Guper magnificat.
nō oꝑante. ẜm triplex genus cauſe. īmo ſiſcrutamur acutius nll̓a res poteſt dici eſſein deo et econuerſo/ niſi ẜm aliquam habitudinem cauſe vel ꝓductionis vel cōicationis. accipiendo ample nomē cauſe ad creationem ⁊ cōſeruationē. Et ſic̄ Richar. extendit in diuinis ad ꝓductionē ꝑſonaruꝫ.ſꝫ nō admittitur a moderuis. Sic enī pater eſt in filio. qꝛ cōmunicat eſſentiā quamhabet primitus et fontaliter ꝓducendo filium. et non ꝙ ſit ꝑfectior filio vl̓ filius imꝑfectior. ſed hec eſt ꝓductio ex ꝓprietate primi principij. ſicut eſt ex ꝓprietate filij ꝙ recipiat a patre totū qd̓ eſt patris. ſecluſa primitate ꝓducendi naturali modo filiū alterum. cōmunicat nihilominus primitateꝫ.reſpectu ſpirationis ſpūſſancti modo liberali. Sanctus vero ſpūs non poteſt vltrahabere primitatē/ niſi reſpectu ꝓductiōiscreaturaꝝ vt vnum principiū cum patre ⁊filio. ¶ Manſionis cōuenientia quā inqͥrimus/ cōſiſtit in habitu vel actu vel vtroqꝫ/ gratie gratū facientis. vl̓ cōſūmate ſicutin patria. vel inchoate ſicut in via cōſonātdoctores. Sequitur ex premiſſis ꝑ indirectum. Stemus igitur in hac veritate ⁊ videbimus quō ſunt in domo patris/ multemanſiones et tamē vnica eſt. Multe quidē/ ꝓpter multitudinē ſingulariū gr̄aꝝ formaliū. differentium in ꝑfectione. ſicut ſtella differt a ſtella ẜm apl̓m ī hoc propoſito.Eſt aūt vnica/ gratia gratificans obiectaliter. clarius et abſcurius non in actu ſuo intrinſeco (qui certe vnicus eſt. et immenſuset idem) ſed in effectu extrinſeco. Sic ſaluatur illud de ꝓſa ꝙ vna vox eſt letantiuꝫet vnꝰ ardor cordiū. Trahit ad idē illd̓ psͣ.In voce exultationis et ſalutis ſonus epulantis. Non dicit in vocibus et ſonis. necdicit in vna voce et ſono. Traheret nos ſiſequi vellemus ad ampliſſimā iſtam de cāticis materiam ⁊ armoniam quēadmoduꝫvnica ē ſimphonia ī vniuerſo tāqͣꝫ ī orgāomagͦ qm̄ vnica vox ē. ⁊ vnꝰ ſonꝰ. vl̓ vniſonꝰcōcentus. Unde et armonia ⁊ cōcentus etſimphonia ⁊ vniſonū vel monicordū/ ſuainterpretatione dicunt̉ ab vnitate. Et hocquidem gratiſſime et aꝓpriatiſſime ad verſum pſalmiſte nūc inductum Cōſonat admanducationē vel epulatione euchariſtiequi reſpicit inſuꝑ ſimphoniā illā et chorū;dum occiſo vitulo ſaginato pro reditu filij / dicebat pater euāgelicus/ duro et diſſo-
nōo fratri. Epulari et gaudere oꝑtebat Sꝫalibi copioſiſſime materia hec (vtinā ſalubriter) a nobis tractata eſt ī vtraqꝫ linguaManſionis huiꝰ ꝯuenientia. lꝫ ſit vnicain radice gratie gratū facientis. ſortitur nihilominus noīationes plurimas ſine numero ꝑ ſcripturas ſacras. Et hoc expediēseſt ſcire ſimul ⁊ notare. ꝓpter amplificatōeꝫſanctaꝝ meditationū. ⁊ affectionū deuotarū ꝯſequēdā. qͣꝫuis hoc nequeat ad plenuꝫfieri. niſi fuerit hō ſpūalis effectꝰ. ⁊ qͣſi totꝰdeiformis. aut deiformatꝰ. aut deificatus.ẜm varios gradꝰ gr̄e in via. ⁊ ꝯſūmatōis inpr̄ia. Dicit̉ (exempli gr̄a) māſio dei in hoīe⁊ hoīs in deo. vt hic. Dicit̉ viuificatio ⁊ habitio vite eterne. ſaltē in radice. vt hic viuetin eternū qꝛ ſuā gr̄aꝫ habet. dicit aūt apl̓usꝙ gr̄a dei ē vita eterna. Dicit̉ ⁊ oſculū orisſponſi. qd̓ petit ſponſa. Dicit̉ lac ⁊ vinū. etvnguēta ⁊ oleū effuſuꝫ. ⁊ tractus. ⁊ pulſusad ſpōſuꝫ. Dicit̉ introductio in cellaria. cōiūctio dilecti inter vbera ſpōſe. tanqͣꝫ faſciculꝰ mirre. Dicit̉ ſuꝰ decor. ſua qiues ī lectulo florido. Hoc eſt donū ꝑfectu de ſurſumdeſcēdens nō aſcēdens de deorſuꝫ. Hec eſtſapīa diuinitꝰ inſpirata cū ſuis laudibꝰ vniuerſis. Hoc diuinū ſilentiū. hoc ſibulꝰ aure tenuis. hoc ſuſurriū verbi abſcōditi. hocvox qͣſi aure lenis. īmo ⁊ tonitrui magni. ⁊vt ad vnū colligamꝰ innumera. quicqͥd ſonat māſionē/ vel habitationē/ vel inheſionem/ vel vnitatē vniꝰ corꝑis ⁊ vniꝰ ſpiritꝰ.aīe cū deo. ſponſe cū ſpōſo. vnice cū vnico.ſub gr̄e gratificātis noīe ⁊ radice prīcipioforma ⁊ fine. vnico vocabulo dat̉ intelligiqd̓ eſt manere in xp̄o ꝑ mutuū gr̄e ꝯplexū.Inuenies aūt ſꝑ in hac māſione qūolibetnoīet̉ habitudinē cauſe ad cauſatū ⁊ econtra. Sic materia de qͣ minꝰ videt̉ d̓r eſſe informa. nedū qꝛ recipit influxū formalē abea. ſed qꝛ coīcat ſibi potētialitatē ſubiectiuā. vt ſubſtet ī ea ſic̄ in materia. qͣꝫuis d̓r ſolū patiēs/ nihilominꝰ appetitiua ſil̓ eſt. vtaccipiat formā. vt ꝑficiat̉ ab ea. Sic locatū appetit locū vt ꝯſeruet̉. ⁊ locꝰ locatuꝫ vtꝯſeruet ip̄m. Sil̓r deꝰ qͥ bonoꝝ noſtroꝝ n̄eget vult gratuita pietate coīcare ſe creature ſue. p̄ſertim rōnali. q̄ coīcatio d̓r in habitatio ẜm triplex genꝰ cauſe. extendendo adcreationē ⁊ ꝯſeruatōeꝫ ⁊ obiectalē motōeꝫvel īmutatōeꝫ/ vocabulū cauſe. Plurimuꝫeſt iſta ꝯſideratio ꝓ ꝯgnitōe qͥditatis ipſiꝰhimāſionis reꝝ ī deo. iuxta illud phile
Uy-