s eſt. qd̓ bonuꝫfuit in ocl̓is ſuis hͦ fecit. ⁊ qd̓ fecit/ pͥusip̄o vita erat. ⁊ vita erat lux hoīm. ⁊ lux ītenebris lucet. ⁊ tenebre eū nō ꝯp̄hender̄tDiſcipl̓s. Tollebat ex hͦ curio ſitatemſtultā ſcrutātiū ſcrutinio volētiū ſaꝑe nōad ſobrietatē. nō ad mēſurā cordis ſui nimis exiguaꝫ. qͣ neqͥt̉ īmēſitas dei claudi.Non attendunt iſti ꝙ omniuꝫ que factaſunt ⁊ quomodo facta ſunt/ ſimul ⁊ refecta/ tota rō ē om̄ipotēs ⁊ oī ſciēs volūtasoꝑantꝭ Mgr̄. Cōtēplabat̉ ī hͦ euangelico Ioh̓is cuſtodis ſui pͥncipio mens marie ml̓to intuitu / ſeptē abyſſos. qͣs ſolusdei penetrat ocl̓us. lucidior ſuꝑ ſolē. Siqͥdē deꝰ ip̄e dn̄s qͥ intuet̉ abyſſos. Iōqꝫ ſuꝑ oēm creat̉e ſcīaꝫ notatā ꝑ cherubin ſedere ꝑhihet̉. Hinc tenebras eſſe ſuꝑ faciēabyſſi moyſes ſcpͥſit Hinc de luce diuinapoſitū eſt. ꝙ tenebre eā nō ꝯp̄hender̄t. nōnegādo qͣlēcūqꝫ participationē huiꝰ lucꝭvelut vmbratilē Umbrā qͥppe dicimꝰ eſſerefulgētiā quādā lucis. plus aut minꝰ ⁊ n̄oīmodā lucꝭ pͥuationē. Sic angelus eſtordine naturali pͥma vmbra ſeu refulgentia ſūme lucꝭ ꝑticipatio Aīa rōnalis alt̓aDeniqꝫ vmbra ꝯgnitiue lucꝭ occūbit pꝰvmbrā ſenſitiue virtutꝭ in vegetatiua. acdeinceps Diſcipl̓s. Quid de vita dicemꝰ. An effulgeat ſil̓r ī creaturꝭ ⁊ occūbat. Mgr̄. Si vita dicat̉ oīno illd̓ qd̓ hꝫvim motiuā ſui / ꝯcluſimus alibi ꝙ nullares eſt ſine vita. qm̄ nat̉alis amor oībꝰ inſitꝰ eſt. qͦ res q̄libꝫ / tāqͣꝫ pōdere ſuo moueat̄ mediate vel īmediate ad ꝓpriū cētꝝ oīuꝫ / deū. Rōnales crat̉e/ ꝑ cognitione ꝯiūctā ſibi. ſꝫ irrationales / ꝑ ſeparatā. ferūt̉nēpe ad loca ſua ꝑ impetu amoroſuꝫ / deidirigētis. vt a ſagittāte ſagitta dirigit̉ petere ſignuꝫ qd̓ ſagittās intendit Eſt igit̉res q̄libꝫ in d̓o q̄dā vita. etiā pͥus qͣꝫ fiat.⁊ hoc ꝑ rōnē ydealē. nō qͥdeꝫ extra deū (ꝓut Ariſtoteles arguit Platōnē ydeas poſuiſſe) ſꝫ in deo. ẜm reſpectꝰ hītos ad creaturas. per intellectum paternum. ⁊ ꝑ verbum ſuum. iuncto volūtatis amore. quovult deus bonitatem ſuam ad extra communicare. ⁊ lucem immenſam quodam/modo ſplendeſcere. ⁊ vmbratiliter radiare. Alioquin ipſuꝫ verbum diuinum / vtſine voluntate tali conſideratū/ pure ſpeculatiuū nō oꝑatiuū/ cēſendū eſt. etiā dū

E.