Tractatus. X.
aūt genuit duplicē inſenſualitate affectū.vnū qͥ eſt rigor abſtinētie. alterū qͥ diciturpatiētie vigor. ¶ Sꝫ ve filijs hominuma ſcādal̓. qm̄ nō ē hō qͥ viuat ⁊ non peccetn̄ ē qͥ n̄ hoſtilibꝰ qn̄qꝫ pateat inſidijs. eccedū p̄dicti oēs filij Iacobi. circa paſcēdosgreges bonaꝝ actionū ad ꝓximos occupāt̉. Dyna ſoror iā adulta nec ſe ꝯtinēsin ſolo mētis hītacl̓o egredit̉ videre mulieres regionis illiꝰ. Egreſſus ē hic / ꝑ curioſitatē dū vitā aſpicit alioꝝ. duꝫ deniqꝫmores ⁊ formā vite eoꝝ/ ꝯꝑatōe ſui ꝯſiderat. Gloria ſua iā nō tota ē teſtīoniū ꝯſcīeſue corā deo. ſꝫ gloriā foris expetit. Uiolat̉ hoc mō Dyna. q̄ ē ſancta verecūdia dūſatagit md̓o glorioſa videri. ¶ Sꝫ a quoviolat̉ Dyna .i. iudiciū vecūdie. Certe alabore aſinino. ſcꝫ a ſychem qͥ interpretat̉labor qͣꝫ gignit Emor. qͥ ſua interp̄tatiōeſicut ⁊ actōe notat aſinū. Quid em̄ ſtultiꝰqͣꝫ vane gloriari de nō ſuis ꝟ̓tutibꝰ vl̓ d̓ receptis aliūde? Amor igit̉ ꝓprie excellentiegn̄at vanā gl̓iaꝫ. que dynā qͣꝫuis obnitat̉opprimit ⁊ violat ¶ Offert ſe nihilominꝰad ꝯpeſcēdū furore fratꝝ dyne. Sichemiſte offert circūcidere mores ſuos omnesſcꝫ ꝓ gloria ꝟa laborare. vt nihil appareatin ſuis moribꝰ inuerecūdū. hac circūciſione facta ꝓpter hōm gloriaꝫ; tres dies qͥ ſūttres ꝯſideratōes trāſeūt. dū ſimeō ⁊ leuidolor ⁊ ſpes nō ẜm ſcīam arreptꝭ gladijsſuis infiliūt in oēs mares ſub ſichē ⁊ ēorhītātes. viriles qͦꝫ ſuas oꝑatōes occidūt.dū dolor ē gͣuiſſimꝰ. Simeon ꝑ gladiumexꝓbratōis; Leui ꝑ gladiū exactōis īpoſſibilis ſeuiūt. Dolor grauis ē. qꝛ p̄dixerūtexteriꝰ famā. Labor ē grauior. qꝛ perdiderūt interiꝰ īnocētiā. gͣuiſſimꝰ qꝛ demeruerūt gehēnā. Quāto ſatius erat hmōi filios oꝑatiōm/ cuſtodire ſub religiōis diſciplina. ip̄oſ qͦꝫ paulatī bonos efficere ꝑ intentionē meliorē; qͣꝫ furore ꝑtinaci ⁊ emulatōe dura/ inutiliter exꝓbrādo/ ⁊ plus exigēdo qͣꝫ poterat/ ꝑdere ſimul ⁊ opprimere¶ Uidemꝰ q̄ꝫ admodū neceſſaria fit poſt⁊ īter ꝟtutes oēs diſcretō. qͣꝫ ꝓ ſui vtilitate/ nō eſt nata ꝑere niſi Rachel rō ſuꝑior.Eſt iſte pͥmus rachel filiꝰ in ordine filioꝝvndecīꝰ Iacob pr̄iarche. qͥ nōiat̉ Ioſephſcꝫ accreſcens. qm̄ exꝑimentis creſcit aſſiduis ⁊ virtutibꝰ excolit̉ / dū plꝰ viuit. Facit huic pr̄ tunicā talarem. qꝛ ſolus ad talos ꝯſummatōis/ oꝑa ꝑduxit. Hunc odi
unt fratres ſui. dū modū vult eis inponere. dū impetus refrēare. Accuſat eos apd̓patrē crimine peſſimo qd̓ eſt ypocriſis qꝛſimulata eqͥtas nō ē eqͥtas ſꝫ duplex eſt iniqͥtas ¶ Rurſus inter hec Rubē violatbalā. dū nimiū grādis effectꝰ ē. qꝛ timor ſinimiꝰ ē / dū ſe cuſtodire nitit̉ format īutiles imaginatōes. qͥbꝰ ſe ꝯuoluēs a ſalutaribꝰ inpedit̉. Tādē ip̄e Ioſeph/ dū ſemetexcolit quotidie ꝑ prudentiā fit maior.Mater eiꝰ Rachel ꝯcipiēs ⁊ ꝑturiēs āxijdoloris deſiderio Benyamin hic ē filiusdextre filius inpotioribꝰ dōis celeſtiū collācādꝰ morit̉ in eiꝰ partu/ rachel. qꝛ dumceleſtia mēs rimat̉ / oportet vt rō ſuccūbat⁊ huic vite moriat̉. qꝛ nō videbit me hō ⁊viuet ait dn̄s ad moyſen ¶ Hic eſt beniamin adoleſcētulꝰ in mētꝭ exceſſu Et vbi?Eſt nempe in eccleſijs vbi bn̄dicitur dn̄oEt q̄ ſunt ecc̄ie niſi ꝯuocatōes tā cogitationū qͣꝫ affecctionū ſcāꝝ? Pſallunt meditationes ſcē dn̄o / cū iuuēculis inſpirationibꝰ / tympanizātibꝰ in corpore mortificato. Preueniunt pͥncipes angeli ꝯiunctipſallentibꝰ in medio iuuēculaꝝ tympaniſtriaꝝ. Ibi beniamin adoleſcentulus inmētꝭ exceſſu. ¶ Suſcipit dn̄s hūc pueꝝiſrael. qm̄ amatiſſimus eſt dn̄i. ⁊ habitatconfidenter ⁊ in eo ſicut in thalamo/ totadie ꝯmorabit̉. qꝛ manet in caritate. ⁊ oīstalis in deo manet ⁊ deꝰ in eo. Deniqꝫ delicioſus puer inter humeros dei ꝑ mutuos amplexus reqͥeſcit. Dixit ī exceſſu ſuooīs homo mendax. qꝛ iā factꝰ ſuꝑ hoīeꝫ/dicit in exceſſu mētis ſue ꝑ hūiliationemhuius miſerie. Proiectus ſuꝫ a facie oculoꝝ tuoꝝ Uſquequo dn̄e auertis faciemtuā a me. qm̄ facies tua plena ē gr̄aꝝ. quāadhuc velāine mortalitatꝭ huius / celas ame. ¶ O qͦtiēs vēdit̉ dn̄e nr̄ Ioſeph ī egiptū tn̄braꝝ haꝝ/ qͦtiens iſte fr̄ ſuꝰ beniamin minius/ deſcēdit ad eū Iungit oſcula cū āplexibꝰ. dū diſcretō prudēs ī humanis/ ⁊ ꝯtēplatō prudēs ī dinis; vna ꝟitatꝭſn̄a ꝯuēiūt Sic iuſtitia d̓ practicꝭ. ⁊ pax d̓ſpeculatīs oſculate ſunt Cur ita? Nimiꝝqꝛ mīa ⁊ ꝟitas obuiauerūt ſibi. d̓ qͥbꝰ vt̓qꝫgl̓iat̉. Mīa tua ⁊ ꝟitas tua ſemꝑ ſuſceperunt me Et tu dn̄e Ih̓u ꝑ quē facta eſt miſericordia ⁊ ꝟitas. cuius currꝰ ē deceꝫ milibꝰ multiplex. Currus igneus. vehensad celeſtia. Cuius eqͥtatꝰ victorioſus eſt.in curribꝰ pharaōis. trahēs ſpōſaꝫ ad te.Suſcipe ẜuū tuū ī bonū. n̄ calūpniēt̉ me
⁊