Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus. IX.

qꝛ ꝓprie ſolus talis eſt primi boni capaxeius ꝑticeps eſſe pōt ſic̄ intellectꝰ primiveri Cōſeqn̄ter adiuuet imbecillitateꝫnr̄e intꝭ illuſtratio tua ꝟgo ſapiētiſſima;qͣtinꝰ iſtā quā q̄rimꝰ vnionē / attingamꝰ.Etſi hic exꝑiētiā facialē. ſaltē intelligentiā diſcretiuā ꝑceptionē directiuāCōceſſuꝫ inuenio deductū a magnismūdi ph̓is. maxīe platonicꝭ virtutespurgati animi. p̄t intellectꝰ ſeꝑatꝰ a corpore/ vniri formari ſuſtētari in deo/ pͥmovnico oīm centro Cōceſſit hoc aduerſarius nr̄ ꝓcaciſſimꝰ Auerrōis. Errauer̄t tn̄iſti defecerūt ſcrutātes ſcrutinio. qꝛ viā hoſtiū ſcalā vehicl̓m ꝑueniēdi habuerūt aut reiecerūt dn̄m nr̄m Ih̓m xp̄mRurſus qꝛ deū ſic̄ deū gl̓ificaueruntbn̄ viuēdo hūil̓r gr̄as agēdo. pieqꝫ colendo erat eoꝝ intelligētia diſcretiua ſatꝭqͥdeꝫ clara de deo ſuꝑ hic nūc. qͣlē hn̄t etdemōes. ſed ſine hūi litate pietate d̓uotōe caritate In elatōe ocl̓oꝝ in exaltatōecordis. in ſuis dei viribꝰ ſpem hn̄tes.Uenit xp̄s tuꝰ nr̄ o bn̄dicta / ſe viā exēplar oppoſite hūilitatꝭ exhibuit fc̄cus obediēs deo vſqꝫ ad mortē. morteꝫ aūt crucisqꝛ nil abiectiꝰ poterat cogitari Cur ſic? vteleuatꝰ a terra .i. ab omībꝰ terreni hōiesquerere pn̄t traheret ad ſe oīa. exemplotl̓i. qͣꝫ auxilio inuiſibili. Poſtremo qꝛ trāſiturus erat ad patrē. etiā corꝑal̓r vidētibus diſcipl̓is qͥbꝰ eras huilīa creat̉aꝝreliqͥt hoc pignꝰ dilectōis hāc arram euchariſtie/ nos ꝯſummat in vnū qͥddici pōt vnitius / qͣꝫ māducat meā carnēet bibit meū ſanguinē in me manet et egoin eo. De ineſſe māſione ſuꝑ admirabil̓ꝓrſꝰ iſta ſentētia. Qui māducat meū carneꝫ bibit meū ſanguinē ī me māet egoin eo nec minus admirāda ſil̓ āplexādaque ſeqͥtur. Sic̄ me miſit viuēs pr̄ egoviuo ꝓpter patrē. māducat me ip̄e viuet ꝓpt̓ me. Deniqꝫ ſubdit̉. Qui māducathūc panē viuet ineternū. Et qm̄ alio tēꝑeet loco xp̄s ait. In domo pr̄is mei māſiones multe ſunt. Et iteꝝ de diligēti ſe. Etpater meꝰ inqͥt diliget. et ad euꝫ veniēꝰet manſionē apd̓ faciemꝰ. Subdāus aliqͣ huiſmōi māſione. quā nr̄ emāuelqd̓ interp̄tatum ē nobiſcū d̓ꝰ/ manꝫ īducāte et māducās in eo Māſio ī aliop̄ſupponit in. Sūt aūt ẜm gramaticosxvi modi eſſendi in qͦs ph̓s reſtringitad

octo. addūt aliqͥ nonū Sꝫ ſub ꝯpēdio dicamus ī alio maxime māſionē dic̄duo. Dicit em̄ diſtinctōeꝫ aliquā. qꝛ nihilvnū penitꝰ/ ſine qͣuis diſtinctōe realine ſubſtātiali vl̓ accedētali abſoluta vl̓ relatīa / d̓r eſſe in aliquo. licet bene ꝯcedāusaliqͥd eſſe idē ſibijp̄i. reſoluēdo locutōꝫ adhāc negatīaꝫ. idē differta ſe ip̄o. Alterū qd̓ inportat māſio d̓t qͣndam vniōeꝫſeu ꝯuēiētiā duoꝝ ī aliqͦ qͣi t̓tio. ſiue illd̓tiū ſit ſubſtātia/ ſiue ſit res aliqͣ r̄latīaſiueſit accidēs abſolutū ſiue relatiuū Sublata em̄ intellectū om̄i ꝯuenientia ad inuicem / non remanerꝫ mōꝰ / cur vna res diceret̉ eſſe in altera. Fiat hoc ꝑſpicuū qͥſquiſmōs eſſendi in / diſcutere voluerit. Sꝫ veniamus ad ꝯpendiū ſuꝑ ꝓpōita manſiōe. Manſio mutua maducātis māducato in euchariſtie ſacram̄to/ māifeſtā hꝫmāducantis māducati diſtīctiōem diuerſitatē. Suꝑeſt idcirco ſolum inueſtigare/ qͥd eſt illd̓ in quo vniūt̉. Et pͥmo dici neqͥt vniant̉ in eadē eſſentia. ſic̄ tresꝑſone diſtincte ſūt eiuſdē penitꝰ eſſentieUn̄ ꝯſurgit pr̄ eſt in filio. filius in patre. ſpūſcō. circūinceſſiōeꝫ. nulla p̄teſſe maior. Sic em̄ euāgeliū ſcī Ioh̓is incipit. In pͥncipio erat v̓bū. v̓bum eratapud deū. Sꝫ neqꝫ eſt iſta vnio in idēptitate relatiua ꝑſone. quēadmoduꝫ in xp̄otres nat̉e vniūtur. Porro eſt vnio ē participatōeꝫ carnis eiuſdē. qūo tu btāꝟgo filio tuo cōionē ſortita es. vt diceret̉ ſingl̓r. dn̄s tecū. filio tuo ſingulare preparaſti hoſpiciū Māſio quā inquirimus tm̄mō gn̓alis in exiſtētia. deus d̓r eſſe in rebꝰ potētiā. pn̄tiam.eſſentiā. ẜm triplex genus cauſe Efficiētiſqua dicit̉ eſſe in rebꝰ. appropriate ad potētiā. formalis ad pn̄tiā. finalis ad eſſentiam. Qm̄ hoc eſt in re qͣlibet. vſqꝫ adinſenſibilia demones Imō ſi impoſſibile res dependerent a deo in aliquogenere cauſe / tn̄ ꝓpter īmenſitatē ſuā diceret̉ deus/ adhuc eſſet in rebꝰ. qꝛ videlꝫ res eſſent ſine deo/ ip̄as penetrāte. neqꝫ deus ſine eis Sꝫ neqꝫ māſio quā q̄rimꝰ/fundatur ſufficiēter in coniunctione donorum non gratificantium. qlia nūerauit apl̓s. de diuiſione gr̄arum loquens. lꝫ ſint a ſpūſcō. pn̄t nihilominus eſſe ſine ip̄o. ſupplēt doctores gͣtificāte vel acceptāte. qꝛ ꝯſtat iſtas gr̄as/ eſſe poſſe. ip̄o

G.

F.

.