Super Magnificat.
de quodam inuincibili ſophiſta contrapietatem fidei. quē ſimplicitas pij ſenis/nudā ꝓponendo veritatē fidei / vicit Dicemur in hoc apd̓ ſophiſtas etiā d̓mones/pſtare in ſimplici ꝯfeſſione fidei. Noſtiillū qͥ mox vt aliquē ſentiebat ſophiſticeꝯtendere/ qͥeſcebat. niſi forſan ex ſilentioſuo/ circūſtātiū ſcandaliſatio timeretur.Mos ſophiſtaꝝ eſt / vt tādeꝫ ſemetip̄osfallāt ⁊ apprehēdāt ī aſtutia ſua. dū ad agibilia venerint. Docet hec ꝓteruia demonū. qͦꝝ arguitas retorquet angelus dn̄i ꝯͣſemetip̄os ī fines ꝯͣrios ¶ Diſcipl̓s. Exempla da. ¶ Mgr̄. Impulſit fratres Ioſeph/ vt ex viſionibꝰ ſomnioꝝ inuiderētei querentes media que ſcripta ſunt/ neregnaret ſuꝑ eos. Quis euentus fuit ſcimus. Regnauit. Ita qͦtidie fideles impetit. quoſdā vt deijciat ⁊ exaltant̉. qꝛ per tribulatōeꝫ hūiliant̉. Fiūt doctōres/ qͦs infatuare querit. Fiūt purgatōres. Fiuntſanctiores qͦs ſatagit inficere. qꝛ diſciplinā / ꝯuertūt in pn̄ie patientieqꝫ virtutemPermittit angelus futura qͥdē demonesab eis ꝯgnita ſimiliter inueſtigare ⁊ audire. quareꝫ quia ſcit ꝙ dū querent obnitiꝯplebūt voluntatē dei. Sic ī Ioſeph ſicin oībꝰ fiet electis. ¶ Diſcipl̓s. Satis eīde fallacia ẜm plures interrogatōes dixiſti/ quēadmodū nūqͣꝫ abſqꝫ diſtinctiōe dāda ſit vnica rn̄ſio. Uideo ꝑinde ꝯſiliū ſaluberrimū qd̓ eſt; ꝙ ſe fideliter reſoluereꝯſueſcat ¶ Mgr̄. Aīaduerte q̄ꝫ admodūin moralibꝰ etiā iſtd̓ ꝓdeſt ⁊ expedit. Sidolet caput aliqͥs ex ebrietate vel alia culpa. fiat eger. acceptet dolorē ⁊ egritudinēpatiēter vt eſt afflictiua. orans deū qͣtinꝰſit ꝑs purgationis ſue. peniteat de cauſa.ꝓ quato eſt culpabil̓. Si morit̉ pater/ ⁊fiat heres filius locupletatus. doleat piemortē pr̄is. gaudeat gratus de oꝑbꝰ relictis. Si puniūt̉ iudicialiter peccatoresletent̉ de iuſtitia. triſtentur de demeritis.Potes altius ſpeculari depreſcientia d̓icirca dānatos. etiā ſi ꝓponis tibi talē forenō qͥdē aſſerēdo vel cū deſꝑatōe Dic ꝯſid̓rando iuſtitia dei. Iuſtꝰ es dn̄e ⁊ iuſtitietue diligēde ſūt et honorāde. pcc̄a ꝟo q̄ ſūtdānatōis occaſio/ d̓teſtor. odio. abomīorqꝛ tal̓r me velle vis ⁊ p̄cipis Soluit̉ indelaqueꝰ iſte neqͥſſimi / qͦ vult rn̄ſionē vnamdari/ dū curioſus īqͥrit. Si deꝰ vult te dānare. vis hoc ⁊ tu? dic nolo peccare. ꝙ ſi n̄
peccauero n̄ dānabor. Si rurſus vrgeat̉pulſans. Quid ſi tibi reuelet̉ tua dānatōQuid ſi r̄uelet̉ de te petro. ꝙ alt̓ qͥ pcc̄auerit ī hac die tadē ſaluabit̉. alter qͥ n̄ ita peccauerit/ tandē dānabit̉. Caſꝰ ē poſſibiliset iō reuelabis. Nūqͥd eligeres hodie peccare. nūqͥd in pͥmo cāu d̓ſperares? Rn̄decautus ſꝑ. nō vnica ſꝫ duplici rn̄ſiōe. Habēt hāc induſtriā pueruli / dū interrogāt̉quē e duobꝰ plꝰ diligis; pr̄eꝫ aūt mr̄eꝫ Inquiūt diligo pr̄em diligo matrē. Sic interrogatꝰ demū petrꝰ. diligis me plꝰ his?Diſtinxit ⁊ rn̄dit. Tu ſcis dn̄e qꝛ amo te.innuēs qꝛ diligūt ⁊ alij te. Si q̄rit̉. nūqͥdmalles peccare nūc. poſtmodū ſaluari Reſpōdeo. Nolo peccare volo ſaluari. Et inaltero cāu. Dic volo ſꝑare qꝛ ſic p̄cipiturCredo ſil̓r deū nō reuelare niſi ꝟm. ſꝫ nōita ꝙ neget ſe ip̄m. Si ſub electōe ꝓponūtur duo mala; caue neutruꝫ eligas Namin mal̓ qͥd ē eligēdū? Atuero ſi culpa nr̄aceciderimꝰ vt ncc̄e ſit alterū ex peccatꝭ fieri/ minꝰ eſt acceptandū. qꝛ iā ī ꝯꝑatiōe dēterioris/ ſortit̉ bōi ẜm qͥd rōꝫ Deniqͣꝫ ꝓfic̄iſte pulſꝰ angl̓icꝰ qͦ diſſoluit colligatiōesſpūales. ſicut in petro materialiter actumProficit īquā ꝯͣ oēs pene fallacias que ſequūt̉ ſi pia volūtas affuerit ¶ Diſcipulꝰ.Explica d̓ fallacia ẜm qͥd ad ſimpliciter:Mgr̄. Cōſidera ſolerter vn̄ volūtas decipit̉: p̄ſertim a md̓o ⁊ carne. ꝑ ꝓſecutōeꝫvoluptatū. aut ꝑ fugā tribulationū. Preſentant̉ itaqꝫ ſibi tanqͣꝫ bone ſimpliciter.vel ſimpliciter fugiende. qui ſic arguatcaro vel mundus. Hec delectant nunc.hec ꝯtriſtāt mō. Eſt aūt delectatio bonaet triſtitia mala. Si volūtas ſit īpia vl̓ incauta/ ꝯfeſtim eligit hoc bonū ẜm qͥd ⁊ refugit ſil̓e malū. Si vero ſit ꝟtuoſa ꝯſulitrectā rōꝫ ⁊ obedit ꝯſilio. Si ꝟo neqͣꝫ ſit/refugiet rōꝫ ꝯſulere. īmo claudit ocl̓os etaures ſibi. Porro. volūtas īꝯtinētꝭ auditqͥdē ꝯſiliū rōis/ ꝯſcia ſibi qꝛ bene ſuadet.Sed tandē inclinata ꝑ bonuꝫ ẜm qͥd dimittit iudiciū rōis actual̓r ꝯſid̓rare; ⁊ impetu ſuo fert̉ ī illd̓ ſciēs ſꝑ ī hītū ⁊ ꝯſentiens rectū eſſe. preferendūqꝫ rōis iudiciū.¶ Diſcipl̓us. Quo pacto fieri pōt/ ꝙ voluntas ferat̉ in obiectū nō preuio ratōisiuditō ꝙ in illd̓ ita fieri dēt. nō enī fert̉ inincognitū ¶ Mgr̄. Eſt īter doctos gͣndꝭdiſceptō/ ſi et qͣlē fieri valeat qd̓ inqͥrimꝰ:maxime quia dicēte philoſophone
Rr. 2.
.F.
pͥ.